เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่5
วันที่เผยแพร่:
2026-04-17 15:05:2912.00น.
หน้าตึกคณะนิเทศฯอรรถพรเดินหันรีหันขวามองหาพุฒิชัย
"เห้ย"ปรมะเดินมาตะโกนใส่หู
"เหี้ย"คนตัวเล็กตกใจด่าคำหยาบ
"นี่ด่าเป็นด้วยเหรอวะ"ปรมะถึงกับหน้าเหวอ
"ก็ตกใจนี่ครับขอโทษว่าเเต่พีปิงมาทำไรที่ตึกคณะนิเทศฯเหรอครับ"
"เเค่เดินผ่านมา"ปรมะเฉไฉ
"เเล้วไม่ได้เดินมากับพี่วินเหรอครับ"ปรมะยังไม่ทันตอบอะไรก็มีคนพูดเเทรก
"พี่อยู่นี่ ไอ้ปิงไม่รอกูเลยนะเพื่อน"
"มึงช้า"
"ว่าเเต่มาทำไรตึกคณะนิเทศฯวะทางไปโรงอาหารอยู่ฟากนู้นหรือว่ามาหาน้องกัน"
"พูดมาก"ปรมะใช้มือลูบหางคิ้ว
"นี่พี่วินเรียกผมว่าน้องไม่ใช่ไอ้เหรอครับ"
"เออไม่อยากเรียกไอ้ก็มึงน่ารักนี่หว่าเรียกน้องกันดีเเล้ว"มาวินเอ่ยยั่วปรมะเเต่คนถูกชมถึงกับเขิน
"เหี้ยวิน"ปรมะด่าออกมา
"ด่า มึงหึงเหรอ"มาวินกระซิบถามเพื่อน
"ไอ้เหี้ยวิน"ปรมะหน้าคว่ำมองเพื่อนอย่างหมันไส้เเละงอนคนตัวเล็กอีกด้วย
"เอ้าอยู่กันครบเลย"พุฒิชัยเอ่ยเมื่อเจอปรมะกับมาวิน
"พุฒินายไปไหนมา"
"ไปห้องน้ำมาโทษทีปล่อยให้รอหิวเเล้วไปกินข้าวกัน"
"พี่ปิงกับพี่วินจะไปกินข้าวด้วยกันมั้ยครับ"
"ไปดิ"มาวินเอ่ยปรมะเดินออกไปไม่ยอมพูดอะไร
"เอ้างอน"
"ใครงอนครับพี่วิน"
"ไอ้ปิงมันงอนน้องกันอะ"
"เเล้วทำไมต้องงอน"พุฒิชัยเเทรก
"อยากรู้ใช่มะงั้นตามมาด้วยกัน"
"เห้ยพี่วินผมไม่ไป"พุฒิชัยยื้อตัวไว้
"กันตามไอ้ปิงไปเลยส่วนนายมากับฉัน"มาวินลากพุฒิชัยออกไปอรรถพรยืนนิ่งยิ้มๆเเต่ก็รีบตามปรมะไปที่โรงอาหาร
"พี่ปิงรอผมด้วย"
"เเล้วไอ้วินกับไอ้พุฒิหละ"เขาหันมามองเเล้วเลิกคิ้วถาม
"เเยกไปอะครับพี่วินบอกว่าให้ผมตามพี่มา"
"ตามมาทำไม"
"พี่วินบอกว่าพี่ปิงงอน"อรรถพรเอ่ยยิ้มๆ
"ไร้สาระ"ปรมะเอ่ยลูบหางคิ้ว...ไม่ได้งอนเเต่ความรู้สึกเมื่อกี้หรือว่ากูหึงวะ...ใช่กูหึง..ใช่...ปรมะนิ่งคิดมองคนตรงหน้ายิ้มที่มุมปาก
"กินไร กัน"
"กัน"
"ทำไมชื่อเล่นไม่ใช่เหรอ"เขาเลิกคิ้วถาม
"ทุกทีพี่ปิงเรียกไอ้กัน"
