Masukเบียร์...
เช้าวันหยุดที่สดใส ผมตืjนขึ้นมาในห้องของใครบางคนที่ตอนนี้กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่ ผมหลงรักผู้หญิงน่านิ่งแอบหยิ่งเล็กน้อยคนนี้ ผมหลงรักความขี้เก๊กและความไม่สนใจใครของเธอ ผมหลงรักความเรื่องเยอะและนิสัยที่ออกแนวขี้วีนขี้เหวี่ยงของเธอทั้งๆที่ก่อนจะมาเจอกับเธอผมไม่เคยชอบผู้หญิงลักษณะนี้เลย
ภายใต้นิสัยของเธอที่หลายคนมองว่าแย่แต่ผมกลับมองเห็นความน่ารัก ความจริงใจ และความซื่อสัตย์ของเธอ ตลอดเวลาที่ผ่านมาถึงเราจะคบกันเป็นแฟนและเธอนั้นไม่เคยรักผม แต่เธอก็ไม่เคยคบผู้ชายคนอื่นหรือทำอะไรที่ผมรู้สึกแย่ในฐานะแฟนเลยสักครั้งถ้าไม่รวมกับเวลาที่เธอบอกว่าไม่รักผมอะนะ และเธอเป็นผู้หญิงที่มีความรับผิดชอบต่อการกระทำอะไรหลายๆอย่าง
เธอคบกับผมทั้งๆที่ไม่ได้รักแต่เธอก็ไม่เคยคบหรือสนใจผู้ชายคนไหนนอกจากผม เธอไม่ได้รักผมแต่เธอก็ไม่ได้รักใคร และระหว่างที่เราคบกันถึงเธอจะไม่ได้รักผมแต่เธอก็ให้สิทธิ์ของการเป็นแฟนกับผมเต็มที่ และผมก็หลงรักนิสัยน่ารักแบบนี้ของเธอเพราะไม่เคยเจอนิสัยน่ารักแบบนี้จากผู้หญิงคนไหน
" อื้อ ตื่นแล้วหรอ "
เสียงหวานๆของคนที่นอนอยู่ถามผมที่นอนมองดูเธอหลับอยู่ ก่อนที่เธอจะค่อยๆปรือตาขึ้นแล้วส่งยิ้มหวานๆให้ผม รอยยิ้มที่ผมไม่เคยได้จากเธอตั้งแต่ที่เราคบกันแต่วันนี้ผมกลับได้เห็นรอยยิ้มนี้เป็นครั้งแรก
" อื้มตื่นแล้ว เธอหิวมั้ยอยากออกไปไหนหรือเปล่า "
" หิว แต่ไม่อยากออกไปไหนฉันขี้เกียจ "
" งั้นเธอไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวฉันไปทำอะไรให้กินโอเคมั้ย "
ผมบอกคนตรงหน้าที่ยังคงนอนตะแคงหันมาสบตากับผมอยู่
" ก็ได้ ว่าแต่วันนี้นายมีเรียนมั้ย "
" ไม่มี เธอล่ะ "
" ฉันก็ไม่มี "
" งั้นวันนี้เราอยู่ด้วยกันที่นี่ได้มั้ย "
ผมถามคนที่นอนอยู่เผื่อว่าเธอไม่สะดวกให้ผมอยู่ผมจะได้กลับไปนอนเล่นที่ห้องน้องชายผมเพราะมันพักคอนโดเดียวกันกับเธอ
" ก็ได้ "
" แล้วยังปวดท้องอยู่มั้ย ต้องไปหาหมอหรือเปล่า "
ผมคิดได้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับเธอจึงถามด้วยความเป็นห่วง
" ปวดนิดๆ แต่ไม่มากหรอก "
" ฉันไม่ไปหาหมอได้มั้ย ฉันไม่เป็นอะไรมากจริงๆนะ "
เจ้าของเสียงหวานทำหน้างอเล็กน้อยใส่ผม มุมนี้ไม่ค่อยมีให้เห็นบ่อยๆแต่เห็นทีไรผมใจอ่อนทุกที
" ไม่ไปก็ไม่ไปแต่ถ้าปวดมากๆเธอต้องไปหาหมอนะรู้มั้ย "
ผมพูดยิ้มๆพลางโยกหัวคนที่ลุกขึ้นนั่งอยู่ไปมา
" อื้ม "
" งั้นฉันไปทำอะไรให้เธอกิน ไปอาบน้ำได้แล้ว "
ผมว่า
" นายก็ออกไปก่อนสิตอนนี้ฉันโป๊อยู่นะ "
" อ่อลืมไปว่าเมื่อคืนจับแก้ผ้านอนนี่นา "
ผมพูดยิ้มๆแหย่ให้คนหน้าบึ้งหงุดหงิดยามเช้าเล่นๆ
" ออกไปเลยนะ วันหลังฉันไม่ให้นายมานอนด้วยแล้ว "
" แสดงว่าถ้าไม่พูดแบบนี้ก็จะให้ฉันมานอนอีกใช่ม้า "
ผมยิ่งแหย่หนักเข้าไปอีก
" ฉันไม่คุยกับนายแล้วออกไปเลยนะ "
พบรัก...
