ログイン共有
ตอนที่ 9
公開日:
2026-06-30 16:54:58“ถ้าหลักฐานนี้เป็นของจริง แสดงว่ามีคนใช้เงินของคฤหาสน์ไปทำธุรกิจส่วนตัว”
เธอเก็บเอกสารทั้งหมดไว้เป็นระเบียบ ก่อนปิดห้องและออกไปรับประทานอาหารกลางวัน
ระหว่างนั้น แม่บ้านใหญ่เดินเข้ามารายงานเรื่องเมนูอาหารและค่าใช้จ่ายประจำวัน หลินเยว่ตั้งใจฟังพลางสังเกตสีหน้าของอีกฝ่าย เมื่อพูดถึงห้องเก็บเอกสาร แม่บ้านกลับมีอาการชะงักเพียงเสี้ยววินาทีแล้วรีบเปลี่ยนเรื่อง
ยิ่งทำให้เธอมั่นใจว่ามีบางอย่างถูกปิดบัง
หลังอาหาร เธอรีบกลับไปยังห้องเก็บของเพื่อถ่ายสำเนาตัวเลขลงสมุดส่วนตัว แต่ทันทีที่เปิดกล่องเอกสารเดิม ใบหน้าของเธอก็ค่อย ๆ เคร่งเครียด
ซองกระดาษยังอยู่ที่เดิม
สมุดบัญชียังวางเหมือนเดิม
แต่เอกสารสำคัญที่สุดกลับหายไป
ใบเสร็จที่มีตราประทับบริษัทและลายเซ็นของกู้จิ้งเหวินไม่อยู่ในซองอีกแล้ว
หลินเยว่รีบค้นทั้งกล่อง เปิดแฟ้มทุกเล่ม พลิกกระดาษทุกแผ่น แม้แต่ใต้โต๊ะและหลังตู้ก็ไม่เว้น แต่ไม่พบร่องรอยของเอกสารชิ้นนั้น
เธอหลับตาครู่หนึ่งแล้วสูดหายใจลึก
ห้องนี้ถูกล็อกไว้ก่อนออกไป ไม่มีร่องรอยการงัดแงะ และมีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าเธอเข้ามาตรวจสอบ
นั่นหมายความว่า มีคนจับตาดูการเคลื่อนไหวของเธอตลอดเวลา
หลินเยว่ยืนอยู่ท่ามกลางกองสมุดบัญชีเก่า ดวงตาเปล่งประกายเย็นเยียบ ต่างจากความตกใจของคนทั่วไป เพราะสำหรับเธอ การที่หลักฐานหายไปไม่ได้หมายความว่าความจริงถูกลบเลือน แต่กลับเป็นการยืนยันว่าหลักฐานชิ้นนั้นมีค่ามากพอที่จะทำให้ใครบางคนต้องรีบลงมือ
เธอค่อย ๆ ปิดกล่องเอกสารแล้วจดจำรายละเอียดทั้งหมดที่เห็นในวันนี้ไว้ในใจ พร้อมให้คำมั่นกับตัวเองว่าจะตามหาความจริงให้ได้
ทว่าขณะเดินออกจากห้องเก็บของ สายลมจากหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้พัดกระดาษแผ่นหนึ่งปลิวตกลงบนพื้น มันเป็นเพียงเศษมุมกระดาษเล็ก ๆ ที่ถูกฉีกออกอย่างเร่งรีบ ราวกับมีใครบางคนเพิ่งรีบเอาหลักฐานสำคัญไปซ่อน
และนั่นทำให้หลินเยว่รู้ว่า มีคนลงมือก่อนเธอเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น
เช้าวันอาทิตย์ที่คฤหาสน์ตระกูลกู้เต็มไปด้วยความคึกคัก ญาติผู้ใหญ่และเครือญาติหลายสายเดินทางมาร่วมรับประทานอาหารกลางวันตามธรรมเนียมประจำเดือน หลินเยว่ซึ่งอยู่ในร่างของซูหว่านชิงเลือกแต่งกายเรียบง่ายด้วยชุดเดรสสีครีม ผูกผมอย่างสุภาพและแต่งหน้าเพียงบางเบา แตกต่างจากภาพจำของคุณผู้หญิงที่เคยเอาแต่หลบมุมและไม่กล้าพูดคุยกับใคร
ทันทีที่เธอเดินเข้าห้องรับแขก เสียงสนทนาหลายวงก็เงียบลงชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาดังขึ้นพร้อมสายตาที่ลอบมองเป็นระยะ