"ก็ไอ้วินมันพูดถูกฉันก็เลยไม่เรียกไอ้"เขาเอ่ยอรรถพรยิ้มกว้างมองเขาปรมะลุกขึ้นจับเเขนคนตัวเล็กดึงตามมาสั่งอาหาร
อีกฟากของโรงอาหาร
"พี่วินลากผมมาทำไม"
"ทำไมเหรอดูนู้นดิ"มาวินกอดคอพุฒิชัยชี้ไปทางปรมะกับอรรถพร
"อย่างงัย"
"จะอยู่เป็นก้างทำไมนายดูไม่ออกเหรอ"
"ก้าง"หรือว่า"พุฒิชัยหันมาพอดีกับที่มาวินหันมาหน้าเเทบชิดกันทั้งคู่สบสายตากันโดยบังเอิญเล่นเอาทั้งคู่ใจเต้นเเรงมาวินถึงกับถอยรีบปล่อยมือ
"ไปหาไรใส่ท้องดีกว่า"พุฒิชัยยิ้มที่มุมปากพูดเเก้เก้อเเล้วเดินออกไปมาวินมองตาม...เมื่อกี้ทำไมใจกูเต้นเเรงจังวะก็เเค่ใกล้กันเองเเต่ทำไมมันรู้สึกอะไรเเปลกๆ
หลังจากกินข้าวเสร็จ
ปรมะเดินนำอรรถพรลัดมาที่สนามบอลมีนักศึกษากลุ่มนึงกำลังเตะบอลกันอยู่จู่ๆลูกบอลก็ลอยกลางอากาศพุ่งมาที่อรรถพรปรมะรีบดึงคนร่างเล็กหลบหลังต้นไม้ได้ทัน ปรมะกอดคนตัวเล็กไว้หน้าอรรถพรซุกอยู่ที่อกปรมะคนตัวเล็กใจเต้นเเรงคอยๆเงยหน้ามองเขาคนตัวสูงมองลงมาทำให้ทั้งคู่สบสายตากัน
"เดินระวังหน่อย"
"พี่ปิงเออคือ..."
"อะไรกอดเหรอ"ปรมะถามยิ้มๆ
"ปล่อยผมได้เเล้วมั้งครับคือ"
"เขินว่างั้น"ปรมะออ่ยเเละเเอบเเกล้งไปด้วยยิ่งทำคนตัวเล็กเขินไปใหญ่
"คือ..."
"อยากให้เลิกกอดจริงเหรอ"เขาก้มหน้าต่ำลงถามอรรถพรรีบลดหน้าลงไม่กล้ามองหน้าเขาใจเต้นเเรงใบหน้าร้อนหูเเดง
"พี่ปิงเลิกเเกล้งผมเถอะครับ"คนตัวเล็กก้มหน้าพูดปรมะยิ้มอย่างเอ็นดูพูดออกมา
"ได้ไม่เเกล้งเเล้วไปเถอะเดี๋ยวไปส่ง"เขาเอ่ยคลายออ้มเเขนออกยิ้มให้เล็กน้อย
"ไกลเลยนะพี่ปิงเดินออ้มเเย่เลยไม่ต้องดีกว่าครับ"
"ห้ามขัดใจไปเร็ว"ปรมะเอ่ยคว้ามือคนร่างเล็กมาจับหน้าตาเฉยเดินนำหน้า คนถูกจับมือยิ้มหน้าบานมองมือปรมะ เดินตามไปอย่างว่าง่ายทั้ง2ไม่รู้ว่ามีคนเเอบดูอยู่
"งัยหายข้องใจมะ"
"หาย ผมไปเรียนดีกว่า"
"อืม"มาวินพูดสั้นๆมองตามหลังพุฒิชัยเเล้วเผลอยิ้มออกมาโดยที่ไม่ได้รู้ตัว
บทล่าสุด
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่15...งานป้อนงานออ้นกันมาเต็ม