กลิ่นหอมของอาหารมื้อเช้าทำให้ฉันรู้สึกอยากอาหารขึ้นมาจนต้องรีบแต่งตัวแล้วออกมาดูพ่อครัวจำเป็นที่กำลังเตรียมอาหารใส่จานอยู่ ตั้งแต่คบกันมาฉันก็เพิ่งรู้นะว่าเขาน่ะทำอะไรแบบนี้เป็นด้วย
" นี่เสร็จยัง ฉันหิวแล้ว "
ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆพ่อครัวจำเป็นพลางชะโงกมองมื้อเช้าในจานที่เขากำลังตักมันออกมาวางอย่างบรรจง
" เสร็จแล้ว เธอกินก่อนเลยนะเดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำก่อน "
คนตรงหน้าบอกพลางถือจานอาหารมาวางบนโต๊ะก่อนจะเดินออกไป ให้กินก่อนหรอบ้าน่าถึงฉันจะหิวแต่ฉันก็มีมารยาทนะ รอก่อนก็ได้
.
.
.
" ยังไม่กินอีกหรอ เย็นหมดแล้วมั้ง "
คนตัวสูงที่มีกลิ่นสบู่หอมคลุ้งลอยออกมาจากตัวพูดขึ้นพลางนั่งลงตรงข้ามฉันก่อนจะบอกให้ฉันรีบกินมื้อเข้าที่เขาเตรียมให้
" นายไม่ไปไหนหรอวันนี้ "
ฉันเงยหน้าถามคนตรงหน้าพลางหันมาสนใจอาหารในจานต่อ
" ไม่อะอยากอยู่กับเธอ "
คนตรงหน้าพูดยิ้มๆ
" พูดดีนิ "
" พูดดีขนาดนี้แล้วรักบ้างหรือยังล่ะ "
" .......... "
" พูดแค่นี้ทำเป็นนิ่ง รีบกินได้แล้วฉันอยากนอนตักเธอ "
คนตรงหน้าพูดยิ้มๆพลางยื่นมือมาบีบจมูกฉันแรงๆก่อนจะส่ายหัวไปมา จะว่าไปฉันก็คิดว่า...ฉันอาจจะรักเขาขึ้นมาบ้างแล้วก็ได้มั้ง
" ทำไมไม่ไปนอนห้องน้องชายนายล่ะ อยู่ชั้นล่างนี่เอง "
ฉันว่า
" ไม่อะเผื่อมันพามายด์มานอนกกฉันไม่อยากขัดจังหวะมัน "
" วันไหนที่มายด์ไม่มาฉันก็เห็นนะว่าน้องชายนายอะพาคนอื่นมา "
ฉันย้ำไปอีก น้องชายเขาน่ะร้ายตัวพ่อกะล่อนตัวพี่เลยล่ะ
" เห็นน้องชายเป็นแบบนั้นแต่พี่ชายไม่เป็นนะ รักใครรักจริงซื่อสัตย์อีกด้วย "
" แหวะ "
" อ้าวแค่จับแก้ผ้าเองนะแพ้ท้องแล้วหรอ ให้ไปขอเลยมั้ย "
" นี่เงียบไปเลยนะ ฉันอิ่มแล้วล้างจานให้ด้วย "
ฉันทำเสียงดุแต่ก็อดอมยิ้มตามเขาไม่ได้ บ้า
