ห้องลับกับวามบังเอิญ 1

หนึ่งเดือนแล้ว ที่หลี่เฉิงเฉียนหลุดมาอยู่ในโลกอดีต หนทางต่อมาของการเอาตัวรอดของเขา คือ ชาดอกเก๊กฮวย แรกเริ่มให้ขันทีเกานำไปคารวะขันทีตำหนักห้องเครื่อง ตำหนักกองสุรา และตำหนักคุนหนิง หวังเพียงเพื่อสานสัมพันธ์กับขันทีเหล่านั้น แต่ผลการตอบรับกับดีเกินคาด เมื่อขันทีเผิงแห่งตำหนักคุนหนิง นำชาดอกเก๊กฮวยขึ้นถวายแด่ฮองเฮาจ่างซุน 

ยามเว่ย ณ ลานสวนพฤกษา กลางฤดูเหมันต์ ฮองเฮาจ่างซุนนั่งชมดอกเหมย ที่กำลังเบ่งบานหยอกล้อลมหนาว เพลิดเพลินกับชาอุ่นๆ เพื่อคลายหนาว ฮองเฮาแอบประหลาดใจ ชาวันนี้ไม่เหมือนชาที่ดื่มเป็นประจำ แต่ก็ทำให้พอพระทัยยิ่งนัก กลิ่นหอมของดอกเก๊กฮวยชวนให้ผ่อนคลาย มีรสหวานนิด ๆ ยิ่งดื่มยิ่งสดชื่น อดถามไม่ได้ว่าได้ชามาจากที่ใด ? 

ขันทีเผิง อธิบายถึงที่มาของชาว่าได้รับมาจากตำหนักตงกง เห็นว่ารสชาติดี ดื่มแล้วผ่อนคลาย หวานชุ่มคอ อีกทั้งยังรู้สึกกระชุ่มกระชวย จึงนำทูลขึ้นถวายพ่ะย่ะค่ะ 

“ ช่วงนี้ตำหนักตงกง มีอะไรให้เปิ่นกงแปลกใจได้ไม่น้อย ” ฮองเฮากล่าวด้วยสีหน้าพอพระทัย ก่อนจะหยิบถุงเงินใบเล็กให้ขันทีเผิง “ นำไปมอบให้คนผู้นั้น ถือว่าเป็นรางวัลที่ทำให้เปิ่นกงพอใจในวันนี้ ” ฮองเฮาทอดมองดอกเหมย ถอนหายใจเบา ๆ หากชาดอกเก๊กฮวยสามารถเปลี่ยนพระทัยของฝ่าบาทได้ก็คงจะดี

ฮองเฮามีรับสั่งให้ขันทีเผิงนำชาดอกเก๊กฮวยขึ้นถวายแด่ฮ่องเต้ เมื่อฮ่องเต้ได้ดื่มชาดอกเก๊กฮวย ก็เอ่ยชมไม่ขาดปาก เพราะช่วยผ่อนคลายจากราชกิจ ยังทรงต้องการให้ส่งมาให้ที่ตำหนักทุกๆ 7 วัน เมื่อฮองเฮาได้ยินพระราชดำรัสเช่นนั้นก็คิดว่าพอจะมีหวังอยู่บ้าง

ทางด้านหลี่เฉิงเฉียน เมื่อได้รับรางวัลก็รีบเปิดดู ก้อนทองหลายก้อนเบียดเสียดกันอยู่ด้านใน หลี่เฉิงเฉียนตาลุกวาว ขันทีเกายังรายงานอีกว่า ตำหนักคุนหนิงต้องการชาดอกเก๊กฮวยทุก ๆ 7 วัน 

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ”หลี่เฉิงเฉียนหัวเราะด้วยความพอใจ การค้าครั้งนี้ถือว่าได้กำไรงาม เขาแบ่งเงินให้ขันทีเกา 1 ตำลึงทอง ขันทีเการีบปฎิเสธละล่ำละลัก 

“ เจ้าทำงานให้ข้าตั้งหลายอย่างจะไม่รับไม่ได้ ” หลีเฉิงเฉียนยัด 1 ตำลึงทองใส่มือขันทีเกาพร้อมกับสั่งห้ามปฎิเสธ ขันทีเการีบทำความเคารพหลี่เฉิงเฉียน เขามอง 1 ตำลึงทองในมือน้ำตารื้น ปกติได้รับเงินจากวังหลวงเดือนละ 2 ตำลึงเงิน นี้เท่ากับเขาได้มากถึง 5 เท่าของเงินเดือนเลย 