รุ่งเช้าที่บ้านพุฒิชัยมาวินลืมตาตื่นขึ้นมาจะขยับตัวเเต่ทำไม่ได้"โอ้ยตะคริวกิน"เขาพูดออกมาพุฒิชัยหลับเพลินมือก็กอดขาก็ก่ายตัวมาวินทั้งคืนเขาเเทบไม่ได้ขยับตัวคนตัวเล็กลืมตาขึ้นมาเจอมาวินนอนหน้านิ่วจ้องเขา"จ้องไมพี่ทำไมตื่นเเล้วไม่ไปอาบน้ำ""กูจะลุกได้งัยมึงดูดิ"เขาเอ่ยใช้นิ้วชี้ให้ดูสถานการณ์ตรงหน้าพุฒิชัยมองตาม"ยัง ยังไม่ลุกอีกตะคริวกินกูไปครึ่งตัวเเล้ว"มาวินเอ่ยย้ำคนตัวเล็กลุกพรวด"ขอโทษ เเล้วทำไมพี่ไม่เรียกผมหละ""ก็มึงตายอยู่ใครอยากจะเรียกวะ""นอน ยังไม่ตายพูดไปเรื่อยไปอาบน้ำก่อนนะ"คนตัวเล็กเอ่ยจะออกจากห้องไปห้องตัวเองก็นึกขึ้นได้รีบหันมา"พี่วิน""อะไร""ไปไล่เเขกไม่ได้รับเชิญออกจากห้องให้ผมหน่อยดิ""หึ ไม่เอา""น๊าๆๆๆ""เมื่อคืนมึงเปิดประตูไว้หนิมันไปเเล้วมั้ง""ไปดูเป็นเพื่อนผมหน่อย""หึ ไปเองดิ""พี่วิน นะครับ"พุฒิชัยออ้นเกาะเเขนเขาคนเจ้าเล่ห์จึงพูดออกมา"ถ้าไปเป็นเพื่อนก็จะได้อะไร""ได้หมดพี่ให้ทำไรผมทำหมด""เเน่ใจ"ชายหนุ่มยิ้มเหมือนเข้าทางเขา"ถึงจะกลัวเหมือนกันเเต่ความเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มมีสูงกว่าเขาจึงช่างใจเเบบกล้าๆกลัวๆ"จริง นะๆ""เออ ก็ได้"เข้าล๊อคเขาลุกเดินนำคนตัวเล
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่14...เหตุที่ต้องนอนร่วมห้องเเละความรุกเเรงของปรมะ
มาวินอาบน้ำเสร็จเขาเเต่งตัวเเล้วนั่งอ่านหนังสือเเบบเพลินๆอยู่บนเตียง"เพลินหวะไอ้นี่บ้าหนังสือการ์ตูนนะนี่ดูดิวางเรียงเป็นตู้เลย"ส่วนพุฒิชัยกำลังอาบน้ำอยู่สบายๆจู่ๆไฟเจ้ากรรมดันดับทั้งหลัง"เชี้ยดับไรตอนนี้วะ"เขาเอ่ยรีบอาบเเล้วนุ่งผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำขณะเดินออกมาก็ต้องชะงักกับเสียงตุ๊กเเกเขาถึงกับหน้าซีดมองเเขกที่ไม่ได้รับเชิญในห้อง"เหี้ยซวยเเล้ว"ยืนขาสั่นอยู่ตรงนั้นตุ๊กเเกเจ้ากรรมไม่ได้กลัวเหมือนมันกำลังจ้องตอบไม่หนีไปไหน....ก๊อกๆๆ...."ไอ้พุฒิไฟดับเว้ย""พี่วินช่วยด้วย"เขาก้าวขาไม่ออกตะโกนบอกมาวินตกใจจึงรีบเปิดประตูเข้ามาพร้อมส่องไฟฉาย"เป็นไรมึงร้องให้ช่วย""พี่วินเอาผมออกไปจากตรงนี้ที"พุฒิชัยกลัวถึงขนาดขยับออกไปไม่ได้"มึงก็เดินออกมาดิเป็นไรวะยืนเเข็งทื่อเชียว""ผมเดินออกไปไม่ได้กลัว"พุฒิชัยกัดกรามเเน่นไม่กล้าขยับไปไหน"กลัวไรมึง กลัวกูเหรอกูว่าสภาพมึงตอนนี้กูควรกลัวมึงมากกว่า""ไม่ใช่....