23. ไม่เนียนเลยเจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่

“ตั้งแต่นางฟื้นมาก็มีท่าทางประหลาด คงไม่ใช่ว่าเจ้าเผลอแสดงพิรุธอะไรจนนางระแคะระคายหรอกนะ” อนุกัวมองไปที่พุ่มไม้ที่ตอนนี้ว่างเปล่า

“ข้าคิดว่า นางมาแอบดูข้าเช่นนี้ คงเพราะอยากเล่นกับข้าเจ้าค่ะ หากวันใดที่ข้าไม่ไปหานาง นางก็จะมาแอบดูข้าเช่นวันนี้ ท่านแม่ลืมไปแล้วหรือเจ้าคะ นางรักข้ามากเพียงใด ไม่มีทางระแวงข้าแน่นอน อีกอย่างตั้งแต่นางฟื้นขึ้นมา ข้าก็ทำดีกับนางมากกว่าเดิม จนตอนนี้นางไว้ใจข้าขึ้นมากแล้วเจ้าค่ะ”

เจียงลี่มี่ในสายตาของเหมยฮวา เป็นเพียงสตรีอ่อนแอและโง่เขลา

“คงเป็นเช่นนั้น เพราะหากนางฉลาดคงไม่แอบดูเจ้ากับข้าแบบนี้ พุ่มไม้ก็เล็กนิดเดียว ทั้งยังมีใบน้อย แอบอย่างไรก็มองเห็น ด้านข้างก็ไร้ซึ่งต้นไม้ หากนางสติดี คงหาที่แอบซ่อนได้มิดชิด เหมยฮวา หากเจ้าว่างก็ไปเล่นกับนางเสียหน่อย มีคนมาจับจ้องเช่นนี้ ข้ารู้สึกไม่ดี”

อนุกัวนึกถึงช่วงเวลาหลายวันที่ผ่านมา ไม่ว่านางกับบุตรสาวจะไปที่ใด มักจะหันไปเห็นเจียงลี่มี่ทุกครั้ง แม้อีกฝ่ายจะแอบซ่อนแต่ก็แอบซ่อนได้ย่ำแย่ยิ่งนัก คงป่วยจนหัวสมองเพี้ยนไปเสียแล้ว

เจียงลี่มี่ที่อาบน้ำเสร็จ กำลังเตรียมบำรุงผิวหน้า ครั้นส่องกระจกก็ต้องตกใจจนเกือบร้องลั่น เพราะ