MasukShare
ตอนที่ 330 ดัดนิสัยลูกสาว
Terakhir Diperbarui:
2026-02-12 15:16:03166 1-2
ตอนที่ 330 ดัดนิสัยลูกสาว
ก่อนจะย่างเท้าก้าวเข้าไปในห้องผู้ป่วย จ้าวเสี่ยวย่าก็ได้แสดงอาการดิ้นรนขัดขืน เพราะไม่ต้องการเอ่ยปากขอโทษ
“แม่คะ! ทำไมหนูต้องขอโทษมันด้วย?! ก็เห็นอยู่ว่าตรงนั้นเป็นสนามบาส! มันต่างหากที่หน้าโง่เดินไม่ดูตาม้าตาเรือเอง!”
จ้าวเสี่ยวย่ากระทืบเท้ากอดอก ท่าทางไม่ต่างอะไรจากเด็กเอาแต่ใจคนหนึ่ง
เห็นความเอาแต่ใจและไร้เหตุผลของลูกสาวตัวเอง แม่ของจ้าวเสี่ยวย่าก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย
เมื่อก่อนย่อมมีบ้างที่เด็กๆจะเล่นซนกัน เที่ยวทำตัวกร่างในเรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่นั่นยังพอเข้าใจได้ว่าตามประสาเด็ก ทว่าปัจจุบันลูกสาวของเธอนั้นทำเกินกว่าเหตุจริงๆ ถึงขนาดเป็นคดีความต้องขึ้นโรงพัก หากไม่เร่งใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์เพื่อสั่งสอนแล้วล่ะก็ เกรงว่าต่อไปในอนาคต ลูกสาวคนนี้คงจะสร้างปัญหาใหญ่โตมากกว่านี้อย่างแน่นอน!
เธอกับสามีได้ตัดสินใจแล้วว่า ครั้งนี้พวกเขาทั้งคู่จำต้องดัดนิสัยลูกสาวตัวดีซะบ้าง!
“เสี่ยวย่า ถ้าไม่ยอมขอโทษ ครั้งนี้แม่กับพ่อจะปล่อยให้ลูกนอนคุกจริงๆแล้วนะ!”
แม่ของจ้าวเสี่ยวย่าขมวดคิ้วร้องบอกด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
จ้าวเสี่ยวย่าปรายหางตาเหยียดหยันมองใส่เจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่ด้านหลัง พร้อมกับบ่นพึมพำอย่างรำคาญใจว่า
“แม่คะ ต่อให้หนูไม่ยอมขอโทษ ลำพังแค่เส้นสายที่พ่อกับแม่มี ก็น่าจะพาตัวหนูกลับบ้านได้แล้วไม่ใช่เหรอคะ? ทำไมเราจะต้องก้มหัวให้กับลูกจ้างจนๆแบบนั้นด้วย? รีบๆยัดเงินให้พวกตำรวจแล้วกลับบ้านกันเถอะค่ะ!”
“นี่ลูก…”
แม่ของจ้าวเสี่ยวย่าถึงกับพูดไม่ออก แม้เธอจะรู้อยู่แก่ใจว่า เหตุผลที่ลูกสาวของเธอไม่กลัวที่จะทำผิดกฎหมาย ก็เพราะมีอำนาจอิทธิพลของพ่อแม่คุ้มกะลาหัวอยู่ แต่ก็ไม่คาดคิดว่า สิ่งเหล่านั้นจะทำให้ลูกสาวของเธอทำตัวยโสโอหังได้ถึงเพียงนี้
ต่อให้คนเป็นพ่อเป็นแม่จะมีอำนาจล้นฟ้ายังไง แต่ย่อมไม่สามารถปกป้องลูกๆของพวกเขาได้ตลอดไปเช่นกัน กรณีของจ้าวเสี่ยวย่าในตอนนี้นับเป็นตัวอย่างได้ดีทีเดียว
นั่นเพราะในตอนนี้ โรงงานของตระกูลจ้าวกำลังประสบกับปัญหาวิกฤตค่าเงินโลกที่ผกผันอย่างรุนแรง ส่งผลให้สภาพคล่องทางการเงินของครอบครัวต้องเผชิญกับมรสุมครั้งใหญ่ เงินทองและความมั่งคั่งที่สองสามีภรรยาได้เคยช่วยกันสั่งสมมาตลอดช่วงเวลาหลายปี ปัจจุบันแทบจะกลายเป็นศูนย์ในชั่วข้ามคืน!
