Se connecterPartager
6
Date de publication:
2026-10-28 21:45:41“ข้าจะทำให้เขาเห็นว่าข้าเป็นสตรีชอบวุ่นวาย เจ้ากี้เจ้าการ และไม่เหมาะจะอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน”
เสี่ยวเถาก้มมองแผนบนโต๊ะ
“แต่พระชายาเพิ่งรับปากว่าจะไม่ก่อเรื่องนะเพคะ”
“ข้าไม่ได้จะก่อเรื่องเสียหน่อย”
“แล้วจะทำอะไรเพคะ”
“ทำงานให้ดีจนเขารู้สึกว่าข้ายุ่งยาก!”
เสี่ยวเถายิ่งฟังยิ่งงง
“บ่าวไม่เข้าใจเพคะ”
“ไม่เป็นไร พรุ่งนี้เจ้าจะเข้าใจเอง”
เหมยฮวาหยิบกระดาษอีกแผ่นมาเขียนหัวข้อใหญ่
แผนสลัดสามี ฉบับที่หนึ่ง ปฏิวัติระเบียบในจวน
นางมองข้อความนั้นด้วยความพึงพอใจ
ในโลกเดิม เธอเคยจัดงานที่มีแขกหลายพันคน บริหารทีมงานหลายสิบชีวิต และรับมือกับลูกค้าที่เปลี่ยนใจทุกครึ่งชั่วยาม
แค่จัดระเบียบเรือนพักในจวนอ๋อง จะยากสักเท่าไรกันเชียว
ที่สำคัญ นางจะไม่ทำร้ายใคร ไม่สร้างความเสียหาย และไม่ผิดคำพูดที่ให้ไว้กับลี่เซียว
เพียงแค่ทำให้เขารู้สึกว่านางไม่ใช่ภรรยาที่เหมาะสมเท่านั้น
“สามสิบวัน...”
เหมยฮวาพึมพำพลางกำหมัด
“ข้าจะต้องได้อิสรภาพกลับมา!”
เสี่ยวเถามองเจ้านายด้วยความกังวล
“พระชายาเพคะ”
“ว่าอย่างไร”
“หากท่านอ๋องไม่ยอมหย่าจริง ๆ จะทำอย่างไร”
เหมยฮวาชะงักไปครู่หนึ่ง
ก่อนยิ้มอย่างมุ่งมั่น
“เช่นนั้นข้าก็จะหาวิธีอื่นที่ถูกต้องตามกฎหมายต่อไป”
“พระชายาไม่ยอมแพ้หรือเพคะ”
“แน่นอน”
นางก้มมองกระดาษแผนชีวิตอีกครั้ง
“ข้าอุตส่าห์ได้เริ่มชีวิตใหม่ทั้งที จะยอมให้ผู้อื่นกำหนดจุดจบของข้าอีกได้อย่างไร”
แสงแดดยามสายส่องผ่านหน้าต่างลงบนโต๊ะ
เหมยฮวาค่อย ๆ เก็บกระดาษทั้งหมดใส่กล่องไม้ แล้วหันไปสั่งสาวใช้
“เสี่ยวเถา พรุ่งนี้เช้าเรียกคนดูแลเรือนกับหัวหน้าห้องครัวมาพบข้า”
“จะให้บ่าวบอกว่าเรื่องใดเพคะ”
เหมยฮวายิ้มกว้าง
“บอกว่าพระชายาจะเริ่มจัดระเบียบงานใหม่”
“ทั้งหมดเลยหรือเพคะ”
“เริ่มจากเรือนของเราก่อน”
เสี่ยวเถากลืนน้ำลาย
“แล้วท่านอ๋องเล่าเพคะ”
“ปล่อยให้เขาสงสัยไปก่อน”
นางหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์
ลี่เซียวอ๋องเอ๋ย...
ท่านรังเกียจพระชายาคนเดิมนักใช่หรือไม่
ดีเลย!
