Share

ตอนที่2

last update Tanggal publikasi: 2025-02-10 19:01:23

เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นทำให้ฉันหยุดความคิดทั้งหมดหลับตาที่หนักอึ้งฟังเสียงผู้คนที่ดังใกล้เข้ามาว่าจะเอายังไงต่อไปกับการใช้ชีวิตในร่างนี้ ซึ่งฉันไม่รู้สถานการณ์ในตอนนี้เลยว่าเป็นยังไง

"ท่านหมอท่านช่วยดูบุตรสาวข้าหน่อยเถิดนางหยุดหายใจไป" เสียงนุ่มทุ้มกระแสเสียงที่เจือไปด้วยความร้อนรนเจ็บปวดและกังวลเอ่ยขึ้นหลังคนทุกผู้ก้าวเข้ามาในห้องใหญ่โตแต่ไม่มีเครื่องเรือนใดที่เกินความจำเป็นมีเพียงโต๊ะสำหรับตั้งน้ำชากับเตียงหนึ่งหลังที่มีร่างบอบบางนอนอยู่

สักพักฉันรู้สึกถึงมือที่เอื้อมมาจับข้อมือที่ไร้เรี่ยวแรงนี้แต่ไม่อาจเห็นสีหน้าประหลาดใจของท่านหมอผู้นี้ได้เลย ท่านหมอซานต้องแปลกใจอยู่มากเขาถูกเชิญมาดูอาการของคุณหนูผู้นี้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาอาการของนางไม่มีทีท่าว่าจะหายแค่นอนรอวันหมดลมหายใจเท่านั้นแต่ตอนนี้กลับต้องประหลาดใจเพราะชีพจรของนางเหมือนกับคนปกติแค่ร่างกายอ่อนแรงเท่านั้นกินยาบำรุงร่างกายสักหน่อยคาดว่าจะหายเป็นปกติซึ่งเป็นเรื่องน่ายินดีนัก 

"นายท่านจางยินดีด้วยข้าคาดว่าร่างกายคุณหนูคงจะหายเป็นปกติในเร็ววันช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก" สิ้นคำกล่าวของท่านหมอในห้องพลันเกิดความเงียบชั่วอึดใจตามด้วยเสียงสะอื้นจนฉันตกใจ เพ่ย! หมอบอกว่าฉันจะหายนะเว่ย ไม่ได้บอกว่าฉันตายร้องไห้ทำไมกันนนน ฉันได้แค่คิดในใจไม่ได้โพล่งออกไปดังใจเพราะยังไม่ได้คิดว่าจะเริ่มต้นยังไง

" ขอบคุณท่านหมอมาก ขอบคุณ"นายท่านจางเมื่อระงับความตื่นเต้นยินดีกล่าวขอบคุณท่านหมอด้วยใบหน้าเป็นสุขยิ่ง ขอบคุณสวรรค์ที่เมตตาบุตรของข้า ฮูหยินเจ้าได้ยินหรือไม่ลูกเรากำลังจะหายดีในเร็ววัน

"นายท่านจางอย่าได้เกรงใจข้าจะจัดยาบำรุงไว้ให้เมื่อคุณหนูรู้สึกตัวท่านก็เอาให้นางดื่มเสียคาดว่ากินยาไม่กี่เทียบนางจะค่อยๆ ดีขึ้น เมื่อไม่มีอันใดแล้วข้าขอตัวก่อน" 

"ขอบคุณท่านหมอ ข้าไปส่ง" ก่อนไปส่งท่านหมอนายท่านจางไม่ลืมหันไปกำชับสาวใช้ที่นั่งตาแดงก่ำนาม ชิงชิงให้ดูแลบุตรสาวให้ดีเพราะตนต้องรีบไปจัดการเรื่องการขายโรงเตี๊ยมของตระกูลจางสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ปิดตัวลงเพื่อเป็นทุนในการดูแลบุตรสาวและคนในจวนที่เหลืออยู่แค่สี่ชีวิตหลังตระกูลจางสิ้นเนื้อประดาตัวนายท่านจางก็ให้บ่าวไพร่กว่าสามสิบชีวิตไปเริ่มต้นชีวิตใหม่โดยคืนสัญญาทาสให้บ่าวไพร่ทั้งหมดไม่ขายใครแม้แต่คนเดียวเพื่อเป็นกุศลให้ฮูหยินผู้ล่วงลับ จะเหลือเพียงพ่อบ้านหวังกับชิงชิงที่ขออยู่รับใช้นายท่านจางกับคุณหนูผู้มีพระคุณของตนโดยไม่ยอมจากไปไหน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ตามรัก   ตอนที่51 จบบริบูรณ์

