Share

21 ห้องนอน Nc 

Penulis: xichng
last update Tanggal publikasi: 2025-04-01 18:50:28

บรรยาย First person

#เปียโน 

บ้าน

ปึก! เสียงปิดประตูรถของเราทั้งคู่ พร้อมฝีเท้าเรียวรีบผลัดวิ่งผลัดเดินจะเข้าบ้าน ทำให้ผมรู้ว่าเธอกำลังจะหลบหน้าผม แต่ใครจะยอมล่ะ 

"เดี๋ยวก่อน พักพิง" 

ฝีเท้าเรียวหยุดชะงักลงพร้อมกับหันหน้ามาหาผม 

"มีอะไร?" 

"ตามฉันไปที่ห้อง ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย" 

"งั้นฉันขออาบน้ำก่อนนะ แล้วจะตามไปที่ห้อง" 

"ก็รีบมาแล้วกัน ก่อนที่ฉันจะเมา" 

พูดจบผมก็เดินนำเธอเข้าบ้านในทันที โดยที่เธอยังไม่ได้เอ่ยตอบผม 

ห้องนอนเปียโน

ผมนั่งจิบไวท์อยู่ในห้องอย่างเรียบนิ่งเพื่อรอให้เธอมาหาผมที่ห้อง ก่อนที่เสียงเคาะประตูจะดังขึ้น 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! 

"เข้ามา" 

แกร๊ก! 

"มีอะไรจะคุยกับฉันเหรอ?" 

ผมวางแก้วไวท์ลงบนโต๊ะ ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้เธอ พร้อมกับใช้มือสัมผัสไปที่ใบหน้าเรียวอย่างอ่อนโยน 

น่าเสียดายจริงๆ ที่ผู้หญิงที่สวยน่ารักและมีเสน่ห์ขนาดนี้ จะร้ายกาจถึงขั้นทำร้ายผู้ชายคนหนึ่งที่รักเธอได้ขนาดนี้ 

"เธอชอบกีต้าร์จริงๆ เหรอ พักพิง" 

"ใช่ ฉันชอบเขา ชอบมาก แอบชอบมาตลอดสามปี" 

ใจผมกระตุกวูบ เมื่อได้ยินและได้เห็นสีหน้าระรื่นสดใสที่เธอเอ่ยบอกมา ทำไมมันถึงเจ็บขนาดนี้นะ หรือว่าผมรักเธอเข้าให้แล้วนะ แต่ไม่ทันที่เธอจะเอ่ยพูดอะไรต่อ 

ริมฝีปากของผมก็เข้าประกบจูบกับเธอโดยอัตโนมัติอย่างไม่ได้ตั้งใจ ทั้งที่เธอก็พยายามขัดขืนผม แต่ร่างกายผมมันกลับไม่ยินยอมปล่อยเธอไป

"หื้ออออออ ปล่อยนะ" 

เธอพยายามสะบัดตัวหนีออกจากผม แต่ร่างกายของผมมันกลับไม่ฟังเสียงของเธอเลย มันกลับยิ่งจูบเธออย่างดูดดื่มเข้าไปใหญ่ และหนักหน่วงขึ้นไปอีก

"อื้มมมม เปียโนนนน ปล่อย!!!"

"ฉันหายใจไม่ออก!" 

"ไม่!" 

อ้อยเข้าปากช้างขนาดนี้ ทำไมผมจะต้องปล่อยเธอออกไป ในเมื่อร่างกายของผมต้องการเธอขนาดนี้ งั้นผมก็ขอทำตามความต้องการของตัวเองไปเลยก็แล้วกัน 

"เปียโน! หยุดนะ อ๊ายยยย!" 

