LOGINบทที่ 8 ชะล้าง (2/2)
เซียวซือหลิงขมวดคิ้วเล็กน้อย นางมองดูสภาพมอมแม
บทที่ 21 หลงผิด (1/2)ลึกเข้าไปในใจกลางของหอบุปผชาติ ควันกำยานที่มีฤทธิ์กล่อมประสาทอ่อน ๆ ลอยโขมงโฉงเฉงอยู่ทั่วบริเวณ บนเก้าอี้หัวกลมที่ติดกับโต๊ะพนัน ปรากฏร่างของฉีเยี่ยนเซินผู้เคยมีอำนาจล้นมือ แต่ปัจจุบันนี้กลายเป็นผีพนันไร้เกียรติแม้เขาจะยังไม่หายไข้ดี ใบหน้าบวมเป่งเพราะถูกภรรยาทุบตีสั่งสอน เบ้าตาหนึ่งข้างก็ยังเขียวช้ำไม่หาย แต่คนสันดานดื้อด้านเช่นเขาก็ยังอุตส่าห์ถ่อสังขารมาเล่นพนันถึงที่นี่ ช่างเป็นบุรุษจอมเสเพลที่ไม่น่าให้อภัยจริง ๆฉีเยี่ยนเซินเอื้อมมือมาจัดเสื้อผ้าตัวเก่าที่ขาดรุ่งริ่งและเต็มไปด้วยรอยปะชุนให้เข้าที่เข้าทาง แววตาคู่คมของเขา บัดนี้ขุ่นมัวไปด้วยฤทธิ์สุราและฤทธิ์ของกำยานกล่อมประสาท“ฮะฮะฮ้าาาา!!!”เขาหัวเราะเสียงดังลั่นอย่างคนไร้สติ ข้างกายของเขาขนาบซ้ายขวาด้วยสตรีคณิกาสองนางที่คอยป้อนสุราและผลไม้เข้าปากเขาอย่างเอาอกเอาใจ“อื้มมม ผลไม้พวกนี้อร่อยจริง ๆ” ฉีเยี่ยนเซินอ้าปากงับผลผูเถา [1] จากมือเรียวของหญิงคณิกา มุมปากของเขาคลี
บทที่ 20 สะสาง (2/2)“จางเก๋อหลุน...” เซียวซือหลิงเอ่ยเสียงต่ำ “นับแต่ยามนี้เป็นต้นไป ข้าขอแต่งตั้งให้เจ้าเป็นผู้ดูแลรังโจรแห่งนี้ แทนไอ้สวะที่เพิ่งหัวหลุดไปเมื่อชั่วยามก่อน ไม่สิ! ต้องบอกว่าดูแลแทนข้าต่างหาก เพราะตอนนี้ข้าคือเจ้านายคนใหม่ของพวกเจ้า เก๋อหลุน... เจ้าจงจัดระเบียบคนของเจ้าให้ดี หากผู้ใดกล้าปล้นชิงชาวบ้านตาดำ ๆ อีกล่ะก็ ข้าจะกลับมาหักคอพวกเจ้าเรียงตัว อ้อ! จริงสิ! แล้วก็... ต่อจากนี้เจ้าจงฝึกฝนวรยุทธ์ให้ดี เพราะภายภาคหน้าเจ้าอาจได้ฆ่าคน!”จางเก๋อหลุนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะรีบทรุดตัวลงพื้นในท่าคุกเข่า เขาโขกศีรษะลงกับพื้นดินสามหน ทั้งเอ่ยขอบคุณนางด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ขอบคุณนายหญิงที่เมตตา! ข้าน้อยจางเก๋อหลุนขอสาบานด้วยชีวิต จะฝึกฝนวรยุทธ์ให้แข็งแกร่ง เตรียมพร้อมสำหรับรับใช้นายหญิง และจะดูแลค่ายนี้อย่างสุดความสามารถ จะไม่ให้มีเรื่องเสื่อมเสียถึงนายหญิงเด็ดขาด!”เซียวซือหลิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ นางปลีกตัวไปสำรวจโรงครัว แอบใช้กระแสจิตดึงเอาเสบียงอาหาร จำพวกข้าวสารหยาบและเนื้อตากแห้งจ
