LOGINShare
ขอช่วย
publish date:
2026-04-04 19:14:30“ห้ามบอกว่าบ้านเรา…จะมีผักอร่อยกินในวันข้างหน้า”
คำพูดนั้นฟังดูเหมือนเด็กพูดเล่น แต่สายตาป้าเหลียนหรี่ลงอย่างจับผิด
“หืม… มีอะไรให้ป้าช่วยดูไหมล่ะ แม่ลูกสามนี้ดูมีความลับเชียวนะ”
“ไม่มีหรอกค่ะป้าเหลียน แค่ทำให้เด็ก ๆ สนุกกันเฉย ๆ” อวี้ซินรีบหัวเราะกลบเกลื่อน ป้าเหลียนยืนนิ่งไปพักใหญ่
“แล้วที่ว่าได้เงินเดือนสามีของเธอมา 12 หยวน” นางเอ่ย
“ป้าจ๊ะ ถ้าจะมายืมกัน บอกนะว่า เดือนก่อน ๆ ฉันไม่มีเงินยังไปยืมลุงหลี่ ป้าเจ้า อยู่เลยค่ะ เลยเอาไปใช้หนี้เขาแล้ว นัดเขาเอาไว้”
“เหรอ ๆ” สุดท้ายป้าเหลียนก็ถอนหายใจ
“เออ ๆ ไม่เป็นไร ๆ ก็พอรู้ แต่ว่า ป้าอยากจะพาสามีไปหาหมอ ไม่มีเงิน”
“เป็นอะไรหรือจ๊ะ”
“ถูกไม้ตำเข้าไปในน่อง กำลังมีหนอง ไข้ขึ้นนะ ไม่รู้จะทำอย่างไร” สีหน้าและแววตาหนักใจจริง ๆ
“ช่างเถอะ ๆ จะแวะไปที่บ้านสหายหลิงดู ว่าจะหยิบยืมได้ไหม” นางรีบขอตัว อวี้ซินหายใจโล่ง แต่ก็พอจะรู้ว่า ถ้าสามีของป้าเหลียนไม่รักษา อาจจะติดเชื้อตายก็เป็นได้ แต่ยังไม่วาย... อวี้ซินบอกลูก ๆ
“สองคนจำไว้นะจ๊ะ อย่าพูดเรื่องปลูกผัก หรือเรื่องในบ้านของเรามีอะไรให้ใครฟัง เพราะว่ามันเป็นความลับของเรานะลูก เราสามคน”
“แม่ ถ้าพ่อกลับมาละคะ”
“ไว้แม่จะบอกอีกทีนะคะ เข้าใจไหม แต่ตอนนี้มันยังเป็นความลับอยู่”
“เข้าใจครับแม่”
“เข้าใจครับ” อวี้ซินยื่นนิ้วก้อยออกไป และเด็ก ๆ ก็ทำตาม ก่อนจะเกี่ยวก้อยกัน
“นี่คือ... การทำคำสัญญากันนะคะ มันคือความลับ”
“ความลับครับ”
“หนูจะไม่บอกใครค่ะ” เด็กฝาแฝดทำท่าตั้งใจเหมือน ทำให้เธอยิ้มกว้าง
อวี้ซินยังคิดถึงใบหน้าของป้าเหลียนที่เดินจากไปอย่างเร่งรีบ ความรู้สึกโล่งอก เธอรอดพ้นคำซักไซ้ของนาง แต่กลับถูกแทนที่ด้วยความกังวล ‘ถ้าป้าเหลียนพูดจริงเรื่องสามีของป้า เขาอาจติดเชื้อหนักก็ได้… ไข้ขึ้น แผลมีหนอง ไม้ฝังในน่อง… ถ้าปล่อยไว้นานอาจถึงตาย’ อวี้ซินกอดอก ยืนนิ่งครู่ใหญ่ก่อนถอนหายใจ