ผมอุ้มตัวเธอขึ้นมา พร้อมกับวางตัวเธอลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถลกชุดนอนกระโปรงของเธอขึ้นและดึงกางเกงชั้นในตัวจิ๋วออก 

"อ้าาา! ไอ้บ้า หยุดนะ อย่าทำแบบนี้" 

"นอนเฉยๆ" 

ผมก้มมองกลีบกุหลาบสีชมพูสะอาดตาตรงหน้า ที่มีขนอ่อนปกคลุมอยู่เพียงเล็กน้อย มันช่างสวยงาม และน่าลงไปเล่นกับมันเสียจริง ถ้าลงไปดื่มด่ำกับมันสักหน่อยก็คงจะดีไม่น้อย 

"นะ.....นายจะทำอะไรน่ะ" 

ไม่ทันที่เธอจะได้ขยับตัวหนี ผมก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบถ่างขาเธอออกและลงไปใช้ปากดูดดื่มกลีบกุหลาบสีชมพูใต้ระหว่างขาอันหอมหวานในทันที 

"อ้าาาา!" 

แผ่นหลังขาวยกขึ้นลงตามความเสียวซ่านที่ถูกกระตุ้นในร่องแคบที่ถูกปลายลิ้นหนาสอดใส่เข้าไปดื่มด่ำน้ำผึ้งพระจันทร์แสนหวาน 

"อ้า! เปียโนอย่า....เอิ่มมม" 

ให้ตายเถอะ! นี่ผมทำอะไรลงไป มันหยุดตัวเองไม่ได้เลยจริงๆ ยิ่งเห็นแผ่นหลังขาวยกขึ้นอย่างเร้าร้อน ไอ้น้องชายนุ่มนิ่มก็ผงาดแข็งตัวขึ้นมาจากในกางเกงนอนของผมในทันที 

"อ้า! พอแล้ว" 

ริมฝีปากบางเม้มลงอย่างพอใจ เธอคงรู้สึกดีไม่น้อย ที่ผมทำให้แบบนี้ ถึงแม้ปากของเธอจะเอ่ยบอกให้ผมพอ ให้ผมหยุด แต่ร่างกายของเธอมันกลับตอบสนองเรียกร้องให้ผมเข้าไปในตัวเธอโดยเร็วเสียอย่างนั้น 

อ้า! ให้ตายเถอะ ผมไม่ไหวแล้ว ไอ้น้องชายมันผงาดชูดันกางเกงจนเสียววู่วาบไปหมด ผมรีบดึงกางเกงลงอย่างรวดเร็วเพื่อรอเข้าไปในร่องสาว ที่มีน้ำผึ้งพระจันทร์อาบไว้เต็มประตูถ้ำ

ผมผลักตัวขึ้น ก่อนจะทำการชักรูดน้องชายไปสองถึงสามครั้ง และเอาถูไปตามกลีบกุหลาบที่แต่งแต้มไปด้วยน้ำผึ้งพระจันทร์ที่ไหลออกมาจากร่องสาว 

ก่อนจะค่อยๆ ดันน้องชายที่ผงาดพองตัวเต็มที่เข้าไปในร่องแคบ ที่มันแน่นจนทำให้เจ็บไปทั้งหัว 

"อ้าาาาาาา! ไอ้บ้า ฉันเจ็บนะ!" 

เธอนอนหายใจติดขัด อาจเป็นเพราะจุกจากของผมที่เข้าไปในตัวเธอ แถมเสียงหัวใจยังเต้นสั่นระรัวดังออกมาจนผมได้ยิน 

"จุกเหรอ?" 

เธอใช้มือปิดบังใบหน้าเอาไว้ และพยักหน้ารับคำถามให้ผมได้รับรู้ ผมจึงค่อยๆ ขยับน้องชายเข้าออกเพื่อคลายความจุกแน่นให้กับเธออย่างแผ่วเบา 

"อ่าาา!" 