ข้าจะทำให้ท่านเห็นว่าการหย่าคือการตัดสินใจที่ฉลาดที่สุดในชีวิตของท่าน
เหมยฮวาหยิบพู่กันขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเขียนตัวอักษรเล็ก ๆ ไว้ใต้แผน
เป้าหมายสูงสุด มีเงิน มีอิสระ มีชีวิตยืนยาว และได้นอนตื่นสาย
นางพยักหน้ากับตัวเองอย่างพึงพอใจ
“ชีวิตนี้ข้าจะต้องเกษียณให้สำเร็จ!”
โดยที่นางไม่รู้เลยว่า แผนจัดระเบียบจวนซึ่งตั้งใจใช้ผลักสามีให้ออกห่างในวันพรุ่งนี้ จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ลี่เซียวมองนางเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
และแทนที่เขาจะอยากหย่า...
เขากลับจะเริ่มสงสัยว่าเหตุใดตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ตนจึงไม่เคยรู้จักภรรยาของตัวเองอย่างแท้จริง
“เสี่ยวเถา! ทุกคนมาครบแล้วหรือยัง”
“ครบแล้วเพคะ แต่พระชายาแน่พระทัยหรือว่าจะทำเช่นนี้จริง ๆ”
“แน่ใจสิ ข้าเตรียมแผนมาตั้งแต่เมื่อคืน จะให้ล้มเลิกเพราะทุกคนทำหน้าตกใจได้อย่างไร”
เหมยฮวาตอบพลางคลี่กระดาษแผ่นใหญ่ในมือ ตรวจดูตารางที่ตนเขียนไว้เป็นครั้งสุดท้าย
เช้าวันนี้ ลานหน้าเรือนหย่งชุนเต็มไปด้วยบ่าวรับใช้และสาวใช้ราวสิบกว่าคน ทุกคนยืนเรียงแถวด้วยสีหน้าหวาดหวั่น บางคนแอบมองไม้เรียวที่วางพิงอยู่ข้างกำแพง บางคนก้มหน้าจนแทบชิดอก
ไม่มีผู้ใดรู้ว่าพระชายาจะเรียกประชุมด้วยเรื่องใด
เมื่อวานนางเพิ่งฟื้นจากอาการหมดสติ วันนี้กลับสั่งให้ทุกคนมารวมตัวกันตั้งแต่เช้า
หรือพระชายาจะคิดบัญชีเรื่องที่ไม่มีใครช่วยนางอาละวาดในตลาด
“พวกเจ้าทำหน้าเหมือนกำลังจะถูกพาไปประหารกันหมดแล้ว” เหมยฮวากวาดตามอง “ข้าเรียกมาคุยเรื่องงาน ไม่ได้เรียกมาลงโทษ”
ทุกคนเงียบกริบ นางถอนหายใจ ก่อนหันไปกระซิบกับเสี่ยวเถา
“ปกติข้าน่ากลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ”
เสี่ยวเถาลังเล
“พระชายาอยากฟังความจริงหรือเพคะ”
“แน่นอน”
“เช่นนั้น... บ่าวขอไม่ตอบได้หรือไม่เพคะ”
“...”
เข้าใจแล้ว ไม่ต้องขยายความ
เหมยฮวากระแอมเบา ๆ แล้วหันกลับมาหาบ่าวทั้งหมด
“เอาละ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะปรับวิธีทำงานภายในเรือนหย่งชุนเสียใหม่”
เสียงสูดหายใจดังขึ้นพร้อมกันหลายคน
หัวหน้าสาวใช้วัยกลางคนรีบก้าวออกมา
“พระชายา หากมีสิ่งใดที่พวกบ่าวทำผิด ขอพระองค์ทรงชี้แนะเถิดเพคะ อย่าเพิ่งลงโทษทุกคนเลย”
“ข้ายังไม่ได้บอกว่าจะลงโทษใคร”
“แต่พระชายาทรงสั่งให้พวกเรามาพร้อมกันทั้งหมด...”
“เพราะข้าไม่อยากอธิบายเรื่องเดียวกันสิบรอบอย่างไรเล่า!”