‘เราจะปล่อยให้เขาตายต่อหน้าต่อตาหรือ ไม่ได้! ถึงจะจับผิดเก่ง แต่เวลาอย่างนี้ ก็น่าเป็นห่วง อีกอย่างถ้าลุงเหลียนตาย ป้าเหลียนคงจะลำบากมาก ยังไงก็เป็นคนบ้านเดียวกัน’
เธอรีบเรียกระบบ
[ค้นหาวิธีรักษาแผลไม้ตำติดเชื้อ]
[ตัวเลือก นี่คือวิธีโบราณ ใช้มีดสะอาดบ่งเอาเศษไม้ออก แล้วล้างด้วยน้ำเดือดหรือน้ำต้มสมุนไพร ใส่ยาฆ่าเชื้อแบบพื้นบ้าน คือน้ำคั้นสมุนไพรสด ปิดแผล ให้กินยาสมุนไพรแก้อักเสบและลดไข้ล]
[ตัวเลือกที่สอง ซื้อยาฆ่าเชื้อสำเร็จรูป 300 แต้ม ชุดเครื่องมือแพทย์ 800 แต้ม]
“แพง”
[แต่เก็บเอาไว้ใช้ได้ตลอดไป คุณสามารถทำทั้งสองควบคู่กัน เพื่อให้ปลอดภัยและสมจริง] อวี้ซินคิดในใจ กำลังชั่งน้ำหนักอยู่
“แต่เดี๋ยว ฉันทำภารกิจตั้งหลายอย่าง คุณไม่ได้ให้คะแนนพิเศษกับฉันเลย ในตอนที่ทำภารกิจสำเร็จ”
[เนื่องจากว่า คุณได้คะแนนพิเศษไป ในเรื่องเงินเดือนของสามี หากได้รับการชดเชย และยอดแต้มยังสูง จะถูกระงับการให้แต้มในการทำภารกิจสำเร็จ]
“หา! มีแบบนี้ด้วย”
[เงื่อนไขอยู่ในคู่มือ แสดงว่าคุณไม่ได้อ่าน]
“อ๊า! ฉันจะทำอะไรพร้อมกันหลายอย่างได้อย่างไร ฉันเป็นคนนะ ไม่ใช่จักรกล เอไอ หรือว่าระบบ”
[ตอนนี้คุณจะเลือกวิธีใด]
“ช่วยเหลือชีวิตคนสำคัญ”
[ใช้ในกรณีที่ช่วยชีวิตคนจะได้แต้ม 2000 แต้ม]
“ตกลง เอาแบบตัวเลือกที่สอง”
[ซื้อยาฆ่าเชื้อสำเร็จรูป 300 แต้ม ชุดเครื่องมือแพทย์ 800 แต้ม]
“ค่ะ” เธอตอบแบบกลั้นใจ แต่นี่คือชีวิตที่แท้จริง หากจำเป็นที่จะเทคะแนนที่มีทั้งหมดที่มี เพื่อช่วยชีวิตคน ฉันก็ยินดี”
แวบ! [ได้ตามที่ขอ]
[ต้องใช้วิธี ที่ดูไม่ผิดสังเกต ถ้าอยู่ดี ๆ เอายาสมัยปัจจุบันมาใช้ หรือไปให้คนอื่น อาจต้องสงสัยแน่]
[แต้มเหลือปัจจุบัน 9910 แต้ม]
“ฉันจะระวังตัวค่ะ” แล้วอวี้ซินหันไปเรียกลูก ๆ
“เจี้ยนหมิง อี้หลัน อยู่บ้านเล่นกันดี ๆ นะ อย่าไปไหน แม่จะไปหาป้าเหลียน แป๊บเดียว”
“แม่จะไปไหนนะ?”
