ตามรัก

ตามรัก

last updateLast Updated : 2025-02-27
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
51Chapters
1.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

น้ำหนึ่ง คุณแม่มือใหม่ที่สูญเสียลูกน้อยวัยหกเดือนไปด้วยโรคระบาดสายพันธุ์ใหม่ที่ไม่มียารักษาพร้อมดวงใจที่แตกสลายๆ แต่เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งกลับพบว่าตัวเองตื่นมาในสถานที่ ที่ไม่คุ้นเคยและอยู่ในร่างของใครก็ไม่รู้ แต่ที่เหลือเชื่อไปกว่านั้น นางได้เจอกับบุตรชายตัวน้อยอีกครั้ง แล้วนางจะทำอย่างไรต่อไปดี เพื่อให้ได้อยู่ใกล้ชิด และได้ดูแลเขา

View More

Chapter 1

ตอนที่1

Five years ago

~ Victoria's POV

"That movie was out of this world!" I exclaim to my parents as we exit the movie theater to head home. I notice a black car in an odd position in the road, but I think nothing of it. 

"That movie scared the crap out of me" my father replies. I chuckle when I hear my mom slap my father on his head with her hand , "Language!" my mother yells at my father while giving him a disapproving look. 

Before we can reach the car, gun shots are firing everywhere. I scream when I see my father lying in a pool of his own blood. I search for my mom and find her on the floor covering her head, panicking, I run to her to tell her that dad needed our help. 

Just when I reach her, a bullet goes through my skin causing me to fall limb in her arms. All I could hear was her screaming and distant sirens in the background. "Please stay awake!" I hear my mom's pleas. 

I feel myself being lifted by a man, I looked up to find the most beautiful green-blue eyes staring back at me. For a moment, everything around me phased away and all I could do was focus on the man holding me. 

We lock eyes and I could've sworn there was a spark between us. Being sixteen, this new emotion didn't make sense, but it felt right. 

I feel myself being placed in the back of an ambulance and his body leaving mine. 

"Please don't leave" I manage to say to him, in hopes he listens to me. "Sorry sir, but family members only" I hear a paramedic informing the man, "I will follow you" I hear his deep angelic voice say.

When the doors close and the vehicle begins moving, all I remember is his eyes and the spark I felt before everything went black. 

*A week later* 

I slowly open my eyes but close them immediately due to the harsh lighting. I look to the side and see my mother speaking to a doctor. "Mom?" 

Her attention immediately shifts towards my direction. She runs to my side and grabs my hand. Tears fall down her face and I try to console her but my throat feels so dry. 

The doctor hands me a a cup of water and I gulp it down. When I'm satisfied I turn to my mother and ask her "How long was I out?" she looks at the doctor and then back at me. 

"Honey you were out for a week, do you remember anything?" I try to sit up but a shooting pain in my side prevents me from moving further. 

All of a sudden images flashes before my eyes and I can't help but hiss at the pain it's causing. The man! My father! " Mom did the guy visit me? " my mother frowns and scrunches her eyebrows together " What guy sweetie?" she asks while rubbing circles on my hand 

"The man that helped me in the ambulance, where is he?" my mother gives me a sad smile and informs me that no one has visited as far as she knows. 

I look down at my hands but then I look back at her " Oh God, Mom where's Dad! H-he was... Oh gosh mom? Is he dead?! " my mother shushes me and I see tears forming again in her blue eyes. 

I feel myself tearing up. My mother looks at me and her next words leaves me speechless "I don't know if he's dead or not because he's missing". 

