LOGINShare
บทที่ 3
Latest chapter
ถ้าเลือกเพื่อนก็เลิกกัน บทที่ 9
เพื่อนร่วมงานกลอกตามองบน “ทำไมฉันถึงรู้ นายลองถามตัวเองให้ดีสิ”“ฉันรู้แค่ว่าเธอตั้งตารอให้แฟนมารับหลังเลิกงาน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าสุดท้ายเธอต้องมาติดอยู่ในบริษัท”“กระจกในบริษัทก็แตก เธอต้องอยู่ในห้องพักผ่อนตามลำพังตลอดทั้งคืน นายรู้หรือเปล่าว่าคืนนั้นเธอกลัวขนาดไหน? แต่ตอนนั้นนายกำลังทำอะไรอยู่?”จี้หุยส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้…ทำไมเธอถึงยังอยู่ที่บริษัทล่ะ ก็ฉันส่งข้อความไปแล้ว…”มือของเขาสั่นเทาขณะปลดล็อกโทรศัพท์ ก่อนจะเลื่อนดูประวัติบทสนทนาอย่างร้อนรน“เย่ว์เย่ว์ ตอนนี้ฉันมีธุระด่วน เธอเรียกรถกลับบ้านเองนะ เวลากลับก็ระวังด้วยล่ะ”แต่ด้านหลังของข้อความนั้นมีเครื่องหมายตกใจสีแดงห้อยท้ายอยู่ มันแจ้งเตือนว่าเขาส่งข้อความนี้ไม่สำเร็จ ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ใบหน้าซีดเผือดไร้สี ข้อความนั้นไม่ได้ถูกส่งออกไป ที่แท้ฉีเย่ว์ไม่เคยได้รับข้อความนี้ เธอจึงยังรอให้เขามารับอยู่ที่บริษัทแต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ไป มิน่าล่ะ วันรุ่งขึ้นตอนกลับถึงบ้าน เขาถึงไม่เห็นว่ากระจกในห้องนั่งเล่นแตก ตอนนั้นเขายังแปลกใจอยู่เลยที่แท้ตอนที่เธอโทรมาบอกว่า “กระจกแตก” เธอไม่ได้หมายถึงกระจกท
ถ้าเลือกเพื่อนก็เลิกกัน บทที่ 8
เพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ ต่างตกตะลึง จี้หุยปฏิเสธเจียงเหยียนอย่างนั้นเหรอ?พระอาทิตย์คงขึ้นทางทิศตะวันตกแล้วใช่ไหม?เจียงเหยียนถูกปฏิเสธต่อหน้าทุกคนจนรู้สึกหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายดวงตาของเธอแดงก่ำ ก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาในวินาทีถัดมาเสียงของเธอขึ้นจมูกเล็กน้อย ก่อนจะพูดด้วยความน้อยใจ “ทำไมล่ะคะ ก็พี่มีรถไม่ใช่เหรอ…”จี้หุยเหลือบมองเธอ สายตาเย็นชาคู่นั้นทำให้เธอรู้สึกหนาวสะท้าน ชายคนนั้นพูดขึ้นอย่างหมดความอดทน “ฉันจะต้องไปรับแฟนหลังเลิกงาน ดังนั้นก็เลยไม่ว่าง”เหล่าเพื่อนคนอื่นๆ วางงานในมือลง หูกางขึ้นเพื่อตั้งใจฟังเรื่องซุบซิบเพื่อนร่วมงานที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามด้วยความสงสัย“เฮ้ พี่หุย ก่อนหน้านี้พี่บอกว่าแฟนของพี่พึ่งพาตัวเองได้ไม่ใช่เหรอ เธอกลับบ้านเองได้ ก็เลยไม่จำเป็นต้องไปรับ?” จี้หุยชะงักไป “ฉันเคยพูดแบบนั้นด้วยเหรอ?”เพื่อนร่วมงานต่างพยักหน้า เพื่อนร่วมงานหญิงคนหนึ่งที่นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงพูดว่า “ฉันจำได้ว่าเมื่องานวันเกิดของแฟนพี่เมื่อปีที่แล้ว ตอนแรกพี่บอกกับคนในออฟฟิศว่าพี่จะพาเธอไปกินข้าว แต่สุดท้าย…”ผู้หญิงคนนั้นมอ
ถ้าเลือกเพื่อนก็เลิกกัน บทที่ 7