พบรัก...เจ็ทสกีของเราสองคนแล่นรับลมไปเรื่อยๆในท้องทะเล ดีหน่อยที่เวลานี้แดดไม่ร้อนนักเพราะมีเค้าเมฆสีเทาลอยเต็มท้องฟ้า และฉันเองก็เพลิดเพลินไปกับการนั่งเจ็ทสกีโดยมีอ้อมแขนของใครบางคนโอบกอดเอาไว้ไม่ยอมปล่อย" หิวมั้ย "เสียงทุ้มเอ่ยถาม" นิดนึงนายล่ะ "" ตอนนี้ยังแต่ถ้าฉันบอกว่าหิวแล้วกินเธอแทนข้าวได้มั้ย "หืม?" เดี๋ยวเถอะ ไปหัดพูดแบบนี้มาจากใครเนี่ย "ฉันว่ายิ้มๆพลางตีแขนเขาแรงๆหนึ่งที" พูดเอง แต่พูดกับเธอแค่คนเดียวนะ "" ให้มันจริงเถอะ "" ตรงนั้นมีเกาะด้วยแฮะ เธอรู้หรือเปล่าว่าเกาะอะไรหรือเป็นเกาะส่วนตัวของใครมั้ย "คนด้านหลังถามพลางเร่งเครื่องเจ็ทสกีให้เร็วขึ้น" อืม ไม่รู้อะแต่ดูจากเรือที่เทียบท่าตามชายหาดแล้วน่าจะเป็นหมู่บ้านนะ "ฉันว่าพลางมองไปด้านหน้า ที่มีเรือสี่ห้าลำเทียบท่าอยู่ริมหาด แถมไม่ไกลจากชายหาดยังมีบ้านอีกหลายสิบหลังตั้งอยู่" หมู่บ้านจริงๆด้วยพบ ว่าแต่ที่นี้มีร้านอาหารมั้ยนะ "คนด้านหลังดับเครื่องเจ็ทสกีเอาไว้พลางหันซ้ายหันขวา จะมีได้ยังไงล่ะที่นี่ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวซะหน่อย" เราเดินเข้าไปดูข้างในกันมั้ยเผื่อมีอะไรน่าสนใจ "คนที่ยืนอยู่ข้างๆเจ็ทสกีหันมาถามฉั
พบรัก...วันหยุด...ที่ปกติแล้วฉันจะต้องไปทำสปาไม่ก็อ่านหนังสือหรือเคลียร์งานที่อาจารย์สั่ง แต่วันนี้ฉันแทบไม่มีอารมณ์จะทำอะไรเพราะรู้สึกหงุดหงิดเมื่อนึกถึงหน้าของใครบางคนที่ไม่ยอมหยุดงานมาอยู่กับฉันทั้งๆที่เพิ่งจะคืนดีกันแท้ๆ ใช่สิตอนนี้ฉันเป็นรองเขานี่ ฉันไปง้อเขา ฉันตามเขา แล้วฉันก็รักเขาแล้วเขาก็เลยไม่สนใจฉัน" เจ๊จะไปไหนน่ะ ไปหาว่าที่เฮียหรอ "เสียงกวนๆของใครบางคนที่เปิดประตูเข้ามาถามขึ้น" ออกไปเดินเล่น ว่าแต่แกเถอะทำไมไม่ไปชดใช้กรรมห๊ะกลับมาทำไม "" เดี๋ยวพรุ่งนี้เซียนไปชดใช้น่า ไม่ต้องห่วงว่าที่เฮียขนาดนั้นก็ได้ "คนที่ทิ้งตัวลงบนโซฟาพูดขึ้นก่อนจะเปิดทีวีดูอย่างสบายใจเฉิบ" อยู่ห้องก็อย่าทำห้องรกล่ะ ฉันไปล่ะ "" ไปหาว่าที่เฮียหรอเจ๊ "" ยุ่ง!! "...ลมเย็นๆที่พัดไปมาริมชายหาดกับแสงแดดอุ่นๆยามเช้าช่วยทำให้ฉันผ่อนคลายมากขึ้น ดีหน่อยที่เมื่อคืนฝนตกหนักเช้านี้ก็เลยมีเพียงแสงแดดอุ่นๆเท่านั้นเพราะบนท้องฟ้ายังคงมีเมฆหมอกสีเทาๆครอบคลุมไว้อยู่ เวลาฉันรู้สึกเบื่อๆหรือไม่รู้ว่าจะทำอะไรฉันชอบออกมาเดินเล่นแถวนี้บ่อยๆ บรรยากาศบริเวณนี้เงียบสงบและไม่ค่อยมีคนออกมาแถวนี้เท่าไหร่เพราะว่าอยู่ไก
