Se connecterPartager
9
Date de publication:
2026-10-28 21:46:58“บ่าวหนาวเพคะ!”
“นี่มันกลางวัน!”
“...”
สุดท้ายเหมยฮวาก็ได้แต่ถอนหายใจ
เอาเถอะ
อาหารอร่อยก็ยังดีกว่าอาหารเสีย
อย่างน้อยท่านอ๋องอาจไม่ชอบที่ข้าเปลี่ยนโน่นเปลี่ยนนี่โดยไม่ถามเขา
นางยังมีความหวังอยู่!
ในเวลาเดียวกัน ภายในห้องทำงานของลี่เซียว
จ้าวหมิงกำลังรายงานเรื่องการรักษาความปลอดภัยประจำวัน
เมื่อรายงานจบ เขากลับยังไม่ถอยออกไป
ลี่เซียวเงยหน้าจากเอกสาร
“มีเรื่องอื่นอีกหรือ”
“มีเรื่องเรือนหย่งชุนพ่ะย่ะค่ะ”
พู่กันในมือลี่เซียวหยุดลง
“พระชายาก่อเรื่องอะไรอีก”
จ้าวหมิงชะงักเล็กน้อย
“มิได้ก่อเรื่องพ่ะย่ะค่ะ”
“แล้วเหตุใดจึงมารายงาน”
“เพราะ... พระชายาทรงเปลี่ยนวิธีจัดการงานภายในเรือน”
ลี่เซียวขมวดคิ้ว
“เปลี่ยนอย่างไร”
“ทรงเรียกบ่าวมาประชุม แบ่งหน้าที่ตามความสามารถ กำหนดเวลาพัก และจัดตารางงานใหม่พ่ะย่ะค่ะ”
“มีผู้ใดถูกลงโทษหรือไม่”
“ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ”
“มีผู้ใดร้องเรียน”
“ไม่มีเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ”
ลี่เซียวเงียบไป
“แล้วปัญหาอยู่ตรงไหน”
จ้าวหมิงตอบด้วยสีหน้าจริงจัง
“ปัญหาคือ... กระหม่อมยังไม่พบปัญหาพ่ะย่ะค่ะ”
“...”
“บ่าวในเรือนต่างกล่าวว่างานชัดเจนขึ้น และมีเวลาพักมากกว่าเดิม”
ลี่เซียววางพู่กันลง
“เจ้าตรวจสอบแล้วหรือ”
“ตรวจสอบเบื้องต้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ พระชายาทรงปรับเฉพาะงานในเรือนหย่งชุน ไม่ได้ก้าวก่ายฝ่ายบัญชีใหญ่หรือเรือนอื่น”
“แล้วเรื่องค่าใช้จ่าย”
“พระชายาทรงให้ห้องครัวจดจำนวนวัตถุดิบและทดลองลดอาหารเหลือทิ้ง แต่ยังเร็วเกินไปที่จะสรุปว่าประหยัดได้เท่าไรพ่ะย่ะค่ะ”
ลี่เซียวพยักหน้าเล็กน้อย
อย่างน้อยรายงานนี้ก็มีเหตุผล
“นางทำทั้งหมดนี้เพื่ออะไร”
จ้าวหมิงลังเล
“กระหม่อมไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ”
“นางเพิ่งขอหย่าจากข้าเมื่อวาน”
“กระหม่อมทราบพ่ะย่ะค่ะ”
“วันนี้กลับตั้งใจดูแลเรือน”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“เจ้าคิดว่านางต้องการสิ่งใด”
จ้าวหมิงนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“พระชายาอาจต้องการพิสูจน์ว่าทรงเปลี่ยนแปลงได้จริงตามที่รับปากไว้พ่ะย่ะค่ะ”
