LOGINShare
4 - นี่คือคำสั่ง
Last Updated:
2025-11-14 17:49:31นี่คือคำสั่ง
ตกเย็น
“นั่นเธอจะไปไหนยัยแป้ง” ปกรณ์กิตติ์ถามขึ้น เมื่อเห็นว่าศิรดากำลังเดินเลี่ยงออกไปทางอื่นที่ไม่ใช่รถของเขาที่จอดอยู่ เมื่อเสร็จธุระกันแล้วเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“ฉันจะกลับบ้าน” เธอหันมาตอบเขา และกำลังจะหหันหหลังกลับคืน เพื่อเดินมุ่งหน้าออกไปจากตรงนี้ทันที
“กลับบ้าน?” ปกรณ์กิตติ์เลิกคิ้วมองเธอแล้วถามย้ำคำพูดของเธอกลับไป
“ก็คุณจะไปหาเพื่อนของคุณต่อไม่ใช่เหรอไงคุณกิตติ์” เธอถามเขาออกไป เพราะก่อนมาเขาก็พูดบอกกับสุทัศน์ชัดเจนแล้วว่าจะมาสังสรรค์กับเพื่อนต่อ
“ฉันว่าฉันพูดบอกพ่อไปแล้วนะแป้ง ว่าเราจะอยู่กันต่อ เพราะฉะนั้นเธอก็ต้องไปกับฉันด้วย นี่คือคำสั่ง” เขาออกคำสั่งกับเธอทันที
“สั่งในฐานะอะไรไม่ทราบ” เธอหันมาถามเขาอย่างอยากรู้ ว่าที่เขากล้าออกคำสั่งกับเธอแบบนี้ เขาสั่งเธอในฐานะอะไรกันแน่
“เป็นเจ้าชีวิตที่กุมความลับของเธอเอาไว้ ถ้าไม่อยากให้คนอื่นรู้เว่าเรามีอะไรกันแล้ว ก็ทำตามที่ฉันสั่ง” เขาเอาเรื่องนี้ขึ้นมาขู่เธอทันที เมื่อได้โอกาสเพราะว่าเธอไม่ยอมทำตามที่เขาบอก
ศิรดาขนลุกซู่หน้าซีดลงทันที ที่ได้ยินในสิ่งที่เขาพูดขู่ออกมา และไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไรดี จึงได้แต่ยอมจำนนทำตามที่เขาต้องการ เพราะไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
“เปิดประตูสิ!” เธอสั่งเขาขึ้นมาบ้าง เมื่อเขาจะให้เธอไปดด้วยกัน แต่ประตูรถก็ยังคงถูกล็อกเอาไว้อยู่ ทั้งที่ในมือของเขาก็ถือรีโมทเอาไว้
“นี่สั่งฉันเหรอว่ะ” ปกรณ์กิตติ์หน้าเหวอขึ้นมาทันที เมื่อเธอกล้าออกคำสั่งใส่เขา แบบไม่เกรงกลัวคำขู่ของเขาเมื่อสักครู่เลยสักนิด
“ก็เออนะสิ ใครถือรีโมทรถอยู่ล่ะ” เธอตอกกลับแบบไม่เกรงกลัว เพราะที่เธอพูดมานั้นก็ถูกทุกอย่าง
ปกรณ์กิตติ์จึงยอมกดปุ่มปลดล็อคประตูรถให้ และศิรดาก็เปิดประตูขึ้นไปนั่งในตำแหน่งข้างคนขับของเธอโดยไม่พูดและสนใจอะไรเขาอีก
“เธอเป็นใครใหญ่มากจากไหนกันว่ะยัยแป้ง ถึงกล้ามาออกคำสั่งกับฉัน” ปกรณ์กิตติ์บ่นให้แก่คนในรถอย่างหัวเสีย ก่อนที่จะเดินอ้อมไปทางฝั่งคนขับ
*
*
“มาแล้วเหรอ กูนึกว่ามึงจะไม่มาเสียแล้ว” เสียงของคนที่นั่งรออยู่แล้วเอ่ยถามขึ้นทันที ที่ปกรณ์กิตติ์ผลักประตูเข้ามา พร้อมกับหญิงสาวที่เดินมาตามหลังของเพื่อน