“ได้ข่าวว่าหลังป่วยฟื้นมาก็เปลี่ยนไป”
“เปลี่ยนจริงหรือแค่แกล้งทำ”
“ไม่นานก็คงเผยธาตุแท้ออกมา”
หลินเยว่ได้ยินทุกคำ แต่ยังคงรักษารอยยิ้มสงบนิ่ง เธอทักทายผู้ใหญ่ตามมารยาทก่อนนั่งลงข้างแม่บ้านใหญ่ที่ทำหน้าที่ดูแลงานเลี้ยง
ไม่นานนัก คุณหญิงรองของตระกูลกู้ก็เดินเข้ามาพร้อมกล่องกำมะหยี่สีแดง ภายในบรรจุสร้อยคอประดับอัญมณีโบราณซึ่งเป็นมรดกตกทอดของตระกูล นางเปิดให้ทุกคนชมด้วยสีหน้าภาคภูมิ
“นี่เป็นของที่คุณย่ามอบให้ฉัน เก็บรักษาไว้อย่างดีมาหลายปี”
ญาติหลายคนพากันชื่นชม บางคนขอจับดูใกล้ ๆ ก่อนส่งคืน หลังจากนั้นงานเลี้ยงดำเนินต่อไปอย่างราบรื่น จนกระทั่งถึงเวลาของหวาน คุณหญิงรองกลับส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ
“สร้อยของฉันหายไป”
ทุกคนรีบหันมองทันที
“หาให้ทั่ว”
คนรับใช้แตกตื่นเดินค้นหาตามโต๊ะ เก้าอี้ และพื้นห้อง แต่ไม่พบแม้แต่เงา คุณหญิงรองเริ่มมีสีหน้าเคร่งเครียด
ตอนที่ 7
“เมื่อครู่ฉันวางไว้ตรงนี้ ไม่มีคนนอกเข้ามา แสดงว่าคนในห้องต้องเป็นคนเอาไป”
ประโยคนั้นทำให้บรรยากาศตึงเครียด ไม่นาน สายตาหลายคู่ก็ค่อย ๆ หันมาหยุดที่หลินเยว่ ญาติผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้นเบา ๆ แต่ดังพอให้ทุกคนได้ยิน
“ช่วงนี้คุณผู้หญิงเพิ่งทะเลาะกับครอบครัวเดิม บางทีอาจกำลังต้องการเงินก็ได้”
อีกคนรีบเสริม
“เมื่อครู่ฉันเห็นเธอเดินผ่านโต๊ะที่วางกล่องกำมะหยี่พอดี”
คนรับใช้บางคนเริ่มกระซิบ
“หรือจะเป็นคุณผู้หญิงจริง ๆ”
หลินเยว่ไม่รีบร้อนแก้ตัว เธอเพียงนั่งนิ่งแล้วมองทุกคนอย่างใจเย็น คุณหญิงรองเดินเข้ามา
“หว่านชิง ถ้าเธอหยิบไปเพราะชอบ แค่คืนมาก็จบ ฉันจะไม่เอาเรื่อง”
最新チャプター
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 126
เขามองกระดาษบนโต๊ะ “แล้วเขียนอะไร”เธอยิ้ม “จดหมายถึงเพื่อนเก่าค่ะ”กู้เหยียนเซียวไม่ได้ถามว่าเป็นใคร ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยพยายามเปิดประตูบานที่เธอเลือกปิดเอาไว้ เขาเพียงเดินมานั่งข้าง ๆ“เขียนเสร็จหรือยัง”“ใกล้แล้วค่ะ”“ผมรอ”ซูหว่านชิงมองชายที่อยู่เคียงข้างตนมาตลอดชีวิต ก่อนก้มลงเขียนประโยคสุดท้าย“ขอบคุณที่ไม่ยอมแพ้ในวันที่ทุกอย่างพังทลาย เพราะความกล้าของเธอในวันนั้น ทำให้ฉันมีวันนี้”เธอวางปากกา พับจดหมายเก็บไว้ในสมุดบันทึกแล้วปิดมันลง“เสร็จแล้วค่ะ”กู้เหยียนเซียวลุกขึ้นและยื่นมือมาให้เหมือนที่ทำมาตลอดหลายสิบปี“กลับบ้านกันเถอะ”ซูหว่านชิงวางมือลงบนมือของเขา“กลับบ้านกันค่ะ”ทั้งสองเดินออกจากห้องทำงานไปด้วยกันด้านนอกโรงงาน คนงานรุ่นใหม่กำลังเลิกงาน ผู้หญิงหลายคนเดินออกมาพร้อมหนังสือเรียนในมือ เพราะบริษัทเปิดชั้นเรียนภาคค่ำให้พนักงานที่ต้องการศึกษาต่อเด็กหญิงคนหนึ่งเห็นซูหว่านชิงแล้วรีบโค้งทักทาย“คุณหญิงคะ”เธอหยุดเดิน “มีอะไรหรือ”“หนูอยากขอบคุณค่ะ แม่ของหนูเคยเรียนตัดเย็บจากมูลนิธิ ตอนนี้แม่เปิดร้านของตัวเองและส่งหนูเรียนหนังสือ หนูอยากเป็นนักบัญชีค่ะ”ซูหว่านชิงย
