LOGINตอนที่ 62 มาเยือนหมู่บ้านซานตงอีกครั้ง2
หยวนเจ๋อหมิงที่เพิ่
ตอนที่ 67 เรื่องท้ายเครื่องบิน3หลี่เลี่ยงหลิงขยี้ผมเด็กชายเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปอีกนิด และมอบข้าวให้กับสะใภ้รองหวังซึ่งมีเหลือในมือสามกล่องเท่านั้น ซึ่งเพียงพอสำหรับสะใภ้รองหวังกับลูกๆอีกสองคนเท่านั้น “เราไม่มีเรื่องอะไรบาดหมางกันไม่จำเป็นต้องละอายใจหรือรู้สึกแย่ ควรจะเป็นคนที่ทำที่รู้สึกเช่นนั้น แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ได้รู้สึก” หญิงสาวพูดพลางปรายตามองไปยังสตรีสองคนที่นอนหันหลังไม่กล้ามองมาทางนี้ด้วยซ้ำไป “ขอบใจมากที่ไม่ทิ้งพวกเราไว้ที่นั่น ขอบใจมากจริงๆ” สะใภ้รองหวังกอดลูกทั้งสองมองคนตรงหน้าอย่างซาบซึ้ง ในความเมตตาช่วยเหลือในครั้งนี้ “ขอบคุณพี่สาว/ขอบคุณพี่สาว” เด็กหญิงสองคนกล่าวขอบคุณพร้อมเพรียงกัน เด็กทั้งสองเป็นพี่น้องหัวปีท้ายปีที่หาได้ยากยิ่ง ซึ่งใบหน้าก็น่ารักได้แม่มาทั้งสอง&nb
ตอนที่ 67 เรื่องท้ายเครื่องบิน2“หวังข่าย...กลับไปคิดดูให้ดี ว่ามีสิ่งไหนที่ยายแก่คนนี้พูดเกินไป” ทั้งยายเฒ่าสวีและแม่ม่ายเจียงต่างปล่อยคน พวกเขากลับไปนั่งที่ของตัวเองพลางเช็ดมือที่เปื้อนพวกโสมม“อ่อ...แล้วอีกอย่าง เครื่องบินลำนี้ให้โอกาสมีชีวิตรอด หากไม่สำนึกตอนลงไปก็กัดลิ้นตายเสียเถอะ พวกไม่สำนึกบุญคุณคน!!!! หลี่เลี่ยงหลิงคือเทพเซียน ส่วนปีศาจหนะ...พวกแก!!!” แม่ม่ายเจียงทิ้งท้ายก่อนจะเข้าไปโอบลูกสาวของตัวเองเอาไว้ แม้เธออาจจะเป็นแม่ที่ไม่ดีนัก แต่ก็สอนลูกให้ดีกว่าเธอแน่นอนชาวบ้านต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของทั้งสอง จะดีจะร้ายคนที่ช่วยเหลือก็มีบุญคุณ ผิดกับสตรีบ้านหวังสองคนนั้น ไม่ไหวจริงๆ...คนพวกนี้มันปีศาจ!!!บุตรชายทั้งสามเข้าไปพายายเฒ่าหวังกับสะใภ้สามที่สภาพสะบักสะบอมกลับมา แต่ก็ไม่รู้จะช่วยให้ดีขึ้นอย่างไร เพราะตอนนี้ไม่มียาหรืออะไรติดตัวมาเลย ทำได้เพียงเช็ดคราบเลือดคราบสกปรกเท่านั้น ส่วนสตรีทั้งสองก็ก้มหน้าก้มตาไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาอีกเลย บุตรชายทั้งสามก็อับอายผู้คนยิ่งนัก“คุณย่
ตอนที่ 67 เรื่องท้ายเครื่องบิน1 ส่วนท้ายของเครื่องบินคล้ายมีเสียงร้องไห้ของเด็ก หลี่เลี่ยงหลิงที่ทานอาหารได้เพียงเล็กน้อยแม้จะหิว แต่ก็อยากมาดูชาวบ้านซานตงว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง หากบาดเจ็บจะได้ช่วยเหลือเท่าที่ทำได้ แต่เสียงร้องไห้ก็เด็กยังจนเรียกความสนใจของหญิงสาวไปจนหมด นายพลหนุ่มที่ตามมาก็หยุดฟังเช่นกัน ฟังไปฟังมาก็รู้สึกเห็นใจเด็กๆเป็นอย่างมาก แต่กลับรังเกียจผู้ใหญ่บางคนเสียได้ จะผ่านไปเท่าไหร่ก็ไม่เปลี่ยนไปเลย ดวงตากลมโตฉายแววเย็นเยียบขึ้นมาครู่หนึ่งก่อนจะหายไปเมื่อมือหนากอบกุมมือของเธอเอาไว้ หลี่เลี่ยงหลิงเข้าใจท่าทางนั้น แต่เธอก็ไม่ปล่อยให้คนเห็นแก่ตัวได้กำแหงไปมากกว่านี้ เรียวขาบางทำท่าจะขยับเข้าไป แต่แล้วก็ได้ยินเสียงหนึ่งตะโกนขึ้น!!! “ไม่ทนแล้วเว้ย!!!” เสียงตะโกนก้องซึ่งเป็นเสียงแหบของห