กลัวนู้นตุ๊ก.....เเก..."เขามือสั่นชี้ไปด้านหลังมาวินที่เหนือหัวมีตุ๊กเเกตัวโตเกาะอยู่"อะไรพูดดีๆดิ"มาวินขมวดคิ้วยังไม่รู้ตัว"ตุ๊กเเก"พุฒิชัยเอ่ยเเล้วชี้ไปมาวินถึงกับนิ่ง"ใหญ่ใช่มะบอกกูที"
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่13...บอกว่าชอบเเละการถูกจูบเเบบไม่ได้ตั้งตัว
"ผมจะลง""ดื้อ เป็นอะไรก็ไม่บอกอยู่ดีๆมึงก็เป็นเเบบนี้อะนะ"ปรมะยังดึงเเขน"ก็เพราะไม่รู้งัยผมถึงเป็นเเบบนี้ก็เเค่เมาสนอะไรวะ"อรรถพรเอ่ยมองคนตรงหน้าฤทธิ์เหล้าทำให้คนที่พูดน้อยสุภาพเปลี่ยนไป"คุยกันดีๆกูขอหละ"ปรมะดูนิ่งเเละใจเย็นใช้คำพูดให้น้อยลงเเล้วสื่อสายตาออกมามากขึ้นทำให้คนเมานิ่งไปพร้อมมองเขา"ถ้าคนเราอยู่ดีๆก็หึงคนๆนึงโดยที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลยมันผิดมั้ยพี่""หึง ใคร ...หรือว่ามึง"ปรมะเอ่ยงงๆเเละก็ชี้มาที่ตัวเอง"ผม""มึงหึงกูเหรอ"ปรมะถามกำพวงมาลัยรถเเน่นรอฟังคำตอบเเต่ยังไม่กล้าหันหน้าไปสบตา"จะผิดมั้ยถ้าผมบอกว่าผมชอบพี่"ปรมะหันขวับสายตาของคนทั้งคู่ประสานกันปรมะถึงกับนิ่งมองเรียวปากสีเเดงตรงหน้าก่อนจะดึงคอเสื้อคนตัวเล็กประกบจูบ คนตัวเล็กถึงกับสตั๊นไปสางเมาเป็นปลิกทิ้งเขาจูบอย่างออ่นโยนเเต่หนักหน่วงบางท่วงทีเเล้วระริมฝีออกพูดเชิงกระซิบ"เนี่ยสิ่งที่กูรู้สึกอยู่ ตอนเเรกกูสับสนนะเเต่ตอนนี้กูโอเคเเล้ว""พี่ปิง..."อรรถพรเงยหน้ามองเขาใจทั้งคู่เต้นเเรงคนตัวเล็กพยายามเก็บอาการไว้เเต่เก็บไม่อยู่เขถึงกับบีบนิ้วตัวเองเเน่น"มึงว่ามึงชอบกู เเล้วถ้ากูจะจูบมึงเนี่ยไม่ผิดใช่มะ"ปรมะเอ่ยเเล้วใช้ม
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่12..ความออ่ยของชะนีทำให้2หนุ่มหน้าหวานหึง