อคิราห์ หรือ ฟืน เป็นแฝดผู้พี่ บิดามารดาเป็นนักธุรกิจดังในจังหวัด แต่เจ้าตัวกลับเลือกคบเพื่อนอย่างปกรณ์กิตติ์ที่เป็นลูกชาวสวน พวกเขารู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมจนจบมหาวิทยาลัย แต่แฝดทั้งสองต้องไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศ และพึ่งจะได้กลับมา ทำให้ต้องมานัดเจอกันอีกครั้งในรอบหลายปี หลังจากที่ไม่ได้เจอกันมานาน
ปกรณ์กิตติ์มองหน้าเพื่อนทั้งสองแต่ไม่ได้พูดอะไร แล้วเดินเข้าไปนั่งลงที่ว่างทันที ก่อนที่จะขยับให้ศิรดาได้นั่งลงข้าง ๆ กันกับเขา เมื่อเจอสายตาของสองแฝดที่มองศิรดานั้น เขารู้สึกได้ทันทีว่าเพื่อนของเขาทั้งสองคนนนี้ไม่น่าไว้ใจเอาเสียเลย เพราะผู้ชายด้วยกันมักจะมองกันออกอยู่แล้ว
“ทำไมพวกมึงถึงนัดกูมาที่นี่ว่ะ” ปกรณ์กิตติ์ถามทั้งสองขึ้นทันที ที่นั่งลง
“ที่นี่แหละเป็นส่วนตัวหน่อยแถมยังอิสระดีอีก จะนัดไปที่บ้านก็เกรงใจคนอื่น แล้วนี้มึงพาใครมาด้วยว่ะไอ้กิตติ์” อคิราห์บอกออกไปตามตรง เพราะเกรงใจคนที่บ้าน หากว่าจะพากันไปสังสรรค์ที่นั่น แล้วถามเขากลับมาทันทีเมื่อเห็นเขาพาหญิงสาวมาด้วย แถมยังนั่งตัวติดเขาตัวไม่ห่างอีก
“มึงมองไม่ออกเหรอวะไอ้ฟืนว่าใคร” ปกรณ์กิตติ์เลิกคิ้วถามกลับ นี้เพื่อนทั้งสองของเขามองไม่ออกเลยเหรอไงว่าเธอเป็นใคร เพราะในสายตาของเขาศิรดาไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจากเดิมเลย
“น้องแป้งหรือว่ะ” เสียงทุ้มของอีกคนที่นั่งเงียบมาสักพักแล้วถามขึ้น เพราะเท่าที่รู้จักกันมา ปกรณ์กิตติ์ไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนไปไหนมาด้วยเป็นการส่วนตัวแบบนี้
อัคนี หรือ ไฟ แฝดผู้น้องที่คลานตามพี่ชายออกมาติด ๆ ซึ่งหน้าตารูปลักษณ์ภายนอกทั้งสองจะเหมือนกันมาก หากว่าคนนอกที่ไม่สนิทจริง จะไม่สามารถแยกพวกเขาทั้งสองออกว่าใครเป็นพี่เป็นน้อง
“จะมีใครอีกละที่ชอบตามติดกูแบบนี้” ปกรณ์กิตติ์พูดขึ้นด้วยท่าทีที่ไม่ค่อยสบอารมณ์ยิ่งนัก เมื่อเพื่อนทั้งสองแต่ถามคนข้าง ๆ แถมยังใช้สายตามองอย่างแทะโลมเธออีก
“ไม่ได้เจอกันนาน โตแล้วสวยมากเลย” อคิราห์เอ่ยชมเธอขึ้นมาจากใจจริง โดยไม่สนใจสายตาของปกรณ์กิตติ์ที่มองตนเลย
“มึงเอาตาไหนมอง ว่ายัยนี่สวยว่ะไอ้ฟืน” ปกรณ์กิตติ์แทรกขึ้นมาทันที ที่เพื่อนชมหญิงสาวข้างกายเขาว่าสวย
“มึงก็พูดเกินไปไอ้กิตติ์” อัคนีตำหนิปกรณ์กิตติ์ขึ้นมาบ้าง เมื่อเพื่อนคอยเอาแต่ว่าหญิงสาว โดยที่เธอไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย
“สวัสดีครับน้องแป้ง พี่ชื่อฟืนนะ ส่วนนั้นน้องชายฝาแฝดของพี่เอง มันชื่อไอ้ไฟ น้องแป้งจำพวกพี่ได้หรือเปล่าครับ” อคิราห์จึงเอ่ยทักทาย และแนะนำตัวกับหญิงสาวออย่างเป็นทางการ แถมยังยื่นมือไปหาหมายจะเช็คแฮนด์ตามธรรมเนียมของต่างชาติ
“...” ศิรดานั่งนิ่งไม่ได้พูดอะไร และไม่กล้ายื่นมือออกไป เมื่อเจอสายตาวาวโรจน์ของปกรณ์กิตติ์มองมาทางเธอแถมยังขู่เธอเอาไว้อีกด้วย
“ตามสบายน่ะ อยากดื่มอะไรน้องแป้งสั่งได้ตามใจเลยพี่เลี้ยงไม่อั้น” อคิราห์จึงชักมือกลับคืน แล้วเอ่ยบอกกับเธออย่างแก้เก้อ
“ห้ามดื่ม เธอยังป่วยอยู่น่ะ” ปกรณ์กิตติ์หันมาเอ่ยเสียงเบากับคนข้าง ๆ เขารู้ดีว่าเธอยังไม่ค่อยหายดี และอีกอย่างเขาไม่ค่อยไว้ใจสองแฝดนี้ด้วย เพราะว่าไม่ได้เจอกันมานานมากแล้ว กลัวเพื่อนทั้งสองของเขาจะคิดไม่ดี
“แป้งขอเป็นอะไรก็ได้จ้ะ ที่เบา ๆ” เธอตอบอคิราห์ออกไปตามมารยาท
“เมื่อก่อนน้องแป้งดูจะออกแนวหวาน ๆ น่ะ แต่ตอนนี้กลับดูห้าว ๆ” อัคนีแฝดผู้น้อง แซวขึ้นมาบ้าง เมื่อนั่งสังเกตหญิงสาวเพียงคนเดียวในห้องมานาน เธอกลับเปลี่ยนไปจากเดิมมาก
“...” ศิรดาไม่ตอบอะไร ได้แต่ชำเลืองมองคนข้าง ๆ ว่าเขามีปฏิกิริยาเช่นไร
“มึงไปทำอะไรน้องมันว่ะไอ้กิตติ์” อคิราห์ที่นึกใจเหมือนที่น้องชายพูดนั้น ก็หันไปถามทางปกรณ์กิตติ์ขึ้นมาบ้าง
“กูจะทำอะไรล่ะ เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว จะได้ไม่มีใครกล้ามารังแกได้” ปกรณ์กิตติ์เลิกลั่กประหม่าทันที ที่เพื่อนพูดออกมาแบบนี้ราวกับว่ากำลังจับผิดเขาอยู่
“กูว่า จะมีก็แต่ผู้ชายมากกว่าตอนนี้ที่จะมารังแกน้องแป้ง” อัคนียังคงแซวออกมาอีก และสายตาก็ยังจับจ้องไปที่หหญิงสาวเพียงคนเดียวในห้องไม่วางตา
Latest chapter
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 35 - บทส่งท้าย(จบ)
บทส่งท้าย(จบ)อะแฮ่ม!!!“พ่อให้แกมารับตัวน้องไปทำพิธี แต่แกยังมาแอบรังแกน้องอยู่อีกนะไอ้กิตติ์” สุทัศน์ที่เข้ามาขัดจังหวะนั้น ก็ได้แต่ตำหนิลูกชายออกไป“ก็เมียผมสวยใครจะอดใจไหวละ” ถึงเขาจะหันมาพูดกับผู้เป็นพ่อ แต่สายตากับคำพูดก็ยังคงจดจ่อและเชยชมเพียงแค่ศิรดาไม่อาจจะละไปทางอื่นเลย“อดทนไม่ไหวก็ต้องอดทน เพราะหลานพ่อยังอยู่ในท้อง รีบพากันออกมาทำพิธีได้แล้ว” สุทัศน์พูดแล้วก็เดินออกไปทันที**พิธีการของทั้งคู่ก็จบในเวลาอันรวดเร็ว เพราะเป็นพิธีที่จัดกันแบบเรียบง่าย มีเพียงแค่การสวมแหวนต่อหน้าแขกเหรื่อที่เชิญมาเป็นสักขีพยานและเก็บภาพของทั้งคู่ไว้เท่านั้น“ปิ่น! เดี๋ยวพาคนขึ้นไปช่วยขนย้ายของในห้องแป้งไปไว้ที่ห้องฉันด้วยนะ” ปกรณ์กิตติ์สั่งการขึ้นมาทันที