FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 74 ความพิโรธของเย่ชิง
Data de publicação:
2026-10-26 17:14:56
Último capítulo
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 74 ความพิโรธของเย่ชิง
บทที่ 74 ความพิโรธของเย่ชิงบรรยากาศยามบ่ายแก่ๆ ในจวนตระกูลเย่บัดนี้ดูจะเย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน แม้แสงแดดภายนอกจะยังคงแผดเผา แต่ภายในโถงรับรองกลับปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกแห่งความกดดัน ท่านแม่เย่ชิง ผู้นำหญิงแห่งตระกูลเย่ผู้ทรงอิทธิพล นั่งประทับอยู่บนเก้าอี้ไม้ชิงชันตัวเขื่อง ใบหน้าที่มักจะมีรอยยิ้มอย่างผู้ใจดี บัดนี้กลับนิ่งสนิทราวกับรูปสลักน้ำแข็ง ดวงตาคู่คมจ้องมองไปยังบุตรสาวและลูกเขยที่เพิ่งกลับมาจากภารกิจสืบสวน อย่างไม่กระพริบบนโต๊ะหินอ่อนตรงหน้าท่านแม่ มีม้วนกระดาษรายชื่อและเศษผ้าที่ปักตราสัญลักษณ์ตระกูลเย่ซึ่งอันฉีเก็บมาจากร้านโอสถพันปีวางอยู่"ดังนั้น... พวกเจ้ากำลังจะบอกแม่ว่า มีคนบังอาจใช้ชื่อเสียงร้อยปีของตระกูลเย่ ไปทำเรื่องต่ำช้าอย่างการขนส่งสมุนไพรพิษเพื่อทำลายพระสนมเอกอย่างนั้นรึ?" เสียงของเย่ชิงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังจนแจกันกระเบื้องเคลือบที่วางอยู่ใกล้ๆ สั่นระริก"เจ้าค่ะท่านแม่" เย่อันฉี ยืนตัวตรง แววตาของนางไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความแค้นเคืองที่สุมอยู่ในอก "พวกมันเป็นคนต่ำช้า ที่จงใจลากตระกูลเราไปลงเหว หากหม่อมฉันและท่านพี่อี้หานไม่บังเอิญเข้าไปพบความลับนี้เข้า ป่านนี้ชื่อ
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 73 การตรวจสอบในเขตการค้า
บทที่ 73 การตรวจสอบในเขตการค้าแสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องลงมายังถนนหินอ่อนของเขตการค้าเมืองเปียนเฉิงดูจะร้อนระอุเป็นพิเศษ ทว่าความร้อนของอากาศยังมิอาจเทียบได้กับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวของ เย่อันฉี นางเดินก้าวฉับๆ นำหน้าขบวนเล็กๆ ที่พยายามทำตัวให้กลมกลืนกับฝูงชนที่สัญจรไปมาอย่างคับคั่ง ในมือนางกำม้วนกระดาษรายชื่อร้านค้ากบฏที่ได้รับมาจากหลันกุ้ยเฟยจนข้อนิ้วซีดขาว"อันฉี... เจ้าเดินช้าลงหน่อยเถิด ข้า... ข้าตามไม่ทันแล้ว" เสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงดังมาจากด้านหลัง ซ่งอี้หาน บัดนี้สวมชุดผ้าฝ้ายธรรมดาและหมวกปีกกว้างเพื่ออำพรางใบหน้า ทว่าสิ่งที่ขัดกับความเรียบง่ายคือท่าทางของเขาที่ดูเหมือนคนใกล้จะสิ้นลม มือหนาข้างหนึ่งยันพนักงานไม้เท้าไม้ไผ่ที่พึ่งไปหาซื้อมาได้ระหว่างทาง อีกข้างกุมขาซ้ายที่เขาอ้างว่าปวดแปลบปลาบ ทุกครั้งที่ต้องก้าวเดินผ่านหน้าผู้คน"ท่านพี่! เราออกมาทำงานสำคัญนะเจ้าคะ มิใช่มาเดินเล่นในสวน" อันฉีหันมาดุสามีด้วยสายตาคมกริบ "หากท่านมัวแต่ชักช้า ร้านโอสถพันปี ที่อยู่ข้างหน้านั่นจะไหวตัวทันเสียก่อน ข้าล่ะสงสัยนัก ยามอยู่ในห้องนอนท่านยังมีแรงดึงข้าไว้ได้ทั้งคืน แต่ยามต้องเดินตลา
