16.2

ยามเซินใกล้เข้ามา ซือหนิงออกจากจวนท่านหญิงของตนและเรียกรถม้ารับจ้างเพื่อเดินทางไปยังโรงน้ำชาหลวนเยว่ตามนัดหมาย

เมื่อรถม้าหยุดลงตรงหน้าประตูโรงน้ำชา นางก้าวลงมายืนทอดสายตามองสิ่งปลูกสร้างตรงหน้าอย่างสนใจ

โรงน้ำชาหลวนเยว่ เป็นหนึ่งในโรงน้ำชาชื่อดังที่สุดของเมืองหลวงแคว้นฉี ตัวอาคารสร้างจากไม้เนื้อดี มีระเบียงยื่นออกมาเปิดเป็นโต๊ะชมถนนสายหลัก ผนังบางส่วนประดับด้วยลวดลายแกะสลักที่แสดงถึงความมั่งคั่ง เสียงเครื่องดนตรีเบา ๆ แว่วมาแต่ไกล ผสมกับเสียงพูดคุยจอแจของเหล่าผู้มาเยือน

ซือหนิงก้าวเดินเข้าไปในโรงน้ำชาโดยไม่รีบร้อน

วันนี้นางเลือกสวมชุดธรรมดาสีฟ้านวล แม้จะไม่ใช่ชุดหรูหราแต่กลับดูงดงามสง่าจากภายใน ปิ่นหยกชิ้นเล็กปักอยู่บนเรือนผม ไม่ได้ประดับตกแต่งมากมายให้สะดุดตา

เมื่อเข้าไปด้านใน บรรยากาศภายในอบอวลไปด้วยกลิ่นชาอ่อน ๆ ผู้คนที่นั่งอยู่ตามโต๊ะต่าง ๆ เดาได้ว่าเป็นทั้งขุนนาง พ่อค้า และชนชั้นสูงของเมืองหลวง

ซือหนิงเดินไปหยุดหน้าเสี่ยวเอ้อผู้หนึ่ง

"ข้านัดกับองค์รัชทายาทไว้"

เสี่ยวเอ้อชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเหลือบมองนางอย่างพินิจพิเคราะห์

"ท่านหญิงซือหนิง ใช่หรือไม่ขอรับ?"

ซือหนิงพยักหน้า เสี่ยวเอ้อจึงก้มหัวลงน้อย ๆ แล้วผายมือ

"เชิญขอรับ องค์รัชทายาทจองไว้ที่ห้องส่วนตัวชั้นสอง ข้าน้อยจะนำทางให้"

ทว่ายังไม่ทันที่ซือหนิงจะก้าวเดินไปตามเสี่ยวเอ้อไปถึงเป้าหมาย เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นแทรกเข้ามาเสียก่อน

"ไม่ได้เจอกันเสียนาน องค์หญิง เอ้ย ไม่ใช่สิ ท่านหญิงซือหนิง...ดูแล้ว เปลี่ยนไปไม่น้อยเลยนะ"

เสียงนี้แฝงไว้ด้วยความเย้ยหยันและชัดเจนด้วยสายตาที่อีกฝ่ายมองมาที่การแต่งกายของนาง

เจ้าของคำพูดนั้นคือ หวงเจียถิง คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหวง นางแต่งกายด้วยชุดงดงามปักดิ้นสีแดงสด ผมประดับปิ่นหยกใสดูล้ำค่า ท่วงท่าและสายตาของนางบ่งบอกว่าเป็นคุณหนูสูงศักดิ์ที่มีความมั่นใจในตนเองอย่างยิ่ง

"คุณหนูหวง" ซือหนิงยิ้มบาง ๆส่งให้ ก่อนจะกล่าวตอบ "เวลาเปลี่ยน คนก็ย่อมเปลี่ยนเป็นธรรมดา แต่ดูแล้วครั้งที่ท่านเป็นอย่างไรครั้งนี้ก็เป็นเช่นเดิมเลยนะ"

คำตอบของซือหนิงฟังดูเรียบง่าย ทว่าหากฟังให้ดีจะพบว่านางแฝงความหมายบางอย่าง นางกำลังหมายถึงว่าเจียถิงอายุมากขึ้นแล้วแต่นิสัยก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

หวงเจียถิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มเย็น

"หึ..." นางกัดฟันเล็กน้อยก่อนจะถามต่อ "ท่านมาดื่มน้ำชาหรือ? ข้ามาที่นี่บ่อย หากไม่รังเกียจข้าจะแนะนำชาขึ้นชื่อที่นี่ให้ท่าน"