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

Comments

No Comments
51 Chapters
ตอนที่1
ที่นี่ที่ไหน... แล้วตาหนูอยู่ไหน นึกได้น้ำตาก็ไหลพรากเจ็บปวดหัวใจเป็นที่สุด ภาพสุดท้ายที่เห็นคือร่างน้อยที่จากไปด้วยโรคระบาดโดยที่ตัวเองผู้ซึ่งเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดไม่สามารถช่วยลูกตนเองได้ และด้วยหัวใจแหลกสลายทุกอย่างพลันดับมืดแล้วเหตุใดถึงมาอยู่ที่นี่กันหรือว่าทีนี่คือโรงพยาบาลแต่มองแล้วห้องสี่เหลี่ยมนี่ไม่เหมือนห้องในโรงพยาบาลแม้แต่น้อย สัมผัสได้เพียงกลิ่นสมุนไพรและอาการปวดทั่วทั้งตัวที่บ่งบอกว่าตัวเธอป่วยและกำลังได้รับการรักษาจากยาสมุนไพรแต่ในยุค5Gนี่ยังมีการรักษาด้วยสมุนไพรอยู่หรือแล้วเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร คิดแล้วก็ปวดหัวรุนแรงเห็นภาพในหัวหลั่งไหลเข้ามาดังดูหนังในโรงภาพยนตร์จางเหมยลี่... ใช่แล้วตอนนี้ไม่มีอีกแล้วน้ำหนึ่งมีเพียงจางเหมยลี่บุตรีเพียงคนเดียวของคหบดีจางชิว ที่ร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่ตกน้ำไปพร้อมมารดา บิดา นาม จางชิว คหบดีผู้เคยมั่งคั่ง มารดา นาม ไป๋ลี่อิง ผู้ล่วงลับไปพร้อมกับน้องชายในครรภ์ในเหตุการณ์โจรปล้นขบวนเดินทางของครอบครัวนางตอนนางอายุได้เก้าหนาว กลับจากเดินทางไปทำบุญจนเป็นเหตุให้รถม้าที่ฮูหยินจางและคุณหนูจางตกน้ำกว่าจะช่วยขึ้นมาได้ก็ทำให้ฮูหยินจางพร้อมบุตรใน
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่2
เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นทำให้ฉันหยุดความคิดทั้งหมดหลับตาที่หนักอึ้งฟังเสียงผู้คนที่ดังใกล้เข้ามาว่าจะเอายังไงต่อไปกับการใช้ชีวิตในร่างนี้ ซึ่งฉันไม่รู้สถานการณ์ในตอนนี้เลยว่าเป็นยังไง"ท่านหมอท่านช่วยดูบุตรสาวข้าหน่อยเถิดนางหยุดหายใจไป" เสียงนุ่มทุ้มกระแสเสียงที่เจือไปด้วยความร้อนรนเจ็บปวดและกังวลเอ่ยขึ้นหลังคนทุกผู้ก้าวเข้ามาในห้องใหญ่โตแต่ไม่มีเครื่องเรือนใดที่เกินความจำเป็นมีเพียงโต๊ะสำหรับตั้งน้ำชากับเตียงหนึ่งหลังที่มีร่างบอบบางนอนอยู่สักพักฉันรู้สึกถึงมือที่เอื้อมมาจับข้อมือที่ไร้เรี่ยวแรงนี้แต่ไม่อาจเห็นสีหน้าประหลาดใจของท่านหมอผู้นี้ได้เลย ท่านหมอซานต้องแปลกใจอยู่มากเขาถูกเชิญมาดูอาการของคุณหนูผู้นี้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาอาการของนางไม่มีทีท่าว่าจะหายแค่นอนรอวันหมดลมหายใจเท่านั้นแต่ตอนนี้กลับต้องประหลาดใจเพราะชีพจรของนางเหมือนกับคนปกติแค่ร่างกายอ่อนแรงเท่านั้นกินยาบำรุงร่างกายสักหน่อยคาดว่าจะหายเป็นปกติซึ่งเป็นเรื่องน่ายินดีนัก "นายท่านจางยินดีด้วยข้าคาดว่าร่างกายคุณหนูคงจะหายเป็นปกติในเร็ววันช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก" สิ้นคำกล่าวของท่านหมอในห้องพลันเกิดความเงียบชั่วอึดใจตามด้วยเสียงส