เสียงครางในลำคอขาวเปล่งออกมาอย่างแผ่วเบา เพื่อระบายความจุกแน่น และความคับแคบในร่องสาว ใบหน้าขาวที่ขมวดคิ้วงามพร้อมกับกัดเม้มริมฝีปากล่างของตัวเองไว้ 

มันช่างเช็กซี่จนผมแทบไม่อยากละสายตาออกจากใบหน้าของเธอได้เลย อ้า! ยิ่งคิดก็ยิ่งเสียว อยากจะขอใส่แบบหนักๆ ซักทีเถอะ เมื่อร่องแคบเริ่มคลายตัวโดยมีน้ำหล่อลื่นไหลออกมาชโลมท่อนแข็ง 

ผมไม่รอช้ารีบอัดกระแทกร่องแคบอย่างหนักหน่วง จนแผ่นหลังขาวยกขึ้นเป็นครั้งคราว พร้อมกับเล็บมือที่จิกเข้าไปในเนื้อแขนผม มันยิ่งกระตุ้นความดิบเถื่อนในตัวผมให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งอย่างหนักหน่วง 

ผมยกขาเรียวขึ้นพลาดบ่าพร้อมอัดกระแทกเข้าไปในร่องแคบเพื่อระบายความอัดอั้นที่มีต่อเธออย่างหนักหน่วง จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่น ตับ! ตับ! ตับ! มันดังก้องไปทั่วห้องนอนใหญ่ของผม 

และยิ่งข้างในที่คับแน่นมันตอดรับของผมอย่างหนักหน่วงขนาดนี้ มีหรือที่ผมจะไม่อยากเข้าไปให้ลึกอีก ผมไม่รอช้ารีบดันน้องชายเข้าไปในตัวเธอจนมิดด้าม 

จนร่างเล็กถึงกับยกแผ่นหลังขึ้นและพยายามใช้เท้าถีบตะเกียดตะกายหนีออกจากตัวผม 

"อ้าาาาา! มัน...จะ...จุก" 

"อย่าดิ้นหน่า! รู้ว่าจุกแต่เดี๋ยวก็ชินเอง" 

ผมไม่รอช้ารีบดึงตัวเธอให้ลุกขึ้นและจับเธอหันหลังยกสะโพกเธอขึ้นมาในทันที 

"เปียโน...นะ......นายจะทำอะไรน่ะ" 

"ก็ทำให้เธอชินไง" 

ผมคงไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา เพราะไอ้น้องชายที่ผงาดอยู่มันจะเสียอารมณ์เอาเสียเปล่า ผมไม่รอช้ารีบดันน้องชายเข้าร่องแคบอีกครั้งในทันที

"อ้าาาาาา มัน......! จะ ......จุกกว่าเดิมอีก ไอ้บ้า" 

เสียงร้องของเธอดังลั่นบ้าน จนทำให้ผมต้องรีบอัดกระแทกร่องแคบเข้าไปให้เธอหยุดเสียงครางลง

ก่อนจะขยับท่อนแข็งให้เร็วขึ้นอย่างหนักหน่วงเพื่อให้เสียงครางกระเส้าของเธอเงียบลงให้นานที่สุด เพราะถ้าเธอเปล่งเสียงออกมาอีก ก็คงจะมีคำด่าผมตามมาอีกเป็นแน่  

"อ้า! อ้า! อ้า!" 

เสียงครางในลำคอขาวมันช่างยั่วยวนให้ผมอยากจะกินเธอเข้าไปทั้งตัวเสียจริงๆ ผู้หญิงอะไรทำให้ผมคลั่งไคล้ได้ขนาดนี้นะ 

"อ้า! พะ...อ้า...พอแล้วๆ!" 

"เดี๋ยวสิ มันจะเสร็จแล้ว!" 

มือเรียวใช้มือข้างหนึ่งของเธอดันที่นอนไว้และมืออีกข้างก็พยายามจะดันตัวผมออก แต่ใครจะยอมล่ะ จะถึงเป้าหมายอยู่แล้ว เล่นจะผลักกันออกแบบนี้ได้อย่างไง 

"นายจะทำบ้าอะไรน่ะ!"

ผมจึงดึงมือเธอมาไขว้หลังทั้งสองข้างและอัดกระแทกจนมิดด้ามเพื่อให้เธอได้ปลดปล่อยออกมา และมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ เพราะยิ่งอัดกระแทกเข้าออกในท่านี้นานเท่าไหร่ ไอ้น้ำอุ่นๆ ก็ได้ชโลมไปทั่วท่อนเอ็นจนมันชุ่มฉ่ำไปทั้งตัว 

ตอนนี้ ร่างกายเธออ่อนแรงจนมันสั่นไหวไปทั้งตัว คงสบายตัวแล้วสิท่า ผมจึงปล่อยมือเธอออกแล้วกดแผ่นหลังขาวให้นอนแนบกับเตียงนอน 

ก่อนจะเริ่มอัดกระแทกใส่ร่องแคบอีกครั้งอย่างหนักหน่วงเพื่อปลดปล่อยของตัวเองออกมาบาง ก่อนที่เสียงครางกระเส้าของเธอจะหยุดลงเพราะเผลอหลับคาที่ 


Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ตอนนั้นฉันแค่เข้าใจผิด   70  ตอนพิเศษ 

    #กีต้าร์"เป็นไงบ้าง พิงฟ้า""ก็เรื่อยๆ ตามประสาคนติดคุก""เราเอารูปลูกมาให้ ตอนนี้ลูกได้เรียนเต้นบรรเลย์ และ เล่นดนตรีด้วย ลูกเก่งมากเลยนะ เธอหัวดีมาก ""ขอบคุณนะ"ผมใช้มือแตะไปที่กระจกกั้นระหว่างผมกับพิงฟ้าด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ แต่ผมกลับได้เห็นสีหน้าเศร้าสลดของพิงฟ้า ที่มองมาทางผมแทนเสียอย่างนั้น"นะ....นาย""ว่าไง?""ฉันทำร้ายนาย ทำลายชีวิตนายถึงขนาดนี้ ทำไมนายถึงยังรักฉันอยู่ ทำไมถึงไม่หาแฟนใหม่ แล้วแต่งงานใหม่"ผมยกยิ้มขึ้นอย่างมีความหวัง ถึงแม้จะรู้ดีว่า พิงฟ้า ใช้ผมเป็นเครื่องมือสำหรับทุกอย่างเท่านั้น แต่ผมก็ยังรักเธอ"ก็เพราะ แม่ของน้องพราวมีแค่คนเดียวไง เราถึงไม่ให้ใครมาแทนแม่ของลูกเราได้""นะ...นายเป็นคนดีจริงๆ ดีจนฉันละอายแก่ใจ""พิงฟ้า เราจะรอเธอนะ รอวันที่เราจะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง 3 คนพ่อแม่ลูก"10 ปีต่อมาศาลได้ยกคดีของพิงฟ้าขึ้นมาพูด

  • ตอนนั้นฉันแค่เข้าใจผิด   69  END  

    วินาทีนั้น ใจฉันกระตุกวูบ สับสนในความรู้สึกของตัวเองราวกับว่า มันเป็นอย่างที่กีต้าร์พูดจริงๆ"เกี่ยวก้อยกันนะ!""ห๊ะ?"เขาดึงมือฉันไปเกี่ยวก้อยอย่างเดียงสา จะว่าไปแล้ว กีต้าร์ก็ดูเหมือนเด็กน้อยอยู่เลยนะ หรืออาจเป็นเพราะเขาหลับไปนาน ตื่นขึ้นมาถึงได้ดูเหมือนเด็กน้อยแบบนี้ไปได้แต่ฉันก็ยิ้มรับเขาอย่างเอ็นดูนั่น อีกอย่างความคิดของฉันมันก็เปลี่ยนไป ราวกับได้ปลดปล่อยความรู้สึกที่ติดค้างในใจมาอย่างยาวนานเสียอย่างนั้น"ตอนเรียน นายมองเราอยู่ตลอดเลยเหรอ?""ก็มองนะ ก็เธอโดดเด่นหนิ มีแต่เพื่อนๆ เข้าหา""ฮ่ะ ฮ่าๆ"ฉันพูดคุยกับกีต้าร์อย่างถูกคอเสียอย่างนั้น พอได้คุยกับเขาจริงๆ มันก็กลับกลายเป็นว่าเขาทำให้ฉันสบายใจขึ้นเยอะเลย นายนี่ไร้เดียงสาจริงๆ"นายไม่คิดจะหาแฟนใหม่เหรอ?""ไม่ล่ะ เราจะรอพิงฟ้าออกจากคุก อย่างไงเธอก็เป็นแม่ของลูกเรา เป็นแม่ของน้องพราว"แถมเขายังรักเดียวใจเดียวและมั่นคงในความรักอีกต่างหาก ทั้งๆ ที่ผู้หญิงคนนั้น ทำร้ายเขามาตั้งมากมายขนาดนั้

