ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง

            262 1-2

            ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง

            ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?

หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน!

            กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน

            แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร?

            “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่เธอ”

            เมื่อหญิงชราได้ยินว่า ความสัมพันธ์ระหว่างตนกับหลานชายจะสามารถกลับมาเชื่อมผสานกันเหมือนดังเดิมได้ เธอก็ดีอกดีใจเป็นอย่างมาก

            “ได้สิ! ได้สิ! ขอแค่หลานเลิกยุ่งกับแม่หลินจิงซูแล้วกลับมาหาย่าก็พอ! ถ้าหลานไม่ได้รักใคร่ชอบพอจางซีซี…งั้นไม่เป็นไร! เดี๋ยว…เดี๋ยวย่าจะหาว่าที่หลานสะใภ้คนใหม่มาให้เองนะ! จู้หยานหลานย่า งั้นเรากลับบ้านกันเถอะนะ!”

             หญิงชรายิ้มกว้างพร้อมกับพยักหน้าอย่างมีความสุข เพราะสุดท้ายแล้ว หากจำต้องเลือกสักทางจริงๆ เธอย่อมต้องเลือกหลานชายตนเองอยู่แล้ว แต่ขณะที่เธอหมุนตัวกลับและกำลังจะเดินลงบันไดไปนั้น คนที่เดินมาขวางไว้กลับเป็นจางซีซีที่อยู่ในสภาพใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธสุดขีด

            ทันทีที่รู้ว่าแม้กระทั่งย่าของจู้หยานก็เลือกที่จะทอดทิ้งตนในช่วงโค้งสุดท้ายเช่นนี้ จางซีซีก็เหมือนหัวใจแทบสลายแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ฟางเส้นสุดท้ายที่เธอสู้อุตส่าห์อดทนอดกลั้นมาตั้งนานจึงขาดสะบั้นลงทันที!

            “จู้หยาน! เมื่อไหร่จะเลิกหลงนังนั่นซะที!! ผู้หญิงชั้นต่ำอย่างหลินจิงซูมันมีดีกว่าฉันตรงไหน!!? ในขณะที่ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อนาย แล้วนังนั่นล่ะ? มันทำอะไรเพื่อนายบ้าง?! จู้หยาน ตาสว่างสักทีได้แล้ว! นายกำลังถูกผู้หญิงคนนั้นหลอกใช้อยู่นะ! รู้ตัวบ้างมั้ย?!”

            “นังสารเลวนั่นใช้งานนายราวกับทาส! ลองคิดดูสิ นายเป็นถึงนักเรียนนอกจากอังกฤษ แต่ต้องมาเป็นแค่พ่อครัวกระจอกๆของโรงแรม! เชื่อเถอะว่าในวันที่นังนั่นประสบความสำเร็จได้ดีกว่านี้ นายก็จะเป็นได้แค่หมาหัวเน่าในสายตาของมันเท่านั้น! หลังจากที่นังนั่นมันสูบเลือดสูบเนื้อนายจนหมดตัว สักวันนายก็จะถูกมันเขี่ยทิ้งอย่างแน่นอน!”

            เผชิญกับคำพูดร้ายให้ร้ายที่เต็มไปด้วยความอคติเพ้อเจ้อของจางซีซี จู้หยานได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธ และตอบโต้กลับคืนด้วยน้ำเสียงเย็นชา

            “ในเมื่อคุณไม่เข้าใจอะไรผมเลยแม้แต่นิดเดียว คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาพูดจาให้ร้ายจิงซูแบบนี้! นับตั้งแต่ที่ผมรู้จักกับจิงซูมา เธอก็ไม่เคยเอ่ยปากขอยืมเงินผมเลยแม้แต่หยวนเดียว! ทั้งธุรกิจโรงแรมรวมไปถึงสวนสนุกแห่งนี้ เป็นเธอที่ควักเงินตัวเองลงทุนทั้งหมด! ตรงกันข้าม กลับเป็นผมซะด้วยซ้ำที่กำลังเกาะเธอเพื่อความเจริญก้าวหน้าของตัวเอง!”

            ความสัมพันธ์ที่ผ่านมาของจู้หยานและหลินจิงซูนั้น คำว่า ‘เงิน’ กลับไม่ใช่ตัวแปรสำคัญเลยแม้แต่น้อย

            เหตุผลเดียวที่ชีวิตของหลินจิงซูประสบความสำเร็จจนถึงระดับนี้ได้ ทั้งธุรกิจโรงแรมและสวนสนุกที่กำลังเติบโตสร้างความมั่งคั่งอย่างต่อเนื่องให้ ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะความอุตสาหะพยายามของตัวเธอเพียงลำพังเท่านั้น

            เพราะเหตุนี้ จู้หยานจึงกล้าพูดออกไปได้เต็มปากว่า กลับกลายเป็นตัวเขาเสียมากกว่าที่เกาะเธอเจริญก้าวหน้า

ในทางตรงกันข้าม ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกสมเพชเวทนา คุณหนูผู้ร่ำรวยอย่างจางซีซี เพียงพูดจาออดอ้อนพ่อแม่ตัวเองแค่ไม่กี่คำ ก็ได้เงินจำนวนมหาศาลมามาทุ่มบริจาคให้ทางมหาวิทยาลัยได้ หากถามถึงจุดประสงค์ของการบริจาค ก็หาใช่เพราะต้องการช่วยเหลือครอบครัวผู้ยากไร้ด้วยใจจริงไม่ แต่ทั้งหมดก็เพื่อความอยากเด่นอยากดังให้เหนือกว่าหลินจิงซูเท่านั้น ยังมีวรีกรรมชั่วร้ายที่แอบทำลับหลังผู้คนอีก

            อย่าว่าแต่คู่ครองในอนาคตเลย กระทั่งเพื่อนร่วมโลก จู้หยานก็ยังไม่อยากเป็นด้วยซ้ำ!