เหมยฮวาชูกระดาษขึ้น
“นี่คือตารางแบ่งหน้าที่”
ทุกคนมองตาม
บนกระดาษมีช่องแบ่งเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ ระบุงานประจำวัน ช่วงเวลา และผู้รับผิดชอบ
“แต่ก่อนใครเป็นคนกำหนดว่าแต่ละวันผู้ใดต้องทำอะไร” นางถาม
หัวหน้าสาวใช้ตอบอย่างระมัดระวัง
“บ่าวเป็นผู้แบ่งงานเพคะ”
“แล้วหากมีคนลาป่วย”
“ก็ให้คนอื่นช่วยกันทำ”
“หากมีงานเพิ่ม”
“ก็ให้คนที่ว่างไปช่วยเพคะ”
“แล้วรู้ได้อย่างไรว่าใครว่างจริง”
หัวหน้าสาวใช้ชะงัก
“ก็... ดูเอาเพคะ”
“นั่นละปัญหา”
เหมยฮวาใช้นิ้วแตะกระดาษ
“บางคนทำงานจนไม่มีเวลานั่งพัก ขณะที่บางคนเดินไปเดินมาเพราะไม่รู้ว่าต้องทำอะไร ข้าไม่ได้จะให้ทุกคนทำงานหนักขึ้น แต่จะให้ทำงานชัดเจนขึ้น”
สาวใช้คนหนึ่งรวบรวมความกล้าเอ่ยถาม
“หมายความว่าพวกบ่าวจะไม่ต้องทำงานเกินหน้าที่หรือเพคะ”
“หากมีเหตุจำเป็นก็ต้องช่วยกัน แต่ไม่ใช่ให้คนเดิมรับงานทุกอย่างอยู่คนเดียว”
“แล้วหากทำงานเสร็จก่อนเวลาเล่าเพคะ”
“ก็พักได้”
“พัก” เสียงนั้นดังขึ้นจากหลายปากพร้อมกัน เหมยฮวาพยักหน้า
“ใช่ พัก ไม่ใช่แอบไปหลบหลังโรงครัวแล้วทำท่าเหมือนกำลังกวาดใบไม้”
ชายรับใช้ผู้หนึ่งสะดุ้งจนไม้กวาดในมือเกือบหล่น
Dernier chapitre
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 83
เหมยฮวายิ้มอ่อนลง“หม่อมฉันก็คิดเช่นนั้นเพคะ”ทั้งสองนั่งเงียบไปครู่หนึ่ง ปล่อยให้เสียงน้ำไหลและสายลมทำหน้าที่แทนคำพูดก่อนที่เหมยฮวาจะนึกอะไรขึ้นได้“ท่านอ๋องเพคะ”“หือ”“อาหารที่นำมาวันนี้ใครจ่าย”ลี่เซียวหันมองนางทันที“ข้าจ่าย”“ทั้งหมด”“ทั้งหมด”“เช่นนั้นก็ดีเพคะ”เขาหัวเราะ“เจ้าถามเรื่องเงินได้ทุกเวลาเลยจริง ๆ”“ก็เรื่องเงินสำคัญนี่เพคะ”“แล้วข้าสำคัญหรือไม่”เหมยฮวาชะงัก ก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์“พระองค์อยากให้หม่อมฉันตอบจริง ๆ หรือ”“อยาก”“สำคัญเพคะ”ลี่เซียวอมยิ้ม“มากเพียงใด”นางขยับเข้าไปใกล้ ก่อนตอบเบา ๆ“มากกว่าเงินในสมุดบัญชีอีกเพคะ”ลี่เซียวหัวเราะอย่างพอใจ“เช่นนั้นข้าคงสำคัญมากจริง ๆ”“ท่านอ๋อง!”ยามเย็น เมื่อกลับถึงเรือนสุขสำราญ เหมยฮวานั่งอยู่ใต้ต้นท้อพร้อมสมุดบันทึกแผนชีวิตเล่มเก่านางเปิดดูหน้าที่เคยจดแผนชีวิตไว้ตั้งแต่ช่วงแรก ๆหาเงินให้มากพอมีเรือนเป็นของตัวเองเปิดกิจการที่เลี้ยงตัวได้แล้วใช้ชีวิตอย่างสงบตอนนั้นนางยังคิดด้วยว่าจะต้องหย่ากับลี่เซียวให้สำเร็จเหมยฮวามองลายมือของตนเอง ก่อนหลุดหัวเราะเบา ๆ“หัวเราะอะไรอยู่”เสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลังลี่เซียวเดิ