ลี่เซียวมองเอกสารบนโต๊ะ
คำพูดของเหมยฮวาเมื่อวานยังคงอยู่ในความทรงจำ
หม่อมฉันอยากมีชีวิตที่เป็นของตัวเอง
เขาไม่เคยได้ยินนางพูดเช่นนั้นมาก่อน
แต่การเปลี่ยนแปลงเพียงวันเดียวยังไม่เพียงพอให้เขาเชื่อใจ
“ไปดูด้วยกัน”
จ้าวหมิงเงยหน้า
“ท่านอ๋องจะเสด็จไปเรือนหย่งชุนหรือพ่ะย่ะค่ะ”
“ใช่”
“ตอนนี้เลยหรือพ่ะย่ะค่ะ”
ลี่เซียวเลิกคิ้ว
“มีปัญหา”
“ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ”
จ้าวหมิงรีบถอยไปเปิดประตู แต่ในใจอดสงสัยไม่ได้
เมื่อก่อนท่านอ๋องแทบไม่เสด็จไปเรือนพระชายาหากไม่มีเรื่องจำเป็น
วันนี้กลับจะไปดูด้วยตนเอง ดูท่าเรือนหย่งชุนคงมีเรื่องน่าสนใจจริง ๆ
เมื่อเหมยฮวาเดินออกจากห้องครัวพร้อมกระดาษตารางงาน นางก็พบลี่เซียวยืนอยู่ใต้ชายคา
ด้านหลังเขามีจ้าวหมิงติดตามอยู่
นางหยุดกึก
มาแล้ว!
ข่าวไปถึงหูเขาเร็วจริง ๆ!
หัวใจของนางเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น
ดีเลย คราวนี้ต้องทำให้เขาเห็นว่าข้าเป็นสตรีจู้จี้จุกจิกจนน่าปวดหัว!
เหมยฮวารีบปรับสีหน้าให้จริงจัง แล้วเดินตรงเข้าไปหา
“ถวายพระพรท่านอ๋องเพคะ”
ลี่เซียวพยักหน้า
“ข้าได้ยินว่าเจ้ากำลังยุ่งกับการจัดระเบียบเรือน”
“เพคะ”
“ทำไปมากแล้วหรือ”
“มากพอสมควรเพคะ”
“ขอดูหน่อยได้หรือไม่”
เหมยฮวาชะงัก
ขอดู
ไม่ใช่มาตำหนิหรือ
นางรีบยื่นกระดาษให้
“นี่เพคะ ตารางเวรใหม่ทั้งหมด หม่อมฉันเป็นคนคิดเอง”
ลี่เซียวรับไปดู
“แบ่งงานตามช่วงเวลา”
“เพคะ”
“มีช่วงพักด้วย”
“เพคะ”
“แล้วสัญลักษณ์เหล่านี้”
“สำหรับคนอ่านหนังสือไม่ออกเพคะ”
ลี่เซียวเงยหน้ามองนาง
“เจ้าคิดเอง”
“ใช่เพคะ”
“ใช้ได้ดีหรือไม่”
“เพิ่งทดลองวันแรก ยังต้องปรับอีกหลายจุด”
“เจ้ารู้ว่ามีข้อผิดพลาด”
“แน่นอนเพคะ ไม่มีแผนใดสมบูรณ์ตั้งแต่ครั้งแรกหรอก”
ลี่เซียวมองนางนิ่งไปครู่หนึ่ง
“เจ้าพูดมีเหตุผล”
เหมยฮวาแทบสะดุดลมหายใจ
ชมอีกแล้ว
ผิดบทแล้วท่านอ๋อง!
นางรีบเชิดหน้า
“แต่หม่อมฉันเป็นคนเรื่องมากนะเพคะ ท่านไม่เห็นหรือว่าข้าจู้จี้กับทุกอย่าง ตั้งแต่ไม้กวาดจนถึงถังน้ำ!”
“ข้าเห็น”
“แล้วไม่รำคาญหรือ”
ลี่เซียวเลิกคิ้ว
“เหตุใดข้าต้องรำคาญ”
“ก็หม่อมฉันเปลี่ยนระเบียบเดิม!”