“ไปดูคนเจ็บ… ลูกสองคนต้องอยู่ในบ้าน ฟังแม่ดี ๆ นะ ห้ามเปิดประตูให้ใครทั้งนั้น ทั้งรู้จัก และที่ไม่รู้จัก”
“ค่ะ” “ครับ” เธอย่อตัวลูบหัวลูกทั้งคู่ก่อนออกจากบ้าน
บ้านป้าเหลียน ที่อยู่ท้ายซอยเล็ก ๆ บ้านเริ่มเก่า และหลังคาที่มุงฟางก็เริ่มรั่ว เสียงคนครางดังลอดออกมาจากห้องด้านใน
“ป้าเหลียน ลุงเหลียน” เธอตะโกนเรียกคนที่อยู่ข้างใน
“อวี้ซิน? มาทำไม…” ป้าเหลียนโผล่มาจากข้างหลัง หญิงสาวรีบหันไป สีหน้าเปลี่ยนไป ท่าทีเห็นอกเห็นใจ
“ก็ที่ป้าบอกว่า ลุงไม่สบาย ฉันก็พลอยใจคอไม่ดีไปด้วย ก็เลยแวะมาดูค่ะ อยากมาเยี่ยม” พร้อมกับยื่นของ เป็นข้าวสาร และก้อนสมุนไพรสำหรับปรุง แล้วยังมีไข่ไก่อีก
“อะไรกันนะ”
Latest chapter
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ ฉันรอเธอนะ หงส์ขาว
หงส์ขาวปรากฏในมุมสายตา แสงสีขาวระยิบระยับจาง ๆ คล้ายละอองหิมะในอากาศ[อวี้ซิน… เธอทำภารกิจครบทั้งห้าด้านแล้ว] เสียงของหงส์ขาวนุ่มนวล เหมือนกระซิบกลางหัวใจ‘ห้าด้าน?’ เธอถามในใจรู้สึกโหวงเหวง เหมือนว่าหงส์ขาวจะมาลา แล้วก็ไม่อยู่กับเธอแล้ว[ภารกิจชีวิต ครอบครัว ความเมตตา การสร้างสรรค์ และศรัทธา เธอผ่านทั้งหมดแล้ว]‘แล้วฉันจะหายไป หรือว่าเธอจะหายไป?’[เธอมีสิทธิ์เลือกอยู่ในโลกนี้ตลอดไป]อวี้ซินหลุบตาลง เห็นนิ้วมือของอวี้เหวินเจ๋อยังสอดประสานกับมือของเธอ เด็กทั้งสองกำลังหัวเราะคิกคักอยู่ตรงหน้า ภาพนั้นชัดเจนยิ่งกว่าฝันใด ๆ‘แล้วเธอละหงส์ขาว เธอก็จะหายไปใช่ไหม เพราะฉันได้เลือกแล้ว ฉันขออยู่ตรงนี้ อยู่กับคนที่ฉันรัก อยู่กับครอบครัวนี้อย่างมีความสุข หงส์ขาว’อวี้ซินนึกกลัวเหมือนกัน หรือหงส์ขาวจะจากไปตลอดกาล การใช้ชีวิตโดยไม่มีหงส์ขาวต้องลำบากแน่ ๆ ใจหายวับ...‘ตอบสิหงส์ขาว หรือว่าเธอจะหายไป?’ เสียงในใจของอวี้ซินสั่นพร่า ราวกับสายลมพัดผ่านกลีบดอกบ๊วยในยามค่ำคืน[@#$^*!*&#$] เสียงเหมือนวิทยุที่จูนไม่ตรงช่อง เสียงของหงส์ขาวในครั้งนี้ฟังดูไกลเหลือเกิน เหมือนดังมาจากปลายขอบฟ้า‘หงส์ขาว… เธอก็จะหา
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ จบภารกิจที่หนึ่ง
‘โอเค พรุ่งนี้นะ วันนี้ฉันยังช็อกอยู่ สรุปแล้วเรื่องเมื่อกี้ มันคือเรื่องจริงไหม’แต่หงส์ขาวก็ไม่ตอบเสียแล้วเด็กสองคนยังแหกปากเรียกแม่อยู่ข้างนอก แม้จะเป็นความวุ่นวาย แต่เธอก็คิดว่า เลือกแบบนี้ดีที่สุดกลิ่นสบู่สมุนไพรจาง ๆ จากฝ่ามือยังติดอยู่ข้างแก้ม อวี้ซินล้างหน้าจนเย็นเฉียบ แล้วเงยหน้ามองเงาตัวเองในกระจก ไม่มีน้ำตาเธอ มีเพียงแต่รอยยิ้มกลับปรากฏขึ้นแทน‘ฉันเลือกที่จะอยู่ในโลกนี้ และอยู่กับพี่เจ๋อ กับลูก’“รอเดี๋ยวนะเด็ก ๆ แม่จะเสร็จแล้ว”ทว่าเสียงเด็ก ๆ ก็หายไป จนอวี้ซินต้องรีบอาบน้ำ และแต่งตัวออกมาจากห้องน้ำ เธอไม่รู้ว่าการอยู่ต่อจะพาไปถึงไหน แต่รู้เพียงว่าตอนนี้... มีสองชีวิตเล็ก ๆ ที่ต้องพึ่งเธอ และมีชายคนหนึ่งที่ยังใหเธอได้กอดเสียงฝีเท้าดังขึ้นตรงลานหน้าบ้าน… เสียงประตูไม้เปิดออก พร้อมกลิ่นอุ่นของขนมแป้งนึ่งลอยเข้ามา“พ่อกลับมาแล้ว” อวี้เหวินเจ๋อยิ้มให้กับเด็ก ๆ“เป็นไงบ้างเมื่อคืนสนุกไหมคะ”“ก็ไม่เท่าไรหรอก เพราะว่าพ่อคิดถึงหนูกับแม่ เอ่อ... แล้วแม่ล่ะ”“แม่กำลังอาบน้ำคะ”“พี่เจ๋อ...” เสียงเรียกของเธอดังขึ้น“มาพอดี พี่ซื้อมาฝาก”“โอ้! กำลังหิวค่ะ”“ใช่ กำลังหิวอยู่เลย”“ไปเ
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ บาดหัวใจ
ดูเหมือนร่างเธอแข็งทื่อ และอวี้ซินก็ยังพูดในสิ่งที่อยู่ในจิตใจของเธอ[คืนที่เกิดเรื่อง ทำให้เธอมาอยู่ที่นี่เมื่อหกเดือนก่อน เธอรอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ ทว่านอนอยู่ในห้องไอซียู ยังไม่รู้สึกตัว]‘แล้วเธอหมายถึงอะไรล่ะ ทำไมต้องมาบอกตอนนี้’ น้ำตาของเธอรื้นขึ้น[ภารกิจสุดท้ายของเธอกำลังเริ่มต้น] เสียงของหงส์ขาวนั้นดังชัดเจนอวี้ซินขยับริมฝีปากถาม‘ภารกิจ? ภารกิจอะไร? ฉันตายแล้วหรือยังไง?’[ไม่ เธอยังมีชีวิตอยู่ ร่างกายของเธอนอนอยู่ในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง สมองของเธออยู่ในภาวะโคม่า แต่จิตวิญญาณถูกดึงมาที่นี่]ภาพของลูกชายวัยจะสี่ขวบ เจี้ยนหมิงและอี้หลันปรากฏขึ้นในหัว ใบหน้ายิ้มแป้นของเด็กทั้งคู่ที่เรียกเธอว่าแม่ ด้วยเสียงใส ๆ แล้วต่อด้วยภาพชายอีกคนหนึ่ง“พี่เจ๋อ” อวี้เหวินเจ๋อสามีที่อบอุ่นที่สุดในโลก หัวใจอวี้ซินหดรัดจนแทบหายใจไม่ออก‘แล้วฉันต้องกลับไปหรือยังไง’ เธอยังถามประโยคนั้นซ้ำ ๆ‘แล้วพวกเขาล่ะ... พวกเขาจะอยู่อย่างไร’ น้ำตาร่วงเผาะลงมาในทันที ภาพในหัวหมุนวูบ อวี้ซินเห็นตัวเองที่อยู่กำลังนั่งอยู่ที่บ้านหลังเดิม ที่โต๊ะกินข้าว เด็กสองคนที่น่ารักร้องบอกแม่ว่าหิว ๆ พร้อม ๆ กัน เพื่อจะให้แม่ป้