เบียร์...เป็นเวลาเกือบตีห้าได้ที่ผมตื่นขึ้นเองโดยอัตโนมัติซึ่งเป็นเวลาปกติที่ผมต้องตื่นอยู่แล้วเพราะผมติดนิสัยตื่นแต่เช้าเนื่องจากต้องเตรียมความพร้อมก่อนออกไปทำงาน แต่อยู่ๆวันนี้ก็ไม่อยากทำอะไรซะงั้นอยู่ๆก็อยากนอนอยู่ในนี้ทั้งวันเพราะร่างบางๆของใครบางคนที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่นี่แหละที่เป็นต้นเหตุให้ผมขี้เกียจ" จะไปไหน "เสียงอู้อี้ของใครบางคนดังขึ้นพลางเอื้อมมือมาดึงแขนผมเอาไว้ ให้ตายเถอะปกตินิ่งๆหยิ่งๆผมก็หลงเธอจนโงหัวไม่ขึ้นอยู่แล้วโดนโหมดนี้เข้าไปผมนี่อ่อยระทวยเลย ทำไมน่ารักแบบนี้นะไม่อยากให้ใครเห็นเธอเลย จับขังไว้ดีมั้ยเนี่ย" ถามทำไมไม่ตอบ นายจะไปไหน "เสียงคนที่ค่อยๆลุกขึ้นนั่งถามผมพลางทำหน้ายู่ใส่ ลืมบอกว่าแสงไฟจากด้านนอกที่ลอดเข้ามาตามช่องไม้ทำให้เราเห็นกันได้ชัด ยัยหัวฟูนี่หงุดหงิดซะแล้วสิ" จะไปอาบน้ำ ต้องเตรียมตัวทำงานแล้ว "ผมตอบพลางดันคนตรงหน้าให้นอนลงตามเดิมก่อนจะดึงผ้าห่มฝืนบางลายตารางหมากฮอสคลุมตัวเธอเอาไว้เพราะตอนนี้อากาศเย็นมากเนื่องจากเมื่อคืนฝนตกหนัก" วันนี้วันหยุดนะทำไมต้องทำงาน "คนที่นอนอยู่ถามผมพลางลุกนั่งทำหน้ายู่ใส่ ผมไม่ชินกับเธอที่เป็นแบบนี้เลยแฮะไม่เ
พบรัก..." บอกให้ญาติของเธอมาเจอฉันพรุ่งนี้ "คนที่คร่อมร่างฉันอยู่กระซิบบอกเบาๆก่อนจะเคลื่อนใบหน้ามาชิดกับฉันจนปลายจมูกเราชิดกัน" ส่วนเธออยากชดใช้ใช่มั้ยล่ะ "" ชะ ใช่ "ฉันตอบตะกุกตะกัก ลมหายใจร้อนๆของเราที่เป่ารดกันอยู่ตอนนี้ทำให้ฉันใจเต้นระรัวแทบจะทะลุออกมา" งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน "" .......... "ทันทีที่เขาพูดจบคนที่คร่อมร่างฉันอยู่ก็ลุกขึ้นก่อนจะถอดเสื้อยืดที่เขาสวมอยู่ออกช้าๆพลางมองมาที่ฉัน ฉันซึ่งกำลังนอนมองภาพนั้นอย่างอึ้งๆเพราะทำอะไรไม่ถูกแถมยังขยับตัวไม่ได้อีกเพราะเนื้อตัวตอนนี้แข็งราวกับเป็นรูปปั้นไปแล้วภาพหน้าท้องเป็นลอนๆกล้ามเนื้อเป็นมัดๆบนผิวเนื้อขาวเนียนของคนที่กำลังมองมาที่ฉันด้วยแววตานิ่งๆทำให้ฉันหัวใจแทบหยุดเต้น" ลุกขึ้นสิ "คนที่นั่งลงข้างๆฉันหันมาบอก นี่เขาจะให้ฉันเริ่มก่อนงั้นหรอบ้าหรือไงอยากได้ก็ทำเองสิ" เบียร์คือฉัน... "" ไหนบอกว่าอยากชดใช้ไง หรือพรุ่งนี้เธอจะให้ฉันจัดการกับญาติเธอให้หนักๆไปเลย "" มะไม่ใช่นะ คือฉันเอ่อ... "คนข้างๆไม่ได้พูดอะไรแต่นอนลงข้างๆฉันก่อนจะยื่นบางอย่างมาให้ฉันแทน" ทำไมนายต้องให้ฉันทำด้วยล่ะ นายทำเองไม่ได้หรือไง "ฉันพูดกับคนที
