Partager

คุณนายตกอับ

last update Date de publication: 2025-08-22 00:42:13

------------

"ไม่ได้"

"!!!"

ราวกับสายฟ้าฟาดเข้ากลางหน้า ความหวังที่จะเริ่มชีวิตใหม่ของมนทิราได้จบลงแล้ว หากเธอหนีไปจากย่านในความดูแลของฮิวโก้ มีหวังคงโดนตามล่าลากตัวกลับไปบำเรอ ไนท์ ลูกน้องคนสนิทตั้งตนขึ้นมาเป็นใหญ่แทนเจ้าพ่อเมธาเป็นแน่ ทางรอดเดียวในชีวิตเธอต้องยอมอยู่ใต้โววาทการปกครองของหมาบ้าล่าวิญญาณ

"ขอร้องละค่ะ ให้ฉันทำงานอยู่ในย่านของคุณเถอะนะคะ หากฉันไม่ได้อยู่ที่นี่คงต้องตายแน่ๆ"

ร่างบางในชุดนอนทรุดนั่งลงบนพื้น ซึ่งบนเก้าอี้ไม่ไกลจากเตียงนักมีร่างแกร่งของฮิวโก้นั่งไขว้ทางกอดอกท่าทางไม่สนใจไยดีเธอแม้แต่น้อย 

"จะเป็นอะไรก็ได้ค่ะ ขอแค่ที่อยู่กับอาหารเท่านั้นก็พอ"

"หื้ม? นี่ฉันหูฟาดไปหรือเปล่าคุณนายของหยินหลงกำลังนั่งพนมมือขอร้องฉันอยู่งั้นเหรอ เหอะ ไม่สมกับตำแหน่งคุณนายเลยแฮะ"

"อึก"

ฝ่ามือใหญ่บีบแก้มนุ่มทั้งสองอย่างแรงจนมันเริ่มแดงช้ำ ทว่าสีหน้าแววตาวิงวอนของทิรากลับไม่เปลี่ยนผัน ต่างจากการแสดงออกทางร่างกายมือซึ่งพนมสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ 

"ขอแค่ที่ซุกหัวนอนสินะ ได้งั้นมาทำงานในบ้านฉันแล้วกัน"

"ขอบคุณค่ะ!"

เมื่อรู้ว่าตัวเองรอดตาย ร่างบางยกมือไหว้ขอบคุณครั้งแล้วครั้งเล่า ม่านน้ำตาเคลื่อนเข้ามาบดบังการมองเห็น ไม่ทันจะได้ใจเท่าไหร่ปลายนิ้วจากชายป่าเถื่อนตรงหน้าเชิดปลายคางเธอ ทำให้สายตาทั้งสองนั้นมองผสานกันอีกครั้ง 

"แต่ถ้าเมื่อใดที่ฉันจับได้ว่าเธอเป็นสายให้พวกนั้น รู้ใช่ไหมว่าจุดจบของเธอจะเป็นอย่างไง"

น้ำเสียงเย็นชาทำเอาขนลุกไปทั้งตัว แววตาไร้ความปรานีรอยยิ้มมุมปากแสยะยิ้มไม่ต่างอะไรกับโรคจิต เป็นรอยยิ้มที่ทิราไม่อาจลืมเธอพยักหน้ารับด้วยสีหน้าซีดเซียว 

"ฉันสัญญาค่ะ จะไม่มีทางหักหลังคุณอย่างแน่นอน"

"ดี"

"อ๊ะ"

เขาผละร่างบางถอยห่างพลางลุกขึ้นเดินตรงไปยังประตูห้อง ทอดสายตามองหาลูกน้องคนสนิท

"ไอ้เรด"

"ครับ"

เรดซึ่งยืนรออยู่ไม่ไกลนัก รีบเดินตรงเข้ามาหาผู้เป็นนายพร้อมก้มหัวเล็กน้อยเพื่อรอคำสั่ง

"เดี๋ยวพายัยนั่นกลับบ้านด้วย แล้วพาไปหาป้าอรบอกว่าฉันรับเธอเข้ามาเป็นคนใช้"

"แต่ธะ เธอเป็นเมียของ..."