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่3
เมื่อภายในห้องกลับมาสงบอีกครั้งฉันพยายามลืมตาที่หนักอึ้งเพื่อสำรวจในห้องนี้อีกครั้ง ห้องนี้ดูกว้างขวางมากดูสะอาดสะอ้านคงได้รับการดูแลเป็นอย่างดีเสียแต่ว่าโล่งไปหน่อย ฉันกวาดตาจนทั่วห้องจนมาสบกับสายตาแดงก่ำที่มองมายังฉันด้วยความตื่นเต้นระคนยินดีจนปิดไม่มิด ตามด้วยเสียงร้องไห้จนฉันสะดุ้ง คนยุคนี้แสดงอารมณ์ผ่านการร้องไห้หรืออย่างไร"คุณหนู... คุณหนูของชิงชิงท่านฟื้นแล้ว" ช่ายยยฉันฟื้นแล้ว แล้วตอนนี้อยากดื่มน้ำมากกกฉันอยากจะตะโกนออกไปแบบนั้นแต่เสียงที่เปล่งออกไปกลับเป็นแค่การอ้าปากพะงาบๆ"น้ำ ดื่มน้ำก่อนนะเจ้าคะคุณหนู" ยังนับว่ารู้ความนะเราอะ ฉันมองมือผอมแห้งของเด็กสาวนามชิงชิง รินน้ำชาจากโต๊ะที่น่าจะเป็นเครื่องเรือนชิ้นเดียวภายในห้องนี้มาจ่อริมฝีปากที่แห้งแตก ฉันดื่มด้วยความกระหาย เอ่อ ค่อยยังชั่ว ในความทรงจำนี้ชิงชิง บ่าวรับใช้คนสนิทแก่กว่าเจ้าของร่างสองปีแต่อายุน้อยกว่าเธอในพบก่อนถึง13ปีด้วยความเอ็นดู ชิงชิงเป็นบ่าวที่จางฮูหยินช่วยไว้ตอนป้าของชิงชิงนำนางมาขายเป็นทาสถูกเฆี่ยนตีเพราะไม่มีแรงทำงานเพราะนางในตอนนั้นแค่เจ็ดหนาวส่วนจางเหมยลี่ห้าหนาว จางฮูหยินสงสารเลยซื้อตัวนางมาเป็นบ่าวรับใช
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่4
เผลอแป๊บเดียวข้าก็มาอาศัยอยู่ในที่แห่งนี้เป็นเวลากว่าสองเดือนแล้วความเป็นอยู่ ณ ตอนนี้ถือว่าไม่แย่นัก ร่างกายที่ก่อนหน้าไม่มีแรงแม้แต่จะลุกนั่งถูกบำรุงอย่างดีจนตอนนี้สามารถเดินไปไหนมาไหนได้สะดวก ร่างบอบบางนั่งเหม่อมองดูดอกบัวในสระที่กำลังเบ่งบานสะพรั่งจวนแห่งนี้ถึงแม้จะไม่ได้รุ่งเรืองดังเก่าแต่ทุกอย่างยังคงสวยงามเพราะได้รับการดูแลอย่างดีจากพ่อบ้านหวังและชิงชิง ตอนนี้ข้ารู้ว่าภายในจวนกำลังกระเบียดกระเสียดเต็มทีเพราะมีแค่รายจ่ายไม่มีรายรับเลย เงินทองที่ใช้จ่ายอยู่ในขณะนี้ก็มาจากท่านพ่อนำของมีค่าในจวนไปขายจนไม่มีจะขายอีกแล้ว โรงเตี๊ยมสมบัติที่เหลืออยู่ชิ้นสุดท้ายที่จะขายของสกุลจางหากไม่ถูกกดราคาจนไม่อาจตัดใจที่จะขายได้หาไม่แล้วคงจะไม่เหลืออยู่จนถึงตอนนี้ คงถึงเวลาที่ข้าต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อความอยู่รอดของตนเองและทุกคน คิดได้ดังนั้นสมองน้อยๆ จึงต้องทำงานอย่างหนักว่าจะทำอย่างไรให้มีรายได้มาฟื้นคืนตระกูลจางให้กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง แต่นั่งคิดนอนคิดเปลี่ยนไปหลายท่าก็ยังคิดไม่ออกจนรู้สึกหิว เอ้อออ หาอะไรกินก่อนแล้วกัน กองทัพต้องเดินด้วยท้องนี่นาชิงชิงที่เดินมาตามคุณหนูของนางให้ไปทานข้าวเห็น
