LOGINShare
พบปะ 3
publish date:
2026-01-30 07:30:23
Latest chapter
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ภัยมาเยือน 3
หลิวลู่เฉินรีบพยักหน้า ก่อนก้าวฉับๆไปจับมือหลิงเอ๋อร์ "หลิงเอ๋อร์ เรามาคุยกันก่อนเถอะ"หลิงเอ๋อร์จำใจ ให้เขาพาออกไปคุยกันด้านนอก ซื่อเซี่ยยี่ส่ายหน้าเบาๆตามหลัง"จู้เฉิง เจ้าว่าใครเข้าหาใครก่อนกัน?""ดูจากรูปการแล้วก็เดายากอยู่" ฉีจู้เฉิงเอ่ยเรียบๆ "แต่เห็นหลิงเอ๋อร์บอกว่าต้องการตอบแทนบุญคุณ อาจจะเป็นหลิงเอ๋อร์ที่เข้าหาก่อน""บุญคุณอะไรกัน?" ซื่อเซี่ยยี่แปลกใจ"นางถามว่าหลิวลู่เฉินเป็นใคร ข้าเลยเล่าให้นางฟัง ว่าเขาช่วยเหลือเราอย่างไรบ้าง?"ฉีจู้เฉิงยิ้มตอบ"อ้อ เป็นเช่นนี้..." นางทำราวกับเข้าใจปรุโปร่งแล้วไม่ถามอะไรเรื่องหลิงเอ๋อร์อีก "จริงสิจู้เฉิง วันนี้เจ้ามีธุระที่ไหนหรือไม่?""ตอนนี้ข้ามีเวลาว่างให้ยอดรักของข้าเสมอ" หลังจากกำจัดก้างขวางคอได้แล้วยิ่งว่าง!"ดี เช่นนั้นสายๆเราไปหาลี่เหนียงกัน"ฉีจู้เฉิงมีรอยยิ้มค้างเติ่งในทันใด"หัวลี่เหนียง?" เขาทวนชื่อนั้น อา...สตรีดุดัน ช่างทำระเบิดที่ทำเอาเขาหูเกือบหนวก! "เราจะไปหานางทำไมกัน?"ซื่อเซี่ยยี่ไม่ตอบ มีแต่รอยยิ้มกว้างที่ส่งมาให้เขาณ ตำหนักหลิงโซ่วอันเป็นที่ประทับขององค์ชายใหญ่ เฉิน ไห่เทียน บัดนี้มีอาคันตุกะมาเยือน..."ได้ยินว่า ซื่อ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ภัยมาเยือน 2
ซื่อเซี่ยยี่แอบชำเลืองมองความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น แล้วกลอกตาไปมา "หลิงเอ๋อร์ เจ้ามานั่งเถอะ ขืนให้เขาวิ่งตามเจ้าเช่นนี้ ข้าคงปวดหัวตายก่อนเป็นแน่""เจ้าค่ะ" นางพยักหน้า ก่อนค่อยๆหย่อนตัวลงนั่งที่เก้าอี้ข้างๆซื่อเซี่ยยี่ พอนั่งเสร็จผู้เป็นนายจึงถาม"เรื่องมันเกิดเมื่อใดกัน?""เมื่อคืนนี้เจ้าค่ะ" หลิงเอ๋อร์ตอบตามตรง"เขาข่มขู่ฝืนใจเจ้าหรือไม่?""เปล่าเจ้าค่ะ แต่ในทางกลับกัน..." ใบหน้าน่ารักแดงเรื่อ ก่อนยื่นไปกระซิบเนื้อความต่อจากนั้น//ข้าเป็นผู้สอนเขาเจ้าค่ะ////ทำไมต้องสอน?////คราแรก เขาประหม่านัก ดังนั้นยังมิทันใช้การอันใดก็...////ก็เลยล่มปากอ่าว?//หลิงเอ๋อร์พยักหน้าแทนคำตอบ ก่อนที่เสียงระเบิดหัวเราะของซื่อเซี่ยยี่จะดังสนั่นหวั่นไหว"นี่ พี่สาวกับหลิงหลิงของข้าคุยอันใดกัน?" ยิ่งได้ยินคำถามซื่อๆกับรอยยิ้มโง่งมของหลิวลู่เฉิน ซื่อเซี่ยยี่ยิ่งหยุดหัวเราะไม่ได้"ไม่ๆ กำลังชมว่าเจ้าลีลาดียิ่ง หลิงเอ๋อร์พอใจมาก" นางว่า "นี่ ว่าแต่มาเจาะไข่แดงสาวใช้ข้า ยังไงก็ต้องยกน้ำชามาขอขมาลาโทษข้าด้วย แล้วหลังจากจบเรื่อง ข้าจะจัดงานแต่งให้สมเกียรติแน่นอน"หลิวลู่เฉินทำหน้าจริงจังผิดวิสัยทันทีที่ได้