หากเป็นเมื่อในอดีต ทุกครั้งที่ลูกสาวสุดที่รักประสบปัญหาอะไรสักอย่าง พวกเขาสองสามีภรรยาก็สามารถใช้เงินสะสางแก้ไขปัญหาได้ไม่ยากนัก แต่ทว่าในปัจจุบันที่ครอบครัวกำลังประสบปัญหาด้านการเงินแบบนี้…
ไม่! ฉันจะต้องใช้โอกาสที่มีอยู่ในมือครั้งนี้ ขัดเกลากำจัดนิสัยเย่อหยิ่งจองหองของลูกสาวทิ้งไป!
“ดูท่าที่ผ่านมาพ่อกับแม่คงมีเวลาให้ลูกน้อยเกินไปจริงๆ! สักแต่ใช้เงินแก้ปัญหาให้จนเคยตัวแบบนี้! เอาล่ะ ในเมื่อครั้งนี้ลูกเป็นคนทำผิดเอง เพราะฉะนั้น ก็ต้องแก้ไขปัญหาด้วยตัวเอง! พ่อกับแม่จะไม่ช่วยอะไรอีกแล้ว ถ้าไม่ขอโทษ ก็กลับไปกินข้าวแดงในคุกซะ!”
แม่ของจ้าวเสี่ยวย่าปั้นหน้าเหี้ยมดุดัน ก้มมองนาฬิกาอย่างสุดจะทน เสมือนกับว่า เธอเองก็พร้อมจะกลับบ้านและทิ้งลูกสาวตัวเองได้ทุกเมื่อเช่นกัน
“ช่วงนี้พ่อกับแม่ยุ่งมาก ตอนนี้ควรจะต้องอยู่ในห้องประชุมคุยงานกับลูกค้าด้วยซ้ำ แต่กลับต้องยอมเสียงานเสียการเบี้ยวนัดลูกค้าเพื่อมาสะสางปัญหาไร้สาระของลูก! มันใช่เรื่องที่ไหนกัน? จะทำอะไรก็รีบทำซะ ถ้าจะไม่ขอโทษให้เรื่องมันจบๆไป แม่กับพ่อเองก็คงต้องขอตัวเหมือนกัน ยังต้องไปทำธุระต่ออีก ส่วนลูกก็อยู่กับเจ้าหน้าที่ตำรวจต่อไปเถอะ!”
ตั้งแต่เกิดมา จ้าวเสี่ยวย่าไม่เคยเห็นแม่ตัวเองเป็นแบบนี้มาก่อนเลยแม้แต่ครั้งเดียว แทบจะในวินาทีเดียวกันนั้น สาวน้อยก็รีบหันไปส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากพ่อทันที
ทว่าสีหน้าท่าทางของผู้เป็นพ่อกลับไม่แตกต่างไปจากผู้เป็นแม่เลยสักนิด
ไม่มีอีกแล้ว สีหน้ายิ้มแย้มของพวกเขาที่คอยอุ้มชูเธอเสมอมาเหมือนเช่นอดีต!
จ้าวเสี่ยวย่าได้แต่กัดฟันกรอด ทั้งโกรธเกรี้ยวระคนงุนงงสัยไปพร้อมๆกัน เหตุใดปฏิกิริยาของพ่อกับแม่เธอถึงได้เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือได้ขนาดนี้? หากเป็นเมื่อก่อน ทุกครั้งไม่ว่าเธอจะทำอะไรผิดพลาดไป ทั้งคู่ก็พร้อมจะกระโดดเข้าช่วยและใช้เส้นสายความสัมพันธ์ที่มีของตน ตามแก้ปัญหาให้เสมอมาไม่ใช่เหรอ?
ทำไมคราวนี้ถึงไม่เป็นแบบนั้นแล้วล่ะ? ครั้งนี้เธอกลับถูกบังคับให้ก้มหัวขอโทษนังลูกจ้างชั้นต่ำนั่นแทน?!