ที่ทำพิธีมงคลจบ ก่อนที่เขาจะพาศิรดาไปเปลี่ยนเป็นชุดที่ใส่สบายกว่านี้“ผมอาสาไปช่วยปิ่นเองนะครับนาย” กันตธีร์เอ่ยขึ้นมาทันที และขันอาสาที่จะไปช่วยเอง โดยที่ยังไม่มีใครเอ่ยสั่งเลย“ตามสบายเลย” ปกรณ์กิตติ์ที่รู้ดีความคิดของกันตธีร์ดี จึงทำได้เพียงแค่พยักหน้ารับรู้“ทำไมต้องย้ายด้วย แป้งว่าห้องแป้งก็ดีอยู่แล้ว” ศิรดาถามคนข้าง ๆ ออกไปอย่างไม่เข้าใจ
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 34 - งานหมั้น
งานหมั้น“แล้วเรื่องหมั้น...” สุทัศน์จึงเริ่มเอ่ยถึงเรื่องหมั้นหมายอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเรื่องของลูกชายกระจ่างชัดแน่แล้ว“ไม่มีเรื่องหมั้นหมายอะไรทั้งนั้นแหละ แป้งท้องกับผมอยู่ พ่อยังอยากจะให้แป้งหมั้นอยู่อีกเหรอครับ” ปกรณ์กิตติ์พูดขึ้นอย่างน้อยใจ ที่ผู้เป็นพ่อพูดถึงหมั้นหมายอีกแล้ว“ไอ้กิตติ์!”ทุกคนต่างก็เรียกชื่อเขาออกมาพร้อมเพียงกันแบบไม่ได้นัดหมาย“คุณกิตติ์ฟังคุณทัศน์พูดให้จบก่อนสิค่ะ อย่าพึ่งใจร้อน” แก้วตาจึงเป็นพูดขึ้นมาบ้าง เพราะเป็นคนที่ปกรณ์กิตติ์ยอมเชื่อฟัง“มึงหัดฟังที่คนอื่นพูดให้จบบ้างเถอะไอ้กิตติ์ ก่อนที่จะเอะอะโวยวายไม่มีสาเหตุแบบนี้” อัคนีพูดเสริมขึ้นมาอีกคน“ก็พ่อยังพูดถึงเรื่องหมั้น...”“เรื่องที่พ่อจะพูดคือเรื่องหมั้นหมายของแกกับแป้งไงกิตติ์ ตกลงแกไม่อยากหมั้นใช่ไหม” สุทัศน์จึงรีบพูดเพราะลูกชายไม่ยอมเชื่อฟังใครเลย“หมั้นครับ หมั้นครับ ผมยินดีหมั้นกับแป้งตอนนี้เลย” ปกรณ์กิตติ์ตอบทันที“ทีนี้ทำมาเป็นใจร้อนนะ ถ้าอย่างนั้นก็พาน้องไปแต่งตัว จะได้รีบมาทำพิธี” สุทัศน์จึงเอ่ยแซวลูกชายออกไป แล้วรีบบอกให้ทั้งไปเตรียมตัวมาเข้าพิธีที่พวกเขาได้จัดเตรียมไว้รอตั้งแต่เมื่อวาน“คร
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 33 - ผมทำแป้งท้อง
ผมทำแป้งท้อง“แล้วแกจะเอายังไงกับเรื่องนี้ไอ้กิตติ์” สุทัศน์ถามลูกชายขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อทุกอย่างยังไม่กระจ่างชัดเจน“ผมยังยืนยันคำเดิมครับพ่อ ว่าผมจะอยู่กับแป้ง และจะไม่ยกเมียตัวเองให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น” เขายังยืนกรานคำเดิม“คำก็เมียสองคำก็เมีย มีอะไรมายืนยันหรือพิสูจน์ไหม ว่าน้องแป้งเป็นเมียมึง” อคิราห์พูดแทรกขึ้นมาอีกครั้ง เพราะนึกหมั่นไส้เพื่อนขึ้นมามืออีกข้างของปกรณ์กิตติ์ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของตัวเอง แล้วหยิบอะไรบางอย่างที่เขาเก็บเอาไว้ออกมา ก่อนที่จะส่งให้ผู้เป็นพ่อดูเต็มตา“นี่ไงครับ ถ้าพ่อและทุกคนไม่เชื่อที่ผมพูด...”