เข้าสู่ระบบตอนที่ 65 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่3
ตอนที่ 65 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่3 หยางซ่านเจี๋ยที่ทำหน้าที่เป็นนักบินในครั้งนี้มองออกไปด้านนอกก็ภาวนาให้พี่ชายและน้องชายวิ่งขึ้นเครื่องโดยเร็วที่สุด เพราะอาคารของกองทัพเองก็กำลังยุบตัวลงมาจากการสั่นสะเทือนในครั้งนี้ “พี่ใหญ่ น้องสาม เร็วเข้า...” หยางซ่านเจี๋ยที่เห็นเหตุการณ์ข้างนอกทั้งหมด เขาเองก็ตกตะลึงกับความสามารถที่เหนือมนุษย์ของอาซ้อใหญ่ แต่ยังไงนั่นก็เป็นความสามารถที่สามารถช่วยชีวิตคนได้มากมาย ด้านนอกสองพี่น้องกำลังวิ่งสุดชีวิต โดยหยางซวนฉีคอยรั้งท้ายพี่ชายด้วยเกรงว่าพี่ชายที่อุ้มอาซ้อใหญ่ไปด้วยจะวิ่งไม่ไหว “พี่ใหญ่ไหวหรือไม่” หยางซวนฉีที่วิ่งไปก็ถามพี่ชายของตัวเองไป และดูเหมือนอาซ้อใหญ่จะหมดสติไปแล้วในเวลานี้ “ไหว” หยางจางเหว่ยไ
ตอนที่ 65 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่2 เสียงนั้นไม่ได้ทำให้หลี่เลี่ยงหลิงเสียสมาธิ เธอต้องใช้สมาธิอย่างมากในการให้เชือกอีกฝั่งยังอยู่ในมิติ การดึงรั้งนี้ทำให้ในมิติเกิดความสั่นสะเทือนขึ้นเช่นกัน แต่ก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น “เลี่ยงหลิงไหวรึเปล่า...” มือหนาของนายพลหนุ่มปาดเหงื่อบนหน้าผากมนให้อย่างเบามือ “ฉันเป็นตัวประหลาดใช่มั้ย” หญิงสาวน้ำตาคลอเบ้า กลัวคนใกล้ตัวจะรับในสิ่งที่เธอมีไม่ได้ มันไม่มีคนปกติที่ไหนมีมัน ในสายตาคนอื่นอาจจะเคลือบแคลงสงสัยในตัวเธอ “ไม่ๆ ไม่เลย เธอพิเศษกว่าคนอื่น ชาวบ้านยังคิดว่าเธอเป็นเทพเซียนเลย อย่าคิดมากนะคนดี” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพลางคอยโอบประคองเคียงข้างหญิงสาวที่ไม่สามารถขยับไปไหนได้ในตอนนี้ หากเธอขยับเกรงว่าเครื่องที่หยุดนิ่งอาจจะเคลื่อนไหวจนทำให้คนที่กำลังปีนออกมาเกิดอุ
ตอนที่ 65 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่1 ภายในเครื่องบินตระกูลหวงเมื่อเห็นเครื่องบินอีกลำก็มองดูอย่างสนใจ หลังจากที่สั่งให้บุตรชายไปตามน้องสาว หยางหมิงก็หายเข้ากลีบเมฆไปเลย หากกลับมาเขาจะถามเสียหน่อยว่าเครื่องบินอีกลำที่ลงจอดมาจากไหนกัน ที่สำคัญเสฉวนกำลังประสบภัยพิบัติเหตุใดจึงมาลงจอดที่นี่กัน“น่าจะเป็นของตระกูลหยาง ดูจากสัญลักษณ์นั่นแล้วน่าจะใช่ครับ” หวงหลานเจียที่มองอยู่ก็พูดขึ้น ซึ่งช่างตรงใจผู้เป็นลุงเสียเหลือเกิน“สงสัยจะห่วงเลี่ยงหลิงเลยตามมา เอาเถอะ...ตระกูลหวงเราคงฝากหลานสาวไว้ถูกคนแล้ว” หวงจื้อเหว่ยพูดขึ้น เขาระบายยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และทันใดก็ต้องหุบยิ้มลงครืน ครืน ครืนเสียงครืนจากภายนอกพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนที่รับรู้ได้ นายท่านตระกูลหวงมองหน้ากันอย่างตื่นตระหนก เพราะคราวนี้มันสั่นอยู่ใต้เครื่องบินของพวกเขา พวกท่านมองออกไปด้านนอกก็เห็นขอบหน้าต่างที่เคลื่อนจนภาพด้านนอกเปลี่ยนไป