ที่บ้านพุฒิชัย"เสร็จยังพุฒิ""แป๊บพี่วินห้ามเข้ามานะ"พุฒิชัยเร่งเเต่งตัว"ไม่ทันเเล้ว"เขาโผล่หน้าเข้ามาในห้องเขาถึงตกใจดีที่เเต่งตัวเสร็จเเล้ว"ไอ้พี่วิน""ตกใจอะไรไม่เห็นมีอะไรน่าดูเลย"มาวินเเกล้งมองยันหัวจรดเท้า"เออดีแระผมเรียบร้อยเเระเหลือพี่อะ""โอเคร้อนจะเเย่เเล้ว"มาวินเอ่ยเดินนำหน้า ขับรถออกจากบ้านพุฒิชัยตรงไปบ้านเขาพอจอดรถเข้ามาในตัวบ้าน"โหบ้านหรือวังนี่""เวอร์บ้านก็พอ""บ้านใหญ่กว่าผมอีกอยู่กับใครบ้างอะ""คนเดียวพ่อกับเเม่กูอยู่อเมริกา""คนเดียว""เออกูก็เหมือนมึงนั่นหละ""แล้วบ้านช่องใครทำความสะอาด""ทำเองบ้างจ้างประจำบ้างเเต่ส่วนมากทำเอง""อยู่คอนโดง่ายกว่า""ไม่เอา ชอบเเบบนี้รอคนมาอยู่ด้วย""ใครอะ""รู้หรือเเกล้งไม่รู้วะ ไปอาบน้ำดีกว่า"มาวินเอ่ยรีบเดินันำไปพุฒิชัยมองตาม....นี่พี่คิดกับผมเล่นๆหรือคิดจริงๆเเมนๆนี่นะจะชอบผู้ชายด้วยกัน....เขาคิดในใจ"รอตรงนี้หรือจะรอบนห้อง""บนห้องได้มะตรงนี้วังเวงเกินไม่มีใครเลยอะ""ก็เปิดทีวีดูก็ได้นี่"มาวินเอ่ยเหลือบมอง"ไม่ขึ้นไปก็ได้"พุฒิชัยเอ่ยออกอาการเหมือนงอนมาวินถามยิ้มๆ"งอนว่างั้น""ใครงอนพี่จะไปอาบน้ำก็ไปปะ"พุฒิชัยเอ่ยไล่"ได้อย
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่11...เเชร์ความรู้สึกบางส่วนเเละความกลัวของอรรถพร
หลังเลิกเรียนที่ตึกคณะนิเทศฯปรมะเเละมาวินมานั่งรอที่ม้าหิน"นานหวะ"มาวินบ่นอุบ"จะบ่นเพื่อนั่งเงียบๆเลยหนวกหูรอเเบบใจเย็นเหมือนกูได้ปะ"ปรมะเอ่ยตอนนี้เขากลายเป็นคนใจเย็นไปเเล้วเเหมเปลี่ยนสีเชียวนะมึงเดี๋ยวนี้กลายเป็นเเบบนี้ตั้งเเต่เมื่อไหร่วะ""เสือก""อ้าวไหนมึงว่ามึงใจเย็นเเล้วงัย""กูจะด่าจะปากเสียก็เพราะมึงคนเดียวนั่นหละ""อ๋อเหรอสองมาตรฐานนะมึง""รอนานกันหรือเปล่าครับนี่"พุฒิชัยเอ่ย"นานดิทำไรกันอยู่หละ"มาวินเอ่ยถามเเถมขมวดคิ้วเป็นปม"ก็พึ่งเรียนเสร็จเนอะ กัน ""ครับ"อรรถพรเอ่ยสั้นๆยิ้มที่มุมปาก"เดี๋ยวไปรถกูนะไอ้พุฒิ""เเล้วกันกับพี่ปิงหละ""ไอ้ปิงมันเอารถไป ใช่มะมึง"มาวินเริ่มเคลียร์พื้นที่เปิดโอกาศให้เพื่อน"เออเดี๋ยวมึงไปกับกูนะกัน"""ครับพี่ปิง""เออตามนี้เจอที่ผับเจซี2ทุ่มนะเว้ย""นั่นงัยว่าเเล้วต้องมีอะไรเเน่ๆจะไปส่องสาวใช่มะพี่วิน""ไปกินเหล้าผ่อนคลายเว้ยเรื่องผู้หญิงกูเฉยๆ""หราเฉยๆเนอะ""เออดิ"มาวินก้มหน้าพูดไม่สบตาเพื่อน"ทำไมมึงมีคนที่ชอบเเล้วเหรอไอ้วิน"ปรมะเริ่มเเซว"เผือก ยุ่งเรื่องของกู""ด่ากูเชียวเเหม ดึงหน้ากลบเกลื่อนด้วย"ปรมะเอ่ยเเซวเป็นระยะ"ไปไอ้พุฒิกูเบื่อเ
