تسجيل الدخولนางกำนัลน้อยไม่รอช้า สอดนิ้วเข้ารูร้อนอย่างอยากรู้อยากเห็น ลิ้นเล็กค่อยละเมียดกวาดเลียบริเวณกลีบเนื้อช้าๆ ก่อนะกระแทกนิ้วเร็วๆจนน้ำรักกระฉอกออกมา ความหวานหอมทำนางหยุดจะดื่มกินไม่ได้
“อ๊าาา เสียวอื้อออ” เซียวเซียวยกมือบางขึ้นวางประกบบนเต้าอวบก่อนจะบีบเค้นเพิ่มความวาบหวาม น้ำนมวิญญาณค่อยๆทะลักไหลออกมาจนอาบตัว “อ๊าาา ต้องเปลี่ยนท่า!!” นางจัดการตัวเองให้อยู่ในท่าคลานเข่า ข้างล่างเต้าอวบมีถังไม้รองรับน้ำสวรรค์อยู่ กลีบเนื้อที่อ้าปลิ้นมาจากด้านหลังทำจื่อจื่อ ถูกใจจนต้องจุ๊ปาก “กลีบบัวนี้ทั้งใหญ่ทั้งอวบ วันนี้ข้าจะกินให้หมด” มือสองข้าแบะกลีบเนื้ออกจากกันจนเห็นรูด้านในแดงแจ๋ไม่นานก็ประกบปากลงไปที่รูร่าน ก่อนจะดูดสุดแรงดัง จ๊วบ!! “อร๊ายยยยย” ความเสียวซ่านเล่นงานจนสนมร่านเสร็จสม น้ำนมสวรรค์พุ่งออกมาจากเต้าใส่ถังไม้พอดิบพอดี แต่เหมือนจื่อจื่อยังไม่พอ นางเอาแตงกวาที่ทำความสะอาดอย่างดีมาดูดเลียก่อนจะสอดใส่รูร่านที่ตอดอากาศจนหน้าหวาดเสียว ผลุบ!! “โอ้วววว พระเจ้า เสียวจนแทบบ้า อ๊ายยยย” แรงกระแทกของแตงกวาแท่งอวบยิ่งนำพาความเสียวซ่านมาสู่เรือนร่างอันเย้ายวน เต้านมอวบอิ่มผลิตน้ำนมวิญญาณออกมามากมายจนแทบล้นถัง “จะเสร็จ!! อีก…แล้ว อร๊ายยยยย” คราวนี้มันล้นถังจริงๆ จื่อจื่อจับสนมร่านให้นอนหงาย ก่อนจะแหกขาเซียวเซียวออกกว้าง ปลดชุดของนางออก วางกลีบเนื้ออวบอิ่มของตัวเองทาบทับกับกลีบอวบของเซียวเซียว ทั้งๆที่นางหมดแรงและเต้านมยังฉีดน้ำนมออกมาไม่หยุด “อื้อ พอก่อนอ๊าาาา ข้าๆ โอ้วววว” น้ำนมไหลไปตามหน้าท้องแบนราบก่อนจะหยดลงไปยังจุดทาบทับ ยิ่งจื่อจื่อถูไถถี่แค่ไหน น้ำนมยิ่งทะลักออกมา “เสียว อ๊าาา เสียวเหลือเกินเพคะสนมหรง โอ้ววว” ทั้งคู่ต่างคนต่างจับเอวกันและกัน ก่อนจะถูไถกลีบเนื้อใส่กันอย่างบ้าคลั่ง พับ พับ พับ พับบบบบๆๆๆๆๆ “แรงอีกๆ” เนื้อตัวนวลผ่องอาบไปด้วยน้ำนมสีทองที่มีกลิ่นหอม ทั่วทั้งตำหนักเย็นหากใครเข้ามาตอนนี้ก็ได้รับพลังดีๆกลับไปแน่นอน “จะเสร็จแล้ว กรี๊ดดดดด/โอ้ววววว” ความเสียวซ่านที่นางเสร็จสมถึงสามน้ำติดๆทำเซียวเซียวหมดแรง