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ภัยมาเยือน 1
"ขอโทษนะ หลิงเอ๋อร์ ข้าคงทำให้เจ้ามีความสุขไม่ได้แล้วล่ะ" หลิวลู่เฉินเอาศีรษะพิงเสาเตียงอย่างหมดอาลัยตายอยาก "มารดามันเถอะ จะมีเมียกับเขาสักคน ดันนกกระจอกไม่ทันจะกินน้ำ ข้าเพิ่งยี่สิบเองนะ ใจคอจะพรากความหนุ่มข้าไปเลยหรือ?"หลิงเอ๋อร์ถอนใจน้อยๆ ก่อนเขยิบตัวไปใกล้ๆหลิวลู่เฉิน "ถ้าไม่รังเกียจ ให้ข้าน้อยปรนนิบัติท่านดีหรือไม่เจ้าคะ?"แต่ชายหนุ่มนั้นหมดความมั่นใจไปแล้ว เขาดึงผ้าห่มมาปิดหลิวลู่เฉินน้อย ทำท่าจะลุกจากเตียง แต่หลิงเอ๋อร์กลับรั้งมือเขาเอาไว้ร่างสูงนิ่งงัน ไม่กล้าแม้แต่จะหันมามองนางหลิงเอ๋อร์กลับยิ้มละไมอ่อนหวาน ค่อยๆออกแรงดึงเขากลับมานั่งที่เดิมและเป็นฝ่ายขยับร่างไปชิดมือนุ่มลูบไล้ไปตามเนื้อตัวแกร่ง ผ่านหน้าท้องที่ลอนกล้ามท้องเป็นลอน แล้วสอดใต้ผ้าห่ม "หลิวลู่เฉินของท่านมิใช่เด็กน้อยเสียหน่อย"เขายังคงไม่เอ่ยคำใด หลิงเอ๋อร์ไล้ปลายจมูกไปตามโครงหน้าของลู่เฉิน เอ่ยกระซิบถาม"ท่านฝึกกระบี่ครั้งแรกเมื่อใด?"หลิวลู่เฉินแม้ไม่เข้าใจว่านางถามคำถามที่ไม่เกี่ยวข้องกันนี้เพื่อเหตุใด แต่ก็ตอบแต่โดยดี "อายุได้เจ็ดปี""ยังเด็กนัก" นางก้มลงจูบรอยแผลเป็นที่หัวไหล่เขา "แผลนี้ก็มาจากการฝึกหรือ?
ตื๊อรักแม่ทัพสาว กำจัดมารหัวใจ 4
"หลิงเอ๋อร์ เจ้าควรเก็บไปคิดสักหน่อย เอาเช่นนี้ดีหรือไม่ อีกสองสามวันเราค่อยมาคุยเรื่องนี้กันใหม่ ข้าอยากให้เจ้าคิดให้รอบคอบเสียก่อน ส่วนข้าก็จะได้มีเวลาสังเกตเขาว่าเขาพอใจสตรีคนใดอยู่หรือไม่""แต่ข้าน้อยเห็นว่าเรื่องนี้ไม่ควรชักช้าเจ้าค่ะ" หญิงสาวว่า จนฉีจู้เฉิงคิดว่านางคงได้นิสัยเลือดร้อนมาจากผู้เป็นนายแน่นอน"หลิงเอ๋อร์ ขอบคุณเจ้ามาก..." ฉีจู้เฉิงลุกขึ้น เตรียมประสานมือคารวะขอบคุณนางแต่นางยื่นมือมาห้าม"ข้าน้อยไม่คู่ควรกับการคารวะของท่านเขยหรอกเจ้าค่ะ""ถ้ามิได้เจ้า ชีวิตครอบครัวของข้ากับเซี่ยเอ๋อร์คงได้ล่มสลายเป็นแน่ ให้ข้าได้ขอบคุณในความเสียสละของเจ้าเถอะ""อย่าทำเช่นนี้เลยเจ้าค่ะ" หลิงเอ๋อร์มีสีหน้ากังวล "หากท่านเขยต้องการขอบคุณข้าน้อยจริงๆ เพียงแค่ท่านดูแลท่านแม่ทัพให้ดีเท่านี้ก็พอเจ้าค่ะ""หลิงเอ๋อร์ ข้าสัญญา ข้าจะสนับสนุนหน้าที่การงานเขา เมื่อเขามีตำแหน่งที่ดีขึ้น เจ้าจะได้มีหน้ามีตา ไม่ลำบากไปด้วย""ข้าน้อยขอบคุณแทนมือปราบหลิวด้วยนะเจ้าคะ" นางย่อกายคารวะฉีจู้เฉิงอีกครั้ง แม้นางจะรู้สึกลำบากใจอยู่บ้างที่จู่ๆก็จะมีสามีเป็นตัวเป็นตนอย่างไม่คาดฝัน แต่ถ้าเพื่อความสงบสุขของจวนโหว
ตื๊อรักแม่ทัพสาว กำจัดมารหัวใจ 3
