MasukShare
EP 2 - ไม่อยากไปต่อกับผมเหรอ
Tanggal publikasi:
2025-07-25 18:35:38ราม
ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่เดินตรงไปยังหญิงสาวที่เพิ่งเดินออกจากห้องน้ำ
“ขอโทษนะครับ”
“คะ?” ริรินเลิกคิ้วมองเขาเล็กน้อย ก่อนจะขยับตัวเลี่ยง
“ไม่ทราบว่ามีแฟนหรือยังครับ?”
“มีแล้วค่ะ” น้ำเสียงเธอห้วนชัดเจน
“น่าเสียดายจัง...” เขาพึมพำเบา ๆ แต่สายตายังไม่ละไปจากใบหน้าของหญิงสาว
“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ” เธอเอ่ยด้วยสีหน้าไม่พอใจ
รามไม่ยอมให้เธอไปง่าย ๆ เขาคว้าแขนเธอไว้เบา ๆ เพียงแค่กระตุกนิดเดียว ร่างเล็กก็เซเข้าหาอกเขาอย่างจัง
“นาย!”
เสียงเธอขึ้นสูงเล็กน้อยเมื่อเงยหน้าขึ้นมาค้อนใส่ แต่เพราะคนแน่นบริเวณนั้นทำให้เกิดการเบียดเสียด เธอยิ่งดันตัวออก เขายิ่งเข้าใกล้ ก่อนจะทำทีเหมือนโดนเบียดแล้วพลักเธอให้ชิดผนัง
“อ๊ะ… กำลังจับตรงไหนอยู่ไม่ทราบคะ!?” น้ำเสียงไม่พอใจดังขึ้นทันทีเมื่อเขาวางมือที่เอวของเธอ
“โทษที คนมันเบียดน่ะ” รามพูดพลางแสยะยิ้ม
หญิงสาวพยายามดิ้นหนีอย่างสุดแรง เขากลับไม่ยอมขยับ ก่อนจะเชยคางเธอขึ้นให้สบตากัน
“ไม่อยากไปต่อกับผมหรอ?”
“หูหนวกเหรอคะ ฉันบอกไปแล้วนะว่าฉันมีแฟน!”
“แล้วไง?”
น้ำเสียงและท่าทีไม่แยแสของเขายิ่งทำให้ริรินเดือด เธอยกเท้าย่ำลงบนเท้าของเขาเต็มแรง เขาเผลอปล่อยตัวเธอทันที
“ไอคนทุเรศ!”
เธอสะบัดตัวหนี พร้อมชูนิ้วกลางใส่หน้าเขาอย่างไม่แคร์สายตาใคร
รามยืนนิ่ง มองแผ่นหลังของเธอด้วยสายตาเยียบเย็น ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นดุดันและอาฆาต
“ริริน...” เขาเอ่ยชื่อเธอเบา ๆ ฟันขบแน่น
ริริน...แฟนของเจมส์ คู่อริเก่าที่เขาเกลียดขี้หน้าที่สุด
เขาไม่คิดจะยุ่งกับผู้หญิงคนนี้เลย ถ้าเธอไม่ใช่แฟนของเจมส์...ผู้ชายที่เคยแย่งแฟนของเขาไปอย่างเลือดเย็น ได้ข่าวว่ามันจริงจังกับยัยนี่มาก ถึงขั้นวางแผนชีวิตร่วมกัน
งั้นก็เหมาะแล้ว...
เพราะเขาจะทำให้เจมส์ได้รู้ว่า...การโดนแย่งแฟนคืน มันรู้สึกยังไง!
...
อีกด้านหนึ่งทางฝั่งของเจมส์
“จะไปแล้วเหรอคะ?”
