24. ผีปิ่น

“พี่ลี่มี่ ท่านเป็นคู่หมั้นของเหวินอ๋อง ท่านช่างโชคดีนัก ข้าอิจฉาท่านจริงๆ ตัวข้าไร้วาสนา หามีผู้ใดสนใจ เกิดมาต่ำต้อย คงไม่อาจหาคู่ครองที่ดีได้” เหมยฮวายิ้มบาง แม้จะกล่าวเช่นนี้ แต่สีหน้ายังคงสดใส ราวกับกล่าวโดยไม่คิดอะไร

หากเจียงลี่มี่ทราบดี ที่เหมยฮวากล่าวว่าอิจฉานั้นเป็นเรื่องจริง อิจฉาจนวางแผนแย่งชิงทุกสิ่งไป ทั้งยังฆ่าเธออย่างเลือดเย็น

“ข้าก็คิดเช่นนั้น วาสนาข้าช่างดีนัก ทั้งชีวิตไม่คิดว่าจะได้ครอบครองตำแหน่งหวังเฟย อีกไม่นาน ข้าจะได้พบเหวินอ๋องและแต่งงานกัน”

เหมยฮวายิ้มเย็น สองมือจับมือเรียวมากุมไว้ก่อนจะกล่าว “หากอนาคตมีการเปลี่ยนแปลง พี่ลี่มี่จะทำเช่นไร ความฝันแม้สวยงาม แต่หากแตกสลายข้าเกรงว่าท่านอาจทนไม่ไหว ข้าเป็นห่วงท่านเจ้าค่ะ”

เจียงลี่มี่จับกุมมือของน้องสาวแน่น สบตาของอีกฝ่าย ก่อนจะยิ้มจนตาหยี “ข้าจะไม่ยอมเสียเขาไปให้ใคร ของที่เป็นของข้าก็คือของข้า หากใครจะชิงเขาไป ก็ข้ามศพข้าไปก่อน แต่ข้านั้นอ่อนแอ เฉียดใกล้ความตายมาหลายครั้ง ไม่นานก็คงมีสตรีข้ามศพข้าไปอยู่ดี วาสนาข้าช่างสั้นนัก”

เหมยฮวากอดเจียงลี่มี่ ราวกับต้องการปลอบใจ มือลูบหลังบอบบางอย่างอ่อนโยน “หากเป็นเช่นนั้น ข้าจ