“สีแดงสองขีด” สุทัศน์พูดออกมาตามสิ่งที่เห็นอยู่ในมือ“นายติดโควิดเหรอครับ” กันตธีร์ที่เดินเข้ามาทันได้ยินและเห็นเหตุการณ์พอดีจึงพูดขึ้นมาบ้าง เพื่อทำลายสถานการณ์น่าอึดอัดนี้“มึงออกไปเลยนะไอ้กันต์ ก่อนที่กูจะยิงมึงไส้แตก” ปกรณ์กิตติ์หันไปตวาดใส่ลูกน้องคนสนิทอย่างเหลืออดที่เล่นมุขไม่รู้จักเวลา“ของใครกันแน่?” สุทัศน์ถามลูกชายออกไปอย่างใจเย็น เพราะต้องการความชัดเจนและอยากได้ยินความจริงจากปากของลูกชายมากกว่า“ของแป้งครับ ผมทำแป้งท้อง” ปกรณ์กิตติ์ตอบผู้เป็นพ่ออ
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 32 - แป้งเป็นเมียผม
แป้งเป็นเมียผมสวนปกรณ์กิตติ์“นาย กลับมาสักทีนะครับ รู้ไหมว่าผมโดนคุณทัศน์สวดทั้งคืนเลย” กันตธีร์รีบรายงานทันที ที่ปกรณ์กิตติ์เปิดประตูลงมาจากรถทางฝั่งของคนขับตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะเที่ยงวันแล้ว ภายในบริเวณลานบ้านนั้นยังมีรถจอดอยู่สองสามคัน และคันที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี ก็คือรถของเพื่อนแฝดเขานั้นเองที่ยังคงจอดอยู่ก็แหง่ละ เพราะว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของเพื่อนเขาที่จะเข้าพิธีหมั้น แต่เขากลับฉุดว่าที่คู่หมั้นของเพื่อนไปตั้งแต่เมื่อวาน และพึ่งจะกลับมาเอาตอนนี้เขารู้ดีว่ากลับมาต้องเจอกับอะไรบ้าง แต่เขาก็เตรียมใจเอาไว้แล้วแหละ และก็จะน้อมรับทุกการกระทำของต้นเอง“...” ปกรณ์กิตติ์ได้แต่มองหน้าลูกน้องคนสนิทแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขารีบสาวเท้ายาวเดินไปทางฝั่งตรงข้ามของคนขับ“คุณแป้ง! ผมช่วยครับนาย” กันตธีร์กำลังจะเดินไปทางที่ศิรดาลงมาจากรถ“ไม่ต้อง เมียฉัน ฉันดูแลเองได้” แต่ถูกผู้เป็นเจ้านายสั่งห้ามเอาไว้เสียก่อน“แหม่ ตอนนี้กล้าเรียกเมียได้เต็มปากเต็มคำเลยนะครับ” กันตธีร์ยกยิ้มอย่างพอใจ ดีใจที่ปกรณ์กิตติ์รู้ใจตัวเองสักที และก็ไม่ลืมที่จะพูดจาเหน็บแนมแซวผู้เป็นเจ้านาย“หุบปากของนายไปเลยไอ้กันต์
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 31 - พี่โคตรดีใจเลย
