Home / รักโบราณ / ทักษิณเชื่อมธารา / บทที่ 6 จับหิ่งห้อย 2/2

Share

บทที่ 6 จับหิ่งห้อย 2/2

last update publish date: 2026-03-03 11:38:49

“ข้าลาก่อน” นางคุกเข่าประสานมือคารวะผู้เป็นบิดาครั้งสุดท้าย ต่อไปหาพบหน้าจะเป็นแค่คนแปลกหน้าเท่านั้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ทักษิณเชื่อมธารา   บทที่ 28 บทส่งท้ายตำหนักทักษิณ 2/2

    “เรือ...? ทำไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเพคะ” หนิงฮวาสงสัยว่าสามีทำเรือลำใหม่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน “ก็ตั้งแต่ที่เจ้ากลับมา ข้าก็ให้คนต่อเรือลำใหญ่พร้อมเตียงนอนนุ่ม ๆ” หนิงฮวามองสามีที่ส่งสายตากรุ้มกริ่มเช่นนี้ ก็รับรู้ได้ทันที่ว่า คงไม่ใช่เรือปกติแน่นอน เขาต้องคิดไว้เพื่ออย่างอื่นเป็นแน่ “เช่นนั้นหม่อมฉันไม่อยากดูแล้ว” นางปฏิเสธทันที เพราะไม่อยากหลงกลให้เขาเชือดนางเล่นอีก “ได้ที่ไหนกันละจ๊ะเมียจ๋า...นะไปเถอะ...ผัวอยากนอนกอดเมียท่านกลางแสงหิ่งห้อย เหมือนกับคืนที่เราเจอกันครั้งแรกไงจ๊ะ...!” “คงไม่ได้ชมหรอกเพคะ” แค่คิดใบหน้าหญิงสาวก็เห่อร้อนแดงระเรื่อแล้ว นางอยากจะลบเลือนความทรงจำน่าอายพวกนี้เสียจริง แต่เขาก็ขยันทำให้นางจดจำมันอยู่เรื่อย คืนนั้นนางแต่งตัวยิ่งกว่าหญิงนางโลม ที่หลอกล่อบุรุษให้เข้าหอนางโลม เสียอีก “ข้าเตรียมชุดไว้ให้เจ้าด้วย” แน่นอนว่าชุดชมหิ่งห้อยย่อมไม่ธรรมดา เขาจะรำลึกความหลังทั้งที ก็ต้องให้เหมือนครั้งแรกที่เจอกันหน่อยเป็นอะไรไป ในตอนเย็นหนิงฮวาที่โดนสามีรบเร้าจนไม่อาจจะปฏิเสธ แล

  • ทักษิณเชื่อมธารา   บทที่ 28 บทส่งท้ายตำหนักทักษิณ 1/2

    “ทำไมไม่ให้ลูกนั่งคันเดียวกัน” หนิงฮวาไม่พอใจที่โดนคนเอาแต่ใจหลอกลูกให้ไปนั่งรถม้าคันของจื่อรั่ว “ก็ลูกใจร้อน อยากได้น้องเร็ว ๆ เจ้าไม่รู้หรือ” เขานัดแนะกับลูกสาวทั้งยังสัญญาไว้เป็นมั่นเป็นเหมาะว่ากลับไปตำหนักแล้วจะพาเที่ยว และก็หลอกล่อด้วยของเล่น “หม่อมฉันไม่เชื่อ ท่านอ๋องเจ้าเล่ห์” “โถว...เมียจ๋าข้าไม่ได้โกหกจริง ๆ ก็อิ๋งอิ๋งบอกว่าอยากไปนั่งกับพี่จื่อรั่ว” “หากหม่อมฉันจับได้ว่าท่านอ๋องหลอกลวงลูก ไม่ต้องมานอนด้วยกันเลย” นางนั่งหันหน้าหนีไม่มองเขา เพราะตัวเองอยากนั่งไปกับลูกมากกว่า เป็นสามีเมื่อภรรยาสุดที่รักงอน เขาก็หาทางง้อเอาจนได้ “โถเมียรัก ข้าไม่ได้เจอเจ้ามานานแล้วนะ โปรดเห็นใจผัวรักของเจ้าด้วยเถิด”เขารั้งร่างของเมียสาวขึ้นมาบนตัก แรงของรถม้าที่โยกไปโยกมานั้นทำให้ก้นของนางบดเบียดเข้ากับลำท่อนของเขาจนมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้นและกำลังดุนดันกับก้นอันงอนงามของนาง “เมื่อวานกับเมื่อคืนยังไม่พออีกหรือเพคะ” คนที่กำลังงอนยังคนไม่รู้ตัวว่าสามีนั้นกำลังรู้สึกอยากอีกรอบเสียแล้ว “พอที่ไหน ก่อนเจ้าจากไปข้าเคยกินเจ้าครั้

  • ทักษิณเชื่อมธารา   บทที่ 27 เบา ๆ เดี๋ยวลูกตื่น 2/2

    “อย่าเพิ่งใจร้อนคนดีของพี่...” เขายังไม่อยากยัดเข้า แต่อยากปลุกเร้าให้นางอยากจนถึงขีดสุดเสียก่อน ค่อยจับยัดก็ไม่สาย อย่างไรก็มีเวลาทั้งคืน มือที่อุ่นร้อนของเขาก็ยังคงบีบก้นของนาง ส่วนอีกมือก็สอดนิ้วเข้าไปเปิดนำทางเพื่อให้ตัวตนของเขาได้เข้าไปไปได้ง่ายขึ้น แต่ว่าแค่นิ้วของเขา นางก็กระตุกตอดเสียแล้ว “ยะ...อย่าเพิ่งเสร็จเมียรัก....” “ขะ...ข้า...มิไหวแล้ว” นางไวต่อการเล้าโลมและสัมผัสของเขานัก จะว่าห่างหายจากเรื่องนี้มานานจนตื่นเต้นเกินไปหรือเปล่า เมื่อนางใกล้จะปลดปล่อย เขากลับหยุดยั้งนิ้วเรียวที่กระแทกเข้าออก แล้วจับลำท่อนหยกใหญ่ยาวของตัวเองขึ้นสาว พร้อมกับขยับเข้ามานั่งให้ตรงกับทางเข้า เขาจับตัวตนขึ้นปาดไปตรงช่องทางรักที่มีน้ำหวานที่พร้อมจะหล่อลื่นให้เขาเข้าไปสอดประสานได้ง่ายขึ้น ปลายลำท่อนที่แข็งแรงที่ส่วนปลายอ่อนนุ่มไม่ต่างจากกลีบดอกไม้ของนาง ลากผ่านขึ้นลงวนซ้ำไปมา จนร่างบางเริ่มกระตุกหนีบปลายหัวมนของเขา “พร้อมแล้วใช่หรือไม่...อ่าห์...” “เข้า...เข้ามาเร็ว ๆ...อื้อ...” เสียงหวานครางกระเส่าแต่เป็นเสียงที่เบาไม่เหมือนเมื

  • ทักษิณเชื่อมธารา   บทที่ 27 เบา ๆ เดี๋ยวลูกตื่น 1/2

    “ต้านแม่อิ๋งอิ๋งง่วงแล้ว” เด็กน้อยเมื่อกินอิ่มก็อยากนอนหลับทันที “มาป้อนปากก่อนลูกฟันจะได้ไม่ผุ” หญิงสาวเอาเกลือให้ลูกสาวอมแล้วบ้วนก่อนนอนทุกวัน เพื่อป้องกันฟันผุ นางเองก็ทำเช่นเดียวกันแต่ทว่านางเอาไม้สีฟันด้วย ฟันของนางจะได้ขาวอยู่เสมอ “พ่อก็อยากทำด้วย” อ๋องหนุ่มอยากทำทุกอย่างให้เหมือนลูกของเขาแล้วสองพ่อลูกก็พากันไปบ้วนปากที่ด้านนอก เสียงหัวเราะคิกคักจนทำให้หนิงฮวารู้สึกอมยิ้มตาม นางเก็บถ้วยเข้ามาเพื่อเตรียมจะล้าง แต่ว่าจื่อรั่วก็เข้ามาขวางไว้เสียก่อน “นายหญิงท่านไปพักเถอะวันนี้เหนื่อยมามากแล้ว เดี๋ยวข้าทำเองเจ้าค่ะ” “ขอบใจเจ้ามาก จัดที่นอนให้ท่านองครักษ์ด้วยล่ะ” หนิงฮวายังไม่วายกำชับให้สาวใช้นางจัดที่นอนให้กับคนของเขา จื่อรั่วพยักหน้าไม่ได้ว่าอันใด แต่สีแก้มที่แดงระเรื่อขึ้นของนางทำให้หนิงฮวาอดสงสัยไม่ได้ “เจ้าแก้มแดงขนาดนี้ มีอันใดงั้นหรือ” “อ๊ะ” จื่อรั่วเอามือลูบแก้มไล่สีให้เป็นปกติ นางไม่ได้ตั้งใจจะให้มันขึ้นสีเรื่อ แต่ทว่าท่านองครักษ์ขอนอนกับนางต่างหาก “ปะ...เปล่าเจ้าค่ะ” หนิงฮวาส

  • ทักษิณเชื่อมธารา   บทที่ 26 ชายที่หมายปองเมีย 2/2

    “ก็ได้เพคะ” “ก็ได้อันใด พูดมาให้ชัดเจน” “หม่อมฉันจะไม่ติดต่อ ไม่พบไม่เจอไม่คุยกับใครเลย รวมทั้งท่านอ๋องด้วย” นางประชดเขา นี่นางเป็นเมียนะ ไม่ใช่นักโทษห้ามโน้นห้ามนี่อยู่ได้ น่ารำคาญจริง เดี๋ยวก็พาลูกหนีอีกเสียดีไหม “เจ้า...!” เขาอยากจับนางมาจูบนัก หากไม่ติดว่าลูกสาวอยู่ด้วยละก็ แต่ไม่เป็นไรเก็บไว้ทบต้นทบดอกคืนนี้ก็ไม่สายนัก “ต้านแม่ข้าหิว” หลิวอิ๋งไม่ได้กินข้าวกลางวัน และหิ้วท้องมาจนเย็นก็เห็นผู้ใหญ่โต้กันไปมาจนรู้สึกว่าทนไม่ได้แล้ว “ตายจริงลูกรัก แม่ลืมว่าลูกยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่กลางวัน” เขามองสามีตาเขียวปั้ด เพราะเขาคนเดียวที่ทำให้ลูกนางต้องอดข้าว “อิ๋งอิ๋ง รอได้เพราะต้านพ่อทำน้องอยู่” เด็กน้อยกล่าวอย่างไรเดียงสา ไม่รู้ว่าทำน้องคืออะไร คนเป็นแม่ได้ฟังอย่างนั้นก็หน้าแดงมากกว่าเก่า แต่คนเป็นพ่อกลับยิ้มภูมิใจเสียเหลือเกิน คืนนี้นางจะให้นอนนอกห้องคอยดู “มากินข้าวกันเถอะ” “แล้วพี่จื่อรั่ว” เด็กน้อยถามผู้เป็นแม่ ปกติจะกินพร้อมกัน “พี่จื่อรั่วไปกินกับท่านลุงชุยด้านนอกอย่าห่วงเลย ทานเถอะ” จ

  • ทักษิณเชื่อมธารา   บทที่ 26 ชายที่หมายปองเมีย 1/2

    มื้อเย็นวันนี้นางลงครัวทำกับข้าวเอง มิใช่อันใดเพราะว่าหนีจากคนหื่นกามนั่นเอง แต่ยามมื้อเย็นอาโหลวชอบมาฝากท้อง แล้วเขามักจะหิ้วไม่กับข้าวก็ปลา หรือไม่ก็เนื้อหมูมาเป็นประจำ เพื่อหาเรื่องมาพบนาง แล้ววันนี้เขาก็มาอีก “ฮวาเอ๋อร์ ฮวาเอ๋อร์” เสียงบุรุษหนุ่มที่กำลังเรียกเมียรักของเขาอยู่หน้าบ้านปลุกให้คนที่นอนเอกเขนก ใรห้องนอนกับลูกสาวต้องฉงน “ต้านพ่อ ต้านลุงโหลวมา ได้เวลากินข้าวแล้ว” เสียงเล็กของลูกสาวเอ่ยบอก ทำให้คนขี้หึงกำลังกรุ่นในอกทีเดียว เจ้าหมอนนี่คนขับรถม้าพาลูกสาวของเขาเข้าเมืองนี่นา มาทำอันใดกัน “ต้านลุง วันนี้เอาอะไรมาฝากอิ๋งอิ๋ง” เด็กสาวชอบใจทุกครั้งที่ท่านลุงโหลวมาบ้าน ไม่มีของเล่นมาฝากก็ขนมที่นางชอบมาฝาก “ลุงเอากระดูกหมูมาฝากแม่เจ้า วันนี้ท่านตาได้ซี่โครงหมูมาต้มซุป ข้าจึงแบ่งมาให้แม่เจ้าทำให้เจ้ากินดีหรือไม่” “ดี...อิ๋งอิ๋งชอบ” คนที่เดินออกมายืนหน้าถมึงทึงอยู่หน้าบ้าน ที่มีคนมาหาเมียทั้งยังสนิทสนมกับลูกสาวอีก ก็รู้สึกไม่พอใจนัก “แล้วเอ่อ...สองคนนี้คือ” “ต้านลุง อิ๋งอิ๋งจะอวด นี่ต้านพ่อของ

  • ทักษิณเชื่อมธารา   บทที่ 2 รอคอย 1/2

    ขณะที่อี๋อันฉีกำลังเพลิดเพลินใจในการคิดถึงสตรีปริศนาในค่ำคืนเดือนแรมนั้น เสียงองครักษ์ส่วนตัวก็มาปลุกให้เขาตื่นจากภวังค์ “ท่านอ๋อง คิดอันใดอยู่หรือพ่ะย่ะค่ะ” ฉ่างชุยที่เดินตามหาท่านอ๋องจนทั่ว จนมาพบที่บึงบัวเหลียนฮวาด้านหลังตำหนักทักษิณ ช่วงนี้ท่านอ๋องโปรดมายืนชมจันทร์ชมดาวที่นี่อยู่หลายค

  • ทักษิณเชื่อมธารา   บทที่ 1 บึงธารเหลียนฮวา[บึงบัวตำหนักทักษิณ] 2/2

    “เจ้าไม่บอก ข้าก็เรียกเจ้าว่าอิ๋งหั่ว” เขาพูดพร้อมกับก้มลงมองเรือนกายที่ใส่ชุดสั้นแถมยังบางเบาเช่นนี้ หากไม่คิดมายั่วยวนเขา จะคิดเป็นอื่นไปได้อย่างไร หึ...คิดว่าข้าโง่นักรึ “อากาศก็หนาวเช่นนี้เจ้าไม่หนาวรึ ใส่ชุดทั้งสั้นทั้งบางแล้วยังเปิดไปถึงไหนต่อไหน” มือหนาเคลื่อนขึ้นลูบไปยัง

  • ทักษิณเชื่อมธารา   บทที่ 1 บึงธารเหลียนฮวา[บึงบัวตำหนักทักษิณ] 1/2

    ค่ำคืนวันเพ็ญปลายเหมันต์ ดวงดาราอับแสงแทนที่ด้วยความสว่างแห่งจันทราเต็มดวง ความเปลี่ยวเหงาโอบล้อมกายแห่งบุรุษวัยฉกรรจ์อย่างอี๋ชินอ๋อง ร่างองอาจก้าวเดินตามทางที่ปูลาดด้วยอิฐดินเผาหลังตำหนักทักษิณ ทอดสายตาเหม่อมองไปยังบึงเหลียนฮวาที่มีสำหรับไว้ชมจันทร์ในยามค่ำคืน ที่เป็นเขตหวงห้ามสำหรับคนภายนอก แต่ทว

  • ทักษิณเชื่อมธารา   บทนำ

    สตรีที่ไม่เป็นที่ต้องการใครบ้างไม่เจ็บปวด หนิงฮวาเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่ตระกูลส่งมายั่วยวนบุรุษไร้ดวงใจเช่นอี๋ชินอ๋อง และทั้งที่นางก็รู้แจ้งว่าเขาหาไม่ได้รักนาง เพียงมีนางไว้ตอบสนองราคะ ทว่านางกลับยังคงเผลอใจไปหลงรักศัตรูของครอบครัว นางทอดกายให้เขาเชยชมด้วยความรัก และหันหลังให้กับทุกคน หากแต่สำหรั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status