“หากเปลี่ยนแล้วดีขึ้น เหตุใดจึงต้องห้าม”
“...”
เหมยฮวาอ้าปากค้าง
บุรุษผู้นี้เถียงเก่งกว่าลูกค้าขอแก้งานอีก!
ลี่เซียวกวาดตามองลานเรือน
“ดูสะอาดขึ้นจริง”
“เพราะหม่อมฉันให้ทุกคนทำงานตามตารางเพคะ”
“แล้วบ่าวพอใจหรือไม่”
เหมยฮวารีบหันไปหาหัวหน้าสาวใช้
“เจ้าตอบตามจริง ไม่ต้องกลัวข้า”
หัวหน้าสาวใช้คำนับ
“ทูลท่านอ๋อง ตอนแรกพวกบ่าวไม่คุ้นเคยเพคะ แต่พอแบ่งหน้าที่แล้วกลับทำงานสะดวกขึ้น พระชายายังทรงให้พวกเรามีเวลาพักชัดเจนด้วยเพคะ”
ลี่เซียวหันมามองภรรยา
เหมยฮวารีบแย้ง
“แต่ข้าก็สั่งงานมากนะ!”
Dernier chapitre
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 83
เหมยฮวายิ้มอ่อนลง“หม่อมฉันก็คิดเช่นนั้นเพคะ”ทั้งสองนั่งเงียบไปครู่หนึ่ง ปล่อยให้เสียงน้ำไหลและสายลมทำหน้าที่แทนคำพูดก่อนที่เหมยฮวาจะนึกอะไรขึ้นได้“ท่านอ๋องเพคะ”“หือ”“อาหารที่นำมาวันนี้ใครจ่าย”ลี่เซียวหันมองนางทันที“ข้าจ่าย”“ทั้งหมด”“ทั้งหมด”“เช่นนั้นก็ดีเพคะ”เขาหัวเราะ“เจ้าถามเรื่องเงินได้ทุกเวลาเลยจริง ๆ”“ก็เรื่องเงินสำคัญนี่เพคะ”“แล้วข้าสำคัญหรือไม่”เหมยฮวาชะงัก ก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์“พระองค์อยากให้หม่อมฉันตอบจริง ๆ หรือ”“อยาก”“สำคัญเพคะ”ลี่เซียวอมยิ้ม“มากเพียงใด”นางขยับเข้าไปใกล้ ก่อนตอบเบา ๆ“มากกว่าเงินในสมุดบัญชีอีกเพคะ”ลี่เซียวหัวเราะอย่างพอใจ“เช่นนั้นข้าคงสำคัญมากจริง ๆ”“ท่านอ๋อง!”ยามเย็น เมื่อกลับถึงเรือนสุขสำราญ เหมยฮวานั่งอยู่ใต้ต้นท้อพร้อมสมุดบันทึกแผนชีวิตเล่มเก่านางเปิดดูหน้าที่เคยจดแผนชีวิตไว้ตั้งแต่ช่วงแรก ๆหาเงินให้มากพอมีเรือนเป็นของตัวเองเปิดกิจการที่เลี้ยงตัวได้แล้วใช้ชีวิตอย่างสงบตอนนั้นนางยังคิดด้วยว่าจะต้องหย่ากับลี่เซียวให้สำเร็จเหมยฮวามองลายมือของตนเอง ก่อนหลุดหัวเราะเบา ๆ“หัวเราะอะไรอยู่”เสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลังลี่เซียวเดิ
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 82