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 82
เหมยฮวายิ้มเจ้าเล่ห์“หม่อมฉันคิดว่าเราคงต้องจับตาดูสองคนนี้เสียหน่อย”“เจ้าจะเข้าไปถามหรือ”“ไม่เพคะ”“เหตุใด”“เรื่องของหัวใจต้องให้พวกเขาคุยกันเอง”ลี่เซียวยิ้ม“เจ้าพูดถูก”เหมยฮวาหันมองสามี“เหมือนที่พระองค์เคยต้องเรียนรู้ไงเพคะ”“ข้ายอมรับ”“ยอมรับง่ายเสียจริง”“เพราะข้าเถียงเจ้าไม่ได้”“ท่านอ๋อง!”เสียงหัวเราะของทั้งสองทำให้เสี่ยวเถาหันมามองอย่างสงสัย“พระชายา มีอะไรหรือเพคะ”เหมยฮวารีบส่ายหน้า“ไม่มีอะไร เจ้าทำงานต่อเถิด”เสี่ยวเถามองนายหญิงสลับกับท่านอ๋อง ก่อนหรี่ตา“พระชายากำลังแอบหัวเราะบ่าวหรือเพคะ”“ข้ายังไม่ได้พูดอะไรเลย”“แต่พระชายายิ้ม!”“วันนี้ข้าอารมณ์ดี”“จริงหรือเพคะ”“จริง”เสี่ยวเถายังไม่ค่อยเชื่อ แต่สุดท้ายก็ยอมเดินกลับไปทำงานเหมยฮวามองตามอย่างขบขันดูท่าบ้านร้อยรสจะมีเรื่องให้ลุ้นมากกว่ายอดขายเสียแล้วระหว่างเดินกลับจากร้าน ลี่เซียวกล่าวขึ้น“เหมยฮวา ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า”“เรื่องอะไรเพคะ”“เรื่องคดีเสนาบดีหลี่”นางหันมองเขาทันที“มีอะไรคืบหน้าหรือ”“การพิจารณาคดีส่วนที่เกี่ยวกับการยักย้ายเสบียงและการใช้อำนาจโดยมิชอบดำเนินไปตามพยานหลักฐานแล้ว ผู้เกี่ยวข้องแต่ละ
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 81
“ท่านอ๋อง...”“เจ้าทำงานหนักมามากแล้ว”องครักษ์หนุ่มยิ้มออกมา“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ”ลี่เซียวพยักหน้า ก่อนหยิบห่อขนมที่เตรียมไว้ขึ้นมาจ้าวหมิงมองห่อขนมในมือเจ้านาย“จะนำไปถวายพระชายาหรือพ่ะย่ะค่ะ”“ใช่”“เช่นนั้นกระหม่อมขอถามอีกข้อ”“อะไร”“พระชายาจะทรงให้พระองค์เข้าประตูหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”ลี่เซียวหยุดเดินจ้าวหมิงรีบถอยหลัง“กระหม่อมไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”เสียงหัวเราะของลี่เซียวดังตามหลังองครักษ์คนสนิทไปช่วงบ่าย ลี่เซียวมาถึงเรือนสุขสำราญพร้อมห่อขนมหลังได้รับอนุญาตให้เข้ามา เขาก็พบว่าเหมยฮวากำลังเอนกายอ่านหนังสืออยู่ใต้ต้นท้อ“เหมยฮวา”นางเงยหน้าขึ้น“ท่านอ๋อง”“ข้านำขนมมาให้”เหมยฮวามองห่อขนม