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 72 ข้อเสนอของหลันกุ้ยเฟย
บทที่ 72 ข้อเสนอของหลันกุ้ยเฟยบรรยากาศยามบ่ายภายในวังหลวงเมืองเปียนเฉิงช่างเงียบสงบจนน่าขนลุก หลังจากเหตุการณ์มดพิษ ในถ้วยน้ำชาของสนมหลี่เฟยแพร่สะพัดไปทั่ววังหลังในฐานะเรื่องตลกขบขันที่แฝงไปด้วยคำเตือน เย่อันฉีก็พาสามีจอมสำออยกลับมาพักผ่อนที่ตำหนักรับรอง ทว่ายังไม่ทันที่นางจะได้พักหายใจหรือต้มยาให้ซ่งอี้หานดื่มจริงๆ ขันทีคนสนิทของตำหนักอี้เหอก็เร่งรีบมาเชิญตัวนางไปพบ พระสนมเอกหลันกุ้ยเฟย เป็นการส่วนตัว"อันฉี... เจ้าอย่าไปนานนักนะ" ซ่งอี้หานเอ่ยด้วยน้ำเสียงระโหยโรยแรงขณะนอนแผ่อยู่บนตั่งไม้แกะสลัก มือหนาขยับผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงอกพลางทำตาละห้อยเหมือนลูกหมาโดนทิ้ง "ข้ารู้สึกว่าลมปราณในกายมันปั่นป่วนพิกล สงสัยเป็นเพราะกลิ่นน้ำชาบูดๆ ของสนมหลี่เฟยเมื่อครู่แน่ๆ หากเจ้าไม่อยู่พยุงข้า ข้ากลัวว่าข้าจะกลิ้งตกเตียงจนขาหักซ้ำสองนะขอรับ""ท่านพี่! ท่านโตจนป่านนี้แล้ว จะกลิ้งตกเตียงได้อย่างไรกันเจ้าคะ?" อันฉีหันไปเอ็ดสามีพลางสวมเสื้อคลุมทับชุดหมอหญิงให้เรียบร้อย "ท่านก็นอนพักนิ่งๆ เสียสิเจ้าคะ ข้าไปเพียงครู่เดียว พระสนมเอกทรงเรียกพบข้าผู้เดียวแสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญมาก ท่านอยู่คนเดียวได้... หรือหา
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 71 แผนร้ายในน้ำชา
บทที่ 71 แผนร้ายในน้ำชาแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านม่านไหมโปร่งบางเข้าสู่ตำหนักรับรองในเขตพระราชฐานชั้นใน ทว่าความสดใสของวันใหม่กลับไม่อาจชะล้างกลิ่นอายของแผนการร้ายที่เริ่มอบอวลไปทั่ววังหลวงเมืองเปียนเฉิงได้ เย่อันฉีลืมตาขึ้นมาในสภาพที่นางแทบจะขยับกายไม่ได้ ไม่ใช่เพราะถูกลอบทำร้าย แต่เป็นเพราะบุรุษจอมสำออยข้างกายอย่าง ซ่งอี้หาน ที่นอนกอดก่ายนางไว้แน่นราวกับกลัวว่านางจะอันตรธานหายไปในอากาศ"ท่านพี่... ตื่นเถิดเจ้าค่ะ ข้าต้องไปดูน้ำแกงสมุนไพรที่สั่งให้นางกำนัลเคี่ยวไว้ถวายหลันกุ้ยเฟย" อันฉีกระซิบพลางพยายามแกะมือหนาที่พาดอยู่บนเอวออกอย่างเบามือ"อือ... อันฉี อย่าเพิ่งไปเลยนะ" อี้หานส่งเสียงครางแผ่วในลำคอ พลางซุกหน้าลงกับไหล่เนียนของนาง แกล้งทำเป็นละเมอด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ข้า... ข้าฝันว่ามีคนเอายาพิษมาให้ข้าดื่ม ข้ากลัวจนใจสั่นไปหมดแล้ว เจ้าคลำดูสิ หัวใจข้าเต้นแรงจนจะทะลุออกมานอกอกแล้ว""เจ้าคนถ่อย ! ท่านฝันร้ายหรือท่านอยากจะหาเรื่องแตะเนื้อต้องตัวข้ากันแน่เจ้าคะ?" อันฉีบ่นพลางบิดแขนสามีเบาๆ แต่สุดท้ายก็ต้องถอนหายใจยาวเมื่อเห็นใบหน้าที่ดูอ่อนล้า (ที่เจ้าตัวจงใจปั้นแต่งขึ้นมา) "เอาเถิ
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 70 เข็มเงินสยบพิษและศัตรูในเงามืด