เรดชะงักไปครู่หนึ่ง เพราะคนใช้คนใหม่นั้นคือภรรยาเจ้าพ่อเมธาแต่เมื่อมองแววตาดุดันของฮิวโก้ เขากลับน้อมรับคำสั่งอย่างง่ายดาย 

"ครับ ผมจะจัดการให้ครับนาย"

"กลับ"

ร่างแกร่งมาเฟียป่าเถื่อนเดินออกไปตัวบ้านไม่ทันที่เขาจะก้าวเท้าออกจากประตู เหล่าเด็กต่างวิ่งกรูเข้าไปห้อมล้อมเกาะขาจับมือราวกับไม่เกรงกลัว ทำเอามนทิราถึงกับตกใจ 

"เรื่องปกติน่ะ วันไหนที่คุณฮิวโก้มาที่นี่เหล่าเด็กๆ เขาจะดีใจกันแบบนี้แหละ"

ทิพย์คนดูแลที่นี่พูดขึ้นขณะเล่าด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ทิราได้แต่เงียบเอาแต่จ้องมองภาพที่หาดูยากอยู่แบบนั้น กระทั่งเสียงของเรดดังขึ้น 

"เธอตามฉันมาทางนี้"

"อะ อ๋อค่ะ"

มนทิราเดินตามเรดขึ้นมายังรถอีกคัน ภายในรถมีเพียงแค่เรดซึ่งเป็นคนขับและทิราเท่านั้น ขณะที่รถแล่นผ่านท้องถนนภายในหัวมนทิราไม่อาจจะลบภาพรอยยิ้มของฮิวโก้ขณะที่เล่นกับเด็กๆ ในสถานสงเคราะห์ได้เลย

ผู้ชายโหดป่าเถื่อนฆ่าคนโดยไม่สะทกสะท้านอย่างเขามีมุมแบบนี้ด้วยเหรอ รอยยิ้มและแววตาอบอุ่นแบบนี้ราวกับคนละคนกับคนเมื่อวาน 

"ฉันได้รับเรื่องจากนายมาแล้ว เธอจะเข้าไปเป็นคนใช้ที่บ้านสินะ"

คนขับรถที่นั่งเงียบมานานเริ่มพูดคุยขึ้นมา ลดบรรยากาศความตึงเครียดในรถลงได้เยอะพอสมควร ทิราจึงตอบกลับด้วยเสียงหวาน

"ค่ะ ฝากนะ----"

"ฉันจะจับตามองเธอทุกฝีก้าว ถ้าคิดทำเรื่องไร้สาระหยุดคิดซะ"

แววตาที่มองผ่านกระจกมานั้นไม่มีความเป็นมิตรแม้แต่น้อย ชายผิวแทนหน้าคมคร้ามขบกรามแน่นหวังจะข่มขวัญหญิงสาวตัวเล็กๆ แต่ถึงแบบนั้นทิรากลับไม่มีท่าทีที่จะกลัว เธอเพียงยกยิ้มเพื่อเป็นการตอบกลับด้วยจิตใจบริสุทธิ์

"ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันเพียงแค่ต้องการที่หลบภัยเท่านั้น ไม่มีทางจะทำให้ที่หลบภัยของตัวเองเป็นอันตรายอย่างแน่นอน ^^ "

เรดไม่ได้ตอบกลับสิ่งใด เขาเพียงหันกลับมาตั้งใจขับรถเช่นเดิมกระทั่งถึงบ้านหลังใหญ่ของมาเฟียหมาบ้า

------------

ภายในห้องชั้นบนสุดของคฤหาสน์ใหญ่สถานที่ ที่หัวหน้าแก๊ง Death black มักจะใช้เป็นห้องสั่งการคำสั่งต่างๆ แก่ลูกน้องในแก๊ง แต่ในวันนี้เขากลับทอดมองลงไปยังลานในสวนข้างบ้าน มีร่างสาวใช้คนหนึ่งกำลังเดินเก็บกวาดใบไม้อย่างขยันขันแข็ง ซึ่งเธอคนนั้นก็คือ มนทิราอดีตเมียเจ้าพ่อที่ขณะนี้ตกอับเป็นเพียงสาวใช้ในบ้านมาเฟียหนึ่งเท่านั้น 

"จากที่จับตาดูมาหลายเดือนมึงคิดว่าไงเรด" 