พบรัก...ครึ้ม!! เปรี้ยง!!" กรี๊ด!! "ฉันนั่งย่อตัวลงกับพื้นพลางปิดหูตัวเองเอาไว้เพราะกลัวเสียงฟ้าร้อง ตอนนี้ฉันเดินมาหาใครบางคนที่แคมป์คนงานไม่น่าเชื่อว่าเดินมาไม่ทันไรฝนก็เทลงมาจนตัวฉันเปียกไปหมดซ่า!!เสียงฝนที่กระหน่ำตกลงมานั้นยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อยๆแล้วฉันก็ดันมาหาเขาตอนฝนตกอีกก๊อก ก๊อก ก๊อกฉันยิ่งเร่งเคาะประตูห้องของใครบางคนให้ดังขึ้นไปอีกเมื่อไม่มีวี่แววว่าคนข้างในจะเปิดออกมา แคมป์คนงานที่มีเพียงแสงไฟริบหรี่จากดวงไฟลักษณะเป็นเกรียวหลอดเล็กๆที่กำลังแกว่งไปมาจะดับแหล่มิดับแหล่เพราะฝนตกหนักและแรงลม แคมป์ที่ทางโรงแรมสร้างไว้ให้คนงานได้พักนั้นเป็นเพียงเพลิงไม้เล็กๆมุงสักกะสีเรียงยาวเป็นทอดๆเหมือนห้องแถวดีหน่อยที่ฉันพอจะรู้มาบ้างว่าห้องของนายช่างหรือวิศวะที่มาคุมงานที่นี่คือห้องไหนก็เลยเดินมาถูก แต่ตอนนี้ฉันไม่ชอบบรรยากาศมืดๆที่มีดวงไฟหลอดเล็กกำลังแกว่งไปมาแข่งกับลมที่พัดแรงขึ้นเรื่อยๆไหนจะเสียงฟ้าร้องกับพายุฝนที่ตกหนักแบบนี้อีกก๊อก ก๊อก ก๊อก" เบียร์นายอยู่ในนั้นมั้ย "ก๊อก ก๊อก ก๊อก" เบียร์นายอยู่หรือเปล่า "หมับ" กรี๊ด!! "" ชู่วฉันเอง "เสียงกระซิบของเจ้าของมือใหญ่ที่จับไหล่ฉ
เบียร์...หลังจากที่ผมเดินตรวจงานในไซส์เสร็จและทวนแผนงานพรุ่งนี้กับคนในทีมก็เป็นเวลามืดมากแล้ว ปกติถ้าเวลาประมาณนี้พวกเราก็จะเปิดไฟทำงานกันตอนกลางคืนได้เพราะแค่ปรับพื้นที่และเคลียร์แนวกั้นเฉยๆ แต่คืนนี้พยากรณ์อากาศบอกว่าฝนจะตกเพราะช่วงนี้พายุเข้าพวกเราก็เลยกลับที่พักกันเร็วหน่อยอีกทั้งผมมีนัดกินข้าวกับใครบางคนที่อยู่ๆก็โผล่มาทำให้หัวใจผมเต้นอีกครั้งซะงั้น" กูรู้นะว่ามึงสั่งให้คนส่งปูนมาส่งปูนไว้ข้างออฟฟิศวันนี้ "พอผมเดินออกมาจากไซส์งานก็เจอคนที่ผมไม่ชอบขี้หน้ามันเท่าไหร่ยืนขวางทางทำหน้ากวนประสาทอยู่ เห็นไอ้นี่แล้วคิดถึงไอ้ไวน์น้องชายผมขึ้นมาเลย