LOGINพบรัก..." บอกให้ญาติของเธอมาเจอฉันพรุ่งนี้ "คนที่คร่อมร่างฉันอยู่กระซิบบอกเบาๆก่อนจะเคลื่อนใบหน้ามาชิดกับฉันจนปลายจมูกเราชิดกัน" ส่วนเธออยากชดใช้ใช่มั้ยล่ะ "" ชะ ใช่ "ฉันตอบตะกุกตะกัก ลมหายใจร้อนๆของเราที่เป่ารดกันอยู่ตอนนี้ทำให้ฉันใจเต้นระรัวแทบจะทะลุออกมา" งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน "" .......... "ทันทีที่เขาพูดจบคนที่คร่อมร่างฉันอยู่ก็ลุกขึ้นก่อนจะถอดเสื้อยืดที่เขาสวมอยู่ออกช้าๆพลางมองมาที่ฉัน ฉันซึ่งกำลังนอนมองภาพนั้นอย่างอึ้งๆเพราะทำอะไรไม่ถูกแถมยังขยับตัวไม่ได้อีกเพราะเนื้อตัวตอนนี้แข็งราวกับเป็นรูปปั้นไปแล้วภาพหน้าท้องเป็นลอนๆกล้ามเนื้อเป็นมัดๆบนผิวเนื้อขาวเนียนของคนที่กำลังมองมาที่ฉันด้วยแววตานิ่งๆทำให้ฉันหัวใจแทบหยุดเต้น" ลุกขึ้นสิ "คนที่นั่งลงข้างๆฉันหันมาบอก นี่เขาจะให้ฉันเริ่มก่อนงั้นหรอบ้าหรือไงอยากได้ก็ทำเองสิ" เบียร์คือฉัน... "" ไหนบอกว่าอยากชดใช้ไง หรือพรุ่งนี้เธอจะให้ฉันจัดการกับญาติเธอให้หนักๆไปเลย "" มะไม่ใช่นะ คือฉันเอ่อ... "คนข้างๆไม่ได้พูดอะไรแต่นอนลงข้างๆฉันก่อนจะยื่นบางอย่างมาให้ฉันแทน" ทำไมนายต้องให้ฉันทำด้วยล่ะ นายทำเองไม่ได้หรือไง "ฉันพูดกับคนที
พบรัก...ครึ้ม!! เปรี้ยง!!" กรี๊ด!! "ฉันนั่งย่อตัวลงกับพื้นพลางปิดหูตัวเองเอาไว้เพราะกลัวเสียงฟ้าร้อง ตอนนี้ฉันเดินมาหาใครบางคนที่แคมป์คนงานไม่น่าเชื่อว่าเดินมาไม่ทันไรฝนก็เทลงมาจนตัวฉันเปียกไปหมดซ่า!!เสียงฝนที่กระหน่ำตกลงมานั้นยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อยๆแล้วฉันก็ดันมาหาเขาตอนฝนตกอีกก๊อก ก๊อก ก๊อกฉันยิ่งเร่งเคาะประตูห้องของใครบางคนให้ดังขึ้นไปอีกเมื่อไม่มีวี่แววว่าคนข้างในจะเปิดออกมา แคมป์คนงานที่มีเพียงแสงไฟริบหรี่จากดวงไฟลักษณะเป็นเกรียวหลอดเล็กๆที่กำลังแกว่งไปมาจะดับแหล่มิดับแหล่เพราะฝนตกหนักและแรงลม แคมป์ที่ทางโรงแรมสร้างไว้ให้คนงานได้พักนั้นเป็นเพียงเพลิงไม้เล็กๆมุงสักกะสีเรียงยาวเป็นทอดๆเหมือนห้องแถวดีหน่อยที่ฉันพอจะรู้มาบ้างว่าห้องของนายช่างหรือวิศวะที่มาคุมงานที่นี่คือห้องไหนก็เลยเดินมาถูก แต่ตอนนี้ฉันไม่ชอบบรรยากาศมืดๆที่มีดวงไฟหลอดเล็กกำลังแกว่งไปมาแข่งกับลมที่พัดแรงขึ้นเรื่อยๆไหนจะเสียงฟ้าร้องกับพายุฝนที่ตกหนักแบบนี้อีกก๊อก ก๊อก ก๊อก" เบียร์นายอยู่ในนั้นมั้ย "ก๊อก ก๊อก ก๊อก" เบียร์นายอยู่หรือเปล่า "หมับ" กรี๊ด!! "" ชู่วฉันเอง "เสียงกระซิบของเจ้าของมือใหญ่ที่จับไหล่ฉ