หลี่เฉิงเฉียงให้เงินขันทีเกาไปส่วนหนึ่ง พร้อมสั่งให้หา เมล็ดพันธุ์พืชตามที่เขาต้องการ ขันทีเกาเมื่อได้รับทำสั่งก็รีบออกจากตำหนัก เพื่อไปจัดการภารกิจที่ได้รับมอบหมาย หลี่เฉิงเฉียนเดินกับตำหนักหอนอน  ระหว่างเดินก็โยนถุงเงินเล่นอย่างสบายอารมณ์ ในขณะทีกำลังก้าวขึ้นตำหนักเขาสะดุดล้มหน้าคะมำ สัญชาตญาณการเอาตัวรอด บอกให้เขาใช้มือค้ำธรณีประตูโดยไม่ได้ตั้งใจ 

แกร๊ก…ครื่นนน !! เสียงของกลไกบางอย่างเปิดออก หลี่เฉิงเฉียนหันซ้ายแลขวา ก่อนจะรีบเก็บถุงเงิน ปิดประตูหอนอนด้วยความเร่งรีบ เขาทะยานเข้าไปที่เตียงนอน ก้มมองทางลับที่บัดนี้เปิดออก มีบันไดหินสามารถเดินลงได้สะดวก 

หลีเฉิงเฉียนไม่รีรอเดินลงไปสำรวจทันใด เมื่อเดินลงมาเบื้องล่าง เห็นเป็นห้องสี่เหลี่ยมขนาดกว้าง 1 ผิง ยาว 1 ผิง ผนังทั้ง 4 ด้านติดตั้งหินประหลาดแทนคบเพลิง มันสามารถให้แสงสว่างได้เหมือนกลางวัน หากสามารถนำเจ้าหินประหลาดนี้กลับไปยังยุคปัจจุบันได้ มันคงสร้างแรงกระเพื่อมให้วงการวิทยาศาสตร์ได้ไม่น้อย 

หลี่เฉิงเฉียนมองเห็นอิฐแกะสลักรูปมังกรก้อนหนึ่ง อยู่ด้านขวามือบนผนังกำแพง มีลวดลายที่ไม่เหมือนอิฐก้อนทั่วไปซ้ำมันยังยื่นออกมาเหนืออิฐก้อนอื่น เหมือนเป็นกลไกอะไรบางอย่าง เขาไม่กล้าสัมผัสอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า เพราะกลัวอันตรายที่ไม่คาดคิด 

หลี่เฉิงเฉียนค่อย ๆ กวาดตามองสิ่งของที่อยู่ในห้อง เดินไปหยุดยืนมองผนังด้านซ้ายมือ ผนังด้านนี้จะเป็นอาวุธ ยุทโธประกร มีทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก มีทั้งเคยเห็นผ่านตาและไม่เคยเห็นเลยตั้งแต่เกิดมา 

ใจกลางห้องมีโต๊ะสำหรับทำงานอยู่ตัวหนึ่ง บนโต๊ะมี 4 สุดยอดสมบัติแห่งนักปราชญ์วางพร้อมกับแผนที่เมืองหลวง ด้านหลังโต๊ะมีชั้นตำราตัวใหญ่ วางเรียงรายไปด้วยม้วนกระดาษและม้วนตำราไม้ไผ่ ถูกจัดหมวดหมู่ไว้อย่างเป็นระเบียบ ถัดจากชั้นตำราเป็นชั้นไม้เตี้ยๆ ใช้สำหรับวางกองผ้าไหม 

ผนังด้านขวามือ มีหีบขนาดใหญ่ใส่คนได้ จำนวน 4 ใบ ใบแรกใช้เก็บเครื่องประดับต่างๆ มีทั้ง เครื่องประดับที่ทำจากเงิน ทอง หยก ใบที่สองทำให้หลี่เฉิงเฉียนตาลุกวาว เพราะมันเต็มไปด้วยทองคำแท่ง เขาหยิบทองคำแท่งด้วยอาการมือสั่นละรัว ก่อนจะวางลงไว้ที่เดิม สองใบสุดท้ายเป็นหีบตำลึงเงิน 1 หนึ่งหีบ ตำลึงทอง 1 หีบ เมื่อสำรวจห้องลับจนเป็นที่พอใจแล้ว ในระหว่างที่หลี่เฉิงเฉียนกำลังจะกลับออกมาเขาก็คิดขึ้นได้ว่า น่าจะมีกลไกที่สามารถปิดทางเข้าจากด้านในห้องได้ เขาตัดสินใจลองดันอิฐสลักรูปมังกร