สิบห้าวันผ่านไปเร็วนัก ไม่นานฉีจู้เฉิงและซื่อเซี่ยยี่ก็ถูกปล่อยตัวเมื่อครบกำหนดการเดินทางกลับจวนโหว จำเป็นต้องใช้รถม้าคันใหญ่สองคันหอบข้าวของเยอะแยะที่ลูกน้องซื่อเซี่ยยี่ผลัดกันเอามาเยี่ยมไม่เว้นแต่ละวันจนมันแน่นห้องขัง ฉีจู้เฉิงจึงต้องขอฝากผู้คุมเอาไว้ก่อนจนกว่าจะถึงวันปล่อยตัวแต่ลูกน้องของฟูเหรินเขาก็เหลือเกิน เมื่อมาเห็นห้องว่างเปล่า ก็กลับไปหอบข้างของเอามาให้พวกเขาเพิ่มอีก ไม่ว่าจะอธิบายอย่างไรก็ไม่ฟัง ซ้ำยังเกือบมีเรื่องกับผู้คุมเพราะคิดว่าผู้คุมยึดของพวกนั้นเอาไปใช้เอง"ท่านแม่ทัพ เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ" หลิงเอ๋อร์มีสีหน้าประหลาดใจเมื่อเจ้านายกลับมาพร้อมกับข้าวของจำนวนมาก "ดูคล้ายพวกท่านไปทำการค้าต่างเมืองมากกว่าจะติดคุกนะเจ้าคะ""เจ้าพวกนั้นน่ะสิ มาเยี่ยมกันทุกวัน มาก็ไม่มามือเปล่า ขนข้าวขนของอะไรไม่รู้มาด้วย ข้าบอกแล้วว่าไม่เอา เจ้าพวกนั้นกลับดื้อด้าน โยนเข้ามาในห้องขังเสียดื้อๆ!""พวกเขาคิดถึงท่านแม่ทัพน่ะสิเจ้าคะ อย่าไปตำหนิพวกเขาเลย" หลิงเอ๋อร์ว่ายิ้มๆ"เช่นนั้นเอาข้าวของพวกนี้ไปแจกให้เด็กๆในจวนโหวเถอะ ส่วนเจ้ามานวดให้ข้าหน่อย" ซื่อเซี่ยยี่ว่าหลิงเอ๋อร์คำชับอ่อนช้อยแล้วเด
ตื๊อรักแม่ทัพสาว กำจัดมารหัวใจ 2
"ข้าบอกให้มากินด้วยกันไง" นางพยักเพยิดไปทางเสิ่นเจียง "เจ้าไปลากมันมาที หรือถ้าเจ็บตูดลากไม่ไหวก็บอกให้ซานหลางไปช่วยลาก""โดนโบยแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอกขอรับ ตอนที่ข้ากับป๋อไห่โดนท่านหัวหน้าคนก่อนลงโทษปางตายยังผ่านมาแล้วเลย""เช่นนั้นก็ไปลากเขามา" นางสั่ง"ไม่ต้อง!" ป๋อไห่เป็นฝ่ายเดินอาดๆเข้ามาเองเมื่อเห็นว่าตนชักจะเกะกะ คนระดับแม่ทัพสองคนเผชิญหน้ากัน แม้จะอยากดูชม แต่ก็ไม่ควร ทั้งซานหลางทั้งเสิ่นเจียงจึงรีบหันไปกล่าวลาซื่อเซี่ยยี่กับฉีจู้เฉิงและเผ่นออกจากคุกหลวงไปอีกฝ่ายนั่งลงเผชิญหน้ากับซื่อเซี่ยยี่ แล้วพยายามมองว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน แต่นางกลับยื่นจอกเหล้าว่างวางตรงหน้าเขาแล้วรินเหล้าให้"มีอะไรก็ว่ามา" หลิวป๋อไห่ยืดตัวตรง นั่งนิ่งไม่สนใจสุรา"ใจเย็นๆ แล้วดื่มเหล้าสักหน่อย" ซื่อเซี่ยยี่ว่า "สมัยก่อนเรายังซดเหล้าเป็นไหๆยังไม่สะท้..""เลิกพูดถึงเรื่องสมัยก่อนสักที! ข้าไม่ใช่หลิวป๋อไห่คนเดิมอีกแล้ว!""ได้ เช่นนั้นมาพูดกันถึงเรื่องปัจจุบันก็แล้วกัน" นางปรับเสียงเป็นโทนเอาจริง สาดเหล้าในมือออกไปใส่กองฟางข้างชายหนุ่มอย่างหมดอารมณ์ร่ำสุรา"ข้ากลับมาคราวนี้ สิ่งแรกที่ข้าจะทำคือ ทวงคืนตำแหน่งแ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ทัณฑ์ทรมาน 1
