Share

บทที่ 210 ยกย่อง

last update Tanggal publikasi: 2026-05-06 11:11:28

“หากท่านไม่ใช่เซียน คงไม่มีผู้ใดกล้ารับตำแหน่งเซียนแล้ว” อ๋องจงเจี้ยนยกย่อง

“ท่านอ๋อง ข้าเป็นเพียงบ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 273 รั่วไหล

    “ส่วนเจ้า... ข้ามีงานด่วนให้ทำ เจ้าต้องสร้างหลอดไฟให้ได้ห้าสิบหลอดภายในหนึ่งเดือน พร้อมติดตั้งระบบทั้งหมด ข้าจะสั่งให้พวกช่างในวังหลวงมาช่วยเจ้าตัดไม้และถลุงทองแดงเพื่อทำสายไฟ เจ้ามีหน้าที่ควบคุมดูแลคุณภาพอย่าให้ขาดตกบกพร่อง” ลิลี่หันไปหาเถี่ยจงชิ่งที่ยืนรออยู่ด้านข้าง“รับทราบขอรับ อาจารย์หญิง” เถี่ยจงชิ่งประสานมือรับคำสั่งอย่างแข็งขันท่ามกลางความตื่นเต้นและภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่ถูกแจกจ่าย มีเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่บนระเบียงด้านบนโดยไม่ถูกเรียก อาฝูก้มหน้ามองปลายเท้าของตนเอง ไม่มีคำพูดใดส่งมาถึงเขาเลยเด็กหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่น ความน้อยใจสายหนึ่งวิ่งขึ้นมาจุกในอก ทุกคนได้รับมอบหมายหน้าที่ มีเพียงเขาที่เป็นแค่เด็กรับใช้ไร้ประโยชน์ลมหนาวภายนอกพัดมาปะทะใบหน้าจนขอบตาร้อนผ่าว เขาไม่ได้ลงไปขัดจังหวะความครึกครื้นของทุกคน เพียงกลืนก้อนความโศกเศร้าลงท้อง แล้วค่อยๆ ก้าวถอยหลังกลับอย่างเงียบเชียบอาฝูเดินตรงกลับไปย

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 272 รู้จักซ่อน

    เอ้อร์กัวยื่นมือไปจับมือเล็กและดึงนางมาใกล้ๆ“ข้าลองคิดดูแล้ว หากเป้าหมายคือเปลี่ยนแรงดันให้กลายเป็นการเคลื่อนที่ของลูกสูบ เราสามารถอุ่นสุราให้ระเหยเป็นไอ แล้วจุดประกายไฟให้เกิดแรงดันภายในกระบอกสูบโดยตรง แรงดันที่ได้ย่อมมากกว่า อีกทั้งยังไม่ต้องแบกน้ำหนักหม้อต้ม ไม่ต้องรอให้น้ำเดือด รถน่าจะเล็ก เบา และตอบสนองได้เร็วกว่ามาก”ลิลี่ชะงักไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาคู่สวยมองบัณฑิตหนุ่มด้วยความตะลึงเช่นเคย เขาช่างทำให้นางตกใจได้เสมอ..นี่เขาคิดหลักการเผาไหม้ภายในกระบอกสูบได้ด้วยตัวเองแล้วหรือ“เจ้าคิดได้เพราะเคยทำไฟแช็กหรือ” นางถามเบาๆเขาพยักหน้า“สิ่งที่เจ้าพูดถึง มันคือเทคโนโลยีของเครื่องยนต์สันดาปภายใน ผู้คนต้องใช้เวลาลองผิดลองถูกร่วมศตวรรษและผ่านการระเบิดสังเวยชีวิตไปไม่น้อย แต่เจ้ากลับคิดมันขึ้นมาได้เพราะไฟแช็กหรือ” ลิลี่ยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ“ก็เพราะว่าไฟแช็กใช้ห

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 271 เทคโนโลยีในพิพิธภัณฑ์

    การส่งฉางมิ่งสั่วหรือกุญแจอายุยืนของเด็กที่ตายไปแล้วคืนให้ผู้เป็นแม่ ย่อมเป็นการตอกย้ำความจริงอันโหดร้าย คงไม่มีมารดาคนใดจะทนรับไหว“อาจารย์หญิง..” อาฝูเรียกเบาๆ ด้วยความกังวล“ข้าต้องเอาคืนจงเหยี่ยนอย่างสาสมแน่ แต่ข้ายังไม่ฆ่าเขาเร็วๆ นี้ เจ้าไม่ต้องกังวล ตอนนี้ยังต้องใช้งานเขาอยู่” ลิลี่รู้ดีว่าอาฝูกลัวว่านางจะลงมือสังหารโอรสสวรรค์ จึงตอบเช่นนั้น“ข้า..เพียงกลัวว่าพวกท่านจะเดือดร้อน สวรรค์จะลงโทษหากว่า..” อาฝูรีบพูด“เจ้ากลัวสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง นั่นคือความโง่เขลา” ลิลี่เริ่มไม่พอใจมากขึ้น“เอ่อ..เอาเถิด อย่าทะเลาะกันเลย” เอ้อร์กัวรีบห้ามทัพ“ใช่ๆ แล้วที่งานศพเป็นอย่างไรบ้างขอรับ” เถี่ยจงชิ่งรีบช่วยเอ้อร์กัวอีกทาง“งานนั่น..แปลกจริงๆ” ลิลี่ครุ่นคิดและขมวดคิ้ว

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 270 ขาย

    ภายในพระราชวัง ณ ห้องบรรทมของจงเหยี่ยน เขานั่งเอนกายพิงอยู่บนหัวเตียง ยังเจ็บขาจนลุกไม่ขึ้น สายตาจับจ้องบนกระดาษแบบแปลนหลายแผ่นที่ถูกคลี่ออกตรงหน้า เส้นสายประหลาดจำนวนมากพาดไขว้กันอยู่บนนั้น เขามองอยู่ครู่ใหญ่แต่ไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย“นี่คือสิ่งใด” จงเหยี่ยนขมวดคิ้ว แม้แต่ลายเส้นเล็กๆ ก็ประหลาดจนเขาไม่เข้าใจว่าใช้พู่กันเช่นไรวาดกันแน่ลิลี่ยืนกอดอกอยู่ข้างเตียง สายตาที่มองลงมายังโอรสสวรรค์ราบเรียบและเย็นชา ไร้ซึ่งความเคารพยำเกรง“สิ่งที่จะทำให้เจ้าไร้เทียมทาน” น้ำเสียงของนางนิ่งสนิทและทรงอำนาจ“รถม้าหรือ” เขาขมวดคิ้วเมื่อมองลักษณะที่มีล้อ“เรียกเช่นนั้นก็ไม่ผิด”“มันทำจากเหล็กหรือ จะขยับได้อย่างไร” จงเหยี่ยนนิ่งอึ้งดวงตาคู่สวยฉายแววเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง นางเกลียดการต้องมานั่งอธิบายเรื่องง่ายๆ ให้คนโง่ฟัง หา

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 269 สองขา

    เอ้อร์กัวเดินลึกเข้าไปจนถึงห้องคุมขังส่วนใน แสงสว่างจากช่องลมด้านบนส่องกระทบร่างของหย่งฉีที่นั่งอยู่บนกองฟางแห้ง เสื้อผ้าตัวเก่าเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นผงเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าและเห็นใบหน้าของบัณฑิตหนุ่ม หย่งฉีพลันลุกขึ้นยืนทันที สองมือจับลูกกรงกระชากจนเกิดเสียงดังสะท้อนก้อง แววตาที่เคยเต็มไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธาบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความผิดหวังและชิงชังอย่างรุนแรง“ข้านึกว่าผู้ใด ที่แท้ก็บัณฑิตใหญ่ผู้มีชื่อเสียงลือเลื่อง” หย่งฉีแค่นเสียงหัวเราะอย่างขื่นขมเอ้อร์กัวไม่ได้พูดอะไร เขาแค่เดินมาเปิดห้องขัง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องขังเดียวของหย่งฉี จากนั้นก็วางเสี่ยหนาลง หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาปูพื้น และหยิบจานอาหารออกจากเสี่ยหนาวางลงบนแผ่นกระดาษ“ท่านคิดจะเล่นอะไร วันนั้นข้าพาคนมากมายไปช่วยท่าน ท่านไม่ยอมสบตาข้าด้วยซ้ำ พยายามหลีกเลี่ยงการพูดคุยกับข้า วันนี้ท่านกลับยอมมาพบข้าด้วยตนเองหรือ” หย่งฉียกมุมปาก แต่รอยยิ้มไปไม่ถึงดวงตา

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 268 ทิ้งไว้นานเกินไป

    เอ้อร์กัวเดินเข้าไปพร้อมภรรยา สองมือยกขึ้นราวกับจะเป็นร่มให้นาง สายน้ำไหลราวกับม่านผ้า เขาตัวเปียกแต่ยังคงปลอดภัย จิ่นถูและอาฝูตามเข้าไป คนทั้งสี่หายลับเข้าไปหลังม่านน้ำอย่างปลอดภัย ไม่มีผู้ใดชักกระตุกจนตายทหารหลายสิบนายมองภาพนั้นอย่างงุนงง บางคนถึงกับหันไปมองหน้าของสหายเพื่อให้แน่ใจว่าตนเองไม่ได้ตาฝาด หลายวันมานี้พวกเขาหวาดกลัวสิ่งประดิษฐ์ของบัณฑิตหลี่จนไม่กล้าเข้าใกล้ม่านน้ำพุ แต่ตอนนี้กลับมีคนเดินทะลุผ่านมันเข้าไปเหมือนเดินผ่านประตูบ้านธรรมดา“ส่งคนกลับไปตรวจสอบกับวังหลวง..” จ้าวกังออกคำสั่งเสียงต่ำ มองม่านน้ำที่ไหวระริกอยู่เบื้องหน้าทหารนายหนึ่งรีบรับคำสั่งแล้วควบม้าออกไป“ล้อมจวนไว้ จนกว่าจะรู้ว่าราชโองการนั่นเป็นของจริงหรือไม่ อย่าให้ผู้ใดออกจากจวนได้” เขาหันไปสั่งทหารที่เหลือ แม้ในใจจะนึกหวั่นว่าพวกเขาอาจจะหนีได้เหมือนครั้งก่อนโดยนั่งไข่ลอยฟ้า“ขอรับ”&l

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 12 กำจัดเหา

    เมื่อเอ้อร์กัวเตรียมน้ำให้นางเสร็จและกำลังจะถอยกลับไปในครัวเพื่อทำอาหาร เจี่ยนหรงกลับเดินเข้ามาในครัว ลากเขาออกไปยังหลังเรือนโดยไม่พูดไม่จา เขาขมวดคิ้วพลางมองสตรีตัวเล็ก เต็มไปด้วยความสงสัย “เจ้าจะทำอะไร” นางไม่ตอบคำถาม แต่กลับกดตัวเขาลงนั่งบนแผ่นหินข้างโอ่งดินใส่น้ำ ที่ซึ่งนางใช้สำหรับอาบน้ำทุกว

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 11 เสียงกรน

    เอ้อร์กัวกลับเข้าเรือนในยามค่ำคืนที่เงียบสงบ ร่างกายเย็นเยียบจากน้ำในแม่น้ำ แต่เขาเลือกที่จะไม่จุดไฟในเตาอีก เพียงขึ้นเตียงห่มผ้าเพื่อเพิ่มความอบอุ่นแต่เขากลับนอนไม่หลับ เพราะเสียงกรนเบาๆ ของหญิงสาวข้างกายดังต่อเนื่องไม่หยุด เขาพลิกตัวไปมา ก่อนเอื้อมมือเย็นเฉียบไปแตะแก้มนาง หวังเพียงปรับท่านอนให้น

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 10 กินเจ

    ภรรยาของเขาไม่ได้โง่จริงๆ นางรู้ว่าเขามักจะนำไก่ไปฝากเหมยฮวาบ่อยๆ เพราะเหมยฮวาชอบกินไก่มาก เขาไม่เคยคิดว่าเจี่ยนหรงจะพูดประชดเขาอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ แม้ว่าเขาจะเป็นสามีของนาง และการที่เขาอยากให้นางได้กินอาหารดีๆ ก็ทำไปด้วยความหวังดี แต่เมื่อเขาเริ่มชื่นชมและยอมรับนางได้เพียงเล็กน้อย นางกลับทำให้เ

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 9 การคำนวณ

    “ตาของเจ้าไม่ได้ดีขนาดนั้น” เจี่ยนหรงเถียงทันที“ข้าเห็นจริงๆ”“เจ้ายืนมองในมุมร้อยเก้าสิบองศา ไม่มีทางมองออกว่าเส้นวงนี้ไม่กลม” “ห๋า..เจ้าพูดหมายถึงสิ่งใด” เขาขมวดคิ้วกับวิธีที่นางพูด“พิสูจน์สิว่าไม่กลมยังไง” หญิงสาวเชิดหน้าขึ้น มองสามีด้วยสายตาดูแคลน“ไม่ค่อยกลม เพราะยามที่เจ้าลากไม้ไปรอบๆ เส้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status