ส่วนจื่อจื่อนั้นนอนซบบนอกนางและดูดเต้านมสลับไปมาอย่างหื่นกระหาย “อ๊าาา ข้า…ข้าหิวแล้ว” ทันทีที่นางพูดจบ นางกำนัลตัวน้อยรีบไปเอาอาหารมาป้อนถึงที่ ก่อนจะกรอกน้ำนมสวรรค์ใส่ขวด และช่วยนางเช็ดเนื้อเช็ดตัว “อย่าสวมเสื้อผ้าเลยเพคะ หม่อมฉันจะระบายน้ำนมให้พระสนมทั้งคืน” คำพูดที่เปลี่ยนไปเป็นยกย่องทำเซียวเซียวพอใจนัก ‘แบบนี้ก็ใช้งานง่ายหน่อย!!’ คืนนั้นทั้งคืน และอีกหลายๆคืนต่อมา นางได้รับการปรนนิบัติที่ดีสุดๆ เหมือนสตรีที่ได้ขึ้นสวรรค์อย่างไรอย่างนั้น!! หนึ่งสัปดาห์ต่อมา... ตำหนักเย็นไม่เหมือนตำหนักเย็นอีกต่อไป! ด้วยเวทมนตร์แห่ง ‘น้ำนมสวรรค์’ (ที่เซียวเซียวตั้งชื่อตั้งใหม่ว่า น้ำทิพย์ประกายสวรรค์) ตอนนี้บรรดานางกำนัลชั้นล่างและเหล่าขันทีน้อย ต่างพากันแอบลักลอบเอาอาหารเลิศรส เสื้อผ้าเนื้อดี และของใช้อำนวยความสะดวกมาประเคนให้ ‘สนมหรง’ ถึงช่องกำแพง เพื่อแลกกับน้ำทิพย์คนละอึก2อึก แทบจะทั้งวันที่มีคนแวะเวียนมา โดยมีจื่อจื่อเป็นคนนำร่องไปให้ลิ้มลองก่อน รวมถึงเริ่มปล่อยออกไปไกลขึ้นๆ“โอ้วววดีมากเซียวเซียว เจ้าขย่มได้สะใจข้าจริงๆ” ฮ่องเต้หนุ่มกอดเอวนางแน่น ก่อนจะดูดเต้านมอวบสลับข้างไปมา “ฝ่าบาท อ๊าาา ฉลองพระองค์เลอะหมดแล้วเพคะ” เพราะยิ่งนางขย่มท่อนเอ็นแรงเท่าไหร่ เต้านมอวบก็ยิ่งฉีดพ่นน้ำนมสวรรค์ออกมามากมายเท่านั้น“ช่างมันเถอะ อ๊าาา ข้าเสียดายน้ำนมนี้เหลือเกิน!! กงกง เรียกนางกำนัลเข้ามา!! เอาชามใบใหญ่มาด้วย!!” ทันทีที่ได้ยินคำสั่งนางนึกบางอย่างได้ทันที“เอ่อ บ่าวรับใช้ที่ชื่อจื่อจื่อ เพคะ อยู่โรงครัว นางรู้วิธีเก็บน้ำนมให้หม่อมฉันเพคะ!!” แววตาพระองค์วาวโรจน์ได้เพียงนิด แต่นางรีบขย่มรูร่านใส่รัวๆจนพระองค์จำใจต้องก้มลงไปดูดนมระบายเสียว“ซี๊ดดด เอาไว้เสร็จกิจข้าจะสอบสวนเจ้า!! กงกง ตามนางบ่าวใช้โรงครัวที่ชื่อจื่อจื่อมา!!” นางยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะส่ายร่อนรูร้อนใส่ท่อนลำใหญ่โตด้วยท่าทางยั่วยวน พระองค์หลับตาแน่น ดูดเต้านมอวบด้วยความเสียดเสียว“เหตุใดจึงเก่งถึงเพียงนี้ อ๊าาา หากคราก่อนข้าไม่สั่งจองจำเจ้าในตำหนักเย็น ก็คงสุขสมไปนานแล้ว ข้าพอใจเจ้าเหลือเกินโอ้ววว ในวังหลังแห่งนี้มิมีผู้ใดมีรูร้อนที่คับแน่นและขย่มข้าจนเสียวใจแทบขาดเลย” นางยกยิ้มมุมปาก สนมร่างเดิมก็มิได้ดีเท่