    "นี่อ๋องหมิงยังไม่คิดที่จะกลับจวนเจ้าอีกหรือ ยาก็ได้ไปแล้วหนิ" ราชครูเว่ยที่กลับมานั่งทำงานต่อ แขกสูงศักดิ์ก็ยังตามมานั่งร่ำสุรา จนป่านนี้ยังไม่คิดจะกลับจวนตัวเอง"นี่ข้าจะเข้านอนแล้วนะ" "ไปสิข้าจะกลับแล้ว คงจะสมควรแก่เวลาแล้วกระมัง" กล่าวพลางยกยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วลุกขึ้นราชครูเว่ยรู้ทันคนเจ้าเล่ห์เจ้าแผนการนัก พอคนอื่นทำบ้างมาว่าเขาซะงั้น"เจ้าก็ร้ายกาจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าข้าเลย อ๋องหมิง" หึหึ เหมยลี่เมื่อได้ยินเสียงที่ดังอยู่หน้าห้องก็รู้ว่าท่านอ๋องทรงกลับมาแล้ว จึงรีบหลับตาลง คิดว่าหากพระองค์ทรงอยากรักนาง นางก็จะยอมตามใจ เสียงเปิดและปิดประตูดังแผ่วเบา ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาเงียบๆ จมูกนั้นได้กลิ่นสุราจากร่างสูง ทรงดื่มมา กับใครกัน สักพักเสียงก็เงียบไปเพราะท่านอ๋องได้เดินไปยังห้องอาบน้ำเสียแล้ว เหมยลี่จึงลืมตาขึ้นในอกรู้สึกถึงความจุกแน่นแล้ววูบโหวง ใจสั่น มือสั่นเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดเหมือนจะกระอัก มือบางกำแน่นอย่างพยายามระงับความรู้สึก เมื่อได้ยินเสียงร่างสูงออกมาจากห้องอาบน้ำก็พลิกกายนอนหันหลังให้คนร่วมเตียง ข่มตาหลับเก็บกักทุกความรู้สึกกลับเข้าไป เสียงขยับไหวของเตียงนอ

  • ตามรัก   ตอนที่50

    ยามซื่อแล้วแต่เหมยลี่ยังนอนลืมตาโพลงเพราะตอนนี้สามีตัวดียังไม่กลับมา เป็นข้าเองที่ผิด นางกำลังกลัวการนอกใจใช่หรือไม่พยายามที่จะไม่คิดแต่ไม่รู้ทำไมสมองนางถึงคิดวนไปวนมาและจะมาลงเอยตรงที่พระองค์จะต้องมีคนอื่น บุรุษที่มีความต้องการสูงอย่างท่านอ๋องจะทนได้อย่างไร ตั้งแต่อยู่ร่วมกันมาหากไม่มีราชการหรือต้องเข้าวังด่วนพระองค์แทบจะไม่ไปไหนเลย จะไปไหนก็จะบอกกล่าวนางตลอดไม่เคยเงียบไปเฉยๆ แบบนี้มาก่อน คิดพลางน้ำตาเจ้ากรรมที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนก็ไหลออกมา การเป็นแม่และภรรยาที่ดีนี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ นี่ข้าต้องเป็นแม่พันธุ์ให้ท่านอ๋องใช่หรือไม่ ท่านอ๋องหยางหมิงเฉิง ตอนนี้ที่นั่งร่ำสุราอยู่ที่จวนราชครูเว่ยกำลังร้อนใจนัก พระองค์ที่ออกมาปรึกษาหนานจิ้งถึงเรื่องที่โดนชายารักยื่นคำขาด จนไม่รู้จะทำอย่างไรเลยต้องออกมาหาตัวช่วย แต่ตัวช่วยผู้นี้นั้นพระองค์อยากฆ่าให้ตายนัก ที่ทำให้พระองค์จนมุมหมดสิ้นทางเลือก ย้อนไปหลังออกมาจากจวนก็ตรงมาจวนราชครูเว่ยทันที"วันนี้ลมอะไรหอบเอาท่านพ่อตาข้ามาหาข้าที่นี่ได้กัน"ใบหน้าหล่อเหลาส่งทั้งเสียงและรอยยิ้มยียวนมาให้แขกผู้มาเยือนที่ไม่มีมารยาทมาถึงก็ทำให้บ่าวไพร่ของเขาแตกตื่นสั่