ฮิวโก้เอ่ยถามลูกน้องคนสนิทขึ้นมาโดยที่สายตายังไม่ละจากร่างบางในชุดยูนิฟอร์มแม่บ้าน และแม้ถึงจะอยู่ในชุดยูนิฟอร์เฉิ่มๆ 

สภาพในตอนนี้ดูดีกว่าที่เจอในวันนั้นเยอะเลยแฮะ

----------------

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   END เลื่อนขึ้นเป็นที่หนึ่งของเสี่ย NC25++

    --------"เสี่ยขาชอบไหม" "ชอบค่ะ ชอบมากหนูสวยมากจริงๆ" "สวยขนาดไหนคะ" "ขนาดที่เสี่ยยอมยกทุกอย่างที่มีให้หนู ยอมยกหนูอยู่เหนือหัวไงคะ" "เสี่ย!!!" ร่างเล็กที่กำลังขยับเอวขย่มจุดอ่อนไหวของวินเทจถูกรวบรั้งเอวยกร่างขึ้นไปอยู่บนใบหน้าคมคราม สายตาทั้งสองสบจ้องมองกันอย่างจัง คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะละสายตาจ้องมองกลีบดอกไม้อวบอูมที่มันชุ่มและเปียกไปด้วยหยาดน้ำเชื่อม "ดูเหมือนว่าของหนูมันก็ต้องการความช่วยเหลือเหมือนกันนะ เดี๋ยวเสี่ยช่วยหนูเองค่ะ" "งะ งึกก!" ร่างเล็กสั่นเกร็งไม่เป็นจังหวะ เรียวลิ้นร้อนลากตวัดเกี่ยวไล้โลมเกสรดอกไม้งาม เอวบางแอ่นขย่มโหมใส่ลิ้นแต่เมื่อความเสียวซ่านมาเยือนมากเกินไป เธอกลับหลบหลีกพาส่วนอ่อนไหวหนีห่าง ทว่ามันไม่เป็นผลเมื่อถูกเงื้อมือหนารวบรั้งต้นขากักกันไม่ให้เธอเคลื่อนหนีห่าง "เสี่ยใจร้าย! จะ ใจร้ายที่สุด" "หึ"เขาเพียงตอบโต้เธอด้วยเสียงหัวเราะในลำคอ ระหว่างที่กำลังเคลิ้มไปกับห้วงราคะเสียงเคาะประตูหน้าห้องกลับดังขึ้น "หนูนาร่าเป็นไงบ้าง รู้สึกดีขึ้นหรือยัง?" "ปะ ป้า!" ป้ารพีเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ เธอเคาะประตูเรียกถามหญิงสาวเกรงว่านาร่าจะไม่สบายหนัก ห

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   บดเอวหวานกับลำจรวดใหญ่ NC25++

    ----------"น่ากลัวจังเนอะ" "คนที่น่ากลัวคือเสี่ยต่างหาก" หลังจากเดินออกจากโรงหนังเสียวินเทจเกี่ยวแขนซบไหล่เล็กเดินแนบกายไม่ห่าง ราวกับชายเดียงสาทั้งที่ทุกอย่างมันคือแผนการของเขาทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นการเลือกที่นั่งด้านบนสุดเพื่อไม่เป็นจุดสนใจต่อสายตาคนอื่น หรือจะเป็นการเลือกดูหนังผีเพื่อที่จะได้ซบไหล่อิงแอบร่างหญิงสาว ทั้งที่จุดประสงค์แท้จริงนั้นคือการได้แต๊ะอั๋งเรือนร่างที่เขาพยายามข่มอารมณ์กดความอยากเอาไว้เพื่อรอวันที่เธอเอ่ยปากว่าต้องการ ครั้งแรกของเธอทั้งเจ็บปวดและทรมาน ผมไม่อยากทำให้เธอต้องเจ็บปวดแบบนั้นอีกครั้ง เลยต้องรอเวลาให้เธอพร้อมและมอบมันให้ผมด้วยตัวเอง "อะไรกัน ไหนว่าเป็นหนึ่งในนักแข่งไง" "ไอ้ฮาร์ด" ดูเหมือนแขกไม่ได้รับเชิญจะปรากฏตัว ฮาร์ดพยายามกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ให้ได้มากที่สุด ปกติเพื่อนของเขาออกจะขรึมสร้างมาดชายเท่อยู่ตลอดเวลา ไหงตอนนี้ถึงได้เหมือนแมวเชื่องตัวหนึ่งกันนะ "สวัสดีค่ะคุณฮาร์ด" "ดีจ้ะ เป็นไงล่ะมึงอาหารแมวอร่อยไหม" "อาหารแมวพ่องมึงอ่ะ" "ฮ่าๆ กูล่ะเชื่อมึงเลยว่ะไอ้วิน มึงไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครเลยจริงๆ" ไม่วายฮาร์ดเอ่ยปากแซวไม่พัก ถึงแบบนั้นวินเ