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่5
ชิงชิงนั่งมองคุณหนูของนางนอนกลิ้งไปกลิ้งมา ขีดๆ เขียนๆ อยู่บนเตียงนอนมาหลายชั่วยามแล้วตั้งแต่กลับมาจากทานอาหารกับนายท่านก็ให้นางไปนำกระดาษกับถ่านไม้มาให้แล้วก็ไม่ยอมลุกจากเตียงอีกเลย ท่านอนของคุณหนูก็ช่างงงเอ่อ ข้าไม่อยากจะพูด"คุณหนูเจ้าคะ ลุกขึ้นมานั่งเขียนที่โต๊ะดีๆ ดีหรือไม่เจ้าคะ นอนเยี่ยงนั้นมันไม่งามนะเจ้าค่ะ" ชิงชิงพูดเช่นนี้เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วข้าคร้านจะนับ"ไม่งามก็ไม่เป็นไรหรอกชิงชิง ตอนนี้มีแค่เจ้ากับข้าจะกลัวไม่งามไปไย"ข้าพูดโดยไม่เงยหน้ามองชิงชิงน้อยว่าหน้านางนั้นงอง้ำเพียงใด หัวข้ากำลังลื่นไหลคิดหาเมนูอาหารรสเลิศสำหรับโรงเตี๊ยมของข้า วางแผนการจัดการงานต่างๆ และปรับปรุงยังไงให้โรงเตี๊ยมนี้เลิศที่สุดจนโรงเตี๊ยมอื่นเตรียมปิดกิจการไปได้เลย5555แต่การจะทำอะไรให้สำเร็จปัจจัยหลักๆ ก็ต้องมีเงินนี่น่ะสิปัญหาใหญ่คิดแล้วก็กลุ้ม ต้องใช้เงินก้อนใหญ่เลยนะนี่เอ่อออ ท่านพ่อคงไม่มีเงินมากมายขนาดนั้น ทำไงดีหว่าคิดไปก็กลิ้งไปจนถ่านไม้ในมือตกลงกลิ้งหายไปใต้เตียง"เห็นไหมเจ้าคะ บ่าวบอกแล้วว่าให้นั่งเขียนดีๆ" ชิงชิงบ่นพลางจะคลานเข้าไปเก็บให้แต่เสียงท้องของคุณหนูดังประท้วงจนต้องหยุดชะงัก
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่6
เสียงร่ำไห้ที่ดังอยู่เป็นเวลากว่าครึ่งก้านธูป ทำให้ข้าต้องมานั่งซับน้ำตาให้เจ้าของเสียงร้องอยู่กว่าครึ่งก้านธูปเช่นกัน เอ่อ ท่านพ่อ เหตุใดน้ำตาท่านถึงมากมายเพียงนี้ ใช่แล้วเสียงร้องไห้คร่ำครวญที่ดังอยู่นี่คือท่านพ่อข้าเองก็หลังจากที่ข้ากับชิงชิงทองหล่นทับก็รีบนำหีบทองนั่นมาที่ห้องหนังสือที่ท่านพ่อข้ากับพ่อบ้านหวังหารือกันเรื่องค่าใช้จ่ายในจวนอย่างเคร่งเครียดกันอยู่ พอบอกว่าเป็นของท่านแม่ที่เก็บสะสมไว้เพื่อมอบให้แก่ข้าเป็นสินเจ้าสาวตามที่ท่านแม่เขียนไว้ในจดหมายในหีบก็เอาแต่ร้องไห้คิดถึงท่านแม่จนข้ากับชิงชิงต้องปลอบกันยกใหญ่ ส่วนพ่อบ้านหวังน่ะหรือเป็นลมไปตั้งแต่ข้าเปิดหีบทองแล้ว"ท่านพ่อเจ้าคะ สงบใจเสียเถอะนะเจ้าคะ หากท่านแม่รู้ว่าท่านเสียน้ำตามากถึงเพียงนี้วิญญาณท่านแม่จะไม่สงบเอานะเจ้าคะ" กล่าวจบข้าก็ได้ยินเสียงสูดน้ำมูกสูดใหญ่มือเรียวขาวจึงส่งผ้าเช็ดหน้าในมือไปให้แก่บิดาอย่างรู้งาน"ลำบากเจ้าแล้วลูกรัก"ตามด้วยเสียงสั่งน้ำมูกจนพ่อบ้านหวังถึงกับสะดุ้งตื่น"เอ่อ ถ้าอย่างนั้นเรามาดูก้อนทองนี่ดีหรือไม่เจ้าคะ ว่าท่านแม่เก็บไว้เท่าไหร่ เราจะได้คิดกันว่าจะเอาอย่างไรต่อไป""แต่แม่เจ้าเก็บไว้