  • ตามรัก   ตอนที่49

    ตอนนี้เจ้าก้อนแป้งคู่ย่างเข้าสามเดือนแล้ว จวนอ๋องนั้นทุกวันล้วนเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะแห่งความสุขต้าเก้อและเจี๋ยเจี๋ย ทั้งสองก็ช่างรู้ความนักช่วยดูแลน้องๆ อย่างน่ารักน่าเอ็นดูไม่ยอมออกห่างกันเลยทีเดียวหยางหมิงเฉิงที่ส่งสายตาอ้ออดอ้อนมาให้ชายารักแต่นางก็ไม่สนใจแล้วยังทำท่าปั้นปึ่งใส่พระองค์อีก แค่พระองค์มองหน้านางด้วยสายตาละห้อย นางก็จะเอ่ยอย่างรู้ทันข้าเหนื่อยบ้างละข้าเจ็บเจียนตายบ้างละหรือแม้กระทั่งท่านไม่รักข้าแล้วใช่หรือไม่ ถึงอยากเห็นข้าเจ็บปวดอีกหยางหมิงเฉิงอยากจะร้องไห้นักตั้งแต่คลอดลูกแฝดครั้งนี้เหมยลี่รู้สึกกลัวการตั้งครรภ์นัก หากมีวิธีผ่าคลอดนางก็พอทนอยู่หรอก จึงได้ยื่นคำขาดให้สามี"หากท่านหาวิธีป้องกันการตั้งครรภ์ให้ข้าไม่ได้ก็อย่ามาเข้าใกล้ข้าเด็ดขาด" ท่านอ๋อง ก็รีบผลุนผลันออกจากจวนไม่พูดไม่จา จนนางอดคิดมากไม่ได้ "จะไปไหนของเขากัน" หรือว่าจะไปหอนางโลมหรือแอบมีบ้านเล็กกันนะ"พระชายาเจ้าคะ" ซู่ซู่ที่เอ่ยเรียกพระชายาตนพร้อมกับหน้าแดงๆ " บ่าวมีอะไรจะบอกเจ้าค่ะ"" มีอะไรหรือ หรือว่าเจ้าไปรู้อะไรเกี่ยวกับท่านอ๋องมา" ถามพร้อมกับหันมองอย่างกดดัน"ไม่ใช่เจ้าค่

  • ตามรัก   ตอนที่48

    อุแว้ อุแว้เสียงทารกน้อยที่ร้องดังขึ้น ทำให้คนที่นั่งจ้องตาฟาดฟันกันอยู่ด้านนอกผลุดลุกขึ้นอย่างตื่นเต้นยินดี"คลอดแล้ว คลอดแล้ว" "พระชายาคลอดแล้วคนหนึ่งเหลืออีกคนอดทนไว้เพคะ" "พวกเจ้ารีบป้อนยาให้พระชายาเร็วเข้า" ท่านหมอที่ทำคลอดให้เหมยลี่รีบเร่งให้ผู้ช่วยป้อนยาที่เตรียมให้เหม่ยลี่ เพราะการคลอดลูกแฝดนั้นถือว่าอันตรายหากเกิดมารดาสลบก่อนจะคลอด คงเกิดปัญหาใหญ่ขึ้น " พระชายาคนแรกเป็นคุณชายน้อยเพคะ"ผู้ช่วยท่านหมอกล่าวขึ้น แล้วทำความสะอาดห่อด้วยผ้าอ่อนนุ่มอุ้มออกมาหาบิดาที่เดินส่งยิ้มมารับไปไว้ในอ้อมแขน"เป็นท่านอ๋องน้อยเพคะ" หยางหมิงเฉิง ยิ้มกว้างอย่างยินดีนัก"ซานเอ๋อ ซื่อเอ๋อ มาดูเจ้าก้อนแป้งน้อยสิลูก น่าชังนัก "หยางหมิงเฉิงนั่งลงให้บุตรทั้งสองเห็นน้องน้อย"เจ้าก้อนแป้งชื่ออะไรดีขอรับท่านพ่อ" ซานเอ๋อถามพลางเอานิ้วเล็กจิ้มแก้มขาวนวลเนียนดังซาลาเปา" พ่อยังไม่ได้คิดเลย รอน้องของเจ้าอีกคนก่อนดีหรือไม่" " ขอรับ""ตี้ตีของต้าเจี่ย ตัวนิดเดียว" คำกล่าวน่ารักน่าชังของซื่อเอ๋อเรียกเสียงหัวเราะด้วยความเอ็นดูจากทุกคน โดยเฉพาะหนานจิ้งที่เห็นแล้วนึกเอ็นดูซื่อเอ๋อน้อยนัก แต่รู้สึกได้ถึงสายต

