2 เพราะเธอคือความวุ่นวายในชีวิต

และเมื่ออยู่ภายในห้องกันตามลำพังแค่สองคนอีกครั้ง ความเงียบก็มาเยือน เนื่องจากจีน่าตอนนี้ก็รู้สึกผิดในใจ ที่เป็นต้นเหตุให้น้องผู้หญิงคนนั้นกลับไปก่อน ทั้งที่พวกเขาจะ...นั่นแหละ ‘ปกติเธอมาก็ไม่เจอแบบนี้ไง’

“วันนี้เราต้องเคลียร์กันให้รู้เรื่องนะจีน่า” เขาไปนั่งตรงข้ามแล้วจ้องใบหน้าสวยเขม่ง ‘แม่ง สวยขนาดนี้ยังไม่ไปหาผัวใหม่อีก ไอ้ต้าร์มันมีอะไรดีว่ะ!’ เขาก็ยังคงคิดเรื่องที่คิดอยู่ในใจตลอด

“เอ่อ...อาร์ที”

“อืม”

“คือ...นายช่วยไปใส่เสื้อผ้า ก่อนได้ไหม” คนตัวบางพูดพร้อมกับก้มหน้าลงด้วยท่าทางที่เหนียมอาย นี่เธอกับเขาไปสนิทกัน ขนาดเขามานั่งแก้ผ้าคุยด้วยแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

“ไม่อ่ะ เธอทำให้เราค้างอยู่รู้ป่ะ” ‘แม่ง! เอ็นกูก็ปวดหนึบไปหมด’

“เอ่อ...เราขอโทษนะ”

“ขอโทษแล้วชดใช้ให้เราแทนได้ไหมละ” เขาพูดแบบไม่จริงจังนัก

“อาร์ที...” ใบหน้าสวยก็แดงซ่าน เขาก็คงไม่พอใจจริง ๆ นั่นแหละ ที่เธอดันมาขัดจังหวะช่วงเวลาอะไรแบบนี้

“เหอะ ชั่งเถอะ มาพูดเรื่องของเธอกับไอ้ต้าร์ต่อดีกว่า” ‘หรรมกูแข็งอยู่ก็ช่างแม่ง เอาเรื่องของพวกมึงก่อน’

“ฮึก ๆ เรายังไม่รู้เลยว่าเราทำอะไรผิด ก่อนจะมานี่ก็โทรหา เปิดเครื่องแต่ไม่ยอมรับสาย” คนที่เป็นห่วงแฟนก็ร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

“พอก่อน จะพูดก็พูด แต่เธอห้ามร้องไห้” เขาก็ยกมือขึ้นมา เพื่อเป็นการห้ามไม่ให้เธอร้องไห้อีก ไม่ใช่อะไรหรอก เขามันเป็นพวกแพ้น้ำตาผู้หญิง

แต่ถ้าเขาโทรหาไอ้ต้าร์ให้เธอตอนนี้ มีหวังเธอได้ร้องไห้หนักกว่านี้อีกแน่ เพราะเขามั่นใจว่าคนเหี้ยอย่างมันตอนนี้ คงนอนกกผู้หญิงคนอื่นอยู่แน่ ๆ

“ก็เราเป็นห่วงต้าร์มาก นายช่วยเข้าใจเราหน่อยนะอาร์ที เราเองก็ไม่ได้มีใคร มีแต่นายคนเดียวที่เป็นเพื่อนต้าร์ ที่เราก็มองว่าเป็นเพื่อนด้วย”

“...” เพื่อน เหอะ!

“เราไม่รู้จะทำยังไงแล้วจริง ๆ”

“...” ขนาดเขาเองก็ยังไม่รู้จะทำยังไงกับเธอ ‘แม่ง! สวยขนาดนี้หรือว่าไม่เด็ดว่ะ ทำไมไอ้ต้าร์มันถึงเทไปได้’

เขาเองเห็นครั้งแรกยังชอบเธอเลย แม่งผู้หญิงอะไรว่ะ โคตรสวย โคตรน่ารัก มองแล้วโคตรใจสั่น จนเขาไม่อาจละสายตาจากเธอไปไหนได้

ด้วยที่ไอ้เพื่อนตัวเหี้ยแต่ละคน บอกว่าเธอจีบโคตรยาก โคตรหล่อ โคตรรวยขนาดไหนไปจีบยังจีบไม่ติด ไม่สนใจ จนเขาเองก็ไม่กล้าเข้าหาเหมือนกัน แต่ผ่านมาไม่นาน ไอ้ต้าร์ก็เป็นคนได้ควงเธอมาละ ถึงแม้จะรู้สึกเสียดาย แต่ชีวิตของเขาก็ยังมีคนอื่นอีกตั้งมากมาย ก็ดีที่ยังไม่ได้จีบเธอเหมือนคนอื่นเขา ไม่งั้นก็คงจะผิดหวังไปตามไอ้พวกนั้นแน่ ๆ

และที่เธอมาหาเขา เหตุผลก็คงเพราะเขาที่เป็นคนเดียวเนี่ยแหละที่ไม่ได้จีบเธอ และเธอเองก็ยังมองเขาเป็นเพื่อนอีกคนด้วย ไม่ได้มองเป็นผู้ชายทั่วไป ที่เอาแต่แทะโลมเธออยู่นั่น ‘สถานะเพื่อนที่ไม่เคยต้องการ นี่กูควรจะดีใจใช่ไหมว่ะ’

“อาร์ที”

“เอ่อ...อะไรนะ”

“นี่นายฟังเราอยู่หรือเปล่า”

“เออ ๆ ก็ฟัง”

“ช่วยเราด้วยนะ เราขอร้องก็ได้ เราอยากคุย อยากเคลียร์ ไม่ว่าจะเป็นยังไงต่อจากนี้ก็เถอะนะ”

“เหอะ แล้วนานแค่ไหน”

“นานอะไร”

“ก็นานพอที่เธอจะตัดใจจากมันได้ไง”

“...” เธอยังไม่ได้คิดถึงข้อนี้ไว้เลย เขาก็เคยเป็นแฟนที่ดีรักและเอาใจใส่เธอ แล้วทำไมเธอต้องตัดใจด้วยล่ะ

“จีน่า เราก็ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน แต่เอาเป็นว่า มันเป็นเรื่องส่วนตัวของเธอกับมันก็แล้วกันนะ เราไม่อยากยุ่งด้วยจริง ๆ ว่ะ” ถึงแม้จะเห็นใจเธอก็เถอะ แต่เรื่องของคนสองคน ดีกันมาเขาก็หมาสิ

“ไม่นะอาร์ที เพราะเราก็ไม่รู้ว่า จะไปตามต้าร์ได้ที่ไหน ขอร้องล่ะ ช่วยเราหน่อยนะ” จีน่าเอื้อมตัวลงมาจับมือเขา พร้อมกับสีหน้าที่ออดอ้อนน่ารัก โดยที่คนซื่ออย่างเธอไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ ว่ากำลังท้าทายระบบเสือร้ายอยู่

“...” เขาที่เห็นท่าทางออดอ้อนนั้นของเธอ ก็แทบเข่าอ่อน จนต้องเสตาหันไปทางอื่น ‘แม่งหรรมกูก็มาแข็งอะไรอีกตอนนี้”

“นะ ๆ ๆ อาร์ทีนะ” จีน่าก็ยังคงเร้าหรือ

“ฮึ้ม เอ่อ...” ยิ่งเธอทำแบบนี้นะ เขายิ่งไปไม่เป็นเลยเอาจริง ‘ไอ้เหี้ยต้าร์ ถ้ามึงไม่เอากูจะเอาแล้วนะ’

“ลองโทรหาต้าร์ให้หน่อยสิ ต้าร์จะรับสายนายไหม”

“มันไม่รับหรอก” แล้วเขาก็รีบปฏิเสธไปแบบนั้น ถ้าโทรไปจริง ๆ ขืนมันรับ เธอก็ได้รู้สิ เดี๋ยวก็มาร้องไห้งอแงขี้มูกโป่งอีก เขาละไม่อยากเห็นจริง ๆ

“นะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เราพร้อมยอมรับ ตอนนี้เราเป็นห่วงตาร์มากจริง ๆ”

“อือ เธอพูดเองนะ”

“ต้าร์มีคนอื่นหรือเปล่า”

“เราไม่รู้ เราไม่ได้รู้เรื่องส่วนตัวอะไรของมันขนาดนั้นนะ เราแค่เรียนอยู่ห้องเดียวกันไม่ได้สนิทกันเลยสักนิด เธอคบกับมันมาปีกว่าก็คงจะรู้ คนอย่างมันสนิทกับใครที่ไหน”

“ก็ใช่ แต่นายเป็นคนเดียวนะ ที่ได้คุยกับต้าร์ที่สุด”

“เห้อ... เวรกรรมอะไรกูกับสองผัวเมียนี้ว่ะ” เขาพูดออกมาอย่างพึมพำเบา ๆ

“อาร์ที” จนจีน่าที่ได้ยินก็ต้องมองคอนใส่

“เอ่อ ๆ โทรหามันแป๊บ” แล้วเขาก็ลุกขึ้น เดินโท่ง ๆ เอ็นนูนขึ้นผ้าขนหนูเป็นลำชัด ไปหยิบโทรศัพท์ ที่อยู่ในห้องนอน

คนตัวบางได้แต่มองตามอย่างลืมตัว อาร์ทีหุ่นดีมาก ๆ เขาเป็นผู้ชายในอุดมคติของสาว ๆ ทุกคน ด้วยที่เขาดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ออกกำลังกายอย่างหนัก เธอเองก็เคยเห็น เพราะเขาไปฟิตเนสเดียวกันกับต้าร์ ในตอนที่เธอเคยไปนั่งเฝ้าบ่อย ๆ จะว่าชินตากับหุ่นของเขาก็ว่าได้

อาร์ทีทั้งสูง ทั้งขาว หุ่นก็ดี ซิกแพคแน่นมาก ทำเอาผู้หญิงทุกคนที่ได้เห็นต้องละลายไปตามกัน เว้นแต่เธอที่ต้องข่มใจเอาไว้ ก็เพราะตัวเองมีแฟนอยู่แล้วนั่นแหละ ก็เลยมองแต่แฟน ไปคิดอะไรกับคนอื่นไม่ได้

“อุ้ย” และเมื่อกำลังจะลุกขึ้นก็ต้องตกใจ เพราะมือดันไปโดนถุงที่วางไว้อยู่บนโต๊ะ จนของที่อยู่ข้างในตกลงมากระจายที่พื้น

แล้วเธอก็ต้องตกใจเบิกตากว้าง เพราะถุงที่มีมากกว่า 10 กล่อง และที่ตกใจไปกว่านั้น คือขนาดไซส์ที่เขียนว่า 60 แล้วก็ต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ เพราะคิดต่อว่าถ้าขนาด 60 มันต้องใหญ่ขนาดไหนนะ อาจจะเท่าข้อแขนของเธอเลย แล้วถ้ามันมาอยู่ในตัว เธอจะเจ็บมากขนาดไหน

แต่แล้วก็ต้องตบหน้าตัวเองเบา ๆ นี่เธอคิดอะไรของเธออยู่ บ้าไปแล้ว! จากนั้นก็หันซ้ายมองขวา แล้วรีบเก็บสิ่งที่ตัวเองทำตกไว้ใส่ถุงให้เหมือนเดิม ก่อนที่เขาจะเดินออกมา แต่แล้วก็ไม่ทันเพราะเขาเดินออกมาพอดี

“ทำอะไร” เขาที่เดินออกมา แล้วเห็นเธอก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ก็ถามขึ้น

“เอ่อ...ขอโทษอาร์ที คือเราซุ่มซ่ามนิดหน่อย” แล้วเธอก็รีบเก็บกล่องถุงเหล่านั้น ใส่ลงในถุง แล้วก็เก็บที่เดิม

“อะไร แค่ถุงป่ะ” เขาที่เห็นเธอดูตื่นเต้นแบบนั้นก็แปลกใจ

“เอ่อ...ก็...”

“อะไรจีน่า เธอก็ทำอย่างกับไม่เคยใช้” เขาต้องถอนหายใจพืดใหญ่ เมื่อเห็นท่าทางดูตกใจมากนั้นของเธอ

“ก็ไม่เคย” เพราะเธอกับแฟนหนุ่มไม่เคยมีอะไรกันเลย จะไปเคยใช้ถุงได้ยังไงกันล่ะ

“...” แล้วเขาก็ต้องถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดกว่าเดิม นี่เธอยอมให้มันเอาสดเลยเหรอ คงจะป้องกันโดยการที่เธอยอมกินยาสินะ ไอ้เหี้ยนั่นก็มั่วขนาดนั้นอีก เธอไม่น่าไปรักไปหลงมันมากจนคิดน้อยแบบนี้เลย

“มีอะไรหรือเปล่า”

“เปล่า!” ก็ต้องตอบด้วยความหงุดหงิด ‘เธอนี่นะ!’

“ทำไมนาย ดูหงุดหงิด”

“ช่างเถอะ จะให้โทรหามันไม่ใช่หรือไง”

“อือ ช่วยโทรหาหน่อยนะ เราอยากรู้ว่าต้าร์เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมหายไปแบบนี้”

“อือ ๆ แต่เธอบอกแล้วนะ ว่าไม่ว่าเธอจะรับรู้เรื่องอะไร เธอต้องรับความเสียใจนี้ให้ได้”

“อือ เราจะรับความเสียใจนี้ให้ได้ นายรีบโทรเถอะนะ เราเป็นห่วงต้าร์จะแย่แล้ว”

“อืม”