เหมยฮวายิ้มเจ้าเล่ห์“หม่อมฉันคิดว่าเราคงต้องจับตาดูสองคนนี้เสียหน่อย”“เจ้าจะเข้าไปถามหรือ”“ไม่เพคะ”“เหตุใด”“เรื่องของหัวใจต้องให้พวกเขาคุยกันเอง”ลี่เซียวยิ้ม“เจ้าพูดถูก”เหมยฮวาหันมองสามี“เหมือนที่พระองค์เคยต้องเรียนรู้ไงเพคะ”“ข้ายอมรับ”“ยอมรับง่ายเสียจริง”“เพราะข้าเถียงเจ้าไม่ได้”“ท่านอ๋อง!”เสียงหัวเราะของทั้งสองทำให้เสี่ยวเถาหันมามองอย่างสงสัย“พระชายา มีอะไรหรือเพคะ”เหมยฮวารีบส่ายหน้า“ไม่มีอะไร เจ้าทำงานต่อเถิด”เสี่ยวเถามองนายหญิงสลับกับท่านอ๋อง ก่อนหรี่ตา“พระชายากำลังแอบหัวเราะบ่าวหรือเพคะ”“ข้ายังไม่ได้พูดอะไรเลย”“แต่พระชายายิ้ม!”“วันนี้ข้าอารมณ์ดี”“จริงหรือเพคะ”“จริง”เสี่ยวเถายังไม่ค่อยเชื่อ แต่สุดท้ายก็ยอมเดินกลับไปทำงานเหมยฮวามองตามอย่างขบขันดูท่าบ้านร้อยรสจะมีเรื่องให้ลุ้นมากกว่ายอดขายเสียแล้วระหว่างเดินกลับจากร้าน ลี่เซียวกล่าวขึ้น“เหมยฮวา ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า”“เรื่องอะไรเพคะ”“เรื่องคดีเสนาบดีหลี่”นางหันมองเขาทันที“มีอะไรคืบหน้าหรือ”“การพิจารณาคดีส่วนที่เกี่ยวกับการยักย้ายเสบียงและการใช้อำนาจโดยมิชอบดำเนินไปตามพยานหลักฐานแล้ว ผู้เกี่ยวข้องแต่ละ
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 81
“ท่านอ๋อง...”“เจ้าทำงานหนักมามากแล้ว”องครักษ์หนุ่มยิ้มออกมา“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ”ลี่เซียวพยักหน้า ก่อนหยิบห่อขนมที่เตรียมไว้ขึ้นมาจ้าวหมิงมองห่อขนมในมือเจ้านาย“จะนำไปถวายพระชายาหรือพ่ะย่ะค่ะ”“ใช่”“เช่นนั้นกระหม่อมขอถามอีกข้อ”“อะไร”“พระชายาจะทรงให้พระองค์เข้าประตูหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”ลี่เซียวหยุดเดินจ้าวหมิงรีบถอยหลัง“กระหม่อมไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”เสียงหัวเราะของลี่เซียวดังตามหลังองครักษ์คนสนิทไปช่วงบ่าย ลี่เซียวมาถึงเรือนสุขสำราญพร้อมห่อขนมหลังได้รับอนุญาตให้เข้ามา เขาก็พบว่าเหมยฮวากำลังเอนกายอ่านหนังสืออยู่ใต้ต้นท้อ“เหมยฮวา”นางเงยหน้าขึ้น“ท่านอ๋อง”“ข้านำขนมมาให้”เหมยฮวามองห่อขนม ก่อนยิ้มทันที“ขนมเปี๊ยะร้านที่หม่อมฉันชอบหรือเพคะ”“ใช่”“พระองค์ช่างรู้ใจ”ลี่เซียววางห่อขนมลงบนโต๊ะ“ข้ามีข่าวดีด้วย”“ข่าวอะไรเพคะ”“ข้าได้รับอนุญาตให้ลาพักราชกิจหลายวัน”เหมยฮวาชะงัก ก่อนหรี่ตามอง“ส่งมอบงานเรียบร้อยแล้วหรือเพคะ”“เรียบร้อย”“ไม่มีงานค้าง”“ไม่มี”“ไม่ได้แอบหนีงานมาใช่หรือไม่”ลี่เซียวหัวเราะ“เหมยฮวา ข้าเป็นอ๋อง ไม่ใช่เด็กหนีเรียน”“หม่อมฉันถามเพื่อความแน่ใจต่างหากเพคะ”“เจ้าถ