บทที่ 20 สะสาง (1/2)เปรี้ยง!!!!! ครืน!!!เสียงระเบิดกัมปนาทดังสะท้านป่า! ต้นพลับป่าขนาดใหญ่หักสะบั้นกลางลำต้น และล้มโครมลงมาคลุกฝุ่นต่อหน้าต่อตาเหล่าโจรภูเขาและเด็ก ๆ ที่เห็นภาพฉากอันบ้าระห่ำนี้ ก็ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ทั้งเบิกตาค้างเติ่งด้วยความตื่นตะลึงฟิ้ววว~เศษใบไม้ทั้งสดทั้งเก่าลอยปลิวว่อนไปทั่วอาณาบริเวณ เซียวซือหลิงกำหมัดแน่นจนข้อนิ้วเกิดเสียงดังกร๊อบ แววตาของนางฉายพลังอำมหิตเข้มข้น ทำเอาผู้พบเห็นถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว“ฉีเยี่ยนเซิน... ไอ้เดรัจฉานไร้ค่า... วันนี้ถ้าข้าไม่ได้กระทืบเจ้าจนกระดูกแหลกละเอียด ข้าจะไม่ขอใช้ชื่อเซียว-ซือ-หลิง!”ก้อนแป้งทั้งสี่คนลอบกลืนน้ำลายพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย พวกเขาประสานมือสวดภาวนาให้ดวงวิญญาณของบิดาล่วงหน้า เพราะภาพต้นพลับป่าที่หักสะบั้น คือลางบอกเหตุอันชัดเจนว่า... อนาคตอันใกล้ที่กำลังจะมาถึงนี้ บิดาของพวกเขาคงได้กลายเป็นศพที่ตายอย่างอนาถที่สุดในหมู่บ้านอย่างแน่นอนแต่ก่อนที่เซียวซือหลิงจะไปจั
บทที่ 19 แผลงฤทธิ์ (3/3)ความเงียบงันระดับสุสานร้างเข้าครอบงำทั่วอาณาบริเวณ สมุนโจรที่เหลือรอดต่างเข่าอ่อน ทรุดตัวลงคุกเข่าหมอบกราบกรานกับพื้นดิน ร่างกายของพวกมันออกอาการสั่นเทาดั่งลูกนกต้องลมฝน“นายหญิง! นายหญิงขอรับ!! ไว้ชีวิตพวกข้าด้วย! พวกข้ายอมจำนนแล้ว จะยอมสวามิภักดิ์เป็นข้ารับใช้ท่านไปจนตาย! ได้โปรดไว้ชีวิตพวกข้าด้วยเถิด!!” คำพูดเว้าวอนของพวกมันแต่ละตัวช่างน่าขบขันนัก ไม่เห็นพูดจาอวดดีเหมือนก่อนหน้านี้เลยสักคน‘ฮึ!! เป็นอย่างไรบ้าง! สตรีที่พวกเจ้าคิดว่าอ่อนแอสู้ใครไม่ได้ แท้จริงแล้วคือพญายมที่จะส่งพวกเจ้าลงนรกทีละตัว’“เมตตาพวกข้าเถิดขอรับนายหญิง~” พวกมันโขกศีรษะกับพื้นจนเลือดอาบ สีหน้าของพวกมันแต่ละตัวดูหวาดกลัวเซียวซือหลิงอย่างที่สุด เวลานี้ไม่ใช่เวลามาทำตัวจองหองเย่อหยิ่ง หากอยากมีชีวิตรอด ก็ย่อมต้องเทิดทูนนางตามกฎของกลุ่มโจร หากผู้ใดล้มหัวหน้าใหญ่ได้ ก็จะได้ขึ้นแท่นเป็นหัวหน้าใหญ่คนต่อไปทันที และมันก็เป็นเช่นนั้น ตอนนี้ในสายตาของชายฉกรรจ์ที่ยังรอดชีวิต ต่างมองว่านางคือน