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ ทางเลือก
คนเป็นพ่ออาสาพาเด็ก ๆ อาบน้ำ และพาใส่ชุดนอน ส่งลูก ๆ เข้านอนเรียบร้อยอวี้เหวินเจ๋ออาบน้ำเสร็จ ก็มานั่งรออวี้ซินที่เข้าห้องน้ำต่อจากเขา ชายหนุ่มนั่งมองท้องฟ้า และบรรยากาศโดยรอบ สายลมเย็นยามเย็นพัดผ่านมากระทบที่ใบหน้า เขาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดอวี้ซินเมื่ออาบน้ำเสร็จ ก็รีบเข้ามาหาสามี“เป็นอย่างไรบ้างคะ อากาศที่นี่แตกต่างจากที่บ้านเราไหม”“มาก แต่พี่ก็ชอบนะ มันมีกลิ่นของความเจริญ ที่มาพร้อมกับความหวังนะ”“ฮึ! มันเป็นอย่างไรหรือคะ” เธอนั่งหลับตาลง แล้วสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด“สดชื่น” อวี้เหวินเจ๋อถึงกับหัวเราะออกมา แต่พอเธอลืมตาขึ้น ใบหน้าของสามีก็ห่างไม่ถึงคืบ“คืนนี้”“อะไร?” ใบหน้าของอวี้ซินเหรอหรา“ก็...” ทำตากรุ้มกริ่ม และตาเล็กตาน้อย“พี่นี่!” เธอจิ้มนิ้วไปที่ปลายจมูกของเขา แต่อวี้เหวินเจ๋อกับจับมือของเธอ แล้วเอาเข้าปาก“ทำอะไร พี่เจ๋อนี่ ทะลึ่งใหญ่นะเดี๋ยวนี้”ทว่าเขาก็รวบร่างของเธอเอาไว้ทั้งร่าง “มาเถอะ เข้านอน พี่ง่วงแล้ว อีกอย่างก่อนนอนเราต้องมีอะไรทำกัน”“พี่เจ๋อ ฉันเหนื่อย จนขาจะหลุดแล้ว”“ฮื้อ... อาซินนอนเฉย ๆ ที่เหลือพี่เจ๋อทำเอง”“หื่นหนักนะคะ”“จ้ะ” ยอมรับหน้าตาเฉย แต่เธอก็
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ หุ้นส่วนกันตลอดไป
“ผมกับอาซินไม่เคยคิดว่าจะได้เจอพวกคุณอีก ต้องขอบคุณที่ทำให้วันนี้ของพวกเราเป็นวันที่น่าจดจำที่สุดในชีวิต”“ค่ะ แล้วยังให้ความทรงจำแสนดีที่ปักกิ่ง”“ขอให้มีความสุขครับ”“ต้องอวยพรว่า ให้ทุกคนมีสุขภาพแข็งแรงด้วยค่ะ”ทุกคนยกแก้วของตัวเองขึ้นดื่ม หลิวเจี้ยนหงยกคิ้ว “ผมตั้งใจไว้เลยว่า หากวันใดที่ผมได้เริ่มธุรกิจของตัวเอง พี่เจ๋อกับพี่สะใภ้จะต้องมีชื่อร่วมในนั้นแน่นอน”อวี้ซินชะงัก ในใจพร่างพราว ‘หา... ธุรกิจ?’ หัวใจเต้นแรงจะระเบิดแล้ว นี่เท่ากับจะกลายเป็นมหาเศรษฐี“ทำอะไรหรือครับ” อวี้เหวินเจ๋อถาม“ผมตั้งใจจะเปิดโรงงานผลิตรถยนต์ เราจะเริ่มจากเล็ก ๆ ก่อนในปักกิ่ง ผมเรียนด้านเครื่องกลมา พอมีทุนอยู่บ้าง” เขาหันไปยิ้มกับภรรยา“และอวิ๋นเอ๋อร์ก็เห็นด้วยกับธุรกิจตัวนี้ อีกอย่างคุณพ่อของอวิ๋นเอ๋อร์ก็สนับสนุนด้วย”“แน่นอนค่ะ ถ้าได้คุณพ่อหนุนหลัง พี่จะไปได้ไกลค่ะ” หลี่ซิวอวิ๋นตอบ“พี่เจ๋อก็อยู่ในหน่วยซ่อมบำรุง อยู่ไปนาน ๆ ฝีมือก็คงจะไม่ธรรมดา ฉันว่าเหมาะมากเลยค่ะ เราต้องมีงานให้พี่เจ๋อช่วยในอนาคต”อวี้เหวินเจ๋อสีหน้ามั่นคงและมุ่งมั่น “ถ้าอย่างนั้นผมคงจะต้องตั้งใจทำงาน เรียนรู้ แต่เรื่องถึงขนาดจะให้พ
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ ต้องฉลอง
“ก็มีอาหารจากภัตตาคารมานะสิ”“อะไรนะคะ” อวี้ซินยิ้มดวงตาเปล่งประกายอย่างมีความสุข เพราะว่าอะไรก็ไม่ดีเท่า มีเพื่อนจริงใจ แล้วยังเป็นเศรษฐีเสียอีก“ใกล้เวลานัดหมาย ประเดี๋ยวก็คงมา”“ต้องเตรียมอะไรบ้างคะเนี่ย”“ไม่ต้อง พวกนั้นเอามาครบ เราเพียงแต่นั่งกิน ตอนเก็บพวกนี้เขาก็เก็บทุกอย่างกลับไปด้วย”‘ที่ปักกิ่งในยุคนี้ มีคนคิดแบบนี้ด้วยหรือ’ อวี้ซินอดที่จะสงสัยไม่ได้พลางนึกถึงหงส์ขาว ที่บอกว่า มีคนแบบเธออยู่เยอะเหมือนกัน และต้องแข่งขันกัน เพื่อจะได้แต้มพิเศษ เหมือนครั้งก่อนที่เธอได้ไงติ๊ง...[ภารกิจย้ายบ้านสำเร็จ ได้รับ 1000 แต้ม ขออวยพรให้เธอและครอบครัวมีความสุขยิ่ง ๆ ขึ้นไป]‘และที่ฉันสงสัยว่า มีคนแบบฉันเยอะแยะ’[เธอยังมาถึงที่นี่ได้ เชื่อเถอะ มีอีกหลายคน]‘น่าสนุกนะ ชีวิตที่ปักกิ่ง ขอบคุณนะหงส์ขาว ฉันจะใช้ชีวิตที่เหลือให้ดี’[ชีวิตเลือกที่จะเป็นได้ แม้เราจะเลือกเกิดไม่ได้ ไปกินข้าวกับพวกเขาเถอะ][ปัจจุบัน แต้มคงเหลือ 15,307]พนักงานจากภัตตาคารมาส่งอาหาร และกำลังจัดโต๊ะแล้ว อวี้ซินเดินไปสมทบกับทุกคน กลิ่นอาหารลอยคลุ้งขึ้นมา“อาหารทั้งหมดนี่มาจากภัตตาคารจิ่วซิ่งหยวน ที่ตั้งอยู่ตรงหัวมุมถน
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ ต้องได้รับการแก้ไข