ตกหลุมรักนายหน้าหวาน ตอนที่10...เเซวกันไปมากับความสนิทที่เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆของคนทั้ง4
ลานจอดรถคณะนิเทศฯ"พี่ปิงรถพุฒิยังไม่มาเลย""อ้าวมันมาสายหรือเปล่า"ทั้ง2คุยกันอยู่ๆรถพุฒิชัยก็เเล่นเข้ามาจอด"นู้นพี่ปิงมาเเล้ว""ตายยากบ่นปุ๊บมาปั๊บ""เห้ยไอ้ปิง""ตกใจอะไรพี่วินพี่ปิงไม่ใช่ผี""มันน่ากลัวยิ่งกว่าผีอีกยิ่งเห็นกูมากับมึงนะมันเเซวกูชัวร์""พี่กลัวเหรอ""หรือมึงไม่กลัว""หึก็ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย""อืมมึงนี่มองโลกในเเง่ดีเนอะ"มาวินพยักหน้าเปิดประตูลงมาปรมะถึงกับมองหน้ามาวิน"ไอ้วินมึงมากับไอ้พุฒิได้งัย""นั่นดิพุฒิอย่างงัย"อรรถพรเสริม"เจอกันโดยบังเอิญเว้ย""อย่าบอกนะว่าเเอบไป....""ไอ้ปิงกูรู้มึงคิดอะไรอย่ามาใจบาปเลย""รู้เหรอกูคิดอะไร"ปรมะยักคิ้วยังเเซวไม่เลิก"ไม่มีอะไรหรอกครับพี่ปิง กันเราหิวข้าวเเล้วไปๆ"พุฒิชัยเปลี่ยนเรื่องเเล้วดันอรรถพรไป"รีบชิ้งเลยตกลงอย่างงัยไอ้วิน""ยุ่ง ไปกินข้าวดีกว่า"มาวินเองก็เดินชิ้งไปเช่นกัน ปรมะยิ้มๆเเล้วรีบตามไปที่โรงอาหาร"กินไรมึง"ปรมะเดินมากอดคออรรถพรคนตัวเล็กเงยหน้ามองเขาปรมะยิ้มให้กลายเป็นคนตัวเล็กเกิดเขินขึ้นมา"ข้าวเหนียวหมูครับเดี๋ยวไม่ทัน""อร่อยมั้ย งั้นกูกินด้วยดีกว่า""หะ...""เลี้ยงปะ อย่ายืนงง"เขาเดินกอดคออรรถพรไปร้านดังก
บางทีคุณอาจจะชอบ
เลขาหน้าหวาน กับ ท่านประธานคลั่งรัก (Mpreg)
กุหลาบดิน3.8K viewsปฏิบัติการล่าของหลวง (You’re mine)
Saturnlonely 521.8K viewsBAD GUY โคตรร้ายโคตรรัก.....
มินิซ่าส์1.7K viewsMy little boy ปูนปั้นน้อยของเฮีย
Plearn92.1K viewsขังร้ายล่ามรัก
loyalheart / ตัวม้วน256 viewsแชทลับสื่อรัก
ปากกาตัวตลก139 viewsเมียที่ดีคงมีแต่ในนิยาย
นรกสร้าง170 views50 อย่างแซ่บ
นรกสร้าง201 views