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 125
ซูหว่านชิงนิ่งไปคำพูดของเด็กวัยสิบสามทำให้เธอนึกถึงความตั้งใจของตนเองในวันที่เริ่มสร้างกิจการเธอยื่นมือไปลูบศีรษะลูกสาว“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเก่งกว่าแม่ให้ได้”หว่านอิงยิ้มกว้าง “แน่นอนค่ะ”“แต่จำไว้อย่างหนึ่ง”“อะไรคะ”“อย่าเก่งเพียงเรื่องหาเงิน ต้องเก่งเรื่องดูแลคนด้วย”เด็กสาวพยักหน้า “หนูจำได้ค่ะ”ซูหว่านชิงมองลูกสาวด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบายชีวิตก่อนของเธอเคยอยู่ในโลกที่ผู้หญิงสามารถเรียน ทำงาน และเลือกอนาคตของตัวเองได้มากมาย เมื่อมาถึงยุคนี้ เธอจึงพยายามสร้างพื้นที่เล็ก ๆ ที่ผู้หญิงจะได้รับโอกาสเช่นเดียวกัน วันนี้ เธอกำลังเห็นผลลัพธ์ของสิ่งที่เคยทำ ไม่ใช่เพียงจากโรงงานหรือมูลนิธิ แต่จากความคิดของเด็กผู้หญิงรุ่นใหม่ที่ไม่เคยตั้งคำถามว่าตนเองสามารถทำอะไรได้หรือไม่ พวกเธอเพียงถามว่าอยากทำอะไร และต้องพยายามอย่างไรจึงจะไปถึงจุดนั้นหลายปีต่อมา กู้หว่านอิงเข้าเรียนด้านการค้าและการบริหาร ก่อนกลับมาช่วยกิจการของครอบครัว เธอนำแนวคิดใหม่เข้ามาพัฒนาระบบการผลิตและขยายตลาดไปยังต่างประเทศ จนกิจการของตระกูลเติบโตขึ้นอีกหลายเท่าวันที่ลูกสาวนำรายงานผลประกอบการฉบับแรกมาวางตรงหน้า ซูหว่านชิงเปิ
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 124
กู้เหยียนเซียวมองลูก ก่อนมองภรรยา และถอนหายใจเหมือนนายทหารที่รู้ว่าการรบครั้งนี้ไม่มีทางชนะ“พ่อเล่นด้วยก็ได้”เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ดังขึ้นทั่วลานซูหว่านชิงยืนมองสามีถูกลูกสองคนลากไปยังสนามหญ้าแล้วอดยิ้มไม่ได้ไม่มีใครในกองทัพคงเชื่อว่า นายพลกู้เหยียนเซียวผู้เด็ดขาดสามารถยอมแพ้ได้ง่ายถึงเพียงนี้แต่สำหรับเขา การยอมให้คนที่รักบงการชีวิตเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ใช่ความพ่ายแพ้กลับเป็นความสุขที่ครั้งหนึ่งเขาไม่เคยคิดว่าตนเองจะมีและนับจากวันนั้น คนในคฤหาสน์ต่างรู้กันโดยไม่ต้องมีใครบอกว่า ผู้มีอำนาจสูงสุดของบ้านไม่ได้สวมเครื่องแบบนายพลแต่คือคุณหญิงซูหว่านชิง ผู้สามารถสั่งนายพลผู้เกรียงไกรให้กลับมากินข้าว เล่นกับลูก