  • ตามรัก   ตอนที่47

    กรี๊ด"เจ้าคนชั้นต่ำ ช่างไม่รู้ที่ต่ำที่สูง อยากตายหรืออย่างไร" "หยุดเดี๋ยวนี้ ข้าบอกให้หยุด เจ้ารู้หรือไม่ดูหมิ่นเบื้องสูงมีโทษสถานใด" เล่อคังที่พาบ่าวรับใช้มายังเรือนรับรองก็เห็นองค์หญิงอิ๋นลู่เสียน ยังคงนั่งสั่งให้ข้ารับใช้ที่ติดตามมาเก็บข้าวของอย่างสบายอารมณ์ไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจว่าได้ทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจเจ้าของจวน จึงสั่งให้บ่าวไพร่ทำตามคำสั่งที่ได้รับจากเจ้านายตนโดยไม่สนใจความไม่ยินยอมของผู้อาศัยสูงศักดิ์จึงได้รับทั้งคำบริภาษทั้งเสียงกรีดร้องแต่ก็หาสะเทือนไม่สั่งบ่าวรับใช้ให้เก็บของทุกอย่างขององค์หญิงอิ๋นลู่เสียนใส่หีบอย่าให้เหลือแม้แต่ชิ้นเดียวและอย่าให้ของที่อยู่ในจวนอ๋องอยู่แล้วหลุดลอดออกไปเช่นกัน อันนี้อยู่นอกเหนือคำสั่งเพราะคิดว่าหากพระชายาผู้เป็นนายสามารถสั่งการเองได้จะต้องทำเช่นนี้แน่ เมื่อเก็บของทุกอย่างเรียบร้อยเเล้วก็สั่งให้นำขึ้นรถม้าที่มารอรับเสด็จสมฐานะองค์หญิงเตรียมออกเดินทาง"ข้าไม่ไป เจ้าไม่เห็นหรืออย่างไรว่าคนของข้ายังมาไม่ถึง" เล่อคังเห็นท่าทางไม่ยินยอมของอีกฝ่ายก็รู้ได้ว่าคงไม่ยอมออกไปเป็นแน่ จึงแจ้งรับสั่งของท่านอ๋อง"ท่านอ๋องมีรับสั่งว่าให้พระองค์