จ้าวเสี่ยวย่ายืนนิ่งสองจิตสองใจอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อยังคงเห็นว่าครั้งนี้พ่อและแม่ของเธอดูเหมือนจะเอาจริง ไม่ให้ท้ายเธอเหมือนเมื่อก่อน เธอจึงจำใจกัดฟันเดินผลักประตูห้องผู้ป่วยเข้าไป
ทันทีที่เปิดประตูเข้ามา ภาพแรกที่พบเห็นก็คือ หลินจิงซูอยู่ในท่ากึ่งนอนพร้อมสองเท้าไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์
สีหน้าของเธอดูยิ้มแย้มแจ่มใส ไม่ว่าจะมองอย่างไร ก็ดูไม่เหมือนคนเจ็บไข้ได้ป่วยเลยสักนิด!
บัดซบ! นังนี่มันตอแหลจริงๆ!!
หลินจิงซูจ้องมองไปทางจ้าวเสี่ยวย่าที่กำลังยืนตัวสั่นเทาด้วยความโกรธแค้นอาฆาต พบเห็นภาพฉากนี้เข้าไป เธอก็อดที่จะฉีกยิ้มกว้างออกมาไม่ได้
พ่อแม่ของจ้าวเสี่ยวย่าไม่ได้ตามเข้ามาด้วย ภายในห้องผู้ป่วยจึงมีเพียงแค่เธอสองคนเท่านั้น
แต่ไม่ว่าอย่างไร จ้าวเสี่ยวย่ายังพยายามข่มกลั้นอารมณ์คุกรุ่นภายในใจไว้ เธอหันมองย้อนกลับไปทางประตูเล็กน้อย ราวกับอยากจะวิ่งออกไปเต็มทน จากนั้น จึงเปล่งเสียงพ่นวาจาคำหนึ่งสั้นๆออกไปว่า
“ขอโทษ”
ระดับเสียงเพียงแค่นี้กระทั่งเสียงยุงบินยังดังเสียกว่า
“ห๊ะ? พูดอะไรนะฉันไม่ได้ยิน?”
ปากของหลินจิงซูก็เคี้ยวแอปเปิ้ล ตาก็เหลือบมองสาวน้อยที่อยู่หน้าประตู
จ้าวเสี่ยวย่ากัดฟันกรอดก่อนจะเอ่ยออกมาอีกครั้ง และคราวนี้ก็ดังกว่าเดิมมาก
“ฉันขอโทษ!”
หลินจิงซูเม้มปากย่นจนเป็นเส้นหยัก พร้อมกับปั้นสีหน้าไม่พอใจจ้องมองอีกฝ่าย
“จะขอโทษกันทั้งทีก็ช่วยจริงใจกว่านี้หน่อยสิ เห็นฉันยืนอยู่ตรงมุมประตูรึไง? มองมาทางนี้!”
จ้าวเสี่ยวย่าไม่เคยรู้สึกอัปยศอดสูถึงเพียงนี้มาก่อนในชีวิต วินาทีเดียวกันนั้น เธอแทบอยากจะวิ่งไปจิกหัวนังนั่นมาตบสั่งสอนเต็มทน แต่เมื่อนึกถึงสีหน้าจริงจังของพ่อแม่ หัวใจของเธอพลันสั่นสะท้านหวาดกลัวเกินบรรยาย เพราะคราวนี้…ดูเหมือนว่าพวกเขาทั้งคู่ไม่คิดจะยื่นมือช่วยเหลือเธอจริงๆ
เธอไม่อยากเข้าคุก…
“ฉันขอโทษ ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง”
ในที่สุด ดูเหมือนว่าจ้าวเสี่ยวย่าจะเริ่มมีมันสมองที่เฉลียวฉลาดขึ้นบ้างแล้ว สีหน้าน้ำเสียงของเธอสงบนิ่งลงกว่าเดิมมาก ทว่ายังแฝงเร้นไปด้วยความพยศดื้อด้านอยู่ไม่น้อย
Bab terbaru
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)
263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต
262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง
262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย
261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ
260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!
ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก
259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล
Anda juga akan menyukai
บทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋86.1K Dibacaท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา142.9K Dibacaรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว348.6K Dibacaเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก370.5K Dibacaสยบรักเพื่อนพี่ชายสุดแซ่บ
เจ้าหมูน้อย1.4K Dibacaคุณอาขาเมื่อไรจะรัก
พันกุมภา46 Dibacaบอสใหญ่เซ็กส์จัด
กาสะลอง2.4K DibacaDear December ธันวาที่รัก
Chalam whale157 Dibaca