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   ตามติดแจ

    --------แสงแดดยามสายทอแสงส่องลงมาสะท้อนพื้นสนามหญ้า สายลมอ่อนผ่านพัดใบไม้เกิดเป็นเสียงกระทบกันทำให้รู้สึกผ่อนคลาย ร่างเล็กในชุดแม่บ้านสีดำขาวกวาดใบไม้ตกหล่นใต้ต้นไม้ใหญ่กองรวมกัน เป็นอีกวันที่เธอทำงานตามหน้าที่ของตัวเองเฉกเช่นทุกวัน"วันนี้อากาศดีจังเนอะว่าไหม" "ค่ะ" ไม่วายโดนเสี่ยร่างแกร่งเดินตามไม่ห่าง และเป็นแบบนี้มานานนับเดือนตั้งแต่คืนวันนั้น จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่เกินเลย เสี่ยวินเทจแสนเย็นชากลับกลายเป็นแมวเชื่องๆ ตัวหนึ่ง เมื่อไม่กี่วันก่อนก็ไล่พริตตี้อดีตนางบำเรอเบอร์หนึ่งออกจากบ้านไป เพียงเพราะหล่อนมายั่วยวนให้ท่าตนต่อหน้าเด็กสาวเท่านั้น การกระทำที่เปลี่ยนไปของเสี่ยวินเทจจึงเป็นที่พูดถึงไปทั้งบ้าน รวมไปถึงแวดวงสังคมที่เขารู้จัก "ว่าแต่อยากไปห้างสะ---" "ขอโทษนะคะเสี่ย ช่วยขยับออกไปหน่อยค่ะจะกวาดใบไม้ตรงนั้น" "อะ เออโทษที" เพียงคำขอร้องเล็กๆ น้อยๆ จากนาร่าวินเทจกลับกระตือรือร้นที่จะทำในทันที "จะไม่ไปกับพี่จริงๆ เหรอวันนี้จองตั๋วหนัง vip เอาไว้ด้วยนะ" "ไม่ได้หรอกค่ะ นาร่ามีงานที่ต้องรับผิดชอบ ถ้านาร่าไม่ทำแล้วใครจะทำล่ะคะ" "เดี๋ยวฉันให้คนอื่นทำแทน" "แบบนั้นก็ไม่

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   เสี่ยขาของนาร่า NC25++

    ----------บรรยากาศบ้านหลังใหญ่ในยามค่ำคืนนั้นช่างเงียบเหงาและวังเวงในเวลาเดียวกัน ลานน้ำพุมีรถคันหรูขับแล่นเข้ามาด้วยความเร็ว ก่อนจะเหยียบเบรกบริเวณหน้าประตูบ้าน เมื่อเปิดประตูลงมาร่างแกร่งของเสี่ยวินเทจเดินจ้ำอ้าวปรี่ตรงเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับ ร่างเล็กในชุดราตรีนั่งโงนเงนแทบไม่ได้สติ บริเวณรอบริมฝีปากอวบอิ่มนั้นเปื้อนเปรอะไปด้วยคราบลิปสติกสีแดงรวบตัวเธอขึ้นในท่าเจ้าหญิง "อือ จะพาไปไหนเหรอคะ หรือว่าเมื่อกี้ยังแกล้งนาร่าไม่พอ ของเสี่ยมันพุ่งปรี๊ดเข้าในปากเลย ฮ่าๆ" เด็กสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงสนุกสนานสีหน้าเคลิ้มพริ้มราวกับจะหลับให้ได้ ทว่าสีหน้าคนพี่กลับดูเรียบนิ่งกว่าปกติสายตาดุดันตวัดมองไปรอบบ้าน มีเพียงแสงสว่างรำไรให้ความสว่างเล็กน้อยพอนำทาง"ไม่แน่เธออาจจะโดนมากกว่าไอ้นั่นพุ่งเข้าปากอีกนะ ตั้งตารอไว้ให้ดีล่ะนาร่า" "......." ชั่วขณะร่างเล็กถึงกับแน่นิ่งราวกับว่าได้สติ คำขู่เมื่อครู่มันจะไม่เป็นคำขู่อีกต่อไปเมื่อร่างแกร่งพาเธอเดินขึ้นยังชั้นสอง โดยมีสายตาของป้าแม่บ้านจ้องมองตามหลังจนลับสายตา "เฮ้อ ยังอายุน้อยอยู่แท้ๆ ต้องมาเจออะไรแบบนี้" "อ๊ะ!"ร่างเล็กถูกโยนลงบนเตียงอย่างแรง ชายก