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่7
ตลาดที่นี่ให้ บรรยากาศเหมือนกับหนังจีนที่เคยดูเลย ผู้คนต่างหลั่งไหลกันมาจับจ่ายซื้อของพ่อค้าแม่ค้าร้านรวงต่างๆ เต็มทั้งสองข้างทางดูไปดูมาคล้ายๆ กับเยาวราชเลยอะ แต่ที่นี่มีกลิ่นอายโบราณมากกว่านัก"คุณหนูเจ้าคะเดินไปอีกไม่กี่ก้าวก็จะถึงโรงเตี๊ยมตระกูลจางแล้วเจ้าค่ะ"ชิงชิงบอกคุณหนูของนางที่เดินดูนู่นนี่อย่างตื่นเต้นอย่างเอ็นดูนัก "นี่หรือโรงเตี๊ยมที่ว่า"ข้ามองสำรวจหลังชิงชิงพามาหยุดยืนอยู่ด้านหน้าโรงเตี๊ยมแห่งนี้อย่างพอใจ ที่นี่มีพื้นที่กว้างขวางมากแต่ดูเก่าและล้าสมัยไปหน่อยแต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวข้าจะเนรมิตให้เลิศหรูอลังการเลยทีเดียว5555คิดแล้วก็มีความสุขยิ่งนัก"ฟู่"ป้ายชื่อโรงเตี๊ยมแห่งนี้มีแค่คำเดียวหรือแปลกยิ่งแต่ถือว่าความหมายดี ร่ำรวย แต่ต่อไปคงต้องเปลี่ยนเป็น อภิมหึมามหาร่ำรวย 5555คิดแล้วก็เดินเข้าไปสำรวจในโรงเตี๊ยมที่มีเสี่ยวเออร์อายุไม่น่าจะเกิน14หนาวออกมาต้อนรับ"เชิญขอรับคุณหนู ท่านจะรับอะไรดีขอรับ" เสียงเสี่ยวเออร์เอ่ยอย่างนอบน้อม อืม การบริการถือว่าดี ใช้ได้"ข้าขอน้ำชาอย่างดีหนึ่งกา อาหารขึ้นชื่อของที่นี่ทั้งหมดแล้วกัน"ก่อนอื่นต้องลองชิมอาหารก่อนละกันว่ารสชาติเป็นยังไง"ได้ข
last updateLast Updated : 2025-02-10
Read more
ตอนที่8
โรงเตี๊ยม ชิงหลง พึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อสองปีก่อนแต่ได้รับการยอมรับมากในแวดวงคนชั้นสูงและผู้มีอันจะกินจนทำให้โรงเตี๊ยม ฟู่ ที่ตอนนั้นขาดสภาพคล่องทางการเงินมีสภาพที่เห็นเช่นในตอนนี้ แต่โรงเตี๊ยมชิงหลง กลับเฟื่องฟูขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้กลายเป็นโรงเตี๊ยมอันดับหนึ่งของเมืองเจียงเป่ย แห่งแคว้นหยวน เมืองที่มีแต่ราชวงศ์ ขุนนาง คหบดีและผู้มีอันจะกินอาศัยอยู่มากที่สุดในแคว้นเพราะเป็นเมืองที่อยู่ติดเมืองหลวงมากที่สุด ทรัพยากรสมบูรณ์ที่สุดส่วนผู้ที่อยู่เบื้องหลังโรงเตี๊ยมแห่งนี้ ที่อาฟงกล่าวว่าไม่ธรรมดาคือ ชินอ๋องหยางหมิงเฉิง อนุชาร่วมพระมารดาเพียงองค์เดียวของฮ่องเต้หยางอู่เจี๋ย แห่งแผ่นดินหยวน อันเกรียงไกรนี้ สืบเนื่องมาจากชินอ๋องนั้นทรงชื่นชอบและเชี่ยวชาญในการทำการค้าไม่ด้อยไปกว่าการทำศึกเลย เมื่อแผ่นดินสงบร่มเย็นจึงหันมาบริหารกิจการต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น โรงเตี๊ยม ร้านเครื่องประดับ ร้านยาสมุนไพร หอประมูล และสถานที่ให้ความสำราญแก่สุภาพบุรุษแบบครบวงจรหรือที่เรียกง่ายๆ คือ หอนางโลมนั่นเอง ถ้ากล่าวถึงความร่ำรวยในแผ่นดินหยวน หากชินอ๋องอยู่ในอันดับสองคงไม่มีใครเป็นที่หนึ่ง นั่นก็รวมไปถึงรูปโฉมของชินอ๋อง