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 80
“พระชายา ตื่นหรือยังเพคะ”“ยัง” เสี่ยวเถาชะงัก ก่อนหัวเราะออกมาเบา ๆ“ในเมื่อทรงตอบบ่าวได้ ก็แสดงว่าตื่นแล้วสิ เพคะ”“ข้าตื่นมาบอกว่ายังไม่ตื่น”“พระชายา!”เหมยฮวาดึงผ้าห่มขึ้นคลุมศีรษะ“มีเรื่องอะไรแต่เช้า”“ไม่เช้าแล้วเพคะ ใกล้เที่ยงแล้ว”“เช่นนั้นก็ดี ข้าประหยัดอาหารเช้าไปได้หนึ่งมื้อ”เสี่ยวเถาส่ายหน้าอย่างจนใจ“ผู้จัดการร้านบ้านร้อยรสส่งรายงานบัญชีประจำเดือนมาให้ตรวจเพคะ”“กำไรลดลงหรือ”“ไม่ลดเพคะ เพิ่มขึ้นจากเดือนก่อนอีกต่างหาก!”“เช่นนั้นวางไว้บนโต๊ะ เดี๋ยวข้าตื่นแล้วจะอ่าน”“แล้วพระชายาจะตื่นเมื่อใดเพคะ”“เมื่อข้านอนพอ” เสี่ยวเถาถอนหายใจ ก่อนวางสมุดบัญชีลงบนโต๊ะตามคำสั่งร้านบ้านร้อยรสของเหมยฮวาเติบโตขึ้นอย่างมั่นคง จากร้านเล็ก ๆ ที่นางต้องลงมือตรวจทุกอย่างด้วยตัวเอง กลายเป็นกิจการที่มีทั้งหมดสามสาขาสาขาแรกยังคงเป็นร้านหลัก ส่วนอีกสองแห่งเปิดจากกำไรสะสมและเงินทุนที่จัดสรรไว้อย่างรอบคอบ แต่ละร้านมีผู้จัดการประจำ มีระบบตรวจบัญชีและดูแลวัตถุดิบชัดเจนเหมยฮวายังคงเป็นผู้ตัดสินใจเรื่องสำคัญ ทว่าไม่จำเป็นต้องวิ่งวุ่นแก้ปัญหาทุกอย่างด้วยตัวเองอีกต่อไปนางตั้งใจสร้างกิจการเพื่อให้มีช
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 79
“ข้าเข้าใจ”เหมยฮวาหันมองเขา“พระองค์ไม่คิดจะเสนอเงินลงทุนหรือเพคะ”ลี่เซียวเลิกคิ้ว“เจ้าต้องการหรือ”“หม่อมฉันเพียงถาม”“หากวันหนึ่งเจ้าต้องการผู้ร่วมลงทุน ข้าก็พร้อมพิจารณา”“จริงหรือเพคะ”“จริง แต่ข้าจะไม่เข้ามาก้าวก่ายกิจการโดยพลการ”เหมยฮวายิ้มกว้าง“ดีมากเพคะ”ลี่เซียวหัวเราะ“แล้วหากข้าลงทุน จะได้สิ่งใดตอบแทน”นางทำท่าครุ่นคิด“ส่วนลดค่าอาหารดีหรือไม่เพคะ”“เท่าไร”“หนึ่งส่วนสิบ”ลี่เซียวเลิกคิ้ว“เมื่อวานเจ้ายังบอกว่าห้ามข้าขอส่วนลด”“ก็เมื่อวานพระองค์ยังไม่ได้เป็นนักลงทุนนี่เพคะ!”