  • ตอนนั้นฉันแค่เข้าใจผิด   68 ซึม! 

    ห้องพักฟื้นฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยหัวใจที่แตกสลายจนละเอียดไม่มีชิ้นดีข้างตัวยังมีสายน้ำเกลือและชายร่างใหญ่ นอนอยู่ข้างเตียง"อื้มม!""อ่ะ! ตื่นแล้วเหรอ เป็นไงบ้าง?""นาย!"ฉันพยายามมองร่างใหญ่ที่นั่งอยู่ข้างเตียงอีกครั้งอย่างคิดพิเคราะห์ ถึงได้รู้ว่า คนที่นอนเฝ้าฉันอยู่ตรงนี้ คือ กีต้าร์ ไม่ใช่ เปียโน"เป็นไงบ้าง เวียนหัวอยู่ไหม เดี๋ยวฉันไปตามหมอมาให้ ""นาย!"ท่าทีลนลานแบบนี้ ไม่ใช่อี่ตาเปียโนอย่างแน่นอน เพราะอี่ตาเปียโนจะดูเย็นชาและใจเย็นมีสติกว่ากีต้าร์เยอะ แต่ก็ช่างเถอะ จะใครฉันก็ไม่สนใจแล้วสิ่งที่ฉันสนใจตอนนี้ คือร่างที่ไร้วิญญาณของแม็กทิวมากกว่า ถ้าฉันไม่ได้เห็นร่างของเขาอีกครั้ง ฉันคงคิดว่าตัวเองฝันไปอยู่แน่นอน"แม็กทิวอยู่ไหน?""เปียโน มันไปทำเรื่องเอาศพออกโรงพยาบาลอยู่น่ะ!"ฉันสูดหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะพ่นออกมาด้วยแววตาที่เศร้าหมอง ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น แล้วเขาทำเป็นอะไรท

  • ตอนนั้นฉันแค่เข้าใจผิด   67 สิ่งที่ไม่คาดฝัน! 

    เพี้ยะ!ฉันตบเข้าหน้าคมอย่างจัง จนหันไปอีกทาง ด้วยความเดือดดาลจนยากจะเอ่ย กล้าดีอย่างไงกัน ถึงได้พาลูกๆ ของฉันไปจากอกของฉัน"เธอตบฉัน ทั้งที่ฉันยังหัวแตกอยู่เนี่ยนะ?""ใช่! ฉันเกลียดนาย และฉันก็เหนื่อยมากด้วย ที่จะต้องเห็นหน้านาย"พูดจบ เขาก็ดึงตัวฉันเข้าไปประกบจูบอย่างดุดัน แถมยังกดต้นคอฉันให้แนบชิดจนถอดฝีปากออกไม่ได้ปลายนิ้วมือฉันฟาดเข้าแก้มขาวย้ำๆ อยู่แบบนั้นถี่ๆ แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าเขาจะยอมถอดริมฝีปากออกจากโพรงช่องปากฉันเลย มันยิ่งแนบแน่นขึ้นไปอีก จนฉันหายใจไม่ออก"อ้า!"แต่เมื่อฉันเริ่มนิ่ง เขาจึงยอมถอดริมฝีปากออก และลูบแก้มฉันอย่างอ่อนโยน พลางจูบลงบนแก้มขาว เพื่อบ่งบอกถึงการยินยอมฉันในทุกๆ อย่าง"ฉันรักเธอมากนะ ฉันยอมเธอได้ทุกอย่าง ถึงเธอจะทำร้ายฉันให้เจ็บปางตายฉันก็ยอม แต่ขอร้อง เราอย่าหย่ากันเลยนะ เพื่อลูกๆ เพื่อฉัน""..........""ฉันรู้ว่าฉันทำผิดต่อเธอมาตลอด แต่ฉันขอร้องได้ไหม อย่าทิ้งฉันไปไหนอีกเลย ชีวิตฉันต้องการเธอ บ้านก็ต้องการเธอ

  • ตอนนั้นฉันแค่เข้าใจผิด   66 เกลียด! 

    แต่แล้ว เมื่อฉันคุยกับแม็กทิวจบ ใบหน้าของแม็กทิว ก็พยักหน้ารับราวกับส่งสารให้ใครบางคนอย่างน่าสงสัย นัยน์ตาของเขามีน้ำตาไหลออกมาก่อนที่เงาร่างกำยำ จะขยับตัวเข้าใกล้ฉันอย่างแผ่วเบา และใช้ผ้าสีขาวโปะเข้าจมูกฉันอย่างจัง มันกดจมูกฉันอย่างแรง จนร่างกายของฉันค่อยๆ อิดโรย และดับวูบไปเหลือไว้เพียงเสียงพูดคุยกันอย่างแผ่วเบา ที่ฟังไม่ได้ศัพท์จับไม่ได้ความ เหมือนมันพูดกันว่า จะพาฉันไปที่ไหนสักแห่ง แต่ยังไม่พากลับไทย อะไรประมาณนี้ปัง!แคร่ง!!!"ล่ามดีๆ ดิว่ะ! แม่งเดียวคุณชายก็ได้กระทืบเข้าให้หรอก""ว่าแต่ ไปเอาเมียเขามาไว้แบบนี้จะดีเหรอว่ะ?""หุบปากไป!"ฉันคืนสติมาแล้ว และได้ยินในสิ่งที่มันพูดกัน ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรมารัดอยู่ที่ข้อเท้าเลยแต่ฉันก็ไม่สามารถขยับตัวได้ หากขยับตัวไปมา พวกมันอาจจะรู้ตัวว่าฉันฟื้นแล้ว และอาจจะเอาไอ้ผ้านั่น มาโปะฉันอีกก็เป็นได้ฉันเป็นห่วงเด็กๆ จัง ป่านนี้จะเป็นอย่างไงบ้างนะ ทำไมมันถึงเป็นแบบ

  • ตอนนั้นฉันแค่เข้าใจผิด   65  พิธีแต่งงาน 

    แกร๊ก!"มาแล้วเหรอคะ ที่รัก"ฉันเดินไปต้อนรับแม็กทิว และน้องฮันน่าอย่างทุกครั้ง ที่ทำเป็นประจำ ก่อนจะโผตัวเข้าไปกอดแม็กทิวอย่างปกติแต่วันนี้มันแปลกไป แม็กทิวดูผอมลง แถมสีผิวก็ยังคล้ำลงด้วยอีกต่างหาก ราวกับว่า เขาไม่ได้พักผ่อนมาอย่างไงอย่างงั้นและด้านข้างของเขา มีกระเป๋าใบใหญ่สีชมพูน่ารัก คาดว่าน่าจะเป็นของน้องฮันน่าอย่างแน่นอน"เออคือ แม็กทิว ทำไมเอากระเป๋าของน้องฮันน่ามาด้วยละคะ ปกติก็ใส่ชุดของน้องพะเพลงได้อยู่แล้ว ไม่เห็นต้องเอามาให้ยุ่งยากเลย""เออคือ!"แม็กทิวเม้มปากลงเล็กน้อย ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องให้ฉันรู้สึกสบายใจขึ้น"ไม่มีอะไรหรอกคับ ช่วงนี้ผมทำงานหนัก เลยไม่ได้พักเลย จึงอยากจะขอพักพิง ดูแลลูกสาวของผมหน่อย ในช่วงนี้ ผมอยากให้เธออยู่กับคุณตลอด เพื่อที่คุณกับเธอจะได้สนิทกันมากยิ่งขึ้น"ฉันไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่แม็กทิวพูดเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่อยากจะถามอะไรต่อให้มันเป็นประเด็น ฉันรู้ว่าตอนนี้เขาคงมีเรื่องเครียดอะไรบางอย่าง ที่บอกฉันไม่ได้ แต่ในสักวัน เขาคงกล้าที่

