공유

บทที่ 1480

작가: จี้เวยเวย
ฉู่จวินถิงมองดูเหล่าคนในจวนโหวที่โกรธเกรี้ยว เอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็นว่า

“ไม่ยกบ้านให้ก็เป็นเพียงชนวนเท่านั้น ศพนี้เป็นสิ่งที่เขานำมาจากบ้านเกิด เห็นได้ชัดว่าก่อนจะมาที่เมืองหลวง เขาก็มีความเจตนาร้ายนั้นอยู่แล้ว”

เมื่อคำพูดของฉู่จวินถิงจบลง เหล่าคนในจวนโหวก็ราวกับถูกสาดน้ำเย็นจนตื่น รู้สึกหนาวเยือกไปถึงกระดูกสันหลัง

“ใช่แล้ว สามเดือนก่อน เขาเพิ่งเข้ามาในเมืองหลวงได้ไม่นาน พักอยู่กับเรามาตลอด ไม่เคยกลับไปเลย!”

“คนผู้นี้คิดจะทำร้ายเราตั้งแต่ก่อนมาแล้ว!”

ฮูหยินผู้เฒ่าท่านโหวเผยสีหน้าเหลือจะเชื่อ “เขา เหตุใดเขาโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ พวกเรามีทำผิดต่อเขาที่ใด ถึงได้คิดทำร้ายเราเช่นนี้!”

“อวี้เฉิง ในเมื่อตอนนี้เขายังอยู่ในเมืองหลวง ก็ไปจับตัวมาสอบสวนให้รู้เรื่องเถอะ!”

“เขาใช้ศาสตร์ลี้ลับทำร้ายคนในจวนพวกเรา เรื่องนี้ต้องแจ้งทางการ!”

เหออวี้หลงกัดฟันแน่น จวนโหวของพวกเขาทำการใดก็ล้วนเปิดเผย แต่บัดนี้กลับเกือบต้องบ้านแตกสาแหรกขาด

เดิมทีคิดว่าเป็นเพราะพวกเขาทำสิ่งใดผิดพลาด จึงทำให้บรรพบุรุษพิโรธ แต่ไม่คิดเลยว่าทุกอย่างล้วนเพราะมีคนมีเจตนาร้าย หากไม่ล้างแค้นครั้งนี้ เขาก็ยอมกลืนแค้นนี้ไม่ไหวจร
이 책을 계속 무료로 읽어보세요.
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 1482  

    ฮูหยินผู้เฒ่าท่านโหวตัวสั่นเล็กน้อย ความจริงไม่อยากเชื่อเลยว่าความหวังดีของตนเองในตอนแรกจะถูกบิดเบือนจนกลายเป็นเช่นนี้ไปได้ “ตอนแรกที่ข้าเกลี้ยกล่อมพี่หญิงไปเช่นนั้น ก็เป็นเพราะตัวเจ้ายังเยาว์วัยนัก และในครรภ์ของนางยังมีทารกอีกคน” “หากหย่ากันจริง เด็กก็ต้องถูกทิ้งให้อยู่กับฝ่ายชาย ความจริงพี่หญิงเองก็อาวรณ์พวกเจ้า ฉะนั้นข้าถึงได้เกลี้ยกล่อมนางว่าหากมิใช่เพราะมีปัญหาที่ความประพฤติ ก็ยังพอฝืนอยู่ต่อได้ ไม่จำเป็นต้องให้เรื่องมันบานปลายถึงขั้นหย่าร้าง!”“หลายปีมานี้ ความสัมพันธ์ระหว่างบิดาและมารดาของเจ้าก็มิได้มีปัญหานัก แต่เป็นเพราะครอบครัวตกต่ำขาดแคลนเงินทอง ทางข้าเองก็ช่วยเหลือจุนเจืออยู่ตลอด เพื่อให้พวกเจ้าได้มีชีวิตที่ดีขึ้นมาสักหน่อย” “พี่หญิงบอกว่าเจ้าจะเข้าเมืองหลวงมาเข้าร่วมการสอบเคอจวี่ ข้าก็ให้เจ้ามาพำนักที่จวน ช่วยเจ้าเตรียมตัวในเรื่องต่าง ๆ มิหนำซ้ำยังเชิญท่านอาจารย์ผู้มีฝีมือมาชี้แนะวิชาให้เจ้าด้วย เหตุใดเจ้าจึงไม่รู้จักแยกแยะผิดชอบชั่วดีได้ถึงเพียงนี้!” ทว่า แม้เผชิญหน้ากับถ้อยคำอธิบายของฮูหยินผู้เฒ่าท่านโหว สวีเหวินเฉิงกลับไม่เชื่อแท้แต่น้อย “เจ้าเลิกแสร้งทำตัวเป