ซื่อเซี่ยยี่รู้สึกตัวเมื่อมีกลิ่นหอมของวัตถุบางอย่างมาอังที่จมูก ดวงตากลมเบิกกว้าง ทว่ามองเห็นเพียงความมืดนี่ไม่ใช่ยามค่ำคืน แต่นางถูกปิดตาเอาไว้ เมื่อลองขยับมือเล็กน้อย ก็พบว่าทั้งแขนและขาก็ถูกมัดเอาไว้…//ท่านหมอ อาการแม่นางท่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?//เสียงชายหนุ่มที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นสติที่ยังคงอ
Last Updated : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว สหายสนิท 5
"ปากหวานไม่เปลี่ยนเลยนะ" ซื่อเซี่ยยี่เงยหน้าขึ้น ไม่หลบจุมพิตนั้น ทั้งยังหันไปหยิบองุ่นมาป้อนนางรำ"ไม่เอา ทุกทีท่านไม่ป้อนแบบนี้นี่เจ้าคะ" นางรำทำเสียงเง้างอด "วิธีที่ท่านทำบ่อยๆทำให้องุ่นรสชาติดีนัก""คงจะไม่ได้" ซื่อเซี่ยยี่ยิ้มละมุน "วันนี้ข้ามากับคู่หมั้น เอาไว้วันใดข้ามากับเพื่อนฝูงค่อยว่ากัน
Last Updated : 2026-03-19ตื๊อรักแม่ทัพสาว ร่วมอภิรมย์ 2
"ปกติสตรีต้องดื่มแล้วเมาจนลำบากยอดบุรุษพากลับบ้านมิใช่รึ? เหตุใดข้ากลับต้องทำหน้าที่บุรุษแทนกันล่ะ?!" นางบ่นอุบขณะพยุงเขากลับจวนแม่ทัพ"นั่นสิ..." จู่ๆเขาก็สร่างเมาเมื่อถึงประตูจวนแม่ทัพ เขายืนตัวตรงแล้วช้อนตัวซื่อเซี่ยยี่ไว้ในอ้อมแขน "ขอบคุณที่เตือนข้า""เจ้า...!""จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของ...บุรุษ""
Last Updated : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว พบปะ 1
ซื่อเซี่ยยี่ครุ่นคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน ไม่อาจหาคำตอบให้ตนเองได้ว่า คนพิลึกผู้นี้เหตุใดต้องการแต่งงานกับนางเพียงนี้ฟังจากที่เขาพูด หรือนางกับเขาจะเคยมีบุญคุณความแค้นต่อกัน?อีกประการหนึ่ง เขามีบรรดาศักดิ์ถึงชั้นเลี่ยโหว ซึ่งสูงกว่านางไม่กี่ขั้น เหตุใดนางจึงไม่เคยพบเห็นเขามาก่อน? ยิ่งคิดก็ยิ่งหาคำตอบให
Last Updated : 2026-03-17
You may also like
เสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่130.6K viewsคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.0K viewsปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว184.5K viewsชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์34.6K viewsทะลุมิติมาอยู่ในยุค80 ฉันจะเอาใบหย่าฟาดหน้าสามี
ภัสสพิชชา1.8K viewsเกิดใหม่มาอยู่ในร่างชายสติไม่ดี ยุค 70
มังกรเครา228 viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาอ๋องตัวร้าย แต่ฉันอยากจะเป็นปลาเค็ม
ลลินรดา78 viewsนางร้ายพ่ายรัก ดวงใจแม่ทัพ (ภาคต่อจอมใจจอมมาร)
LiHong180 views