ก่อนยิ้มทันที“ขนมเปี๊ยะร้านที่หม่อมฉันชอบหรือเพคะ”“ใช่”“พระองค์ช่างรู้ใจ”ลี่เซียววางห่อขนมลงบนโต๊ะ“ข้ามีข่าวดีด้วย”“ข่าวอะไรเพคะ”“ข้าได้รับอนุญาตให้ลาพักราชกิจหลายวัน”เหมยฮวาชะงัก ก่อนหรี่ตามอง“ส่งมอบงานเรียบร้อยแล้วหรือเพคะ”“เรียบร้อย”“ไม่มีงานค้าง”“ไม่มี”“ไม่ได้แอบหนีงานมาใช่หรือไม่”ลี่เซียวหัวเราะ“เหมยฮวา ข้าเป็นอ๋อง ไม่ใช่เด็กหนีเรียน”“หม่อมฉันถามเพื่อความแน่ใจต่างหากเพคะ”“เจ้าถ
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 80
“พระชายา ตื่นหรือยังเพคะ”“ยัง” เสี่ยวเถาชะงัก ก่อนหัวเราะออกมาเบา ๆ“ในเมื่อทรงตอบบ่าวได้ ก็แสดงว่าตื่นแล้วสิ เพคะ”“ข้าตื่นมาบอกว่ายังไม่ตื่น”“พระชายา!”เหมยฮวาดึงผ้าห่มขึ้นคลุมศีรษะ“มีเรื่องอะไรแต่เช้า”“ไม่เช้าแล้วเพคะ ใกล้เที่ยงแล้ว”“เช่นนั้นก็ดี ข้าประหยัดอาหารเช้าไปได้หนึ่งมื้อ”เสี่ยวเถาส่ายหน้าอย่างจนใจ“ผู้จัดการร้านบ้านร้อยรสส่งรายงานบัญชีประจำเดือนมาให้ตรวจเพคะ”“กำไรลดลงหรือ”“ไม่ลดเพคะ เพิ่มขึ้นจากเดือนก่อนอีกต่างหาก!”“เช่นนั้นวางไว้บนโต๊ะ เดี๋ยวข้าตื่นแล้วจะอ่าน”“แล้วพระชายาจะตื่นเมื่อใดเพคะ”“เมื่อข้านอนพอ” เสี่ยวเถาถอนหายใจ ก่อนวางสมุดบัญชีลงบนโต๊ะตามคำสั่งร้านบ้านร้อยรสของเหมยฮวาเติบโตขึ้นอย่างมั่นคง จากร้านเล็ก ๆ ที่นางต้องลงมือตรวจทุกอย่างด้วยตัวเอง กลายเป็นกิจการที่มีทั้งหมดสามสาขาสาขาแรกยังคงเป็นร้านหลัก ส่วนอีกสองแห่งเปิดจากกำไรสะสมและเงินทุนที่จัดสรรไว้อย่างรอบคอบ แต่ละร้านมีผู้จัดการประจำ มีระบบตรวจบัญชีและดูแลวัตถุดิบชัดเจนเหมยฮวายังคงเป็นผู้ตัดสินใจเรื่องสำคัญ ทว่าไม่จำเป็นต้องวิ่งวุ่นแก้ปัญหาทุกอย่างด้วยตัวเองอีกต่อไปนางตั้งใจสร้างกิจการเพื่อให้มีช
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 79
“ข้าเข้าใจ”เหมยฮวาหันมองเขา“พระองค์ไม่คิดจะเสนอเงินลงทุนหรือเพคะ”ลี่เซียวเลิกคิ้ว“เจ้าต้องการหรือ”“หม่อมฉันเพียงถาม”“หากวันหนึ่งเจ้าต้องการผู้ร่วมลงทุน ข้าก็พร้อมพิจารณา”“จริงหรือเพคะ”“จริง แต่ข้าจะไม่เข้ามาก้าวก่ายกิจการโดยพลการ”เหมยฮวายิ้มกว้าง“ดีมากเพคะ”ลี่เซียวหัวเราะ“แล้วหากข้าลงทุน จะได้สิ่งใดตอบแทน”นางทำท่าครุ่นคิด“ส่วนลดค่าอาหารดีหรือไม่เพคะ”“เท่าไร”“หนึ่งส่วนสิบ”ลี่เซียวเลิกคิ้ว“เมื่อวานเจ้ายังบอกว่าห้ามข้าขอส่วนลด”“ก็เมื่อวานพระองค์ยังไม่ได้เป็นนักลงทุนนี่เพคะ!”