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 1481  

    “เจ้าไม่เคยทำอะไรสักอย่าง แล้วยังจะกล้าพูดออกมาอีกว่าจะสืบทอดทรัพย์สินสมบัติทั้งหมดของจวนโหวพวกข้า?” ฮูหยินผู้เฒ่าท่านโหวโกรธจนตัวสั่น “แต่ไหนแต่ไรมา ข้าล้วนคิดว่าเจ้าคือเด็กกตัญญูคนหนึ่ง ไหนเลยจะคิดว่าเจ้าจะมีนิสัยโฉดชั่วเหมือนหมาป่าเยี่ยงนี้!”“ข้าก็แค่พูดอวดไปเท่านั้น!” สวีเหวินเฉิงรวบรวมสติ รีบอธิบายทันที “ท่านน้า ความจริงช่วงนี้ข้าถูกแม่นางคนหนึ่งทำให้หลงหัวปักหัวปำ ข้าเพียงกลัวว่าหากนางรู้ว่าข้ามีชาติกำเนิดในครอบครัวธรรมดาแล้วนางจะทิ้งข้า ถึงได้จงใจปั้นเรื่องขึ้นมาเป็นข้ออ้าง” “คำพูดพวกนี้ก็แค่คำพูดสวยหรู พูดให้ฟังมีอรรถรส เหตุใดพวกท่านจึงเข้าใจข้าผิดไปได้ถึงเพียงนี้?” ได้ยินเช่นนั้น โหวผู้เฒ่ากลับดึงสีหน้า เอ่ยอย่างเยือกเย็นว่า “เจ้าลองมองซากศพร่างนี้ให้ดี เจ้าพอจะคุ้นตาบ้างหรือไม่?”“ศพอะไร?” เสี้ยวพริบตาที่สวีเหวินเฉิงมองเห็นซากศพที่ห่างออกไปไม่ไกล แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกรุนแรง เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร? ตอนแรกเขาจัดการเรื่องอย่างมิดชิดเป็นความลับ ว่าตามเหตุผลแล้วไม่ว่าอย่างไรก็ไม่น่าจะถูกพบเจอ อีกอย่างนักพรตเต๋าเฒ่าคนนั้นยังบอกชัดเจนว่า วิธีนี้ล้ำลึกแ