พี่โคตรดีใจเลยรุ่งเช้าเสียงดังรบกวนออกมาจากห้องน้ำ ทำให้ปกรณ์กิตติ์ต้องลืมตื่นขึ้นมา แล้วรีบลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที เพราะบนที่นอนนั้นข้างกายไร้เงาของศิรดาที่เขากอดมาตลอดคืน“แป้ง”“พี่กิตติ์” เสียงอ่อนล้าเอ่ยเรียกเขาตอบ พร้อมกับใบหน้าอิดโรยซีดเผือกไร้ชีวิตชีวา มองเขาด้วยสายตาปรือปรอยไร้เรี่ยวแรงยืนเกาะขอบอ่างล้างหน้าอยู่ปกรณ์กิตติ์เมื่อเห็นสภาพไม่สู้ดีของศิรดา จึงรีบเข้าไปช่วยพยุงเธอไว้ พาเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วคอยถามไถ่เธอด้วยความเป็นห่วง“เป็นอะไรไป เดินไหวไหม” เดินไปได้เพียงแค่สองสามก้าว เขาก็เอ่ยถามขึ้นอีก และนึกโทษตัวเองขึ้นมาทันที ที่เมื่อคืนเขาเอาแต่ใจตัวเอง กว่าจะยอมปล่อยให้เธอได้พักผ่อนเวลาก็ล่วงเลยเข้ามาสู่วันใหม่แล้ว“ไหว แป้งแค่มึนหัวนิดหน่อยเหมือนบ้านกำลังหมุนเลยพี่กิตติ์” เธอหันมาตอบเขาเสียงแผ่วเบา และพยายามประคองตัวเองเดินไปที่เตียงต่อ“เดินไหวหรือเปล่า พี่ช่วยนะเดี๋ยวจะล้มเอา” ปกรณ์กิตติ์คอยช่วยประคองและพาเธอเดินช้า ๆ ไปนั่งที่เตียงก๊อก ก๊อก ก๊อกเป็นเสียงของคนมาเคาะประตูหน้าห้องที่ด้านนอก ทั้งคู่มองสบตากันอย่างงุนงง ก่อนที่ปกรณ์กิตติ์จะนึกขึ้นได้ว่าน่าจะเ
ตีตราจอง น้องบุญธรรม 30 - สัมผัสรักNC
สัมผัสรักNC“พาแป้งเข้ามาที่นี่แล้ว พี่จะไม่...” พูดแล้วศิรดาก็เป็นฝ่ายผลักเขาให้นอนลง แล้วเธอก็ตามขึ้นไปทาบทับทันทีการกระทำของศิรดาในตอนนี้ ทำเอาปกรณ์กิตติ์ยกยิ้มขึ้นมาอย่างชอบใจ เมื่อถูกเธอขึ้นจู่โจมแบบนี้ จึงยกมือขึ้นโอบเธอทันที ก่อนที่จะเอ่ยแซวเธอออกไป“อยากหรือ? แป้งยั่วพี่ก่อนนะ” เสียงนุ่มเอ่ยบอก พร้อมกับมืออีกข้างยกขึ้นมาปัดปอยผมที่ตกลงมาปิดหน้าออกให้เธอและลูบศีรษะเบา ๆ อย่างอ่อนโยน“แล้วพี่ชอบหรือเปล่า” เธอเอ่ยถามอย่างท้าทายพร้อมกับสายตาที่มองเขาอย่างยั่วยวน“ยั่วอีกสิที่่รัก เราจะได้มาพิสูจน์ความทนทานของเตียงที่นี่ ว่าดีเหมือนที่เตียงห้องแป้งไหม” เขาเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เอ่ยแซวเธอกลับไปเช่นกัน“เจ้าเล่ห์”“แต่แปลกเนอะ เราเอากันทุกคืนแต่ทำไมพ่อถึงไม่รู้เรื่องของเราเลย ทั้ง ๆ ที่พี่ก็กระแทกแรงสะขนาดนั้น” เขาพูดออกมาด้วยใบหน้าและท่าทีที่มีความสุข ราวกับว่าเป็นเรื่องตลกเสียอย่าง“พี่กิตติ์”ศิรดาจึงได้แต่เอ็ดเขา ที่เขาพูดจาทะลึ่งออกมาต่อหน้าเธอแบบไม่รู้สึกกระดากปากตัวเองเลยสักนิด เหมือนกับว่าเป็นคำพูดที่พูดประจำในชีวิตประจำวันอย่างนั่นแหละ“พี่พูดจริง ๆ นะ พี่อยากให้พ่อจับเรื่องข
You may also like