หลังจากย้ายข้าวของ (ซึ่งมีแค่ชุดเก่าสองตัวกับโถแก้วหนึ่งใบ) เข้ามาอยู่ใน ‘ตำหนักเฟิ่งหวาง’ ตำหนักใหญ่อลังการดาวล้านดวงที่ตั้งอยู่ใกล้ตำหนักและห้องทรงงานของฮ่องเต้ชนิดที่ก้าวขาเดินสามก้าวก็ถึง... ชีวิตของ หลินเซียวเซียว หรือ หรงกุ้ยเหริน ก็แปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง!จากสนมตกอับที่ไม่มีใครเหลียวแล บัดนี้กลับกลายเป็น ‘คนโปรดของฝ่าบาท‘ ที่ได้รับการคุ้มกันแน่นหนายิ่งกว่าคลังสมบัติหลวง!แต่สิ่งที่ตามมาด้วยนั้น... คือ ตารางเวลาการป้อนนมอันแสนโหดเหี้ยม!ยามเหมา(05.00น.)แกร๊ก..เสียงเปิดประตูตำหนักดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของ เฉินเฟิงหลาง ฮ่องเต้หนุ่มผู้สวมชุดมังกรสีเหลืองทองเตรียมเข้าประชุมเช้า ใบหน้าของพระองค์สดใสเปล่งปลั่ง นัยน์ตาเป็นประกายจนขุนนางทั้งราชสำนักถึงกับฉงนว่าเหตุใดฝ่าบาทช่วงนี้ถึงได้ดูทรงพลังปานเทพบุตรลงมาโปรด“สนมหรง... ได้เวลาเสวยอาหารเช้าของข้าแล้ว” ฮ่องเต้หนุ่มเดินตรงเข้ามาที่เตียงนอนของเซียวเซียวโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงเซียวเซียวที่กำลังงัวเงียสะลึมสะลือ สะดุ้งโหยงยกผ้าห่มขึ้นมาคลุมอก “อ๊ะ! ฝ่าบาท! เพิ่งจะยามเหมา(ตี5)เองนะเพคะ! ขุนนางรอประชุมอยู่นะ!”“หึ!! กว่าจะถึงเวลาว่าราช
พระพักตร์หล่อเหลาไร้ที่ติเอียงเข้าหาทรวงอกนุ่มนิ่ม กลิ่นหอมฟุ้งเข้าเต็มปอด และเมื่อปลายลิ้นร้อนขององค์จักรพรรดิต้องสัมผัสกับหยดน้ำนมสีกระจ่างทองหยดแรก...วิ้งงงงงงง!สัมผัสแรกที่ลิ้นละเลียดชิม... รสชาติหวานนุ่มนวลราวกับน้ำผึ้งทิพย์ผสมกลิ่นบุปผานับพันชนิด ซึมซาบเข้าสู่ปุ่มรับรสทันที! และทันทีที่พระองค์ทรงเลียชิมและเริ่มออกแรง ‘ดูดกลืน’ น้ำนมสดๆ จากยอดอกสวรรค์นั้นอย่างตั้งใจ...พรวด... อึก... อึก...