เบียร์...หลังจากที่ผมเดินตรวจงานในไซส์เสร็จและทวนแผนงานพรุ่งนี้กับคนในทีมก็เป็นเวลามืดมากแล้ว ปกติถ้าเวลาประมาณนี้พวกเราก็จะเปิดไฟทำงานกันตอนกลางคืนได้เพราะแค่ปรับพื้นที่และเคลียร์แนวกั้นเฉยๆ แต่คืนนี้พยากรณ์อากาศบอกว่าฝนจะตกเพราะช่วงนี้พายุเข้าพวกเราก็เลยกลับที่พักกันเร็วหน่อยอีกทั้งผมมีนัดกินข้าวกับใครบางคนที่อยู่ๆก็โผล่มาทำให้หัวใจผมเต้นอีกครั้งซะงั้น" กูรู้นะว่ามึงสั่งให้คนส่งปูนมาส่งปูนไว้ข้างออฟฟิศวันนี้ "พอผมเดินออกมาจากไซส์งานก็เจอคนที่ผมไม่ชอบขี้หน้ามันเท่าไหร่ยืนขวางทางทำหน้ากวนประสาทอยู่ เห็นไอ้นี่แล้วคิดถึงไอ้ไวน์น้องชายผมขึ้นมาเลย กวน!! แล้วผมก็รู้ด้วยว่าเป็นมันเพราะผมขอเบอร์คนที่โทรไปหาคนส่งของเพราะผมโทรไปขู่บริษัทวัสดุว่าจะยกเลิกสัญญา" ก็ฉลาดดีนี่หว่า ว่าแต่วันหลังมึงอยากแบกอะไรอีกล่ะกูจะสั่งให้คนเอามาเทไว้แถวๆนี้อีก "มันพูดยิ้มๆพลางทำหน้ากวนๆใส่ผม อยากซัดไอ้ตีบนี่จัง" มึงต้องการอะไร "" อุ้ยมีคนโทรมา "มันไม่ตอบแต่กดรับสายที่โทรเข้ามาพลางกระตุกยิ้มให้ผมกวนๆ ไอ้นี่ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นอะไรกับพบนะผมคิดว่ามันเป็นไอ้ไวน์แปลงกายมากวนประสาทผมนะเนี่ย เหมือนกันฉิบ!!" ว่าไ
พบรัก..." น้ำมั้ย "ฉันยื่นแก้วน้ำเย็นที่เพิ่งตักออกมาจากกระติกน้ำสีแดงข้างๆให้คนตัวสูงตรงหน้าที่ยืนปาดเหงื่ออยู่ ก่อนจะลอบมองหน้าเขาพลางเม้มริมฝีปากเอาไว้เพราะรู้สึกเกร็งๆ ถึงเราจะเคยคบกันมาก่อนแต่ก็ไม่เคยเลยสักครั้งที่ฉันจะเข้าหาเขาก่อนแบบนี้" ป้อนหน่อย "" ห๊ะ "ฉันมองคนตรงหน้าอย่างอึ้งๆ เมื่อกี้เขา..." ไม่ได้สินะ โทษที "" ดะ ได้สิ "เมื่อเห็นแววตาผิดหวังจากคนตรงหน้าสมองก็สั่งให้ฉันรีบทำอะไรสักอย่าง ฉันมองคนตรงหน้าที่กำลังดื่มน้ำที่ฉันป้อนด้วยความรู้สึกแปลก เหมือนหัวใจของฉันจะทำงานหนักขึ้นเรื่อยๆเลยแฮะ" ค่อยชื่นใจหน่อย "คนตรงหน้าบอกก่อนจะมองหน้าฉันนิ่งๆแล้วเดินออกไปหากลุ่มคนงานที่หันมามองเราสองคนพลางยิ้มไปด้วย