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่9
ชินอ๋องหยางหมิงเฉิง ผู้บ้าตัณหาถึงกับคิ้วกระตุก ที่โดนโฉมงามเกลียดแบบงงๆ วันนี้เป็นวันที่ชินอ๋องต้องมาตรวจบัญชีของโรงเตี๊ยมในรอบหนึ่งเดือน พระองค์ยังทรงคิดว่าวันนี้ช่างเป็นวันดีอย่างยิ่งที่เจอโฉมงามที่ทำให้หัวใจที่คิดว่าด้านชาเสียแล้วของพระองค์กระตุกได้เพียงเห็นแค่ดวงตากลมโตฉายแววดื้อรั้นคู่นั้นเท่านั้นชินอ๋องที่นั่งตรวจบัญชีอยู่บนชั้นสามของโรงเตี๊ยมชิงหลง ทรงเห็นนางตั้งแต่ร่างเย้ายวนใจย่างเท้าเข้ามาอยู่ในครรลองสายตาของพระองค์ใบหน้างามภายใต้ผ้าปิดหน้าผืนบางนั้นไม่อาจปิดบังสายตาดุจพญาอินทรีของพระองค์ได้ รู้ตัวอีกทีพระองค์ก็ไม่อาจถอนสายตาจากร่างนั้นเสียแล้ว จนนางเดินหายเข้าไปในโรงเตี๊ยมฝั่งตรงข้าม น่าแปลกใจนักที่นางมองข้ามโรงเตี๊ยมชิงหลง โรงเตี๊ยมอันดับหนึ่งของที่นี่ แต่เลือกที่จะใช้บริการจากโรงเตี๊ยมนั่นที่ใกล้จะปิดกิจการเต็มที ชินอ๋องหยางหมิงเฉิงมั่นใจเหลือเกินว่าในความทรงของพระองค์ไม่เคยเห็นนางมาก่อนนางเป็นบุตรีบ้านใดกัน เหตุใดจึงพึ่งเคยเจอ รูปโฉมสะกดใจผู้คนแบบนางคงมิใช่ใครจะมองผ่านง่ายๆ หรือนางพึ่งมาจากเมืองอื่นกัน คิดแล้วก็แปลกใจตัวเองเหตุใดพระองค์จึงจดจ่อกับนางนัก พระองค์นั้นเจอ
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
ตอนที่10
จ้าวอวิ๋นซาน เป็นบุตรชายคนที่สามของ ตระกูลเจ้ามีพี่สาวฝาแฝดคือ จ้าวอวิ๋นเซียน และบุตรชายคนโต จ้าวอวิ๋นห้าว ซึ่งคุณชายน้อยซานเอ๋อ เป็นหลานชายที่ท่านอ๋องทั้งรักทั้งหวง เป็นผู้ประทานนามด้วยองค์เองและกำลังมีประสงค์จะรับคุณชายน้อยมาเป็นบุตรบุญธรรมเลี้ยงดูในปกครองของพระองค์ แต่คุณชายน้อยยังเยาว์เกินไปพึ่งอายุได้6เดือนเท่านั้น พอคุณชายน้อยครบหนึ่งหนาวก็จะทรงให้ดำรงตำแหน่งอ๋องน้อยของจวนอ๋อง เพราะพระองค์เองไม่คิดที่จะมีทายาทเสียงล้อรถม้าบดถนนมุ่งหน้าสู่จวน คหบดีจาง พร้อมเสียงถอนลมหายใจสลับเสียงบ่นของชิงชิง แต่หาได้ทำให้คุณหนูคนงามรู้สึกผิดแต่อย่างใดที่ทำให้สาวใช้ตัวน้อยอกสั่นขวัญแขวนที่เอ่ยถึง บุรุษผู้สูงศักดิ์อย่างอาจหาญปานนั้นหลังจากโดนบ่าวคนสนิทลากมายัดใส่รถม้าที่จ้างวานไว้เหมือนโดนพวกนักล่าค่าหัวไล่ล่า เหมยลี่ ก็หาได้รู้สึกผิดอันใดที่พาลใส่คนที่ไม่เคยพบเจอ กลับชื่นชมสองข้างทางอย่างสบายอารมณ์ เสียงบ่นของชิงชิงหาได้เข้าหูสักนิด แต่อารมณ์สุนทรีย์ก็พลันสะดุดเมื่อเสียงหนึ่งมากระทบประสาทเสียง! เสียงนั้น"หยุดรถ! " เพราะหยุดโดยกะทันหันทำให้ชิงชิงถึงกับหน้าคะมำ"คุณหนูมีอันใดเจ้าคะ" "ชิงชิง
last updateLast Updated : 2025-02-11
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status