จี้หุยนั่งเหม่อลอยอยู่ที่โต๊ะทำงาน พลางจ้องโทรศัพท์มือถือที่เงียบสนิทนับตั้งแต่ที่ฉีเย่ว์ขู่ไม่ให้เขาส่งข้อความไปหา นี่ก็ผ่านมาสองวันแล้ว เขาคิดว่าฉีเย่ว์แค่กำลังโกรธเท่านั้นรอจนเธอหายโกรธ เธอจะต้องติดต่อกลับมาเองแน่นอน เพราะที่ผ่านมา เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมาแล้วหลายครั้งต่อให้ฉีเย่ว์โกรธแค่ไหน ไม่ถึงสองวันเธอก็กลับมาหัวเราะร่าเริงกับเขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ครั้งนี้เขากลับรู้สึกตื่นตระหนกอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ในห้องอาหารส่วนตัววันนั้น ฉีเย่ว์มองเขาด้วยสายตาเย็นชา ใบหน้าไร้รอยยิ้ม อีกทั้งยังไม่มีแววโกรธเคืองหรือตำหนิเขาเลยแม้แต่น้อยเหมือนเธอกำลังมองคนแปลกหน้าที่ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ เมื่อก่อนเธอมักจะโวยวาย ร้องไห้ หรือหาเรื่องทะเลาะ แล้วถามเขาซ้ำ ๆ ว่า “นายไม่รักฉันแล้วเหรอ?”แม้เขาจะรู้สึกรำคาญเล็กน้อย แต่ในใจลึกๆ ก็ยังรู้สึกยินดี เพราะนั่นหมายความว่าฉีเย่ว์รักเขามาก ฉีเย่ว์จะต้องไม่มีทางเลิกกับเขาแน่นอน เขาจึงอาศัยความรักที่ฉีเย่ว์มีให้ ทำอะไรก็ได้ตามใจโดยไม่ต้องคิดหน้าคิดหลังทุกครั้งที่เจียงเหยียนมีเรื่อง เขาก็พร้อมจะทิ้งฉีเย่ว์แล้วรีบไปหาอีกฝ่ายทันท
ถ้าเลือกเพื่อนก็เลิกกัน บทที่ 6
หลังจากแยกกับลู่โจวเหยี่ย ฉันก็กลับโรงแรมพร้อมพ่อแม่คืนนั้นจี้หุยส่งข้อความมาหาฉันไม่หยุดเขารู้ว่าฉันไม่มีทางรับโทรศัพท์ ดังนั้นจึงส่งข้อความมาอย่างต่อเนื่อง “เย่ว์เย่ว์ เธอโกรธเพราะฉันให้เธอช่วยอธิบายเรื่องเจียงเหยียนอย่างนั้นใช่ไหม? ฉันคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเธอจะให้ความสำคัญกับเรื่องนั้นมากขนาดนี้ ฉันขอให้เธอลบโพสต์ไปแล้วนะ”“หรือเธอโกรธที่พวกเราจัดงานฉลองให้เจียงเหยียน? นั่นเป็นความคิดของเพื่อนร่วมงานนะ ถ้าเธอไม่พอใจ หลังจากนี้ฉันจะไม่เข้าร่วมกิจกรรมแบบนี้อีกแล้ว”“เธอจะโกรธก็ได้ จะด่า จะตีฉันก็ได้ แต่อย่าพูดว่าเลิกได้ไหม?”“ก่อนหน้านี้…ต่อให้โกรธ เธอก็ไม่เคยพูดว่าเลิกสักครั้ง”ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้ฉันไม่อยากให้ความสัมพันธ์นี้จบลง ฉันไม่อยากตัดใจจากผู้ชายที่ไม่อยากให้ฉันกินอาหารที่ไม่มีประโยชน์ เขาจึงฝึกทำอาหารจนได้แผลน้ำร้อนลวก ฉันไม่อยากตัดใจจากผู้ชายที่คอยปลอบโยนฉันและพยายามทำให้ฉันหัวเราะ ในวันที่ฉันไม่สบายหรือรู้สึกเศร้าฉันไม่อยากตัดใจจากผู้ชายที่ยอมข้ามถนนไปมาหลายครั้งเพื่อซื้อขนม เพียงเพราะฉันบ่นว่าอยากกิน นอกจากนี้เขายังซ่อนขนมไว้ด้านหลัง เพื่อให้ฉันทายด้วยฉันไม
ถ้าเลือกเพื่อนก็เลิกกัน บทที่ 5