กวน!! แล้วผมก็รู้ด้วยว่าเป็นมันเพราะผมขอเบอร์คนที่โทรไปหาคนส่งของเพราะผมโทรไปขู่บริษัทวัสดุว่าจะยกเลิกสัญญา" ก็ฉลาดดีนี่หว่า ว่าแต่วันหลังมึงอยากแบกอะไรอีกล่ะกูจะสั่งให้คนเอามาเทไว้แถวๆนี้อีก "มันพูดยิ้มๆพลางทำหน้ากวนๆใส่ผม อยากซัดไอ้ตีบนี่จัง" มึงต้องการอะไร "" อุ้ยมีคนโทรมา "มันไม่ตอบแต่กดรับสายที่โทรเข้ามาพลางกระตุกยิ้มให้ผมกวนๆ ไอ้นี่ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นอะไรกับพบนะผมคิดว่ามันเป็นไอ้ไวน์แปลงกายมากวนประสาทผมนะเนี่ย เหมือนกันฉิบ!!" ว่าไ
พบรัก...ฉันปล่อยให้ผู้ชายที่เพิ่งขอกลับไปคบกันเมื่อกี้นี้บดขยี้ริมฝีปากซ้ำๆเป็นเวลาเนิ่นนาน ฉันรู้ว่าเขาคงไม่ทำอะไรมากไปกว่านี้ทั้งๆที่ฉันนั้นนอนแก้ผ้าอยู่ใต้ร่างเขา เพราะตั้งแต่ที่รู้จักกันมาเขาเป็นสุภาพบุรุษมากพอการกลับไปคบกันครั้งนี้ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าฉันรักเขามั้ย แต่แค่ไม่อยากเสียคนดีๆ
เบียร์...เหตุการณ์ก่อนหน้าที่บนเบาะข้างที่นั่งคนขับในรถของผมจะมีผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเก่าที่ผมรักมากที่สุดมานั่งอยู่ตรงนี้ก็คือ ผมตามเธอไปที่ผับเช่นเคยเหมือนกับที่ผมชอบสะกดรอยตามหรือชอบไปโผล่ในที่ๆคิดว่าเธอจะไป เพราะอะไรผมถึงรู้ว่าในแต่ละวันเธอจะไปที่ไหนน่ะหรอ ถ้าแต่ละวันไม่มีเหตุการณ์อะไรหร
พบรัก..." พบพบ เดี๋ยวเพื่อนฉันจะมาร่วมด้วยนะ แกว่าไง "เพื่อนผู้ชายในกลุ่มที่มานั่งดริ๊งค์ด้วยกันพูดขึ้น" เออมาดิ "ฉันพยักหน้าให้มันเบาๆก่อนจะหันกลับมาสนใจเกมส์บนหน้าจอมือถือต่อ โต๊ะที่ฉันนั่งอยู่ตอนนี้มีเพื่อนฉันสองคนแล้วก็สายรหัสพวกมันอีกสี่คนซึ่งเป็นผู้ชายทั้งหมด แล้วก็จะมีเพื่อนของพวกมันมาเพ
พบรัก...เนื่องจากเมื่อเช้าฉันไม่ได้ขับรถมาเรียนเพราะไอ้เพื่อนตัวดีสองคนนั้นไปรับถึงหน้าคอนโด และเย็นวันนี้ฉันก็ต้องห้อยรถเมล์หรือไม่ก็นั่งแท็กซี่กลับคอนโดเพื่อกลับไปเตรียมตัวสำหรับคืนนี้ที่นัดกินเหล้ากับพวกเพื่อนๆไว้ปกติฉันก็ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์เหมือนคนทั่วไปนั่นแหละแต่ไม่เยอะ เพราะฉันไม่ค่อ