บทที่ 70 เข็มเงินสยบพิษและศัตรูในเงามืดบรรยากาศภายในตำหนักอี้เหอที่เคยเงียบสงัดปานสุสาน กลับดูวุ่นวายและเต็มไปด้วยความตึงเครียดทันทีที่พระสนมเอกหลันกุ้ยเฟยทรงฟื้นคืนสติจากการถูกพิษร้ายกัดกิน นางกำนัลรับใช้ต่างพากันวิ่งวุ่นเตรียมน้ำอุ่นและผ้าสะอาดตามคำสั่งของขันทีเกาฉี ทว่าท่ามกลางความยินดีของฮ่องเต้ที่ทรงกุมพระหัตถ์พระสนมไม่ยอมห่าง กลับมีร่างสองร่างที่นั่งกองอยู่บนพื้นพรมทอด้วยขนสัตว์ล้ำค่าหน้าเตียงบรรทมซ่งอี้หาน บัดนี้ทำตัวราวกับไร้กระดูกสันหลังโดยสมบูรณ์ เขาทิ้งตัวลงพิงอกของ เย่อันฉี พลางหลับตาพริ้ม สูดลมหายใจเข้าออกแผ่วเบาเหมือนคนที่เพิ่งผ่านการสู้รบกับมัจจุราชมาหมาดๆ ใบหน้าของเขาซับสีเลือดเพียงเล็กน้อยจากการออกแรงใช้สมาธิขั้นสูงในการคุมเข็มเงิน แต่เจ้าตัวกลับเลือกที่จะทำหน้าซีดเซียวและส่งเสียงครางเบาๆ ในลำคอเพื่อเรียกคะแนนความเห็นใจ"อันฉี... เจ้าเห็นหรือไม่ ข้าบอกแล้วว่าวิชานี้มันเผาผลาญพลังชีวิตข้าไปมากเพียงใด..." อี้หานกระซิบกระซาบอยู่ข้างหูฮูหยิน "ตอนนี้ข้ารู้สึกเหมือนวิญญาณจะหลุดออกจากร่างไปครึ่งหนึ่งแล้ว หากไม่ได้สัมผัสไอร้อนจากพละกำลังของเจ้า ข้าคงสิ้นหวังจะลุกยืนได้อีกคร
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 69 การวินิจฉัยที่เสี่ยงชีวิต
บทที่ 69 การวินิจฉัยที่เสี่ยงชีวิตเกี้ยวหลวงเคลื่อนที่ผ่านอุทยานหลวงที่ประดับประดาด้วยพรรณไม้ล้ำค่า ทว่าบรรยากาศภายในกลับเต็มไปด้วยความกดดันที่มองไม่เห็น ซ่งอี้หาน บัดนี้กึ่งนั่งกึ่งนอนพิงแผ่นหลังของ เย่อันฉี ร่างกายหนาใหญ่ของเขาพยายามทำตัวให้ดูเล็กลงประหนึ่งนกน้อยที่ปีกหักเพื่อขอความเมตตาจากฮูหยิน มือขวาของเขายังคงกุมมืออันฉีไว้แน่นไม่ยอมปล่อย แสร้งทำเป็นว่าหากขาดไออุ่นจากมือนางไปเพียงเสี้ยววินาที ลมหายใจของเขาจะดับสูญลงกลางทาง"อันฉี... เจ้าได้กลิ่นธูปมังกรหรือไม่? กลิ่นนี้ยิ่งทำให้ข้าใจสั่น ข้านึกถึงวันที่ฝ่าบาททรงพิโรธข้าเรื่องคดีตระกูลหลิวจนข้าเกือบไม่ได้กลับมาพบเจ้า" อี้หานกระซิบเสียงแผ่ว พลางแสร้งทำท่าสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างยากลำบาก "หากฝ่าบาทจะลงอาญาข้าอีกครั้ง เจ้าอย่าลืมอ้างพละกำลังของเจ้าปกป้องข้าด้วยนะ ข้าเปราะบางเหลือเกินในตอนนี้""ท่านพี่... ท่านเลิกสำออยเสียทีเถิดเจ้าค่ะ เรากำลังจะถึงตำหนักที่ประทับแล้ว" อันฉีเอ่ยพลางจัดเสื้อผ้าให้สามีอย่างเบามือ แม้ปากจะบ่นแต่ในใจของนางกลับสั่นไหวอย่างรุนแรง นางรู้ดีว่าตระกูลเย่ของนางแม้มั่งคั่งในเขตการค้าและเก่งกาจด้านการค้า แต่ในเร
Você também pode gostar
ซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ50.7K visualizaçõesบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว82.6K visualizaçõesมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว219.0K visualizaçõesชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน67.4K visualizaçõesท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า
Selena90 visualizaçõesบุตรสาวตัวกลมของนางร้าย
ไป๋เจวี๋ย264 visualizaçõesหนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว
l3oonm@921 visualizaçõesทะลุมิติมาเป็นที่พึ่งสุดท้ายของครอบครัวพร้อมระบบx2
ภัสสพิชชา3.3K visualizações