และพักผ่อนให้ตรงเวลาได้ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำลูกสาวของคุณหญิงจอมบงการสิบปีผ่านไป เด็กหญิงตัวเล็กที่เคยวิ่งตามกู้เหยียนเซียวไปทั่วคฤหาสน์เติบโตเป็นเด็กสาววัยสิบสามปี นามว่า “กู้หว่านอิง”หว่านอิงมีใบหน้างดงามเหมือนมารดา แต่ดวงตากลับเหมือนบิดาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน ที่สำคัญคือนิสัยเด็ดเดี่ยวและความคิดเป็นของตัวเองจนคนทั้งคฤหาสน์ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าคุณหญิงซูหว่านชิงมีผู้สืบทอดแล้
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 123
นายพลผู้แพ้ทางภรรยาหลังจากเรื่องราววุ่นวายทั้งหมดผ่านพ้น ชีวิตสมรสครั้งใหม่ของซูหว่านชิงและกู้เหยียนเซียวกลับไม่ได้เต็มไปด้วยพิธีการหรือความเคร่งขรึมอย่างที่คนภายนอกจินตนาการ ตรงกันข้าม ภายในคฤหาสน์ตระกูลกู้กลับมีเรื่องเล็กเรื่องน้อยให้คนรับใช้แอบหัวเราะกันแทบทุกวันโดยเฉพาะเรื่องของท่านนายพลผู้เด็ดขาดที่ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง ยกเว้นภรรยาของเขาเพียงคนเดียวเช้าวันหนึ่ง กู้เหยียนเซียวกำลังจะออกจากบ้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างดี เขาแต่งเครื่องแบบเรียบร้อยและเดินลงมาถึงห้องโถงแล้ว แต่กลับพบซูหว่านชิงยืนกอดอกขวางประตูอยู่“จะไปไหนคะ”“กองบัญชาการ”“อาหารเช้าล่ะ”ชายหนุ่มชะงัก “ผมจะกินที่นั่น”“เมื่อวานก็พูดแบบนี้ สุดท้ายเฉินกั๋วเฉียงบอกว่าคุณไม่ได้กินอะไรจนบ่าย”กู้เหยียนเซียวเหลือบมองคนสนิทที่ยืนอยู่ด้านหลังทันที เฉินกั๋วเฉียงรีบก้มหน้า“ผมไม่ได้ตั้งใจฟ้องครับ”ซูหว่านชิงหันไปมองสามี “กลับไปนั่งค่ะ”นายทหารที่สามารถสั่งกำลังพลนับพันคนได้โดยไม่มีใครกล้าตั้งคำถาม กลับหันหลังเดินกลับไปยังโต๊ะอาหารอย่างว่าง่าย คนรับใช้รอบห้องพยายามกลั้นหัวเราะสุดความสามารถ ซูหว่านชิงนั่งลงฝั่งตรงข้ามแล้วเลื่อนชาม
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 122
หลินเยว่เดินตรวจโรงงานเช่นเคย แม้ทุกคนจะเรียกเธอว่า “คุณหญิง” ด้วยความเคารพ แต่เธอก็ยังทักทายคนงานทุกคนด้วยรอยยิ้ม และจำชื่อของหลายคนได้อย่างแม่นยำ ระหว่างทาง เด็กหญิงคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหา“คุณหญิงคะ หนูสอบเข้าโรงเรียนบัญชีได้แล้ว”หลินเยว่ย่อตัวลงลูบศีรษะเด็กน้อย “เก่งมาก ตั้งใจเรียนนะ”“โตขึ้นหนูจะกลับมาช่วยมูลนิธิเหมือนคุณหญิง”คำตอบไร้เดียงสาทำให้ผู้ใหญ่รอบข้างหัวเราะด้วยความเอ็นดูในอีกด้านหนึ่ง กู้เหยียนเซียวเองก็ได้รับการยกย่องในฐานะนายพลผู้ซื่อสัตย์ เขายังคงรับราชการด้วยความเที่ยงธรรมและได้รับความไว้วางใจจากทั้งผู้บังคับบัญชาและประชาชนแม้งานจะหนักเพียงใด