เข้าสู่ระบบบทที่ 47 ความสุข @เขาใหญ่, จังหวัดนครราชสีมา "มามี้เทลินอยากนั่งรถเอทีวี(ATV)แล้ว มามี้พาไปขี่หน่อยได้ไหมคะ" "ได้สิคะ แต่รอไปพร้อมกับปะป๊าและพวกพี่ๆน้า~" "เย้~" เทลินร้องขึ้นด้วยความดีใจ ทุกครั้งที่มาเขาใหญ่เด็กๆจะชอบเล่นกิจกรรมผจญอะไรแบบนี้กันมาก ทุกๆวันหยุดเด็กๆจะชอบอ้อนให้ปะป๊าและมามี้พามาต
"บ๊าย บาย นะคะลูกรัก ตอนเย็นมามี้จะมารับเหมือนเดิม ขอให้เป็นอีกวันที่สนุกของลูกนะ แฮปปี้ๆจ้า" ครืดดดด~ ครืดดดด~ (สวัสดีดีค่ะ คุณแม่น้องเทลินใช่ไหมค่ะ) "สวัสดีดีค่ะ ใช่ค่ะ...ดิฉันเป็นแม่ของน้องเทลินเอง" (คุณครูเป็นครูประจำชั้นของน้องเทลินนะคะ พอดีว่าน้องมีเรื่องกับเพื่อนที่โรงเรียน เชิญคุณแม่มาพบ
บทที่ 46 มีเรื่อง หลายปีต่อมา "ว๊ายยยยย~" "เทลินลูก...หนูขึ้นไปทำอะไรอยู่บนต้นไม้ ลงมาค่ะ เดี๋ยวตก ทำไมชอบทำอะไรหวาดเสียวอยู่เรื่อยเลย หนูเป็นผู้หญิงนะคะ" พิมพ์โรสและเหล่าบอดีการ์ดพากันตามหาคุณหนูของบ้านวัยเก้าขวบกันให้วุ่นเมื่อเทลินหายไปจากสายตาของผู้เป็นแม่ สุดท้ายมาพบตัวแสบอยู่บนต้นไม้...ก็โด
"หนูตอดเฮียไม่หยุดเลย ยังไม่อยากแตกตอนนี้" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊ะๆๆ อ๊ะ อื้อ พะ...พริมจะไม่ไหวแล้วเฮีย" พริมโรสพูดเสียงกระท่อนกระเเท่นพร้อมกับจิกเล็บลงบนท่อนแขนแกร่ง เพราะเธอใกล้จะถึงจุดสุดยอดเต็มทีแล้ว "อีกนิดนะครับที่รัก รอเสร็จพร้อมกัน" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ทอร์ชรีบเร่งจังหวะเฮือกสุดท้าย เพ
บทที่ 45 ใจอ่อน สามปีต่อมา @เมืองนีซ(Nice) ประเทศฝรั่งเศษ เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหก ตอนนี้ทริสตัน เทมส์ ทรานส์ อายุได้สามขวบแล้ว ความดื้อบอกเลยสุดๆแบบไม่มีใครยอมใคร ตึงทั้งสามคน ทว่าวันนี้ต้าวแฝดทั้งสามไม่ได้มาด้วย ฝากไว้กับคุณปู่ คุณย่า เพราะตั้งแต่เลี้ยงสามแฝดมาฉันกับเฮียทอร์ชไม่ค่อยได้ใช้เวลาอย
บทที่ 44 ต้าวแฝดทั้งสาม เป็นไปตามคาดของขวัญรับขวัญต้าวแฝดทั้งสาม แต่ละคนไม่มีใครยอมใครเลยจัดหนักจัดเต็มเหมือนกลัวว่าหลานจะไม่รัก เพื่อนเฮียทอร์ชที่มาเยี่ยมต้าวแฝดวันนี้ก็จัดเต็มเวอร์ๆ คุณไซม่อน ให้รถลัมโบว์กีนี สามคัน พร้อมเช็คเงินสดจำนวนร้อยห้าสิบล้านบาท คุณฟาอิซและคุณเจริคก็ให้เช็คเงินสดเป็นจำนวน
"มีอะไร?""พรุ่งนี้คุณมาร์ฟิกซ์ และคุณไซม่อนจะเข้าโกดังไปตรวจเช็กสินค้าล็อตใหม่ที่กำลังจะส่งอีกสามวันครับ นายจะไปด้วยไหม""อืม""แล้วยัยนั่นทำอะไรอยู่""หลังจากเธอกลับเข้าบ้านก็เห็นเธอตรงเข้าห้องเลยครับ ยังไม่เห็นลงมาทานข้าว" พอปีเตอร์พูดจบ ทอร์ชก็ลุกออกจากห้องทำงานแล้วตรงไปที่ห้องพักของคนตัวเล็กทัน
บทที่ 7 เกลียด"ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจอคนเลวๆแบบนี้ คิดถึงแดดดี๊... ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้?" ตั้งแต่เธอคุยกับพ่อวันนั้นก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้ว ปกติเธอจะคุยกับผู้เป็นพ่อแทบทุกวันแกร๊กกกก~เสียงทอร์ชเปิดประตูเข้ามาในห้อง ฉันออกจากโรงพยาบาลได้สามวันแล้ว กลับมาที่เกาะปีศาจเห
บทที่ 6 เจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตใจทอร์ชจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองอย่างรวดเร็ว เพราะตอนนี้เขามีความต้องการมาก พริมโรสเบิกตากว้างเมื่อเห็นท่อนเอ็นของเขาผงาดตั้งชัน มันมีขนาดใหญ่มากกกก ทอร์ชเปิดลิ้นชักหยิบถุงยางอนามัยมาใส่อย่างชำนาญ"ยะ...อย่านะ!" เขาไม่ฟังคำที่เธอขอก่อนจะจับเรียวขาสวยอ้าออกกว้าง"ไอ้บ้า
บทที่ 5 จับตัวมา@มาร์ฟิกซ์คลับ"กว่าจะมาช้าชิบหาย" มาร์ฟิกซ์เอ่ยกับผู้ที่เข้ามาใหม่ ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน ไซม่อนนั่นเอง เพื่อนสนิทผู้ร่วมหุ้นอีกคน ธุรกิจของพวกเขาทำด้วยกันสามคน คือ ทอร์ช มาร์ฟิกซ์ และไซม่อน"โทษทีกูมีเรื่องต้องจัดการเลยมาช้า""เข้าเรื่องเถอะ" ทอร์ชรีบเอ่ยขึ้นเพราะกลัวจะเสียเวลาเปล่าๆ