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 1480

    ฉู่จวินถิงมองดูเหล่าคนในจวนโหวที่โกรธเกรี้ยว เอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็นว่า“ไม่ยกบ้านให้ก็เป็นเพียงชนวนเท่านั้น ศพนี้เป็นสิ่งที่เขานำมาจากบ้านเกิด เห็นได้ชัดว่าก่อนจะมาที่เมืองหลวง เขาก็มีความเจตนาร้ายนั้นอยู่แล้ว”เมื่อคำพูดของฉู่จวินถิงจบลง เหล่าคนในจวนโหวก็ราวกับถูกสาดน้ำเย็นจนตื่น รู้สึกหนาวเยือกไปถึงกระดูกสันหลัง“ใช่แล้ว สามเดือนก่อน เขาเพิ่งเข้ามาในเมืองหลวงได้ไม่นาน พักอยู่กับเรามาตลอด ไม่เคยกลับไปเลย!”“คนผู้นี้คิดจะทำร้ายเราตั้งแต่ก่อนมาแล้ว!”ฮูหยินผู้เฒ่าท่านโหวเผยสีหน้าเหลือจะเชื่อ “เขา เหตุใดเขาโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ พวกเรามีทำผิดต่อเขาที่ใด ถึงได้คิดทำร้ายเราเช่นนี้!”“อวี้เฉิง ในเมื่อตอนนี้เขายังอยู่ในเมืองหลวง ก็ไปจับตัวมาสอบสวนให้รู้เรื่องเถอะ!”“เขาใช้ศาสตร์ลี้ลับทำร้ายคนในจวนพวกเรา เรื่องนี้ต้องแจ้งทางการ!”เหออวี้หลงกัดฟันแน่น จวนโหวของพวกเขาทำการใดก็ล้วนเปิดเผย แต่บัดนี้กลับเกือบต้องบ้านแตกสาแหรกขาดเดิมทีคิดว่าเป็นเพราะพวกเขาทำสิ่งใดผิดพลาด จึงทำให้บรรพบุรุษพิโรธ แต่ไม่คิดเลยว่าทุกอย่างล้วนเพราะมีคนมีเจตนาร้าย หากไม่ล้างแค้นครั้งนี้ เขาก็ยอมกลืนแค้นนี้ไม่ไหวจร

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 1479

    “ข้าจำได้ว่าตอนที่พี่สาวรู้ว่าเด็กไม่รอด นางเสียใจมาก ข้ายังคอยปลอบใจอยู่ว่าวันหน้าก็ยังมีลูกได้อีก”“น่าเสียดาย แม้ตอนนั้นจะหาหมอมาบำรุงร่างกายให้นางอย่างดี แต่เพราะเสียใจเกินไป สุขภาพก็ไม่ดีขึ้นเลย หลายปีต่อมานางก็ไม่เคยตั้งครรภ์อีก”ฮูหยินผู้เฒ่าท่านโหวนึกถึงตรงนี้ก็อดถอนหายใจไม่ได้ “ย้อนนึกถึงตอนยังไม่ได้ออกเรือนและเป็นคุณหนูอยู่ในจวน พี่สาวของข้านั้นเหนือกว่าข้าในทุกด้าน” “แต่ไม่คิดเลยว่าหลังแต่งงานแล้วโชคชะตากลับต่างกันนัก หากเด็กคนนี้เป็นลูกของนางจริง เหตุใดจึงถูกฝังอยู่ในจวนโหวของเรา?”ซ่งรั่วเจินและอีกหลายคนมองสบตากัน พูดมาถึงขั้นนี้ ผู้ที่ทำเรื่องนี้ก็แทบจะชัดเจนอยู่ในใจทุกคน“หรือว่า…ตอนนั้นท่านป้าจะเริ่มโกรธแค้นท่านแม่ก็เพราะเรื่องนี้?”เหออวี้เฉิงขมวดคิ้วแน่น ราวกับเข้าใจต้นสายปลายเหตุแล้ว“สามเดือน เวลาบังเอิญเกินไปจริงๆ ช่วงนั้นพี่ลูกพี่ลูกน้องก็ตัดสินใจจะออกไปอยู่ข้างนอกพอดี น่ากลัวว่าคงรู้ว่าสิ่งนี้จะทำลายฮวงจุ้ยของจวนโหวพวกเรา จึงกลัวว่าจะกระทบตนเอง จึงหาเหตุผลเพื่อออกไปใช่หรือไม่!”“เจ้าว่าอะไรนะ? เรื่องนี้ฝีมือสวีเหวินเฉิงหรือ?” เหออวี้หลงสีหน้าก็เปลี่ยนไป