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   เสี่ยครางกระเส่า NC20++

    ------------"งานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของลูกสาว ต้องขอขอบคุณแขกทุกท่านที่เดินทางมาร่วมต้อนรับ" "ขอบคุณทุกท่านนะคะ" โฮมลูกสาวคนโตของบ้านเป็นตระกูลนำเข้ารถหรูรายใหญ่ของประเทศ แขกเข้ามาร่วมแสดงความยินดีเป็นจำนวนมาก เช่นเดียวกันกับเสี่ยวิจเทจเพื่อนสนิทน้องชาย "คิดว่าจะเบี้ยวกูซะละ" "อือ ไปหาอะไรกินก่อนสิ" "อ๋อค่ะ" หญิงสาวร่างเล็กในชุดราตรีสีฟ้าขาวยกยิ้มพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินออกไปยังโซนอาหารตามคำแนะนำเสี่ย สายตาจ้องมองจนเธอหายลับเข้าไปในกลุ่มผู้คน ทำเอาเพื่อนสนิทอย่างฮาร์ดถึงกับหัวเราะขำขัน "ฮ่าๆ อะไรกันวะมันไม่เหมือนเสี่ยวินคนเดิมเลยนี่หว่า" "อะไรของมึง" "มึงไงวิน ปกติมึงเคยพกคนใช้ที่บ้านไปไหนมาไหนด้วยเหรอวะ แถมนี่ยังซื้อชุดราตรีให้ใส่อีก กูว่าคนนี้ต้องไม่ปกติ" "คนที่ไม่ปกติคงจะเป็นมึงมากกว่านะไอ้ฮาร์ด จ้องจับผิดชีวิตกูยิ่งซะกว่าผู้เป็นพระเจ้า""ถ้าเป็นแบบนั้นพระเจ้าคงไม่มีจริงหรอก ไม่งั้นผู้ชายที่ชอบหักอกผู้หญิงอย่างวินคงจะไม่ถูกรายล้อมไปด้วยผู้หญิงแบบนี้" "พี่โฮม" ทำเอาเสี่ยวินเทจถึงกับหน้าถอดสี การเผชิญหน้ากับพี่สาวเพื่อน ทั้งยังเป็นอดีตแฟนเก่าที่จบความสัมพันธ์กันไม่ดีสักเ