“เช่นนั้นข้าคงต้องคิดให้ดี”“คิดได้เพคะ แต่ห้ามต่อรองมากนัก”ลี่เซียวหัวเราะ“ข้าจะจำไว้”เหมยฮวายิ้ม ก่อนเอนศีรษะพิงไหล่เขาอย่างเป็นธรรมชาติลี่เซียวชะงักเล็กน้อยจากนั้นจึงนั่งนิ่งให้นางพิงอย่างสบาย“เหมยฮวา”“เพคะ”“เจ้ากำลังคิดอะไร”“กำลังคิดเรื่องอนาคตเพคะ”“อนาคตของร้าน”“ส่วนหนึ่งเพคะ”“แล้วอีกส่วนหนึ่ง”นางเงยหน้าขึ้นมองเขา“อนาคตของเราสองคน”ลี่เซียวชะงัก ก่อนยิ้มกว้าง“ข้าชอบคำตอบนี้”เหมยฮวาหัวเราะ“แต่พระองค์ต้องจำไว้นะเพคะ”“เรื่องใด”“หากวันหนึ่งหม่อมฉันเกษียณแล้ว หม่อมฉันจะนอนตื่นสาย
ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น 78
“ก็ข้าร้องอยู่คนเดียว!”จ้าวหมิงมองนางอย่างจนใจ ก่อนหยิบผ้าเช็ดหน้าสะอาดส่งให้“เช่นนั้นใช้ผืนนี้เถิด”เสี่ยวเถารับมาอย่างประหลาดใจ“ขอบคุณเจ้าค่ะ”เหมยฮวาเห็นเหตุการณ์นั้นพอดี จึงแอบยิ้มดูท่าวันนี้จะไม่ได้มีเพียงคู่เดียวที่อารมณ์ดีเสียแล้วหลังพิธี ทุกคนร่วมรับประทานอาหารกลางวันที่จัดเตรียมไว้ภายในลานเรือนอาหารมีเพียงไม่กี่อย่าง แต่ล้วนเป็นเมนูที่เหมยฮวาเลือกเองบางจานนำมาจากร้านบ้านร้อยรส โดยมีการลงบัญชีค่าใช้จ่ายเรียบร้อยเหมยฮวานั่งตรวจรายการอาหารเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนทำเครื่องหมายลงในสมุดลี่เซียวเห็นเข้าก็อดถามไม่ได้“วันนี้เจ้าจะไม่พักจากสมุดบัญชีสักวันหรือ”“หม่อมฉันตรวจอีกนิดเดียวเพคะ”“วันนี้เป็นวันมงคลของเรา”“วันมงคลก็ต้องระวังเงินเหมือนกันเพคะ”เซี่ยหย่งหัวเราะ“ข้าเริ่มเข้าใจแล้วว่าเหตุใดเจ้าจึงดูแลร้านอาหารได้ดี”เหมยฮวายิ้ม“เงินทุกตำลึงมีค่าเจ้าค่ะ”ลี่เซียวพยักหน้า“โดยเฉพาะเงินค่าอาหารของข้า”เหมยฮวาหันขวับ“พระองค์จ่ายค่าอาหารครบแล้วหรือยังเพคะ”“ครบทุกตำลึง ไม่ขาดแม้แต่อีแปะเดียว”เซี่ยหย่งหัวเราะ “ข้าเพิ่งเคยเห็นหลานชายถูกภรรยาชมเพราะจ่ายค่าอาหารเต็มราคา!”ทุกคน
Vous vous intéresseriez aussi à
บังเอิญเป็นผัวเธอ
กาแฟหอมกรุ่น116.6K Vuesยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.9K Vuesเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.8K Vuesแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์196.8K Vuesวิวาห์ลวงของท่านประธาน
แอมมี่69 Vuesครามคนเลว
ทิพยเวช85 Vuesคู่แท้ของพี่ชายเลี้ยงจอมอัลฟ่า
KaiKitto43 Vuesกลรัก ซาตาน
นงพะงา 91 Vues