“โอ้วววว พระองค์อื้อออ” ความเสียดเสียวทำนางเบียดเรียวขางามไปมา แหงนหน้าหลับตาพริ้ม“อ๊าาาา เหตุไฉนข้าจึงมีอารมณ์สวาทพุ่งสูงขึ้นเช่นนี้”“สนมหรง เราคิดว่า…” กระแสพลังงานความร้อนสายหนึ่งพลันระเบิดออกกลางอกของฮ่องเต้! มันไม่ใช่ความร้อนที่ทรมาน แต่เป็นพลังปราณบริสุทธิ์อันมหาศาลที่แล่นซ่านไปตามเส้นปราณทั่วร่างกาย!“อืม...” ฮ่องเต้ทรงส่งเสียงครางในพระศออย่างลืมตัว ความรู้สึกมันรู้สึกดียิ่งกว่าการบำเพ็ญเพียรในถ้ำสวรรค์นับสิบปี!“โอ้ววววฝ่าบาทเพคะ หากดูดเช่นนั้นหม่อมฉันอาจเสร็จสมตรงนี้!!” แม้นางจะอ้อนวอนแต่พระองค์กลับชอบใจ ลิ้นสากตวัดถี่รัวที่หัวนมจนนางสั่นไหวระริกพระองค์ทรงดูดดื่มน้ำนมวิญญาณอย่าง
“แหม... ฝ่าบาทเพคะ” เซียวเซียวหัวเราะแห้งๆ “อย่ามองว่ามันเป็นเรื่องลามกจกเปรตเลยเพคะ คิดเสียว่าเป็น... ‘ยาวิเศษสกัดสารอาหารบริสุทธิ์จากธรรมชาติ’ สิเพคะ! ร่างกายกระหม่อมเป็นเพียงภาชนะรองรับน้ำพุวิญญาณจากสวรรค์เท่านั้นเอง รสชาติหวานนวล รสสัมผัสกลมกล่อม ละมุนลิ้นกว่านมวัวนมแพะเป็นไหนๆ นะเพคะ!”“หลอกลวง!” ฮ่องเต้หนุ่มคำรามเบาๆ แต่ดวงตากลับเผลอมองกลิ่นหอมอบอวลสีกระจ่างทองที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศกลิ่นหอมของน้ำพุวิญญาณลอยเข้ามากระทบนาสิกของเฉินเฟิงหลาง... เพียงแค่สูดดม ความอ่อนล้าสะสมจากการตรากตรำทำงานราชการจนดึกดื่น อาการปวดศีรษะเรื้อรังที่หมอหลวงทั้งแผ่นดินรักษาไม่หาย พลันมลายหายไปเกินครึ่ง!‘กลิ่นนี้... ไม่ธรรมดาจริงๆ’ ฮ่องเต้ทรงคิดในใจ ตัวเขาผู้ทรงพลังยุทธสูงส่งย่อมรับรู้ได้ถึงกระแสพลังปราณบริสุทธิ์เข้มข้นที่อัดแน่นอยู่ในของเหลวนั้น“หม่อมฉันไม่ได้หลอกลวงนะเพคะ!” เซียวเซียวชูมือขึ้นปฏิเสธพัลวัน “หากฝ่าบาทไม่เชื่อ... จะลอง ‘ทดสอบคุณภาพสินค้า’ ดูสักหน่อยหรือไม่ล่ะเพคะ? แต่ต้องบอกก่อนนะว่า ถ้าสกัดใส่ถ้วยทิ้งไว้นานๆ สารอาหารมันจะถดถอย สดๆ จากแหล่งกำเนิด... สารอาหารครบถ้วนที่สุดเพคะ!”ขันทีน้