“อืม ต้องไปรับริริน” เจมส์ตอบอย่างไม่ใส่ใจ เขารีบแต่งตัวอย่างว่องไว ไม่ใช่เพราะคิดถึงแฟน แต่เพราะไม่อยากเสียภาพลักษณ์ของ “แฟนดีเด่น”
“อีกสักรอบไม่ได้เหรอคะ? นะ น้า~” เสียงออดอ้อนของหญิงสาวบนเตียงยังคงตามมา
“อย่ามาเซ้าซี้หน่า เพียว” เขาพูดพลางปัดมือบางที่ลูบไล้ร่างกายของเขาออก แล้วหันไปเร่งแต่งตัว พร้อมฉีดน้ำหอมรัว ๆ กลบกลิ่นความสัมพันธ์ผิดที่ผิดเวลาที่เพิ่งจบลง
“ชิ... รอบนี้เพียวปล่อยไปก็ได้ แต่รอบหน้า ต้องอยู่กับเพียวทั้งคืนนะคะ” เสียงของเพียวเต็มไปด้วยความยั่วเย้า
เจมส์ปรายตามองร่างบางที่นอนห่มผ้าบนเตียง เพียวคือคู่นอนที่เขาถูกใจที่สุด ทั้งรูปร่าง หน้าตา และลีลาบนเตียงล้วนตรงสเปกแทบทุกอย่าง
“ครับ ๆ ไว้จะโทรหานะ” เขากล่าวเสียงนุ่ม ก่อนจะโน้มตัวลงจูบลาเล็กน้อยอย่างเสียดาย ถึงช่วงนี้จะไม่ค่อยมีเวลาเจอกันเพราะต้องคอยรับส่งแฟนตัวจริง แต่ถ้าจะหวังให้ริรินรักเขาแบบถอนตัวไม่ขึ้น ก็คงต้องลงทุนหน่อย เพื่อ “อนาคตที่สดใส” ของตัวเอง
หลังจากแยกจากเพียว เจมส์มาถึงหน้าผับ รอไม่นานนัก ริรินก็เดินออกมาขึ้นรถด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์
“รอนานรึเปล่าครับ?” เขาถามพร้อมยิ้มละไม
“ไม่นานค่ะ... แต่เห้อ...” เสียงถอนหายใจตามมา
“เป็นอะไรครับ หน้าบูดเชียว” เจมส์เอื้อมมือไปลูบผมเธอเบา ๆ
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่เจอคนบ้า ๆ ก่อนออกมาแค่นั้นเอง” ริรินตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
“ไหน ๆ ใครทำอะไรแฟนสุดที่รักของพี่กันนะ~” เขาดึงเธอเข้ามากอดปลอบ และเธอก็โอบกอดกลับอย่างเต็มใจ
“วันนี้กลิ่นน้ำหอมแรงจังเลยนะคะ...” ริรินสูดลมหายใจใกล้ตัวเขา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นอย่างสงสัย
เจมส์ชะงัก รีบผละออกทันทีด้วยหัวใจเต้นแรง กลัวว่าเธอจะได้กลิ่นของเพียวติดมา ก็เขาไม่มีเวลาอาบน้ำนี่นา เลยอัดแต่น้ำหอมเข้าไปแทน
“หรอครับ ฮ่า ๆ” เขาหัวเราะกลบเกลื่อน ก่อนจะรีบสตาร์ทรถและพาเธอไปส่งบ้านทันที
ระหว่างทาง เจมส์นึกถึงเส้นทางที่ผ่านมากับริริน เขาคบเธอมาสักพักแล้ว และยอมลงทุนทุกอย่างเพื่อให้เธอหลง ทั้งปั้นหน้าอ่อนโยน ทั้งเสแสร้งทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ
แต่ทั้งหมดก็เพื่อผลประโยชน์ ริรินเป็นลูกคนรวย บ้านใหญ่ เงินใช้ไม่เคยหมด และยิ่งเธอเปย์เก่งมากเท่าไร ภาพลักษณ์ของเขาก็ยิ่งดูดีมากขึ้นเท่านั้น
อย่างรถคันที่เขาขับอยู่ทุกวันนี้ ก็เป็นของขวัญวันเกิดจากเธอ… เจมส์ไม่เคยนึกเสียดายเลยที่ขอเธอเป็นแฟนก่อนวันเกิดตัวเอง เพราะรู้ดีว่าเธอพร้อมให้ทุกอย่าง ถ้าเขายังเล่นบทแฟนที่ดีได้อย่างแนบเนียน
เมื่อส่งเธอถึงหน้าบ้านหลังใหญ่ เขาหันไปยิ้มหวาน
“ฝันดีนะครับ อย่าลืมฝันถึงพี่นะ”
“ขับรถกลับดี ๆ นะคะ ฝันดีค่ะ” ริรินยิ้มบาง ๆ ก่อนจะก้มลงหอมแก้มเขาเบา ๆ แล้วโบกมือลา
เจมส์มองตามร่างเธอเดินเข้าไปในบ้านด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง… ถ้าเขาได้เป็นลูกเขยบ้านนี้จริง ๆ ล่ะก็ สวรรค์บนดินคงอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม
Bab terbaru
ทวงคืนรักวิศวะร้าย EP 40 - แต่งงานกันนะครับ END
1ปีต่อมา“ยินดีด้วยนะริริน”“ขอบคุณค่ะคุณลุง”“ลุงอะไรกันเรียกพ่อสิ^^”“ฮ่าๆ ขอบคุณค่ะคุณพ่อ^^” ฉันยิ้มให้กับพ่อของพี่รามที่มาร่วมแสดงความยินดีในวันรับปริญญาของฉันส่วนข้างๆ ก็เป็นพ่อกับแม่ที่ยิ้มไม่หุบที่ลูกสาวคนนี้เรียนจบพร้อมจะช่วยงานได้บ้างแล้ว“ยัยริรินมาถ่ายรูปกัน!” “เดี๋ยวหนูมานะคะ” ฉันบอกกับทั้งสามก่อนจะเดินไปถ่ายรูปกับเพื่อนๆ ของฉันที่ฉันรักมากเพราะถ้าไม่มีพวกนางฉันกับพี่รามก็คงไม่ได้คืนดีกันนแน่นอนว่าพวกนางก็บอกให้ฉันสำนึกบุญคุณตลอดจนฉันเริ่มจะหมั่นไส้ละ“แล้วพี่รามล่ะ?”“ไม่มาหรอกเขาติดงานอยู่ที่ญี่ปุ่นอ่ะ” ฉันบอกออกไปพี่รามเรียนจบไปปีที่แล้วและเข้ามาทำงานกับพ่อของเขาเต็มตัวพักหลังๆ ก็มักจะต้องบินไปดูงานตลอดจนช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่แต่เราก็ยังวิดีโอคอลหากันทุกวันแต่มันก็ไม่ได้ทำให้หายคิดถึงเลยเพราะฉันอยากกอดเขาแบบตัวเป็นๆ มากกว่าแล้วก็ฉันหมั้นกับพี่รามแล้วนะแต่ก็แอบหวงจังกลัวจะไปหลงสาวญี่ปุ่นน่ะสิ“เออนี่พวกแกรู้ข่าวพี่เจมส์ยัง?” ฉันนิ่งไปทันทีกับชื่อนั่นพี่เจมส์เขาหายไปเลยตั้งแต่วันที่ฉันทะเลาะกับพี่รามได้ข่าวว่าเขาเรียนไม่จบด้วยซ้ำ“ทำไมอ่ะ”“ก็นางอ่ะไปหลอกฟันผู้ห
ทวงคืนรักวิศวะร้าย EP 39 - อ้อนอีกครั้ง
เช้าวันต่อมาพี่รามขับรถมาส่งฉันที่บ้านหลังจากพาฉันไปหาหมอเขาบอกว่าจะเข้าไปขอโทษพ่อแม่ฉันด้วยที่เคยทำให้ผิดหวังแล้วก็จะขออนุญาตคบกับฉันอย่างเป็นทางการตอนแรกฉันก็แอบกังวลนะเพราะกลัวพ่อแม่จะห้ามแต่ไม่ใช่เลยพ่อกับแม่ฉันพอเจอหน้าพี่รามก็ยังคงยิ้มทักทายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแถมยังไฟเขียวให้ฉันกับพี่รามได้คบกันอีกพอเห็นแบบนี้ฉันก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขในที่สุดฉันก็จะได้มีความรักดีๆ กับเขาบ้างแล้วสินะราม PART“จริงสิลูก..แม่มีเรื่องจะวานหน่อย”“เรื่องอะไรหรอครับ” ผมเอ่ยถามอย่างสุภาพในขณะที่ได้ทานข้าวร่วมกับครอบครัวของริรินโชคดีที่ทั้งคู่เอ็นดูผมมากเลยเปิดทางให้ผมได้คบกับริรินง่ายๆ แบบนี้“พรุ่งนี้พ่อกับแม่จะไปดูงานที่ต่างประเทศน่ะกว่าจะกลับก็หลายอาทิตย์แม่ฝากดูแลน้องหน่อยได้มั้ย?”“แม่คะหนูโตแล้วนะมาฝากดูอะไรกัน” ใบหน้าสวยบึ้งตึงทันทีเมื่อรู้ว่าทุกคนชอบทำตัวเหมือนเธอเป็นเด็ก“ได้สิครับ” ผมตอบตกลงไปด้วยความยินดีพร้อมกับส่งยิ้มให้กับริรินที่หรี่ตามองผมอย่างจับพิรุธได้หลายวันต่อมา“ขับรถกลับดีๆ นะคะ” ใบหน้าสวยโบกมือลาผมด้วยรอยยิ้มแต่ผมกลับไม่ยินดีด้วยเลยสักนิด“ริรินครับ” ผมคว้ามือบางที่กำล
ทวงคืนรักวิศวะร้าย EP 38 - รอบเดียวไม่พอ NC+
“พี่โทรบอกพ่อกับแม่เราแล้วนะว่าคืนนี้จะค้างกับพี่”“อ่าค่ะ”“ขอพี่ดูขาหน่อยสิ” หลังจากนั้นพี่รามก็เข้ามาดูขาให้ฉันเขาบิดๆ มันถามตลอดว่าเจ็บมั้ยแต่ฉันไม่ค่อยเจ็บแล้วเขาเลยทายาแก้ปวดกับพันเท้าเอาไว้แล้วบอกว่าพรุ่งนี้จะพาไปให้หมอเช็คอีกที“พี่รามไม่เข้ามานอนหรอคะ?” ฉันเอ่ยถามร่างสูงที่กำลังนั่งอยู่ที่โชฟา“พี่จะนอนตรงนี้ริรินนอนเตียงพี่ไปเลย” ฉันขมวดคิ้วทันทีกับคำพูดของเขาอะไรกันจะมาทำตัวเป็นสุภาพบุรุษเอาตอนนี้เนี่ยนะ“ก็ได้ชิ!”ปัง!ฉันปิดประตูเสีงดังอุส่าห์ให้ท่าแล้วก็ยังไม่รีบมาอีกปล่อยให้นอนแห้งตายอยู่ตรงนั้นไปเลยนั้นแหละงอนแล้ว!“ริริน..” ฉันเงียบและหลับตาทำเป็นไม่สนใจเขา“ริรินเป็นอะไรครับ..หืมโกรธอะไร” มือหนาเข้ามาลูบหัวฉันเบาๆ แต่ฉันก็ปัดออกอย่างงอนๆ“อยากให้พี่นอนด้วยหรอ” ฉันพยักหน้ารับพี่รามหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะแทรกตัวเข้ามาในผ้าห่มและดึงฉันไปกอด“พี่ทำแบบนี้ได้ใช่มั้ย?”“แล้วทำไมจะไม่ได้” ฉันถามออกไป“พี่นึกว่าเรายังโกรธพี่อยู่”“ไม่ได้โกรธแล้ว”“จริงหรอครับ”“ค่ะ” ฉันรีบมุดหน้าหนีทันทีเมื่อจู่ๆ ก็รู้สึกเขินขึ้นมา“ริริน”“คะ?”“คบกันมั้ย” ฉันรีบเงยหน้าขึ้นทันทีด้วยความตกใจม
ทวงคืนรักวิศวะร้าย EP 37 - ชุดนะไม่ใช่ผ้าขี้ริ้ว
“หนูเจ็บขาลุกไม่ได้” เธอบอกเสียงเบา“เดี๋ยวพี่อุ้ม” พอพูดจบผมก็ช้อนตัวริรินขึ้นอุ้มในท่าเจ้าหญิงใบหน้าสวยมุดเข้ากับอกของผมเหมือนกำลังเขินอายอยู่ทำเอาผมอดยิ้มออกมาไม่ได้จริงๆ โชคดีที่เธออยู่ที่ลานจอดรถพอดีผมเลยพาเธอไปนั่งที่รถของผมแทน“เจ็บมากมั้ย” ผมนั่งยองยกเท้าของเธอมาสำรวจดูมองคนตัวเล็กที่พยักหน้ารับช้าๆ“งั้นไปโรงพยาบาลก่อนเสร็จแล้วเดี๋ยวพี่ไปส่งบ้าน” ผมเอ่ยบอกก่อนจะรีบเข้าไปในรถทันที“จริงสิ..อ่ะนี่มือถือพิมพ์ไปบอกเพื่อนๆ ด้วยว่าโอเคดี” ผมส่งมือถือให้กับริรินซึ่งเจ้าตัวก็มีสีหน้ามึนงงเล็กน้อย“ทำไมถึงไปอยู่กับพี่ล่ะ?”“เพื่อนๆ ของเราเป็นห่วงน่ะสิ..เลยมาตามพี่ให้ไปตามหาเพราะเห็นยังไม่กลับโต๊ะสักที” ใบหน้าสวยทำหน้าหงอยเล็กน้อยก่อนจะเปิดมือถือพิมพ์ข้อความผมที่เห็นแบบนั้นก็รีบขับรถไปโรงพยาบาลทันที“เอ่อพี่รามหนูไม่ไปโรงบาลได้มั้ย?”“ทำไมล่ะ”“ชุดมัน..” เจ้าตัวเอ่ยขึ้นก่อนจะส่งยิ้มเจื่อนๆ มาให้ผมจริงสิชุดเธอมันก็ออกจะไม่เหมาะที่จะใส่ไปโรงพยายาบาลจริงๆ นั้นแหละถ้าใส่ไปแล้วเจอหมอผู้ชายมาตกหลุมรักผมคงหึงแย่“งั้นไปคอนโดพี่มั้ย”“ค่ะ!” ริรินตอบกลับด้วยรอยยิ้มทันทีนานแล้วแหะที่ไม่ได้เห็นรอ
ทวงคืนรักวิศวะร้าย EP 36 - หนูขอโทษ
ราม PART“มึงดูผู้หญิงโต๊ะนั้นดิอย่างแจ่ม!” ผมมองเพื่อนๆ ที่กำลังสนุกกับการส่องสาวไปเรื่อยๆ ซึ่งผมก็ค่อนข้างชินแล้ว“เชี่ยสวยทั้งโต๊ะ!แต่มีคนนึงโคตรเด่นผิวขาวยังกับเรืองแสงได้” ผมขมวดคิ้วมองเพื่อนที่ลูบปากอย่างหื่มกามด้วยความอยากรู้ด้วยก็เลยหันไปดูก่อนจะชะงักเพราะผู้หญิงที่มันพูดถึงคือริรินว่าแต่ทำไมเธอถึงแต่งตัวแบบนี้กันพ่อแม่เธอปล่อยออกมาได้หรอ“กูเข้าไปจีบดีป่ะ”“ไม่ๆ ขอกูก่อน” ผมมองเพื่อนๆ ที่พากันจะลุกเข้าไปหาริรินแต่ว่าก็ต้องถอดใจไปเพราะดันมีคนเข้าไปหาเธอซะก่อนผมมองด้วยสายตาที่ไม่พอใจเป็นอย่างมากรู้ว่าไม่มีสิทธิ์หึงหวงหรือเดินไปห้ามอะไรแล้วแต่มันก็ห้ามใจไม่ได้อยู่ดีเพราะผมยังคงชอบเธอมากอยู่แม้ว่าจะมีช่วงที่เราสองคนสบสายตากันริรินก็ทำเป็นไม่สนใจและเดินไปกับผู้ชายคนนั้นทำเอาผมกำหมัดด้วยความโกรธแต่ก็ต้องข่มอารมณ์ตัวเองเอาไว้“อ่าวโดนคาบไปแดกซะละ” “ว่าแต่หน้าคุ้นๆ ใช่แฟนไอเจมส์ป่ะแต่ได้ข่าวว่าเลิกกันแล้ว”“เออๆ ใช่ๆ กูก็ได้ยินมาเหมือนกัน” หลังจากนั้นผมก็พยายามทำจิตใจให้ตัวเองสงบแม้ว่าอยากจะเดินไปกระชากแขนเล็กๆ นั่นให้ออกห่างจากผู้ชายคนนั้นแต่ถ้าทำแบบนั้นริรินก็คงจะยิ่งเกลียดผมเข้าไ
ทวงคืนรักวิศวะร้าย EP 35 - ตกใจเหรอครับ
ผ่านไปไม่นานเพื่อนอีกสองคนของฉันก็มาถึงพวกนางหิ้วถุงชุดมาให้ฉันเปลี่ยนจริงๆ ฉันเลยต้องไปเปลี่ยนในห้องน้ำจังหวะที่ดูตัวเองในกระจกก็รู้สึกแปลกตาชะมัดเพราะชุดมันเว้าหน้าเห็นเนินอกไม่พอยังเว้าหลังยาวลงไปเกือบถึงก้นด้วยซ้ำสาบานเถอะว่านี่คือชุดที่คนเขาใส่กันจริงๆ หรอมันแทบจะเปิดให้เห็นทุกส่วนของร่างกายแล้วเนี่ยติ๊ง ติ๊งฉันหยิบมือถือขึ้นมาดูเพื่อนๆ ฉันส่งข้อความมาบอกว่าพี่รามมาจริงๆ ด้วยเขามากับกลุ่มเพื่อนของเขาแต่ไม่นานก็มีอีกข้อความส่งมาพร้อมแนบรูปภาพมาซึ่งนั่นทำฉันจุกที่อกไม่น้อยเลยเพราะมันเป็นภาพที่เขากำลังนั่งพร้อมกับมีผู้หญิงเซ็กซี่ๆ นั่งอยู่ข้างๆ ด้วย“เป็นไงเป็นกัน” ฉันพูดออกมาเบาๆ ก่อนจะสูดลมหายใจเอาปอดลึกๆ เก็บมือถือแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำแน่นอนว่ามีแต่คนมองฉันไมว่าจะหญิงหรือชายฉันเองก็คิดว่าตัวเองดูดีอยู่นะแม้ว่าจะไม่ค่อยมั่นใจกับชุดนี้เท่าไหร่แต่ก็คงสวยในสายตาคนอื่นนั้นแหละพอมาถึงโต๊ะฉันก็มีแอบมองไปฝั่งโต๊ะของพี่รามบ้างพวกเพื่อนเขามองฉันเป็นตาเดียวเลยแต่ยกเว้นพี่รามที่เอาแต่ยกแก้วเหล้าดื่มกับสาวข้างกายของเขา“เริ่ศมากสาวชุดขลับผิวสุดๆ” พวกเพื่อนๆ เอ่ยชมฉันแต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกดี
ทวงคืนรักวิศวะร้าย EP 21 - เพราะอะไร
ราม PART“ริรินถึงบ้านแล้ว”“อือออ..” ผมมองคนตัวเล็กที่นอนกอดเสื้อคลุมของผมและหลับอย่างสบายใจเพราะเห็นเธอเอาแต่ม้วนตัวก็คงคิดว่าหนาวเลยเอาเสื้อคลุมที่มีอยู่ไปคลุมให้แต่ไม่นานเจ้าตัวก็เอามาม้วนกอดซะงั้นแถมปลุกยังไงก็ยังปลุกไม่ตื่นอีกแถมตอนขับรถอยู่จู่ๆ พ่อแม่ของเธอก็โทรมาแน่นอนว่าผมเป็นคนรับพวกท่าน
ทวงคืนรักวิศวะร้าย EP 19 - ยังไม่เลิกกับมันอีกเหรอ
มุมปากของเขายกยิ้มทันที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาเจมส์ตรง ๆ สายตาของทั้งคู่ปะทะกันอย่างดุเดือด และไม่ต้องมีคำอธิบายอะไรมากกว่านั้น ใครก็รู้ว่าทั้งสองไม่ถูกกัน“ได้ยินไหม? น้องเขาบอกว่าเลิกกันแล้ว” น้ำเสียงของรามเต็มไปด้วยความยียวน กวนโมโหจนแม้แต่ริรินยังรู้สึกได้ เธอมองเขาอย่างประหลาดใจ เพราะนี่เป็นค
ทวงคืนรักวิศวะร้าย EP 14 - เราเลิกกันเถอะ
ริรินเดินออกจากห้องน้ำอย่างเงียบเชียบ สายตาเหลือบมองไปยังร่างสูงที่ยังคงนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง เธอค่อย ๆ เก็บเสื้อผ้าทีละชิ้น เดินให้เบาที่สุด เพราะไม่อยากปลุกให้เขาตื่นขึ้นมาในตอนนี้ ไม่ใช่ว่าเธอกลัวเขา... แต่กลัวตัวเองจะทำตัวไม่ถูกมากกว่าทั้ง ๆ ที่พวกเขาดูจะเกลียดกันขนาดนั้น แต่เมื่อคืนกลับ เข้า
ทวงคืนรักวิศวะร้าย EP 12 - ทนได้ก็ทนไป NC+
- PART ระริน -หมับ“ริรินเธอทำบ้าอุบ..” ฉันพลักร่างสูงของพี่รามให้ล้มนอนไปกับเตียงของเขาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวก่อนที่ฉันจะรีบขึ้นคล่อมแล้วจูบเขาทันทีรู้สึกว่าตัวเองบ้ามากที่จู่ๆ ก็ทำอะไรแบบนี้แต่ยิ่งเห็นใบหน้าของเขาที่ดูไม่ชอบใจฉันก็ยิ่งอยากครอบครองเขาให้อับอายไปพร้อมๆ กับฉัน“ลุกออกไปซะ!” พี่ราม
Anda juga akan menyukai
MyDear วิศวะเพลย์บอย NC18+
เรนเดียร์ B-5214.5K DibacaMy Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]
sunshine-day20.0K DibacaNot Love | ไม่รัก(อย่ากั๊ก!!!)
“TheLittleDevil”11.3K DibacaLove Engineerเมียวิศวะ
sunshine-day199.0K DibacaOAB Engineer คนโหดมีเกียร์
Baby_Snow2.6K Dibacaวิศวะแฟนโหด
ไรท์ฟิน3.8K DibacaPeat Dote วิศวะหลงรัก
Sweet_Moon539 Dibacaสถานะเพื่อนลับ
ไรท์ฟิน454 Dibaca