คำพูดของนางคล้ายจะเป็นมิตร ทว่าหากพินิจให้ดี จะพบว่ามันเป็นการอวดอ้างฐานะของตนว่านางมีเงินชาในโรงน้ำชานี้นางรู้สักหมด อะไรทำนองนี้

ซือหนิงยิ้มรับ ทว่าภายในใจกลับหัวเราะเบา ๆ

...คุณหนูผู้นี้ช่างมีนิสัยเป็นเด็กน้อย ดูท่าแล้วจะถูกประคบประหงมอย่างดีจากคนตระกูลหวง

"ข้ามาที่โรงน้ำชาก็ย่อมต้องมาดื่มน้ำชาเป็นธรรมดา ส่วนเรื่องแนะนำนั้น..." ซือหนิงหันไปมองเสี่ยวเอ้อข้างกาย แล้วกล่าวต่อด้วยรอยยิ้มบาง ๆ "ข้าว่าให้เสี่ยวเอ้อเป็นผู้แนะนำก็พอ ไม่รบกวนคุณหนูหวงหรอก"

หวงเจียถิงชะงักกึก ดวงตาแทบถลน

คำพูดของซือหนิงราบเรียบ แต่กลับทำให้นางรู้สึกราวกับถูกตบหน้ากลางฝูงชน นี่ไม่ใช่นางกำลังถูกหาว่าคุณหนูสูงศักดิ์เช่นนางกำลังทำหน้าที่อย่างเดียวกับเสี่ยวเอ้อหรอกหรือ?

หวงเจียถิงกำมือแน่น พยายามระงับอารมณ์ของตนแต่ตอนนี้ไม่อาจเก็บกักสีหน้าได้แล้ว ทว่าคุณหนูเช่นนางไม่ควรแสดงอารมณ์กลางคนหมู่มากเช่นนี้

"เช่นนั้นก็ดี เชิญท่านหญิงตามสบายแล้วกัน..." เจียถิงยิ้มแห้งก่อนจำใจยอมปล่อยซือหนิงไป

ซือหนิงเพียงพยักหน้า กล่าวขอตัวลาจากนั้นจึงเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองตามเสี่ยวเอ้อไป

หวงเจียถิงมองตามหลังของซือหนิงด้วยสายตาไม่พอใจแต่ไม่อาจทำอะไรบุ่มบ่ามได้ ทว่าเมื่อนางเห็นว่าซือหนิงก้าวเข้าไปในห้องส่วนตัวริมสุดที่ชั้นสอง สีหน้าของนางยิ่งขมวดมุ่นยิ่งไปกว่าเดิม

...ห้องริมชั้นบนของโรงน้ำชา มิใช่เพียงมีเงินก็สามารถใช้ได้ ต้องเป็นขุนนางขั้นสูงหรือเชื้อพระวงศ์เท่านั้นถึงมีสิทธิ์ใช้ห้องนั้น

อยู่ดีดีก็มีความคิดหนึ่งวาบขึ้นมาจนทำให้หวงเจียถิงขบกรามแน่น

"ไปถามเถ้าแก่โรงน้ำชามาให้แน่ ข้าอยากรู้ว่าห้องนี้ผู้ใดจองไว้"

บ่าวรับใช้คนสนิทที่ตามมาด้วยรับคำ แล้วรีบเดินไปสอบถามเถ้าแก่โรงน้ำชา ใช้เวลาไม่นานบ่าวรับใช้ผู้นั้นก็กลับมารายงาน

"คุณหนู ห้องนั้นวันนี้ถูกจองโดยองค์รัชทายาทเจ้าค่ะ"

หวงเจียถิงนิ่งงันไปชั่วขณะ ก่อนที่ความไม่พอใจจะปรากฏเด่นชัดในแววตา

...องค์รัชทายาทเชิญท่านหญิงซือหนิงมาด้วยเหตุอันใด?

บ่าวรับใช้นั้นไม่สามารถอดความสงสัยได้ และเพื่อเอาใจเจ้านายนางก็รีบเอ่ยปากทันที

"คุณหนูจะเอาอย่างไรดีเจ้าคะ? จะเข้าไปขัดจังหวะเลยหรือไม่?"

"ข้าจะทำเรื่องโง่ ๆ เช่นนั้นได้อย่างไร?"

หวงเจียถิงถลึงตาใส่บ่าวรับใช้ ก่อนจะยิ้มร้ายต่อมา

"เรื่องนี้เพียงแจ้งให้ท่านพ่อทราบก็พอ ข้าไม่จำเป็นต้องออกแรงเองหรอก"

เมื่อกล่าวจบเจียถิงก็หมุนตัวเดินออกไปด้วยท่าทางมาดมั่นสะใจต่างจากก่อนหน้านี้สิ้นเชิง