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   ถูกหมายหัว

    ----------"พริตตี้! ทำอะไรของหล่อน" "อุ๊ป!! โทษทีนะคะป้าพอดีตรงนี้มันค่อนข้างร้อน ไม่รู้ว่าเกิดจากเด็กที่มันแก่แดดอยากมีผัวตั้งแต่อายุยังน้อยๆ หรือเปล่า พริตตี้ก็แค่อยากจะดับไฟร่านให้เด็กเท่านั้นเอง" น้ำเสียงกระแนะกระแหนสีหน้าเย้ยหยันแถมเหล่าแม่บ้านคนอื่นๆ ยังจ้องมองมาที่นาร่าด้วยสายตาดูถูกดูแคลน สถานที่แห่งนี้ไม่ต่างไปจากสนามรบเลยสักนิด "จำใส่หัวเอาไว้ คนที่จะได้ขึ้นเป็นเมียเสี่ยวินเทจคือฉันคนนี้ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวรีบไสหัวออกไปซะ" "อึก!" เข้าทำงานได้แค่วันเดียวกลับถูกหมายหัวจากเบอร์หนึ่ง แม้จะกลัวเพราะคำขู่แต่เธอไม่อาจจะถอยหลังกลับไปได้แล้ว ทั้งหมดก็เพื่ออนาคตของตัวเอง "ใครเป็นคนบอกว่าเธอจะได้ขึ้นเป็นเมียฉัน" "สะ เสี่ย!!" ไม่เพียงแค่เสียง ร่างแกร่งเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้ปรากฏตัวขึ้น สีหน้าเคร่งขรึมสายตาดุดันจ้องมองพริตตี้สาวใช้ผู้ช่ำชองดั่งกับกำลังคาดโทษหล่อนเอาไว้ "นาร่ามาหาฉัน" "ค่ะ" เด็กสาวหลุบสายตาไม่กล้าแม้แต่จะจ้องมองพริตตี้ สาวใช้ร่างเพรียวสูงหน้าหมวยตาเฉี่ยว หล่อนดูจะโกรธนาร่าไม่น้อยแม้ว่าตัวเองจะเป็นคนเริ่มก่อสงครามครั้งนี้ก็ตาม"วันนี้ก่อนหกโมงเย็นอาบน้ำไปหาฉันที่ห

  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   ตำแหน่งเมียฉัน

    -----------"อึก!" ไม่ว่าอย่างไรข้อเสนอของเสี่ยวินเทจมันก็ช่างหอมหวาน ยิ่งกับสาวน้อยผู้เติบโตในสลัมไม่มีทางเลือกมากนัก เธอจะไปหาเงินจากไหนได้เดือนละแสนบาท หากไม่คว้าโอกาสนี้เอาไว้มีหวังเธอคงได้เป็นภาระของป้าไปตลอดชีวิตแหง "ค่ะ หนูจะรับข้อเสนอของเสี่ย" "ดี เตรียมตัวให้พร้อมล่ะฉันอยากเห็นวิธีการปี

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-30
  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   คู่แข่งตัวฉกาจ

    ----------"........" เดินผ่านคฤหาสน์ไปทางด้านหลังจะเจอเข้ากับสนามหญ้ากว้างตรงไปอีกเล็กน้อยจะเห็นเข้ากับห้องแถวที่ถูกสร้างเรียงรายติดกับสวนต้นไม้ขนาดย่อม ระหว่างนั้นก็ยังเจอเข้ากับคนสวนคนขับรถและพ่อบ้านอีกจำนวนหนึ่ง "อึก" ก็พอได้ยินมาจากเสี่ยอยู่หรอกว่าบ้านหลังใหญ่แต่ไม่คิดว่าจะใหญ่โตขนาดนี้แถมยั

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-29
  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   ทาสบำเรอเบอร์หนึ่ง-มากกว่าคนใช้

    ------ บ้านหลังใหญ่ใจกลางเมืองหลวงสถานที่ที่เป็นดั่งวิมานบนดอยสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันเท่าที่บนโลกนี้จะมี เจ้าของบ้านเป็นถึงเจ้าพ่อเหมืองทองรายใหญ่ในประเทศ อีกทั้งยังมีเหมืองทองต่างประเทศอีกหลายแหล่ง ด้วยฐานะหน้าตาทางสังคมเรียกได้ว่าไม่เป็นสองรองใคร คฤหาสน์พื้นที่เกือบสามไร่ทำให้ต้องมีแม่บ้านคนรั

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-28
  • ตีตราเถื่อนคุณนายตกอับ   END.ลาแล้วคุณนาย ขอเป็นนายหญิง NC25++

    --------------"เฮียทำอะไรปล่อยหนูนะ!" "ก็จะพาหนูไปห้องพักไง" "ไม่ต้องหนูเดินเองได้" เรียวมือนุ่มพยายามตีเข้ากลางหลังชายป่าเถื่อนชอบทำตามใจตัวเองหลายต่อหลายครั้ง ทว่าสำหรับฮิวโก้แล้วฝ่ามือนุ่มเหมือนกับกำลังนวดผ่อนคลายให้เขามากกว่า "นะ นี่มันในคฤหาสน์นี่คะ!?" เพราะจำพื้นกระเบื้องได้มนทิราจึงได้

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-27
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status