  • ตอนนั้นฉันแค่เข้าใจผิด   53 ลูกอยู่ไหน? 

    แต่แล้ว เสียงที่ฉันอยากได้ยินมานานก็ดังขึ้น"เปียโน ให้ตายเถอะ นายมาอยู่ที่นี่เอง พอดี ท่านนายกอยากจะพบนายน่ะ"เปียโนมองค้อนใส่กีต้าร์ เล็กน้อย ก่อนที่กีต้าร์ ผู้ไร้เดียงสาจะเดินตรงเข้ามาหาเปียโน อย่างร่าเริง"นี่ รีบไปเถอะ ท่านแก่แล้ว ยืนนานคงลำบาก""อ๋อ สวัสดีคับ ผมก

  • ตอนนั้นฉันแค่เข้าใจผิด   44 ตามหา 

    #เปียโนคลื่น~ คลื่น~ คลื่น~ "ว่าไงคับ ป้านาย?" "คุณเปียโนคะ คุณพักพิงถือกระเป๋าออกจากบ้านไปแล้วค่ะ" "อะไรนะคับ?"ป้านายพูดจบ ผมก็รีบลนลานพุ่งตัวออกจากบริษัทอย่างรวดเร็วเพื่อกลับบ้าน โดยไม่สนใจงานประชุมในวันนี้เลย บ้าน ปึก! "ป้านาย พอรู้ไหม พักพิงไปไหน?" "คุณพักพิงไม่ยอมบอกเลยค่ะ เธอลากกระเ

  • ตอนนั้นฉันแค่เข้าใจผิด   11 ความจริงและสับสน

    ทำไม ฉันจะต้องเจอเรื่องแบบนี้ด้วย ฉันไม่ได้เป็นคนทำร้ายเขาสักหน่อย ตอนถูกรถชน ฉันยังไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าเขาถูกรถชนได้อย่างไง มารู้อีกที ก็มีข่าวลือ ทั่วโรงเรียนแล้วว่าเขาถูกรถชนแต่นี่อะไร ฉันบอกไปแล้วว่าฉันไม่ใช่คนที่ทำให้เขาถูกรถชนก็ไม่เชื่อปึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!"พักพิง เปิดประ

  • ตอนนั้นฉันแค่เข้าใจผิด   9 ปัจจุบัน (ตอนเสริม) , 10 ความเจ็บปวดที่ยาวนาน

    กลับสู่ปัจจุบัน บรรยายแบบ Third person บุรุษที่ 3."โอ๊ย!!!! ไอ้คัง เบาๆ สิว่ะ เจ็บไอ้สัส" "ดีนะ นี่แค่หัวแตก เขาไม่เอาโซ่ล่ามขามัดคอมึงตายก็บุญแล้ว" คังเพื่อนสนิทของชายหนุ่มช่วยประคบเย็นแก้บวมช้ำให้กับเขาอย่างหัวเสีย เพราะไม่ชอบใจที่ ชายหนุ่มนั้นจับตัวเมียเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status