“เช่นนั้นข้าคงต้องคิดให้ดี”“คิดได้เพคะ แต่ห้ามต่อรองมากนัก”ลี่เซียวหัวเราะ“ข้าจะจำไว้”เหมยฮวายิ้ม ก่อนเอนศีรษะพิงไหล่เขาอย่างเป็นธรรมชาติลี่เซียวชะงักเล็กน้อยจากนั้นจึงนั่งนิ่งให้นางพิงอย่างสบาย“เหมยฮวา”“เพคะ”“เจ้ากำลังคิดอะไร”“กำลังคิดเรื่องอนาคตเพคะ”“อนาคตของร้าน”“ส่วนหนึ่งเพคะ”“แล้วอีกส่วนหนึ่ง”นางเงยหน้าขึ้นมองเขา“อนาคตของเราสองคน”ลี่เซียวชะงัก ก่อนยิ้มกว้าง“ข้าชอบคำตอบนี้”เหมยฮวาหัวเราะ“แต่พระองค์ต้องจำไว้นะเพคะ”“เรื่องใด”“หากวันหนึ่งหม่อมฉันเกษียณแล้ว หม่อมฉันจะนอนตื่นสาย
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 78
“ก็ข้าร้องอยู่คนเดียว!”จ้าวหมิงมองนางอย่างจนใจ ก่อนหยิบผ้าเช็ดหน้าสะอาดส่งให้“เช่นนั้นใช้ผืนนี้เถิด”เสี่ยวเถารับมาอย่างประหลาดใจ“ขอบคุณเจ้าค่ะ”เหมยฮวาเห็นเหตุการณ์นั้นพอดี จึงแอบยิ้มดูท่าวันนี้จะไม่ได้มีเพียงคู่เดียวที่อารมณ์ดีเสียแล้วหลังพิธี ทุกคนร่วมรับประทานอาหารกลางวันที่จัดเตรียมไว้ภายในลานเรือนอาหารมีเพียงไม่กี่อย่าง แต่ล้วนเป็นเมนูที่เหมยฮวาเลือกเองบางจานนำมาจากร้านบ้านร้อยรส โดยมีการลงบัญชีค่าใช้จ่ายเรียบร้อยเหมยฮวานั่งตรวจรายการอาหารเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนทำเครื่องหมายลงในสมุดลี่เซียวเห็นเข้าก็อดถามไม่ได้“วันนี้เจ้าจะไม่พักจากสมุดบัญชีสักวันหรือ”“หม่อมฉันตรวจอีกนิดเดียวเพคะ”“วันนี้เป็นวันมงคลของเรา”“วันมงคลก็ต้องระวังเงินเหมือนกันเพคะ”เซี่ยหย่งหัวเราะ“ข้าเริ่มเข้าใจแล้วว่าเหตุใดเจ้าจึงดูแลร้านอาหารได้ดี”เหมยฮวายิ้ม“เงินทุกตำลึงมีค่าเจ้าค่ะ”ลี่เซียวพยักหน้า“โดยเฉพาะเงินค่าอาหารของข้า”เหมยฮวาหันขวับ“พระองค์จ่ายค่าอาหารครบแล้วหรือยังเพคะ”“ครบทุกตำลึง ไม่ขาดแม้แต่อีแปะเดียว”เซี่ยหย่งหัวเราะ “ข้าเพิ่งเคยเห็นหลานชายถูกภรรยาชมเพราะจ่ายค่าอาหารเต็มราคา!”ทุกคน
Vous vous intéresseriez aussi à
แต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI80.1K Vuesพิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet190.8K Vuesเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก257.2K Vuesยั่ว
มังกรเล่นน้ำ206.6K Vuesสุวรรณกาย
ไอดีลม38 Vuesกัปตันของพี่คะน้า
Chorchorwa44 Vuesทริปสวาท The Lustful Journey
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko188 Vuesภรรยาปากร้ายขอเกิดใหม่ในยุค 70(ระบบสะสมแต้ม)
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว199 Vues