น้ำนมสีกระจ่างทองไหลพุ่งออกมาเป็นสายลงสู่โถแก้วอย่างสวยงาม กลิ่นหอมอบอวลกระจายฟุ้งไปทั่วห้องและในห้วงเวลานั้นเอง!โครม!ประตูห้อง ถูกเตะออกอย่างแรงด้วยฝีเท้าของฮ่องเต้ผู้เกรียงไกร!“หยุดนะหรงกุ้ยเหริน! เจ้ากล้าดีอย่างไรมาปรุงยาวิเศษหลอกลวง... อะ...”เสียงทรงอำนาจของฮ่องเต้เฉินเฟิงหลางหยุดชะงักลงกลางอากาศทันที!ภาพที่ปรากฏตรงหน้าเขา คือ สนมร่างเล็กที่นั่งเปลือยเต้าอวบอิ่มบนเตียง ในมือถือโถแก้ว... และ น้ำนมสีกระจ่างทอง กำลังพุ่งฉีดลงโถอย่างมีจังหวะโคน!“ใหญ่!! อวบ!! อื้มมม” เสียงในหัวแทบทำพระองค์หลุดพูดออกมา แต่ยั้งจิตตใต้สำนึกไว้ทันความเงียบครอบงำห้องพักไปราวๆ1ถ้วยชา...เสียงลมหวีดหวิวลอดช่องหน้าต่าง... ฟิ้ว...เซียวเซียวตาค้าง มือยังคงจับอยู่ที่เต้าของตัวเอง...ฮ่องเต้เบิกตาโต ปากที่กำลังจะสั่งประหารค้างเติ่ง นัยน์ตามองตรงไปยังจุดศูนย์กลางของเหตุการณ์อย่างลืมตัว...“ฝะ... ฝ่าบาท?” เซียวเซียวร้องเสียงหลง ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่น ยามเห็นความกระหายในสายพระเนตรฮ่องเต้เฉินเฟิงหลางมองน้ำนมสีกระจ่างทองในโถ สลับกับมอง ‘แหล่งกำเนิด’ ที่กำลังชุ่มฉ่ำอยู่ตรงหน้า แล้วมอ
จากเปิดแค่ช่องเล็กตอนนี้บานประตูเปิดกว้างพอให้คนเข้ามาได้ แต่ยามค่ำคืนเจ้าประจำเท่านั้นอย่างจื่อจื่อเท่านั่น นางไม่ได้บอกต่อผู้ใดตามที่ตกลงกัน ทุกคนทราบเพียงว่านางมีน้ำทิพย์สวรรค์แต่ไม่รู้แหล่งที่มาข้ารับใช้บางคนเอามาทาหัวเร่งผมขึ้น นางกำนัลบางคนเอาไปทาหน้าแก้ฝ้า ทุกคนต่างแซ่ซ้องสรรเสริญว่าสนมหรงคือ ‘เซียนหญิงจุติมาเกิด’!เรื่องราวมันควรจะจบลงด้วยการที่เซียวเซียวเสวยสุข กินหรูอยู่สบายในตำหนักเย็นไปตลอดชีวิต... ถ้าไม่ติดว่า ผลข้างเคียงของน้ำทิพย์ มันดันไปเตะตาบุคคลที่ไม่ควรเตะตาที่สุด!ณ ลานฝึกยุทธหลวง...เฉินเฟิงหลาง ฮ่องเต้หนุ่มผู้ไร้พ่าย รูปงามล้ำเลิศแต่ขึ้นชื่อเรื่องความเหี้ยมโหดและเย็นชา กำลังขมวดคิ้วแน่นขณะจ้องมองบรรดาทหารองครักษ์และขันทีรับใช้ใกล้ชิด“พวกเจ้า...” น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทหารและขันทีสะดุ้งโหยง กราบลงกับพื้น “ฝา... ฝ่าบาท มีอะไรหรือพะย่ะค่ะ?” ฮ่องเต้หนุ่มก้าวเดินเข้าไปใกล้ขันทีน้อยหานลี่ เอานิ้วเรียวยาวเชิดคางอีกฝ่ายขึ้นมามองพิศอย่างถี่ถ้วน“สิวบนหน้าเจ้า... หายไปไหนหมด? แถมผิวพรรณยังเปล่งปลั่งอมชมพูยิ่งกว่าสนมเอกของข้าเสียอีก?”“เอ่อ... คือ...” หานลี่เห