แต่เขาไม่เคยลืมสัญญาที่ให้ไว้กับหลินเยว่ ทุกเย็น หากไม่มีภารกิจเร่งด่วน เขาจะกลับมารับประทานอาหารกับครอบครัวเสมอหลังจากทั้งสองเริ่มต้นชีวิตคู่ใหม่ได้ไม่นาน คฤหาสน์ก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กชายและเด็กหญิงฝาแฝดที่เข้ามาเติมเต็มความอบอุ่นให้บ้านกู้เหยียนเซียวซึ่งเคยเป็นนายทหารผู้เคร่งขรึม กลับยอมกลายเป็นม้าจำเป็นให้ลูก ๆ ขี่เล่นทั่วสวน ขณะที่หลินเยว่มักนั่งหัวเราะมองภาพนั้นอยู่ใต้ต้นเหมย วันหนึ่ง คุณย่าตระกูลกู้เอ่ยกับหลินเย
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 121
ระหว่างเดินทางกลับคฤหาสน์ คำพูดนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ คืนนั้น เธอเปิดสมุดบันทึกที่ใช้เขียนความคิดมาตลอดหลายปี พลิกย้อนกลับไปยังหน้าที่บันทึกเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ มีหน้าหนึ่งเขียนถึงวันที่กู้เหยียนเซียวช่วยเธอจากการลอบสังหาร อีกหน้าหนึ่งบันทึกคืนที่เขายอมรับผิดและขอเริ่มต้นใหม่ และอีกหลายหน้าที่เต็มไปด้วยเรื่องราวของการอยู่เคียงข้างกันในวันที่ยากลำบาก เธอค่อย ๆ เขียนบรรทัดใหม่ลงไป“บางที ฉันอาจไม่ได้กำลังรอคำตอบจากหัวใจ แต่กำลังรอให้ตัวเองกล้าพอที่จะมีความสุข”เช้าวันถัดมา หลินเยว่เป็นฝ่ายส่งจดหมายถึงกู้เหยียนเซียวแทน ข้อความมีเพียงประโยคเดียว“วันนี้หลังพระอาทิตย์ตก ขอให้มาพบกันที่เนินเขาเดิม”เมื่อถึงเวลา กู้เหยียนเซียวเดินทางมาถึงสถานที่ที่เคยขอเธอแต่งงานครั้งก่อน ทุกอย่างยังเหมือนเดิม ทั้งต้นไม้ ลมเย็น และแสงสุดท้ายของวัน สิ่งที่แตกต่างคือ หลินเยว่มายืนรอเขาอยู่ก่อนแล้ว เธอสวมชุดเรียบง่ายสีฟ้าอ่อน มือทั้งสองประสานกันไว้ด้านหน้า ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า กู้เหยียนเซียวเดินเข้าไปหา“เกิดอะไรขึ้นหรือ”เธอยิ้ม“ครั้งก่อน คุณเป็นคนถามฉัน วันนี้ ขอให้ฉันเป็นคนพูดบ้าง”ชายหนุ่มมองเ
あなたも気に入るかもしれません
บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี156.6K ビューยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น276.3K ビューปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.3K ビューเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.0K ビューตัวประกอบอย่างข้า ขอลาออกจากการเป็นภรรยาของท่านโหว
ซูเล่อเหยียน750 ビューทะลุมิติมาพร้อมพรวาจาศักดิ์สิทธิ์ชีวิตนี้ข้าจะรวย
ภัสสพิชชา236 ビューนางเอกนิยายเรื่องนี้เหตุใดุถึงเป็นบุรุษไปได้เล่า
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า96 ビューปราบสามีคลั่งด้วยจุมพิต
เซี่ยเค่อ75 ビュー