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 1478

    เมื่อแรกสิ่งที่ถูกฝังไว้ในจวนตระกูลซ่งก็ล้วนเป็นไอพยาบาทจากโลหิต หนำซ้ำยังมีไต้ซือจิตใจชั่วร้ายตั้งใจทำลาย ทำให้ฮวงจุ้ยในจวนแย่ลงเรื่อยๆ ความอาฆาตพยาบาทก็ยิ่งสะสมแต่สิ่งที่จวนจิ้งเป่ยโหวเจอครั้งนี้ กลับชั่วร้ายยิ่งกว่านั้น เพราะถูกฝังไว้ตรงเส้นพลังชีวิตของห้องบรรพชน เป็นการตัดหนทางรอดของคนทั้งตระกูลโดยตรงสูญสิ้นทายาท หากไม่สามารถแก้ไขได้ แม้คนจวนจิ้งเป่ยโหวจะย้ายออกจากเมืองหลวงไป ก็ยังคงจะค่อยๆ ตกต่ำจนดับสูญอยู่ดีเมื่อเหออวี้เฉิงได้ฟังซ่งรั่วเจินเล่าถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ ก็รู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลังเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในจวนช่วงนี้ เขายังรู้สึกตกใจอยู่เสมอ จากตอนแรกที่คิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ จนถึงวันที่ไม่อาจเมินข้ามต่อสิ่งเหล่านี้ได้อีกตอนนี้เขาถึงเข้าใจว่ามีคนเกลียดชังจวนโหวของพวกเขามากถึงขั้นอยากเอาชีวิตของทุกคนให้หมดสิ้น!“ต้องหาตัวคนผู้นี้ออกมาให้ได้ หาไม่แล้วพอมีครั้งแรก ก็ไม่แน่ว่าจะไม่มีครั้งต่อไป พวกเราจะไม่ต้องอยู่กันอย่างหวาดผวาตลอดไปหรือ?”เหออวี้หลงและท่านโหวผู้เฒ่าได้ยินว่าขุดพบกะโหลกในห้องบรรพชน ทั้งสองคนก็นั่งไม่ติดพื้น รีบเร่งมาในทันทีพอได้รู้ค

  • ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง   บทที่ 1477

    “ไม่มีทางเป็นญาติผู้พี่ของเจ้า เขาเป็นเพียงบัณฑิตอ่อนแอ ไฉนเลยจะทำเรื่องเช่นนี้ได้?”ฮูหยินผู้เฒ่าท่านโหวส่ายหน้าอย่างไม่ลังเล “ต้องเป็นคนอื่นแน่ๆ เพียงแต่ไม่รู้ว่าเป็นผู้ใดที่ชั่วร้ายถึงเพียงนี้!”เหวินเฉิงเป็นลูกที่พี่สาวนางให้กำเนิด แต่พี่สาวแต่งออกไปอยู่เมืองอื่นตั้งแต่แรก ต่อมาครอบครัวสามีของพี่สาวเกิดปัญหา ทำให้ฐานะตกต่ำลงในอดีตพี่สาวเคยพาเหวินเฉิงมาอาศัยอยู่ที่จวนโหวช่วงหนึ่ง นางก็ต้อนรับดูแลอย่างดี ภายหลังพี่สาวเขียนจดหมายมาบอกว่าเหวินเฉิงจะเข้าเมืองหลวงเพื่อสอบรับราชการ นางจึงตอบตกลงให้มาอยู่ในจวนโหวนางมองว่าเหวินเฉิงเป็นเด็กที่สุภาพอ่อนโยนและจิตใจดี ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่มีทางทำเรื่องพรรค์นี้อย่างแน่นอนเหออวี้เฉิงเองก็คิดว่าความคิดนี้ไม่มีเหตุผล จวนโหวของพวกเขาล้วนปฏิบัติต่อญาติผู้พี่อย่างดีมาโดยตลอด ญาติผู้พี่ไม่มีวันตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้นอย่างแน่นอนซ่งรั่วเจินฟังคำพูดของทั้งสองจึงเอ่ยขึ้นว่า “ข้ารู้เรื่องของตระกูลโหวพวกท่านไม่มากนัก แต่ข้ากล้าบอกว่าว่าสิ่งนั้นถูกฝังไว้เมื่อสามเดือนก่อน”“พวกท่านลองคิดให้ดีว่าใครกันแน่ที่เป็นตัวแปรในเรื่องนี้ และ…ข้าขอเตือนพวกท่าน

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 책을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 책을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status