  • ตามรัก   ตอนที่46

    เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นด้านหน้าเรือนคงไม่ต้องเดาว่าเป็นใคร"ท่านอ๋องเสด็จมาแล้วเจ้าค่ะพระชายา" ซู่ซู่รีบเอ่ยบอก แต่ต้องทำหน้าเหลอหลาเพราะพระชายาของนางแสร้งหลับตาเสียแล้วชิงชิงจึงเอ่ยว่า"ทรงแสร้งหลับตั้งแต่ได้ยินเสียงฝีเท้าแล้ว" เมื่อชินอ๋องก้าวเข้ามา มองไปยังร่างบอบบางก็รู้ว่านางตื่นแล้วแต่แสร้งหลับเลยโบกพระหัตถ์ให้ออกไป บ่าวทั้งสองจึงรีบถอยออกมาอย่างรู้หน้าที่"ลี่เอ๋อ ลืมตามาคุยกับพี่หน่อยเถิด" เงียบนางจะลืมตาได้ยังไง อาละวาดเสียปานนั้น ช่างน่าอับอายนัก" ลี่เอ๋อ เด็กดี" ว่าพลางสอดกายหนาลงไปนอนเคียงข้าง มือแกร่งกอดเอวเล็กก็รู้สึกได้ว่าหน้าท้องของนางนูนขึ้นเล็กน้อย ร่างบางพลันแข็งทื่อท่านอ๋องที่รับรู้ถึงปฏิกิริยาคนในอ้อมแขนก็กอดกระชับร่างบาง"พี่ขอโทษ" ได้ยินคำขอโทษจากร่างหนาที่แสนอบอุ่นนี้เหมยลี่น้ำตาไหลพราก รับรู้ได้ถึงความรักที่คนตรงหน้ามีให้ นางขอเพียงแค่นี้ แค่รักและซื่อสัตย์ต่อนาง ชีวิตนี้ก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว "ข้าขอโทษเจ้าค่ะ ขอโทษที่ทำตัวไม่ดี ขอโทษที่ระแวงจนขาดสติ และขอบคุณท่านที่ไม่ถือโทษโกรธเคืองความไม่เอาไหนของข้า" เงยหน้าที่เปรอะเปื้อนน้ำตามองใบหน้าหล่อเหลาเห็

  • ตามรัก   ตอนที่42

    วันเวลาช่างผ่านไปเร็วนักวันนี้เป็นวันที่ชินอ๋องจะเสด็จมาถึง ทรงส่งม้าเร็วมาแจ้งตั้งแต่เมื่อวาน เหมยลี่จึงลุกขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อแต่งกายงดงามเพื่อมารอสามี นางรู้สึกตื่นเต้นยิ่งนัก อยากรู้ว่าพระองค์จะทรงตื่นเต้นยินดีมากแค่ไหนกับข่าวน่ายินดีที่นางจะบอก"พระชายาเจ้าคะ คนมาแจ้งว่าตอนนี้กระบวนเสด็จเข

  • ตามรัก   ตอนที่41

    "ท่านหมอมาแล้วเจ้าค่ะ" เสียงซู่ซู่ที่เดินนำท่านหมอเข้ามา ทำให้ทั้งหมดรีบหลบทางให้ท่านหมอได้เข้ามาตรวจอาการของเหมยลี่"ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ" ท่านหมอกล่าว แล้วนั่งลงเหมยลี่จึงส่งมือให้ ท่านหมอวางผ้าขาวบางลงบนข้อมือเล็กแล้วตรวจจับชีพจร สักครู่จึงกล่าวด้วยความยินดี" ยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะตอนนี้พระชายาท

  • ตามรัก   ตอนที่40

    ในวันนี้ขณะที่นั่งเล่นกันอยู่ในศาลากลางสวนสวย ชินอ๋องที่นอนหนุนตักนุ่ม ตัดสินใจเอ่ยกับชายาถึงเรื่องที่กังวลใจ"น้องหญิง จำวันที่ฝ่าบาทเรียกพี่เข้าเฝ้าได้หรือไม่" "จำได้เจ้าค่ะ" "อีกสองวันพี่และรองแม่ทัพจ้าวได้รับพระบัญชาให้เดินทางไปคุ้มครองขบวนเสด็จขององค์หญิงแคว้นเหลียง ซึ่งต้องใช้เวลาเดินทางแรม

  • ตามรัก   ตอนที่39

    เหมยลี่กำลังรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีอย่างกระดากอายที่สุดในสองชีวิตที่ผ่านมา ชาติก่อนหน้าถึงแม้มีสามีก็ไม่เคยใช้ชีวิตคู่แบบโลดโผนสักทีอยู่กินกันไม่นานก็ต้องแยกจาก อาจจะเพราะนางไม่เชี่ยวชาญเรื่องอย่างว่า สามีถึงมีคนอื่น มาชาตินี้จะยอมให้เป็นแบบเดิมอีกหรือ หากไม่มีมารยามัดใจสามีคงไม่แคล้วมีจุดจบแบบเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status