ภายในห้องอาหารส่วนตัว นอกจากพ่อแม่ของฉันแล้วยังมีชายหนุ่มแปลกหน้าอีกคนหนึ่ง ชายคนนั้นนั่งอยู่ข้างฉัน ตอนที่จี้หุยเดินเข้ามา อีกฝ่ายกำลังตักอาหารให้ฉันพอดี แม่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็หัวเราะแล้วหันไปพูดกับพ่อ “อาเหยี่ยก็ยังเอาใจใส่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ ฉันบอกแค่ครั้งเดียวเองว่าเย่ว์เย่ว์กินเผ็ดไม่ได้ ดูสิ เขาก็ไม่เคยตักอาหารที่มีพริกให้เธออีกเลย”คุณพ่อก็หัวเราะแล้วพยักหน้า จี้หุยทำของที่หิ้วมาหลุดมือ เขาพูดอย่างตะกุกตะกักว่า “คุณลุงคุณป้า เย่ว์เย่ว์ นี่มัน นี่มันหมายความว่ายังไงกันเหรอครับ?”ในตอนนั้นคนอื่น ๆ ถึงได้สังเกตถึงการมีอยู่ของเขา แม่หุบยิ้มลง ก่อนจะเงียบเสียงไป พ่อเองก็มองเขาอย่างเย็นชา มิน่าล่ะที่พ่อกับแม่ไม่ชอบเขา เมื่อสองปีก่อนพวกท่านพูดขึ้นว่าอยากเจอหน้าจี้หุย ตอนนั้นพวกเราก็คบกันมาสี่ปีแล้ว ตอนแรกจี้หุยก็ตอบตกลงเป็นอย่างดี พ่อกับแม่ถึงขั้นซื้อตั๋วเครื่องบินไว้เรียบร้อยแล้วแต่พอใกล้ถึงวันนัด จู่ ๆ เขากลับบอกว่ามีธุระด่วนจนไปไม่ได้ไม่ต้องถามก็รู้ว่าธุระด่วนที่เขาพูดถึงนั้นหมายถึงใคร แต่ตอนนั้นฉันยังคงหวงแหนความสัมพันธ์นี้ ฉันก็เลยบอกพ่
ถ้าเลือกเพื่อนก็เลิกกัน บทที่ 4
เขาจ้องมองไปทางประตู ก่อนพูดว่า “ลืมบอกเธอไปเลย โครงการที่เหยียนเหยียนรับผิดชอบประสบความสำเร็จอย่างมาก หัวหน้าจึงเตรียมเลื่อนขั้นให้เธอ”“ดังนั้นพวกเราจึงมาฉลองให้เจียงเหยียนงั้นเหรอ”จี้หุยมัวแต่สนใจความเคลื่อนไหวด้านนอก จึงไม่ได้สังเกตน้ำเสียงเย็นชาของฉันเลย “ถูกต้อง ก่อนหน้านี้เธอบอกเองไม่ใช่เหรอว่าฉันมาเที่ยวแต่กับเพื่อนร่วมงาน ไม่พาเธอมาด้วยเลย ดังนั้นครั้งนี้ฉันก็เลยเรียกเธอมาด้วยไง”“จี้หุย นายจำได้หรือเปล่าว่าวันนี้วันอะไร”จี้หุยมองฉันด้วยความมึนงง ฉันพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม แล้วพูดว่า “จี้หุย พวกเราเลิกกันเถอะ”“ปุ้ง!”“เหยียนเหยียน ยินดีด้วยนะที่จะได้เลื่อนตำแหน่ง!”เสียงปืนยิงกระดาษสายรุ้งและเสียงแสดงความยินดีกลบคำพูดของฉันจนหมดส่วนจี้หุยก็พุ่งตัวไปยืนอยู่ด้านข้างเจียงเหยียน เขายื่นมือไปกอดเธอ ฉันหัวเราะเยาะ จากนั้นก็หมุนตัวเดินออกไป ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู จากนั้นก็เห็นว่าแม่ส่งข้อความมาหาฉันเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว “แม่กับพ่อของลูกกำลังขึ้นเครื่องบินแล้วนะ เย่ว์เย่ว์ ลูกตาสว่างแบบนี้ แม่ก็วางใจ”ผู้ชายคนนั้นก็อยู่ที่หนานเฉิงเหมือนกัน แม่บอกว่าเขาตกลงที
You May Also Like
ปลายทางไม่อาจหวนคืน
รู้ใจด้านมืด7.6K viewsรักไร้เงา
โม่เหนียน6.1K viewsรักเหมือนเดิม
กาลเวลา8.1K viewsการพบกันอีกครั้งดั่งสายฝนที่ยาวนาน
เจ้าตัวแสบ6.2K viewsสายลมแหลกสลายทำลายทั้งชีวิต
มู่หือ93 viewsแสงจันทร์กระจ่างใส ทว่ามิเคยสาดส่องผู้หวนคืน
หรงเซิง531 viewsจดหมายรักกลายเป็นกล่องสุ่ม ฉันถอยเขากลับคลั่ง
ลั่วหู2.2K viewsภรรยาผู้พิพากษาแย่งไตผมไปช่วยรักแรก
นิรนาม4.7K views