ตอนที่ 64 ลานบินของกองทัพ3 “เรื่องตระกูลเฉิน?” หญิงสาวหันไปมองพี่ชายอีกคน และเธอก็พอจะเดาได้ว่าเป็นเรื่องอะไร “อืม...เราอาจจะต้องขอความร่วมมือจากอีกหลายตระกูลฟู่ หู หลิว ต้องสนับสนุนเราด้วย” หวงหยางหมิงยังกังวลเรื่องตระกูลหูอยู่ ไม่รู้ว่าทางนั้นจะเข้าร่วมกับพวกเขาได้หรือไม่ หลังจากเรื่องของลูกสาวอย่างหูเจียอิงที่ล่วงเกินไปถึงสองตระกูลด้วยกัน “หากพี่หยางหมิงกังวลเรื่องตระกูลหู น้องคิดว่าไม่มีปัญหา เรื่องคราวก่อนมิใช่คนพวกนั้นหรือที่ยิงลูกสาวของเขาจนบาดเจ็บ และอีกอย่างทางเราก็ไม่เอาเรื่องหูเจียอิงสักหน่อย หากเขาไม่คิดถึงความปรานีที่เราให้ก็ต้องนึกถึงคนที่ทำให้ลูกสาวต้องเจ็บตัวบ้าง” “นั่นสินะ...ได้ อย่างนั้นกลับไปถึงปักกิ่งพี่จะลองไปหยั่งเชิงตระกูลหูดู”
ตอนที่ 64 ลานบินของกองทัพ2 บ้านใหญ่หวังมองมารดาที่อย่างไรก็ไม่ยอม สะใภ้ใหญ่มองหน้าสามีและมองไปที่ลูกก็ตัดสินใจจับจูงมือลูกที่กำลังเติบโตไปเช่นกัน ลูกชายของเธอยังมีชีวิตที่สดใสจะมาตกตายเพราะความรั้นของยายแก่คนหนึ่งไม่ได้ “อาข่ายไปตามพี่รองของแกกลับมา ฉันจะไม่ยอมให้มีใครไปโดยทิ้งฉันเด็ดขาด...แล้วนั่นสะใภ้ใหญ่จะไปไหน” ยายเฒ่าหวังนู่นก็ไม่ได้นี่ก็ไม่ยอม จนหลายคนส่ายหน้าระอา แม้แต่ลูกชายก็เอือมแล้วจริงๆ “ในเมื่อคุณแม่ไม่ไป พวกเราก็จะไปค่ะ อย่าเอาทิฐิของคุณแม่มาทำให้พวกเราต้องตายไปด้วย ในเมื่อคุณแม่อยากรอความตายอยู่ที่นี่ ก็เชิญเถอะค่ะ อย่าโทษกันเลยนะคะเพราะบ้านใหญ่ก็มีลูกที่ต้องมีชีวิตต่อไป” สะใภ้ใหญ่พูดเสร็จก็เดินต่อไปทันที เธอไม่สนใจสามีจะอยู่หรือจะไป เธอแค่จะพาลูกไปก็เท่านั้น “ดี!!
ตอนที่ 64 ลานบินของกองทัพ1 หมู่บ้านซานตงกำลังวุ่นวายด้วยเพิ่งทราบเรื่องเพียงไม่นานและเหลือเวลาไม่มากแล้ว พวกเขาต่างเคร่งเครียด บ้างก็หลบหนีกระจายกระจายกันออกไป ครอบครัวหัวหน้าหมู่บ้านเองก็ออกไปจากหมู่บ้านแล้ว ทีนี้ก็เหลือเพียงเหล่าลูกบ้านที่ไร้หนทาง “หากเชื่อหัวหน้าปัญญาชนตั้งแต่แรก ป่านนี้คงไปได้ไกลแล้ว” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นในขณะที่เขากำลังกอดห่อผ้าของตัวเอง และแบกของคนในครอบครัว “ตอนนั้นมิใช่หัวเราะเยาะอยู่หรอกเหรอ ตอนนี้เป็นไงล่ะ ไม่รู้จะหนีไปทางไหน” อีกคนพูดขึ้น “งั้นพวกเราไปที่ลานบินกองทัพดีหรือไม่ หลี่เลี่ยงหลิงอาจจะพูดจริงก็ได้” สตรีวัยกลางคนคนหนึ่งพูดขึ้น เธอเสนอขึ้นด้วยความหวัง แต่ก็กลัวว่าทางครอบครัวของสามีจะปฏิเสธ 