ตอนที่ 66 เปิดเผยเรื่องมิติ3 หลี่เลี่ยงหลิงแอบบ่นในใจอย่างไม่จริงจังนัก เรื่องมิติช่องว่างผ่านไปด้วยดี และคาดว่าเธอคงต้องตอบคำถามผู้นำตระกูลหวงและตระกูลหยางอีกครั้งเรื่องนี้ ซึ่งเธอก็ล้วนเต็มใจ “หลิงฉี เถิงเฟิง ทั้งสองคนเอาอาหารพวกนี้ไปแจกคนที่อยู่ด้านหลังด้วยนะ ทั้งหน่วยอารักขา ทั้งชาวบ้าน ป่านนี้คงหิวกันแล้ว” หลี่เลี่ยงหลิงพูดจบก็นำอาหารกล่องมากมายออกมา ซึ่งเป็นกล่องกระดาษที่ด้านหน้าเป็นพลาสติกใสทำให้อาหารด้านในดูน่ารับประทาน ซึ่งคาดการณ์คร่าวๆแล้วว่าน่าจะต้องแจกถึงสองร้อยกล่องด้วยกัน เผื่อมีคนต้องการเพิ่ม อย่างพวกผู้ชายตัวโตหรือคนที่กำลังหิวมาก “ได้ครับนายหญิงน้อย ผมจะให้หน่วยอารักขามายกไปแจกจ่าย” หยางหลิงฉีรับคำสั่ง เขามองอาหารหน้าตาน่ารับประทานซึ่งล้วนแต่เป็นของดีราคาแพงทั้งสิ้น มีขายเฉพาะในเมืองใหญ่ๆ
ตอนที่ 66 เปิดเผยเรื่องมิติ2 ประตูห้องพักลูกเรือถูกเปิดออกตามด้วยร่างสองร่างที่ออกมา ทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียวเมื่อเห็นหญิงสาวที่ห่วงใยก็ยกยิ้มออกมา และถอนหายใจกันยกใหญ่ที่หญิงสาวปลอดภัยดี ไม่ได้เจ็บป่วยมากมายอย่างที่นึกกังวลกันไป “วีรสตรีวันนี้ของเราออกมาแล้ว” หวงหลานเจียพูดขึ้น พลางออกมาช่วยประคองน้องสาวไปนั่งและเขี่ยน้องเขยออกไป หยางจางเหว่ยมองพี่ชายของภรรยาก่อนจะส่ายศีรษะและเดินไป “พี่หลานเจียก็พูดไป จะให้น้องอยู่เฉยๆมองทุกคนเกิดอันตรายได้ยังไงกันคะ โดยเฉพาะคุณลุงทั้งสอง” หญิงสาวดีใจที่ทุกคนปลอดภัย แม้เธอจะต้องเปิดเผยความลับเรื่องมิติออกมาก็ตาม “ลุงขอบใจหลานมากเลี่ยงหลิง” หวงเว่ยหงมองสบตาหลานสาวแล้วพูดขึ้นมา หากไม่มีหลานสาว
ตอนที่ 66 เปิดเผยเรื่องมิติ1 คฤหาสน์ตระกูลหยางตอนนี้กำลังอยู่ในภาวะเคร่งเครียด เนื่องจากข่าวที่ได้รับล่าสุดคือเครื่องบินของตระกูลหวงเกิดปัญหาตกลงในรอยแยกของแผ่นดินไหว และตอนนี้มณฑลเสฉวนและมณฑลใกล้เคียงก็เข้าสู่ภาวะวิกฤตแล้ว บ้านเรือนเสียหายนับพันหลังคาเรือน รวมถึงยอดผู้เสียชีวิตก็พุ่งทะยานจนถึงหลักพันแล้วและคาดว่าจะมากถึงหลักล้านคน เพราะยังมีผู้สูญหายอีกมาก ส่วนทางด้านผู้นำตระกูลหวงเองอย่างหวงเซิ่งหงก็กินไม่ได้นอนไม่หลับ จนนายท่านใหญ่หยางต้องส่งคนไปรับท่านมาอยู่ด้วยกัน เผื่อมีเหตุการณ์ฉุกเฉินจะได้ช่วยเหลือทันท่วงที หลังจากที่นายท่านหวงได้รับข่าวก็กระวนกระวายตลอดเวลา “นายท่านหวง...อย่ากังวลจนเกินไปเลย มีเลี่ยงหลิงกับจางเหว่ยอยู่ด้วย ทุกคนจะต้องปลอดภัยกลับมาอย่างแน่นอน” จอมทัพหยางตงฮวนแม้ตัวท่านเองก็กังวลแต่ก็เชื่อว่าทุกอย่างจะไม่เลวร้าย