            เห็นว่าความรักของจู้หยานที่มีต่อหลินจิงซูนั้นช่างเหนียวแน่นมากเพียงใด จางซีซีก็ไม่คิดที่จะปราณีไว้หน้าจู้หยานอีกต่อไป เธอหยิบเอาจุดอ่อนของอีกฝ่ายขึ้นมาขยี้ต่อทันที

            “นังสารเลวหลินจิงซูนั่นมันวิเศษเลิศเลอขนาดนั้นเชียว? นายเลิกช่วยมันโกหกกลบเกลื่อนได้แล้ว! ยอมรับซะทีเถอะว่า ในสายตาของมัน นายก็เป็นได้แค่เครื่องมือเท่านั้น! กระทั่งถึงตอนนี้ นายกับนังนั่นก็ยังไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าเพื่อนด้วยซ้ำ หัดมองความเป็นจริงซะบ้าง รอบตัวผู้หญิงคนนั้นมีแต่ผู้ชายรวยๆเข้ามารุมล้อม ดีไม่ดี นังนั่นอาจใช้ตัวแลกเงินกับผู้ชายคนไหนมาบ้างแล้วก็ไม่รู้! นี่นายเชื่อจริงๆเหรอว่า สวะอย่างมันจะมีปัญญาไต่เต้าขึ้นมาเป็นถึงประธานโรงแรมได้ด้วยความสามารถของตัวเอง? ใครเชื่อก็โง่แล้ว! ใช้เรือนร่างแลกมาสิไม่ว่า! ฉันว่านะจู้หยาน นายควรเลิกยุ่งกับนังโสเภณีข้างถนนอย่างมันซะที”

            ก่อนที่จางซีซีจะสติหลุดและคลุ้มคลั่งไปมากกว่านี้ หญิงชราจึงได้เอ่ยปากห้ามปราม

            “พอได้แล้วล่ะ เรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว แม่หนูจางซีซี เธอเองก็ควรต้องยอมรับความจริงบ้างนะ เธอกับจู้หยานคงไม่มีวาสนาต่อกันจริงๆ แต่ไม่เป็นไรนะ ยังไงย่าคนนี้ก็ยังเห็นเธอเป็นหลานสาวตลอดไปนั่นล่ะ”

            สิ้นเสียงพูดชองหญิงชรา แทนที่เรื่องทุกอย่างจะจบลงด้วยดี แต่สถานการณ์กลับยิ่งเลวร้ายลงกว่าเดิม!

            ไม่อาจคาดเดาได้ว่าจางซีซีกำลังคิดอะไรอยู่ แต่จู่ๆเธอก็พุ่งเข้าไปล็อกคอหญิงชราไว้แน่น พร้อมกับผลักไสร่างของเธอให้ไปยืนที่ปลายของแท่นบันจี้จัมพ์สูงโดยปราศจากเครื่องป้องกันใดๆ!

“หลานสาวบ้าบออะไรกันนังแก่! ฉันอยากเป็นหลานสะใภ้ต่างหาก! ไม่ใช่หลานสาว!!! พูดออกไปสิ! สั่งให้หลานชายของแกไปจดทะเบียนแต่งงานกับฉันเดี๋ยวนี้!! ฉันน่ะจริงใจกับจู้หยานยิ่งกว่าใครๆ! ถ้าไม่ใช่ฉัน ก็ไม่มีใครเหมาะสมที่จะเป็นภรรยาของเขาไปมากกว่านี้แล้ว! เร็วเข้า!! จะพูดหรือจะยอมตาย!!”

สถานการณ์คับขันอย่างที่สุด ฝูงชนเบื้องล่างนับหลายร้อยชีวิตต่างพากันแตกฮือด้วยความตื่นตระหนกตกใจ บางคนรีบคว้าโทรศัพท์เครื่องโตขึ้นมาต่อสายหาตำรวจทันที

ทางด้านหลินจิงซูและหลิวหมิงที่เพิ่งมาเห็นเหตุการณ์ ดูเหมือนทั้งคู่จะค่อนข้างมีสติมากกว่าทุกๆคน ทั้งสองรีบวิ่งไปหยิบชูชีพยักษ์ออกมาปูกับพื้น ต่างฝ่ายต่างช่วยกันสูบลมเข้าไปไม่หยุด

สองกำปั้นของจู้หยานบีบกระชับแน่นจนสั่นเทา ดวงตาคู่นั้นของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสีแดง อัดแน่นไปด้วยความโกรธแค้นอย่างที่สุด ร่างของหญิงชราถูกดันผลักไสอย่างต่อเนื่อง จนเริ่มเห็นปลายเท้าส่วนหนึ่งโผล่ออกมา ภายใต้สถานการณ์เร่งเร้ากระชั้นชิดเช่นนี้ บีบให้เขาต้องรีบตัดสินใจโดยเร็ว และในท้ายที่สุด เขาจำต้องกัดฟันกรอดแผดเสียงที่สั่นสะท้านร้องตะโกนออกไปอย่างไม่มีทางเลือกว่า

“ตกลง! ฉันจะแต่งงานกับเธ-…”

“นี่แกจะแต่งงานทั้งที่ยังไม่ได้ถามความเห็นชอบจากพ่อตัวเองนี่นะ? ฉันไม่อนุญาต!”

“ปัง!!”

สิ้นเสียงพูดนั้น เสียงปืนก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน!