ข้านี่แหละนางร้ายอัปลักษณ์

ข้านี่แหละนางร้ายอัปลักษณ์

last updateLast Updated : 2026-02-12
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Not enough ratings
37Chapters
3.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

อี้เวยหนิง นางร้ายอัปลักษณ์ สตรีผู้น่ารังเกียจนิสัยชอบอิจฉาริษยาผู้อื่น กริยาทรามโง่เขลาเบาปัญญา วาจาต่ำตม ไม่มีผู้ใดอยากคบหา ผู้คนคิดว่านางนั้นอับอายจนไม่กล้าสู้หน้าผู้ใด แต่กลับกัน!!! อี้เวยหนิง ช่างรู้สึกมีความสุขจริงๆ กับข่าวลือนี้ ทว่าความสุขนั้นกลับถูกคุกคามด้วยท่านอ๋องหน้าโง่ ที่สั่งโบยนางทั้งใส่ความว่าทำร้ายคนรักของเขา ‘เจ้าอ๋องโง่เอ๋ย สตรีงดงามหลบในเช่นข้าจะไปทำร้ายสตรีของเจ้าเพื่อประโยชน์ใดกัน’ ************************ ‘ลือกันไปเถิดจะได้ไม่ต้องมีบุรุษใดมายุ่งกับข้า’ อี้เวยหนิง

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ข่าวลือนางร้าย

「青森様、『デス・メモリアル』のお申し込みが完了いたしました」

スタッフは契約書を青森琴羽(あおもり ことは)の前へ差し出しながら、説明を続けた。

「本日以降、当社の記録スタッフが常時お客様を追跡し、映像を撮影いたします。行動や居場所を問わず、人生の最期を迎えるその瞬間まで、すべてを記録させていただきます」

琴羽は黙ってペンを手に取り、ためらうことなく署名欄に自分の名前を書き記した。

彼女がこの「デス・メモリアル」を申し込んだ理由は単純だ。末期の癌が見つかり、医師から告げられた余命はわずか一か月だからだ。

自分が亡くなった後、人生の最期を記録した映像を全世界公開してほしいと、琴羽は「デス・メモリアル」の運営側に依頼した。

実の両親である青森健志(あおもり たけし)と静子(しずこ)に。そして婚約者の西沢正樹(にしざわ まさき)と、幼なじみの藤井智則(ふじい とものり)に見て欲しかったのだ。

自分が人生の最後の一か月を、どんな思いで生きたのかを。

スタッフが帰った後、部屋の扉が勢いよく開かれた。飛び込んできた正樹と智則はこわばった表情のまま琴羽の腕を掴み、事情を説明する間もなく彼女を外へ連れ出そうとする。

「琴羽、急げ!薫がまた手首を切ったんだ。今病院に運ばれてる。すぐ来てくれ、輸血が必要なんだ!」

琴羽は抵抗しなかった――今月だけで七回目だからだ。

青森薫(あおもり かおる)。青森家の令嬢として育てられた彼女は、うつ病を理由に何度も自傷行為を繰り返していた。そして大量出血を起こすたびに輸血が必要になり、琴羽が呼び出される。

まるで予備の血液袋のように。

琴羽の両腕には数え切れないほどの注射痕が残っていたが、そのほとんどは薫のために刻まれたものだった。

病院へ到着し、病室の前までたどり着いた瞬間だった。

乾いた音とともに頬に激しい衝撃が走り、続けざまにもう一発叩かれた。

琴羽は顔をあげると、目の前には健志と静子が立っている。二人の目に怒りと非難が浮かんでいた。

「あんた、また薫に何を言ったの?薫はうつ病なのよ!刺激しちゃいけないって分かってるでしょう!」

正樹と智則は一応琴羽をかばうように前へ出たものの、それは彼女を守るためではなかった。

「静子さん、健志さん、もうやめてください。まずは薫に輸血してもらわないと」

直後、琴羽は採血前の検査室へ連れて行かれる。

誰一人帰ろうとせず、全員が琴羽の検査結果を待っていたのは、これが初めてだった。しかしそれは琴羽を気遣っているわけではない。

誰もが救命処置室の様子を気にしていた。彼らが心配しているのは薫だけだった。

琴羽は口元をわずかに歪め、悲しみに胸を締め付けられながら、俯いた。

しばらくして、検査結果を手にした医師が現れる。

「青森さん、癌なんですよね?こんな状態で献血なんてできません。無茶にもほどがあります」

全員が一斉に振り返ったものの、その驚きは長く続かなかった。

健志は真っ先に検査結果を奪い取ると、中身を確認することすらせず、その場で紙を引き裂く。

細かな紙片が床へ散らばった。

「琴羽、お前はどこまで性根が腐ってるんだ?今まで散々薫をいじめてきたくせに、今度は癌だと嘘をついて同情を買うつもりか?医者まで買収して偽の診断書を作らせるなんて、本当に呆れたやつだ!」

正樹の視線も氷のように冷たかった。「琴羽、献血したくないからって、その言い訳はさすがに無理がある。家では十分騒いだんだろ?まだ満足しないのか?」

智則も鼻で笑った。「子供の頃から君が一番丈夫だった。風邪だって滅多に引かなかったのに、嘘をつくならもう少しマシなのを考えてくれよ」

琴羽は黙ったまま全員を見つめた。本来なら誰よりも近しい存在のはずなのに、今の彼らは見知らぬ他人よりも遠い。

「……嘘じゃない。私は本当に癌なの」

だが、その言葉も今までと同じように、誰の心にも届かなかった。結局、琴羽は無理やり採血室へ連れて行かれ、看護師に血を抜かれることになる。

太い針が血管へ刺さった瞬間、何度も経験したはずの痛みが全身を駆け抜けた。もう慣れたと思っていたのに、胸の奥は強く締めつけられ、まるで誰かに心臓を握り潰されているようだった。

琴羽の脳裏に、時折こんな考えが浮かぶ。

薫がここまで大切な存在なら、最初から自分を引き取らなければよかったのに、と。

自分の出自が明かされないままだったら、一生使用人の娘として生き、薫は青森家の令嬢として何不自由なく暮らしていただろう。そのまま交わらない人生のほうが、きっと幸せだった。

琴羽の人生は、どこか歪だった。

二十年以上も母親だと思っていた女性は、死の間際になって突然ある秘密を打ち明けた。

――自分と静子は同じ日に娘を産んだ。そして自分の娘が裕福な暮らしができるよう、二人の赤ん坊を入れ替えたと。

つまり、本来青森家の娘として育つはずだったのは琴羽であり、薫は使用人の娘だったのだ。

その秘密を告白すると、彼女はほどなく息を引き取った。

だが、その時にはすでに薫は二十年以上にわたって青森家の娘として育てられ、両親の愛情を一身に受けながら暮らしていた。

だからこそ、自分たちの実の娘ではないと知っても、健志と静子は薫を手放そうとはしなかった。

一方で、実の娘として迎え入れられた琴羽は、皮肉にも彼らの間に割り込んできた異物のような存在になってしまった。

もっとも、最初からこうだったわけではない。取り違えの事実が明らかになった当初、健志も静子も本気で琴羽を不憫に思っていた。本来なら可愛がられて育つはずだった娘が、使用人の娘として苦労を重ねてきたのだ。

二人は失われた二十数年を埋めるように愛情を注ぎ、これからはすべてを琴羽に与えると約束した。西沢家との婚約もまた、本来あるべき形として琴羽へと引き継がれた。

けれど、その頃から薫は変わっていった。自分が「偽物の令嬢」である現実を受け入れられず、何度も琴羽にいじめられたと嘘をつくようになった。

最初は、頬を叩かれ、階段から突き落とされたと嘘をついた。

健志たちはそれを信じた。

やがて薫は、自分がうつ病になったのも、琴羽から長い間いじめを受けたせいだと言い出した。そして、その話もまた疑われることなく受け入れられた。

それ以来、琴羽は冷酷で陰険な人間だと決めつけられ、健志たちが彼女に抱いていたわずかな同情さえ消え失せてしまった。

正樹に至っては言うまでもない。婚約相手は琴羽に変わったが、彼は幼い頃から薫とともに育ってきた。彼の目に映るのはいつも薫であり、守りたいと思う相手もまた薫だった。

両親に愛されないことも、婚約者に想われないことも、琴羽はいつしか受け入れていた。けれど、どうしても理解できないことが一つだけあった。

智則のことだ。

幼い頃からずっと一緒に育ってきた幼なじみ。かつては誰よりも薫を嫌っていたはずの彼が、いつの間にか薫を守るナイトのようになっていた。

智則もまた使用人の息子だ。子供の頃、薫はお嬢様という立場を笠に着て、彼らを見下し、傷つけてきた。

そのたびに智則は悔しそうに唇を噛み、目を赤くしながら琴羽の傷に薬を塗ってくれたものだ。

「琴羽、待ってろよ。いつか絶対に成功して、君に一番いいものをやる。薫なんて見返してやればいい。琴羽こそ、一番幸せになるべきなんだから」

あの日の言葉を、琴羽は今でも覚えている。そして智則も本当に成功した。誰もが認める地位と名声を手に入れたのに、その約束だけはどこかへ置き去りにしてしまった。

彼の瞳はもう琴羽を見ていない。視線の先にいるのは薫だけだ。二十年以上も自分たちを見下し続けてきた少女を、いつしか彼は好きになっていた。

……

採血を終えた頃には、琴羽の身体から力が抜け切っていた。足元がおぼつかず、ふらつきながら廊下を歩いていると、前方の人影に気づかないままつまずきそうになる。

すると背後から静子の不満げな声が聞こえてきた。「あの子、またあんなふうにふらふらして。まるで私たちが虐待でもしているみたいじゃない。本当に大げさなんだから」

琴羽は振り返らなかった。何かを言い返す気力もなく、重たい足を引きずりながら一歩ずつ前へ進む。

その時、救命処置室の扉が開いた。

待ち構えていた健志たちは一斉に駆け寄り、ベッドの上の薫を取り囲む。

「薫、大丈夫か?少しは楽になったか?」智則が真っ先に声を掛ける。

正樹も安堵したように身を乗り出した。「薫、欲しいものがあるなら何でも用意する。だからもう自分を傷つけたりしないでくれ」

静子も涙ぐみながら娘の手を握る。「本当に心配したのよ。あんたに何かあったら、お母さんたちはどうすればいいの?もう二度とこんなことをしちゃ駄目よ」

薫へ優しい言葉をかけた後、健志たちは冷たい視線で琴羽を見た。

「いい加減そんな下手な芝居はやめろ」健志が冷たく言う。「今すぐ家に帰って、薫のために栄養のある食事でも作って持って来い。今回薫を追い詰めたことへの謝罪だと思いなさい。分かったな?」

琴羽は何も答えず、ただ静かに背を向ける。

その時、不意に廊下の向こうで小さな光が瞬いた。「デス・メモリアル」の記録用のカメラから発した光だった。

その赤いランプが琴羽の瞳に映り込み、彼女はかすかに唇を歪めた。

――その映像が公開される日が来れば。誰が嘘をつきで、誰が演技をしていたのか、きっと、すべて明らかになるだろう。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
37 Chapters
ตอนที่ 1 ข่าวลือนางร้าย
แนะนำตัวละคร อี้เวยหนิง บุตรสาวฮูหยินเอกของอดีตท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกร นางผู้เคยมีผิวกายละเอียดงดงามดังหิมะยามแรกเกิด แต่บัดนี้กลับมีใบหน้าอัปลักษณ์มีรอยแผลบากบนใบหน้าครึ่งซีกต่อให้มีเรือนร่างงดงามอกอวบใหญ่เอวคอดกิ่วสะโพกผายก็ไม่อาจช่วยให้บุรุษใดหันมาสนใจนางได้ นิสัย : ร้ายกาจ ขี้อิจฉาริษยา จิตใจต่ำทราม อายุ : 16 ปี ไป๋เทียนจิน/ท่านอ๋อง อ๋องรูปงามใบหน้าหล่อเหลาคิ้วเข้มรับกับดวงตาคมกริบจมูกโด่งสันผิวกายสีแทนทว่าเสริมให้ดูดุดันน่าเกรงขาม นิสัย : ดุดัน หยาบคาย เอาแต่ใจ ไม่สนกฎเกณฑ์ อายุ : 35 ปี แคว้นฉินเป็นแคว้นใหญ่ปกครองด้วยฮ่องเต้ผู้ทรงคุณธรรม ทุกคนอยู่กันอย่างสงบสุขซึ่งมันควรจะเป็นเช่นนั้นแต่ไม่ใช่กับนางผู้ตายจากอีกโลกหนึ่งมาอยู่ในร่างของ อี้เวยหนิง บุตรสาวฮูหยินเอกของอดีตท่านแม่ทัพตั้งแต่นางอายุได้เพียงห้าหนาว นางที่ตายด้วยอายุยี่สิบห้ากลับต้องมาอาศัยอยู่ในร่างเด็กน้อยอายุห้าขวบผู้มีผิวกายละเอียดงดงามดังหิมะ ใบหน้างดงามปานล่มเมือง วันที่นางมาอยู่ในร่างอี้เวยหนิงมันก็เป็นวันท
Read more
ตอนที่ 2 ความสุขนางร้าย
อี้เวยหนิงทราบข่าวลือของตนก็ได้แต่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับสิ่งที่ตั้งใจให้เกิดขึ้น ทุกอย่างเป็นไปตามเรื่องที่นางไปปล่อยเองกับปากเรื่องความร้ายกาจ ความอัปลักษณ์น่ารังเกียจ มีเพียงข่าวการทำร้ายพี่สาวเท่านั้นที่นางไม่ได้เป็นคนปล่อยแต่กลับมีคนลือกันให้ทั่ว นางอยู่แต่เรือนของตนเองจะได้ไปกลั่นแกล้งอี้เหยียนซิน ตอนไหนกัน “อย่าเข้ามานะ! ออกไป!” เสียงโวยวายหน้าเรือนขัดอารมณ์สุนทรีย์ของอี้เวยหนิงจนนางทนไม่ไหวลุกออกไปเปิดประตูดูว่าเกิดสิ่งใดขึ้น เหตุใดมีคนมาเอะอะโวยวายรบกวนนางเช่นนี้ “ลู่เจียวมีเรื่องอันใดกัน ข้าพักผ่อนอยู่นะ” นางถามสาวใช้เสียงหวานต่างจากข่าวลือลิบลับที่บอกว่าอี้เวยหนิงวาจาชั่ว เสียงแสบแก้วหู หน้าผี กลิ่นกายเหม็น ไร้ความเป็นกุลสตรี ทุกอย่างตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง ผิวกายของนางละเอียดเนียนขาวผ่องมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ออกจากกาย ใบหน้าที่บอกว่าเหมือนผีนั้นสวมใส่หน้ากากทองเอาไว้ตลอดหกปี “แย่แล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้มีผู้คนเอาท่านไปล้อเลียนกันทั่วเมืองเรื่องใบหน้าของท่าน แต่ข้าได้ยินชัดว่าคนปล่อยข่าวคือมู่ชิงเจ้าค่ะ” ลู่เจียวสาวใช
Read more
ตอนที่ 3 นางร้ายอัปลักษณ์เลื่องชื่อ
หลังจากจัดการปะทะคารมเล็ก ๆ น้อย ๆ กับอี้เหยียนซินจนหนีกลับเรือนไปเช่นทุกครา นางร้ายภายใต้ใบหน้าอัปลักษณ์ก็ได้แต่ลอบยิ้มสะใจ นิสัยอี้เหยียนซินเจ้าเล่ห์มารยาเพียงใดนางรับรู้ได้เป็นอย่างดี “เหตุใดยอมปล่อยผ่านเจ้าคะ” ลู่เจียวไม่เข้าใจคุณหนูของตนแม้แต่น้อย ว่าเหตุใดกันหนอถึงได้ปล่อยให้คุณหนูใหญ่ปล่อยข่าวเสียหายไปง่าย ๆ โดยไม่ทำอะไรสักอย่าง เช่นเมื่อครู่มองปราดเดียวก็รู้ว่าอี้เหยียนซินนั้นจงใจเสแสร้งให้ตนเองน่าสงสาร เพื่อใส่ร้ายคุณหนูของนาง “เรื่องอะไรหรือลู่เจียว” อี้เวยหนิงไม่ได้ใส่ใจนักจึงเลือกจะปล่อยผ่านมองข้ามไปเหมือนคนโง่ “โถ่คุณหนู ท่านก็รู้ว่าบ่าวหมายถึงสิ่งใด” สาวรับใช้มีสีหน้าเง้างอนคุณหนูที่ชอบทำอะไรไม่บอกผู้ใด เก็บทุกอย่างเอาไว้ในใจเพียงคนเดียวตลอดมา “คิกคิก หน้าเจ้าตลกจริง ๆ ทำเหมือนข้าไปฆ่าใครมาอย่างนั้นแหละ” ในโลกแห่งนี้คงมีสาวใช้ผู้นี้ที่นางไว้ใจที่สุด “บ่าวกลัวท่านอ๋องจะทราบข่าวเข้า หากท่านอ๋องไม่พอใจคงหาทางเล่นงานคุณหนูแน่” ท่านอ๋องนั้นใคร ๆ ก็ทราบดีว่ากำลังชอบพออยู่กับอี้เ
Read more
ตอนที่ 4 ท่านอ๋อง vs นางร้าย
อี้เวยหนิงทอดสายตามองสองแม่ลูกนั่งคุกเข่าทั้งวันด้วยแววตาเฉยชา ถึงจะไม่เข้าใจการกระทำของสองแม่ลูกนักแต่ก็คิดว่าห้ามปรามอะไรไม่ได้ นางเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าทั้งสองต้องการสิ่งใดถึงต้องลงทุนทำสิ่งเหล่านี้ “นางอยากนั่งก็ปล่อยไปทั้งสองแม่ลูกนั่นแหละ” นางสั่งสาวใช้ข้างกายเสียงราบเรียบไร้แววขบขันหยอกล้อเช่นทุกครั้ง “อี้เวยหนิง!!!” เสียงฝีเท้าเป็นกลุ่มตรงเข้าจวนพร้อมกับเสียงเรียกนางดังลั่น ทำให้อี้เวยหนิงรีบหันไปมองผู้มาบุกรุก “ท่านเป็นใครกล้าบุกรุกจวนข้า!” นางมองบุรุษแต่งกายด้วยอาภรณ์มีราคา รู้สึกได้ถึงอำนาจจากตัวของคนตรงหน้า แต่ที่ประหลาดใจมากคือนางไม่เคยรู้จักคนผู้นี้มาก่อน “บังอาจ!! ทหารจับนางเอาไว้” ท่านอ๋องไป๋เทียนจินสั่งทหาร ขณะที่สายตาไม่ได้ละไปจากริมฝีปากสีแดงระเรื่อที่อยู่ภายใต้หน้ากากบนใบหน้านั้น “ท่านอ๋อง” อี้เหยียนซินเรียกบุรุษที่นางเพียรทอดสะพานเสียงแผ่วเบา พร้อมกับร้องไห้ออกมา “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” เขามองสตรีบอบบางอย่างสงสาร ไม่คิดเลยว่าอี้เวยหนิงนั้นจะร้ายกาจได้มากมายเพียงนี้ กับพี่แท้
Read more
ตอนที่ 5 โทษทัณฑ์สตรีร้ายกาจ
“เจ้ากลั่นแกล้งนางเพราะริษยาที่ข้าให้ความสนใจนางมากกว่าเจ้าอย่างไรล่ะ คงพลาดจากเสด็จพี่ของข้าแล้วคิดจะจับข้าเป็นสามีแทน” ไป๋เทียนจินคิดข้อหาขึ้นมาเองในใจตามที่ได้ยินผู้คนร่ำลือกันมา และคิดว่ามันก็คงจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ด้วยกิริยามารยาทของอี้เหยียนซินนั้นอ่อนหวาน ทำให้เขาอดพูดคุยกับนางบ่อยครั้งด้วยความสงสารไม่ได้ ไม่คิดว่านี่จะเป็นสาเหตุให้อี้เวยหนิงไม่พอใจจนต้องกลั่นแกล้งพี่สาวตนเองบ่อยครั้ง นางคงเสียใจที่อ๋องสามพี่ชายเขาปฏิเสธหมั้นหมายด้วยจึงหวังจะเป็นพระชายาของเขาแทน ช่างไม่รู้จักเจียมตน “หม่อมฉันกับท่านอ๋องเคยพบกันหรือเพคะ ถึงจะได้ไปอิจฉาเวลาท่านสนใจผู้ใด และเรื่องท่านอ๋องสามข้าไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไรนัก เราทั้งสองเพียงแต่ไร้วาสนาต่อกัน” อี้เวยหนิงอยากจะหัวเราะให้ลั่นจวนกับข้อหาหลงตัวเองของท่านอ๋องผู้นี้ เขาคิดได้อย่างไรกันว่านางชื่นชอบเขา ขนาดอ๋องสามที่ดูหล่อเหลานางยังไม่หมั้นหมายด้วยแล้วกับบุรุษที่ไม่เคยพบหน้าได้ยินแต่ชื่อนั้นนางจะไปหลงใหลเขาด้วยเหตุใด เจ้าอ๋องโง่เอ๋ย สตรีงดงามหลบในเช่นข้าจะไปทำร้ายสตรีของเจ้าเพื่อประโยช
Read more
ตอนที่ 6 สตรีมีพิษ
“ท่านอ๋องสามอย่าทำเช่นนี้เลยเพคะ หม่อมฉันผิดที่ลบหลู่ท่านอ๋องแปด ควรได้รับโทษ” อี้เวยหนิงตกใจไม่น้อยกับการกระทำของไป๋ซือหลงหรือท่านอ๋องสามที่ตอนนี้เอาตัวมาบังนางให้พ้นจากการถูกโบย การกระทำของท่านอ๋องสามนั้นจะดึงความสนใจจากคนอื่นให้มาสนใจนางอีกเป็นแน่ โดยเฉพาะสตรีทั่วทั้งเมืองก็คงจ้องริษยานาง “ไม่ต้องพูดแล้วเวยเอ๋อร์” เสียงทุ้มกระซิบพอให้ได้ยินกันเพียงแค่สองคน จากนั้นประคองร่างเล็กให้ลุกขึ้นยืน ซึ่งเจ้าตัวอย่างอี้เวยหนิงนั้นไม่ได้นึกยินดีทว่าก็ขอบคุณในความหวังดีของไป๋ซือหลงที่ยังห่วงใยนางไม่เปลี่ยน “เสด็จพี่เหตุใดทำเช่นนี้” ไป๋เทียนจินมองสายตาห่วงใยอย่างไม่เข้าใจว่าเหตุใดเสด็จพี่ถึงได้ไม่มีท่าทีรังเกียจอี้เวยหนิงอย่างที่คนเขาลือกันไปทั่วเมือง จะบอกว่าแค่สงสารก็ไม่น่าลงทุนทำอะไรมากมายขนาดนี้ อี้เวยหนิงนั้นก็ดูไม่ตกใจหรือดีใจกับความห่วงใยที่ได้รับมันช่างน่าแปลกนักเหมือน มีบางอย่างที่เขานั้นยังไม่รู้เกี่ยวกับอี้เวยหนิง “อี้เวยหนิงนางผิดเพราะความไม่รู้ เจ้าจะเมตตานางสักครั้งได้หรือไม่” อ๋องสามดันอี้เวยหนิงไปอยู
Read more
ตอนที่ 7 พบกันอีกจนได้
นับตั้งแต่กลับมาจากจวนอ๋องแปด อี้เวยหนิงก็ได้แต่นั่งสาปแช่งไป๋เทียนจินทุกวัน สะโพกสวย ๆ ของนางต้องมามีรอยช้ำก็เพราะคนโง่นั่นคนเดียว เป็นถึงอ๋องแต่กลับไร้สติไม่ไตร่ตรองให้ดี สมควรแล้วที่มีข่าวลือว่าเขาไม่ได้เป็นองค์รัชทายาท คนแบบนั้นแค่เกิดเป็นอ๋องก็ปวดหัวมากแล้ว “เฮ้อ น่าเบื่อไม่เห็นมีอะไรเลย ถ้าตอนนี้อยู่ในโลกปัจจุบันคงไปเดินห้างรูดบัตรซื้อของเพลินไปแล้ว” ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในร่างนี้รวม ๆ ก็เกือบหกปี นางปรับตัวได้ก็จริง แต่หลาย ๆ อย่างก็ไม่ชอบความคิดบางสิ่งของคนในยุคสมัยนี้ที่แบ่งแยกชนชั้นกดขี่สตรีเพศให้ดูต่ำต้อย อำนาจต่าง ๆ ล้วนอยู่ในมือของคนคนเดียว แต่อี้เวยหนิงก็พอเข้าใจได้ว่าเพราะยุคนี้ประมุขต้องออกรบทำสงครามจึงได้อภิสิทธิ์มากกว่าคนธรรมดา แม้บางครั้งดูจะได้มากเกินไปก็ตาม และนี่ก็เป็นสาเหตุที่นางไม่อยากออกเรือนและปฏิเสธการหมั้นหมายกับอ๋องสามที่มีโอกาสเป็นองค์รัชทายาทเพราะหากเขาได้เป็นฮ่องเต้ ในอนาคตย่อมต้องมีเมียหลายคนซึ่งนางนั้นยอมรับในข้อนี้ไม่ได้ ต่อให้วันนี้เขาจะยืนยันว่ารักนางเพียงคนเดียวก็ตาม เมื่อมีอำนาจในมือคนเราจะไม่เปลี่ยนไ
Read more
ตอนที่ 8 จับปีศาจน้อย
“ท่านอ๋องมีสิ่งใดอยากรู้เพิ่มหรือไม่เพคะ” อี้เวยหนิงชักเริ่มรำคาญกับการสนทนายียวนก่อกวนอารมณ์กันไปมาทว่าหาแก่นสารไม่ได้สักอย่าง เอาแต่หาเรื่องด่านางไปเท่านั้น บุรุษยุคนี้ฉลาดหลักแหลมเพียงใดก็ไม่เคยฉลาดได้ทันเล่ห์เหลี่ยมของสตรีนั้นคงเป็นเรื่องจริง ขนาดว่านางอุตส่าห์ไม่ถือสาหาความกับอี้เหยียนซินแล้วแต่ท่านอ๋องผู้นี้กลับไม่ยอมเลิกรา ตามกวนใจอยู่ได้ หากรักใคร่กันมากเหตุใดไม่ส่งเกี้ยวเจ้าสาวมารับพี่สาวนางเสียก็หมดเรื่อง ยียวนกวนโทสะจนข้าจะทนกลั้นไว้ไม่ไหวอยู่แล้ว!! อี้เวยหนิงกัดฟันกรอดภายใต้หน้ากากสีทองอร่ามเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ “เมื่อสตรีผู้นั้นยืนยันว่าเจ้าช่วยเอาไว้ข้าก็จะพยายามเชื่อ แม้มันจะยากมากก็ตามที” พระองค์เองก็ไม่อยากจะยอมรับนักหรอกว่าอี้เวยหนิงจอมร้ายกาจผู้นี้จะคิดช่วยเหลือผู้อื่น พระองค์ว่านางหาที่ระบายอารมณ์เสียมากกว่า โจรทั้งสองถึงได้ไร้สติราวกับคนตายเพียงนี้ นางไปอารมณ์เสียมาหรืออย่างไรยามสบตากับพระองค์ถึงได้เผยรังสีเกลียดชังกันจนเหมือนศัตรูกันมาหลายภพชาติ หรือนางยังโกรธเคืองที่ถูกลงโทษในวันนั้น
Read more
ตอนที่ 9 พี่สาวแสนดี
ร่างสูงสง่ายืนนิ่งครู่หนึ่งเพื่อให้ความเจ็บปวดเบาบาง หยุดตามปีศาจน้อยเพราะไม่อาจทนความเจ็บส่วนกลางกายได้ อี้เวยหนิงไปได้นิสัยร้ายกาจนี้มาจากผู้ใดกัน ทั้งที่บิดามารดาก็นิสัยใจคอดีดั่งเทพสวรรค์ ทว่าอี้เวยหนิงนั้นทั้งร้ายกาจเจ้าเล่ห์จนยากจะตามได้ทัน ‘น่าโมโหนัก!’ ‘นางกล้าทำร้ายเชื้อพระวงศ์อย่างไม่กลัวตาย!’ ไป๋เทียนจินคิดแค้นก่อนจะต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นว่ามีสตรีนางหนึ่งตรงเข้ามาหาพระองค์ “คารวะท่านอ๋อง ไม่คิดว่าจะพบท่านที่นี่” อี้เหยียนซินส่งยิ้มหวานให้บุรุษสูงศักดิ์นึกยินดีที่ได้พบกันในวันนี้ เพราะนั่นเท่ากับว่าข่าวลือของนางกับท่านอ๋องจะหนาหูเพิ่มไปอีก “อืม เจ้าเห็นอี้เวยหนิงทางด้านโน้นบ้างหรือไม่” หากไม่พบนางพระองค์จะไม่ยอมล่าถอยแน่ ใบหน้าคมยังคงสอดสายตามาไปรอบ ๆ เพื่อหาอี้เวยหนิงให้พบ นางปีศาจน้อยจอมดื้อ ข้าจะต้องจับเจ้ามาดัดนิสัยให้ได้ ไม่ว่าทางใดก็ตาม “ไม่เลยเพคะท่านอ๋อง ไม่ทราบว่านางไปทำอะไรให้ไม่พอพระทัยเพคะ หม่อมฉันเป็นพี่สาวต้องขออภัยแทนนางด้วย” นางย่อกายสีหน้าไม่สู้ดีกลั
Read more
ตอนที่ 10 ใต้หน้ากากนั้น?
เจ้าของเรือนกายขาวละเอียดทรุดกายลงนั่งบนโต๊ะหินอ่อน มองบ่อน้ำขนาดกลางมีปลาแหวกว่ายอย่างเพลิดเพลินลืมเรื่องขุ่นเคืองใจต่อไป๋เทียนจินไปหมดสิ้น ทำเพียงปลดปล่อยอารมณ์ทอดไปกับสายน้ำเย็นฉ่ำ นางเกิดมาโชคดีที่ตายในโลกปัจจุบันครั้งหนึ่งยังได้มาอยู่ในร่างบุตรสาวอดีตแม่ทัพร่ำรวยฉลาดหลักแหลม แม้ความคิดคนยุคนี้จะแตกต่างแต่มันก็มีข้อดีแฝงอยู่ด้วยเสมอ จ๋อม! ปลาสีสวยกระโดดจนน้ำกระเซ็น “คิกคิก อยากทักทายข้าอย่างนั้นหรือเจ้าปลาน้อย” รอยยิ้มงดงามคลี่ออกเมื่อหยดน้ำกระเด็นเข้าตา พยายามเช็ดอย่างยากลำบาก อี้เวยหนิงหลับตาข้างเดียวก่อนจะใช้อีกข้างสอดส่องมองไปรอบ ๆ ไม่เห็นผู้คนนางก็ปลดหน้ากากสีทองออกจากใบหน้าที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่ค่อยได้ส่องดูความงดงามนัก เพราะชินกับการใส่หน้ากากปกปิดใบหน้าเสียแล้ว กรอบหน้าเรียวงามพอเหมาะ คิ้วโค้งดังคันศร ดวงตาเรียวงามคมกริบ สันจมูกโด่งงามรั้นเหมือนสวรรค์ปั้นแต่ง ทำให้อี้เวยหนิงมองใบหน้าตนเองที่สะท้อนในน้ำ ริมฝีปากจิ้มลิ้มกระจับสีแดงระเรื่อชวนให้จุมพิตปรากฏรอยยิ้มที่หากผู้ใดได้พบเห็นคงไม่อาจห้ามหัวใจให้รักน
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status