รุ่งเช้าวันถัดมา ฟ้าเพิ่งสาง กลิ่นข้าวสุกหอมกรุ่นลอยคลุ้งในครัว อวี้ซินตักข้าวต้มข้น ๆ ลงถ้วยเล็กให้ลูกฝาแฝดคนละถ้วย มือเล็กๆ สองคู่ยกถ้วยขึ้นซดเสียงดังซู้ด ๆ“แม่ วันนี้ไปไหนหรือ” เจี้ยนหมิงถาม ดวงตากลมใสยังปรือเพราะง่วง“แม่ต้องไปรายงานตัวที่บ้านผู้ใหญ่บ้านจ้ะ ต้
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ จดหมายคือหลักฐาน
วันนี้เธอเห็นข้อความในจดหมาย เป็นหลักฐานชั้นดี เขาแอบซุกมาใต้หีบเสื้อผ้าเก่าหรือว่า... ที่จริงแล้ว อวี้ซินก็ได้เห็นจดหมายฉบับนี้แล้ว แต่เกิดความกลัว จึงไม่กล้าที่จะเรียกร้องอะไร เนื่องจากคนอีกฝ่ายเป็นคนมีบารมีและอำนาจ ถ้าไปผิดใจกับพวกเขา หญิงสาวกับลูก ๆ ก็คงจะอยู่ลำบากรายละเอียดเง
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ ลูกรักของแม่
เด็กทั้งสองวิ่งไล่กันอย่างสนุกสนาน เท้าเล็ก ๆ เปื้อนดินเปื้อนฝุ่นดูเลอะไปหมด รองเท้าก็เก่าแสนเก่า“แม่ขา... หนูจะเล่นน้ำ” เสียงอี้หลันเจื้อยแจ้ว ทำท่าจะรีบถอดเสื้อผ้าเก่า ๆ ออกโดยไม่รอให้แม่สั่ง เจี้ยนหมิงก็ไม่ยอมน้อยหน้า ยืนยิ้มแฉ่ง เผยฟันน้ำนมที่ยังขึ้นไม่ครบ“เดี๋ยว ๆ ก่อนลงน้ำ ต้องมาหาแม่ก่อน แ
ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ หาแต้มเพิ่ม
“แม่ทำอะไรคะ?” อี้หลันถาม เด็กสองคนยังพูดไม่ค่อยชัด แต่คนเป็นแม่ฟังรู้เรื่องทุกคำของเด็กน้อยสองคน“กำลังทำก้อนสมุนไพรไง จะได้เอาไปแจก หรือว่าขาย ไม่งั้นก็แลกเป็นอะไรกลับมาที่บ้านเรา”“ถ้าอย่างนั้นหนูช่วย”“หนูก็ช่วย”“ได้สิ! อี้หลัน เจี้ยนหมิง ช่วยแม่ด้วยนะ แม้นั่งยิ้มอยู่ใกล้ ๆ แม่ แม่ก็พอใจแล้วจ้
You May Also Like
ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS
อี๋เหมี่ยว4.1K viewsทะลุมิติมาเป็นเมียโจร
ภัสสพิชชา462 viewsฉินเซียวเมื่อฉันเป็นสาวน้อยชาเขียวในนิยาย
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค11.1K viewsทะลุมิติมาเป็นเด็กชายผู้กู้คืนศักดิ์ศรีของชาวนา
หนึ่งบุปผา514 viewsทะลุมิติมาอยู่ในสงครามสุดท้ายพร้อมมิติตุนเสบียง
ภัสสพิชชา923 viewsครัววิเศษของม่ามี๊ลูกสอง
จันทร์ส่องแสง9.4K viewsชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค7.5K viewsซูเหยาเมื่อฉันกลายเป็นแม่เลี้ยงผู้โหดร้าย
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค11.6K views