ฉันไม่ชินกับเขาที่ทำหน้านิ่งๆใส่ฉันเลยแต่ถึงเป็นแบบนั้นฉันก็ยังใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้เขา ราวกับว่ามันเป็นเสน่ห์ของเขาไปแล้วเป็นเวลานานมากที่ฉันได้แต่เดินวนไปวนมาอยู่แถวๆกระติกน้ำในไซส์งานซึ่งเป็นจุดเดียวที่ได้ร่มเงาจากต้นไม้บริเวณนั้นที่ไม่ได้ถูกสั่งให้ตัดทิ้ง คนตัวสูงในชุดเลอะฝุ่นเลอะปูนยังคงเดินสั่งงานคนงานบ้าง เดินไปช่วยคนงานเก็บซากไม้บ้าง เดินถือแปลนไปคุยก
เบียร์..." จะเอายังไงดีครับคุณเบียร์ ถ้าไม่ขนเข้ามาไว้ในแคมป์ของต้องเสียหายมากแน่ๆเลยครับ "คุณอุดมเลขาของผมเอ่ยเสียงเครียดเมื่อเรากำลังยืนรวมพลอยู่ในไซส์งาน" นายช่างให้พวกผมไปแบกเข้ามาก็ได้นะครับ พันกว่าลูกแบกช่วยๆกันแป๊บเดียวก็หมด "เสียงคนงานในนั้นที่กำลังรวมตัวกันอยู่เดินมาหาผม ไอ้แบกน่ะไม่เท่าไหร่หรอกแต่นอกจากจะเสียเวลาแล้วคนงานของผมยังเสียเปรียบอีกก่อนหน้านี้ทางบริษัทที่ตกลงจะจัดส่งวัสดุในการก่อสร้างมาให้ผมนั้นได้โทรเข้ามาบอกว่าวางกระสอบปูนพันกว่าลูกไว้ข้างออฟฟิศ พอผมถามกลับทางนั้นก็บอกว่าคนในออฟฟิศโทรไปสั่งให้เอาไปวางไว้เพราะแคมป์พักวัสดุนั้นยังสร้างไม่เสร็จ แต่เท่าที่ผมเห็นมันก็เสร็จสมบูรณ์ดีแล้ว" เอายังไงดีครับนายช่าง ให้พวกผมไปแบกเลยมั้ย ไม่งั้นเดี๋ยวฝนตกมาจะแย่นะครับจะได้รีบมาทำแนวกั้นให้รถปรับพื้นที่อีก "เสียงคนงานแถวนั้นร้องถามผมที่กำลังยืนปวดหัวอยู่ เอาวะแบกก็แบก!! พายุก็มาเข้าช่วงนี้ตกได้ตกดี" ครับ แบกก็แบก ไปครับผมช่วย "ผมพยักหน้าส่งสัญญาณให้คนงานในไซส์ก่อนที่ทุกคนจะเดินตามกันออกไปทางออฟฟิศซึ่งไม่ได้อยู่ไกลมาก แต่มันจะเสียเวลาทำอย่างอื่นนี่สิดีไม่ดีที่วางแผนเอาไ
พบรัก..." เจ๊เป็นอะไร วิ่งหนีไอ้ผู้ชายคนนั้นทำไมมันทำอะไรเจ๊ "เสียงเหนื่อยๆของเซียนที่ทิ้งตัวลงบนโซฟาข้างๆฉันถามขึ้นก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆฉันพร้อมกับท่าทีขี้สงสัย" ไม่มีอะไรหรอก ว่าแต่แกเถอะไหนบอกจะนอนแล้วลงไปข้างล่างอีกทำไม "ฉันว่าพลางดันหน้าคนขี้สงสัยออกห่างๆ" ครั้งแรกก็ว่าจะนอนนั่นแหละเจ๊แต่ตอนเดินขึ้นมามีสาวเดินมาสะกิด เซียนเลยบอกว่าเจอกันใต้ตึกหลังจากเซียนอาบน้ำเสร็จแล้ว "" แรด!! "ฉันหันไปว่าคนข้างๆที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่" เซียนโสดนี่จะทำอะไรก็ได้ แต่เจ๊นั่นแหละวิ่งมากอดเซียนทำไมก็ไม่รู้สาวๆหายหมดเลย "" ฉันผิดหรอ? "" ผิดมากอะเจ๊ "คนข้างๆตอบอย่างหัวเสียก่อนจะลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจไปมา" งั้นเซียนไปนอนล่ะนะ "" อื้ม "" ปากเจ๊อะบวมๆนะ วันหลังก็บอกเขาจูบเบาๆหน่อยเดี๋ยวพรุ่งนี้ได้ปากเจ่อไปทำงานกันพอดี "ใบหน้าหล่อๆของเซียนยื่นมาใกล้ๆก่อนจะพูดบางอย่างที่พอได้ฟังแล้วฉันถึงกับใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที..." .......... "ไอ้เซียน!!..." ฉันจะคบกับใครหรือจะให้ใครมาจีบมันก็เรื่องของฉัน!! "" แต่ฉันไม่อนุญาต!! "" แล้วนายมาเกี่ยวอะไรด้วย!! "" หวงไง!! ในฐานะแฟนเก่าฉันหวงเธอ
พบรัก...เป็นเวลาเพียงเดือนกว่าๆที่ฉันเที่ยวเล่นแบบไม่ทำงานทำการ หนึ่งเดือนนั้นฉันใช้เวลาไปๆมาๆระหว่างไทย ฮ่องกงและอังกฤษ จากที่คิดว่าจะเรียนต่อที่ฮ่องกงและทำงานช่วยนักรบแต่ฉันกลับไม่ทำอะไรเลยจนวันหนึ่งฉันตัดสินใจบินกลับไทยและเรียนต่อในระดับปริญาโทที่ไทยตามที่ตั้งใจเอาไว้ก่อนหน้านี้ แต่ฉันไม่ได้ใช
เบียร์..." เฮีย นี่ก็หลายวันแล้วนะ ยังไม่รู้อีกหรอว่าเจ๊พบไปอยู่ที่ไหน "เสียงน้องชายของผมเอ่ยถามขึ้น ตอนนี้เราสองคนกำลังนอนแผ่กับพื้นในห้องนั่งเล่นคุยกันเรื่องพบรักกับผม ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าไอ้ไวน์มันจะเป็นเดือดเป็นร้อนแทนผมหรือรู้สึกผิดอะไรนักหนาทั้งๆที่บอกกับมันไปแล้วว่าไม่เป็นไรเดี๋ยว
เบียร์...เป็นเวลาหลายเดือนที่ผมมาใช้ชีวิตในไซส์งานที่ฮ่องกงกับคนในทีมเพื่อมาสร้างอู่รถขนาดใหญ่ให้กับลูกค้า วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ผมจะอยู่ที่นี่เพราะเก็บงานทุกอย่างเสร็จหมดแล้ว งานเสร็จแต่ผมก็ยังไม่รู้สึกดีใจอะไรเพราะความหวังที่จะได้สร้างคาสิโนเพิ่มนั้นพังลงเนื่องจากภรรยาของเจ้าของคาสิโนนั้นเธอไม่
เบียร์..." ไหนๆไวน์ก็ไม่อยู่แล้ว งั้นเรามาสนุกกันดีมั้ยคะสุดหล่อ "เสียงหวานๆกระซิบที่ข้างหูผมพลางวาดวนนิ้วเรียวยาวไปมาบนแผงอกของผมที่กำลังเปลือยเปล่าเพราะไอ้ไวน์มันถอดเสื้อผ้าผมออกไว้แล้วก่อนหน้านี้ชวนให้ผมขนลุก" ออกไป ฉันไม่ใช้ผู้หญิงร่วมกับกับน้องชาย "ผมรีบปัดมือเรียวๆออกเพราะอารมณ์กำลังพลุกพ