บทที่ 19 แผลงฤทธิ์ (2/3)ตูม!!!ประตูไม้ซุงหน้าค่ายโจร ถูกถีบจนพังครืนลงมาเป็นหน้ากลอง เศษไม้กระเด็นปลิวว่อนดุจพายุทอนาโดซัดทลาย ร่างของสตรีเพียงคนเดียวเดินฝ่าฝุ่นควันเข้ามา ปรากฏตัวอยู่ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเหล่าโจรนับร้อยชีวิต“ท่านแม่!!!” เด็กทั้งสี่ร้องผสานเสียงโดยไม่ได้นัดหมาย“มารดามาช่วยแล้ว พวกเจ้าอย่าร้องโวยวายเสียงดังให้ข้าหนวกหู หลับตาให้สนิท แล้วก้มหน้าลงซะ” เซียวซือหลิงเอ่ยเสียงเรียบกับเด็ก ๆ ก่อนจะหันขวับมามองชายฉกรรจ์ร่างสูงใหญ่ผู้สวมสร้อยคอเขี้ยวหมาป่าแววตาของนาง ไม่ใช่แววตาของหญิงสาวผู้อ่อนต่อโลก แต่คือแววตาของเพชฌฆาตสาวที่พร้อมปะทะกับคนตรงหน้า“เจ้าเองรึ มารดาของพวกมัน!!” หัวหน้าโจรถ่อยเอ่ยทักทายเสียงเหี้ยมเกรียม“ข้าไม่ใช่เพียงมารดาของพวกเขา แต่ยังเป็นมารดาของพวกเจ้าทุกคนด้วย บุตรที่สารเลวเฉกเช่นพวกเจ้า ควรสังหารให้สิ้นซาก!!!” คำพูดแข็งกร้าวนี้ของนาง ทำเหล่าชายฉกรรจ์ถึงกับระเบิดหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง“ส
บทที่ 19 แผลงฤทธิ์ (1/3)เซียวซือหลิงเดินเท้ากลับเข้าสู่หมู่บ้านชนบทอันแร้นแค้น พร้อมด้วยแบกถุงกระสอบป่านที่เต็มไปด้วยวัตถุดิบมากมาย ในนั้นเป็นวัตถุดิบที่ได้มาจากคลังมิติวิเศษ แต่บางส่วนก็เป็นของที่นางใช้เงินค่าแรงอันน้อยนิดซื้อมาจากตลาดในตัวเมืองในระหว่างที่เซียวซือหลิงจวนจะเดินกลับมาถึงกระท่อม สายตาของนางก็เหลือบไปเห็นร่างสองสามร่างของชาวบ้านที่วิ่งกระหืดกระหอบมาแต่ไกล ใบหน้าของพวกเขาแต่ละคนล้วนประดับประดาด้วยความแตกตื่น“แม่นางเซียว ในที่สุดพวกข้าก็หาตัวเจ้าพบเสียที!” ท่านป้าคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความรีบร้อน ลมหายใจของนางดังหืดหาดเพราะความเหนื่อยล้า“มีอะไรงั้นหรือ ถึงขั้นต้องวิ่งตามหาตัวข้า สามีของข้าผู้นั้นก่อเรื่องอันใดไว้อีก” เซียวซือหลิงหรี่เปลือกตาแคบ การคาดคะเนของนางผิดพลาด คนที่ก่อเรื่องใช่สามีของนางเสียเมื่อไหร่“ไม่ใช่ ไม่ใช่! ไม่ใช่สามีของเจ้า แต่กะเกิดเรื่องใหญ่แล้ว” ท่านลุงอีกคนเอ่ยสำทับด้วยความรีบร้อน “พะพวก... พวกโจรภูเขาบุกเข้าไปในกระท่อมของเจ้า พวกมันกว้านเก็บเสบียงของเจ้า







