1.1

ดวงตากลมสวยมองตัวเองผ่านกระจกเงาบานใหญ่ เธออยู่ในชุดจั๊มสูทสีขาวขายาว เปิดไหล่โชว์แผ่นหลังขาวเนียน เนื้อผ้าชั้นดีรัดรูปขับให้เห็นหุ่นเพรียวสวยยิ่งเสริมให้เธอดูเซ็กซี่เข้าไปใหญ่

หญิงสาวยกยิ้มให้ตัวเองอย่างพอใจหลังจากที่หยิบชุดนั้นเปลี่ยนชุดนี้มาเกือบยี่สิบชุด และสุดท้ายเธอก็เลือกชุดที่เขาซื้อให้

แต่ในขณะที่หญิงสาวยิ้มหน้าระรื่น กำลังเอื้อมหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องไป กลับมีเสียงทุ้มเข้มเอ่ยถาม มันห้วนจนคนฟังรับรู้ได้ทันทีว่าเขากำลังไม่พอใจ

“จะไปไหน” ชายหนุ่มเห็นชุดสวยบนหุ่นเซ็กซี่เย้ายวนที่เขาเป็นคนซื้อให้แล้วไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ จะใส่ชุดนี้ไปหาใครกัน!

“ไปหาพี่ชายไงคะ” เธอตอบเสียงหวาน

“ทำไมไม่บอกกันก่อน”

“ศรบอกไปแล้วนี่คะเมื่อวาน เมื่อเช้าก็บอกจำไม่ได้เหรอ”

ใช่! เธอบอกแล้วและเขาจำได้ แต่แค่ไม่อยากให้เธอออกไป ชายหนุ่มฟึดฟัดแล้วถอนหายใจ

“ไม่ไปไม่ได้เหรอ” คนตัวสูงยืนกอดอกมองหน้าหญิงสาวอย่างไม่พอใจ เขาอุตส่าห์ทิ้งงานมาอยู่กับเธอทั้งวัน แต่เธอดันจะเอาเวลาตรงนี้ไปให้คนอื่น ถึง 'คนอื่น' ที่ว่าจะเป็นพี่ชายของเธอก็ตาม

“ไม่ไปไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวโดนว่า”

นาน ๆ ทีพี่ชายเธอถึงจะมีวันพักวันลากับชาวบ้านเขาบ้าง วันนี้เลยลงเกาะมาหาน้องสาวได้ นัดกันไว้แล้วว่าจะไปทานข้าวด้วยกัน หากไม่ไปคงโดนดุ ที่สำคัญไม่เจอกันตั้งหลายเดือนเธอเองก็คิดถึงพี่ชายมากด้วยสิ

“พี่หรือชู้”

“ไปด้วยกันเลยไหมล่ะคะ จะได้เปิดตัวทีเดียวเลย” คำนั้นทำเอาใบหน้าหล่อคมชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะตอบ...

“ไม่” ตอบไวแบบไม่ต้องเสียเวลาคิดจนลูกศรหวั่นใจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาปฏิเสธไม่ยอมเจอพี่ชายและคนรอบกายของเธอ

จากที่ก่อนหน้าไม่คิดอะไรเพราะเขาให้เหตุผลว่ายังไม่พร้อมให้ใครรับรู้เพราะกลัวพี่ชายของลูกศรจะหวงน้องสาวคนเดียวแล้วไม่ยอมให้คบกัน เรื่องนั้นพอเข้าใจได้ แต่พักหลังมาเธอว่ามันมากเกินไป ทั้งคู่คบกันตั้งแต่เธอเองเรียนจบเพิ่งเริ่มทำงานได้ไม่กี่เดือนจนตอนนี้ผ่านไปเกือบสองปีแล้วเขาก็ยังไม่เคยไปให้พี่ชายเธอเห็นหน้า เอาแต่บอกว่า 'ขอเวลาหน่อย'

ขอเวลา...

เวลาอะไร!

“ทำไมเหรอคะ”

“ลูกศร...” สิงหราชถอนหายใจ

 “นี่มันครั้งที่ร้อยแล้วนะคะ ที่พี่สิงห์ปฏิเสธ ศรถามจริง ๆ เถอะค่ะว่าพี่แค่ไม่พร้อมหรือไม่อยากผูกมัดกับศรกันแน่คะ” หญิงสาวเสียงสั่นพร่าน้ำตาเริ่มคลอเบ้า เธอเต็มร้อยกับเขาทุกอย่างแต่ทำไมยิ่งนานวันผลลัพธ์มันกลับเหมือนยิ่งตรงกันข้าม เธอเริ่มน้อยใจ

ถึงความสำพันธ์ที่ผ่านมาของเธอและเขาจะราบรื่นเหมือนไม่มีปัญหาอะไร ทว่านี่เป็นเรื่องหนึ่งที่ยังค้างคาในใจไม่หายไปเลย

“ไม่เอาน่า อย่าเพิ่งน้อยใจไปสิคะ เดี๋ยวพร้อมเมื่อไหร่พี่สัญญาว่าจะไปเจอพี่ชายของศรเองแหละ”

“แล้วเมื่อไหร่จะพร้อมล่ะคะ พี่สิงห์พูดแบบนี้มาหลายครั้งแล้วนะยังจะรอพร้อมอะไรอีก หน้าตาฐานะหน้าที่การงานพี่ก็มีทุกอย่างไม่ได้ด้อยไปกว่าใครเลย ศรเสียอีกที่ด้อยกว่าพี่” เมื่อพูดถึงตรงนี้เสียงเธอแผ่วลง เขาไม่เคยด้อยกว่าใคร หากเป็นเธอเองนี่แหละที่ไม่คู่ควรกับเขา

“เพราะพี่ชายเราเป็นตำรวจไงครับ ที่พี่รู้มา เห็นว่าหวงน้องสาวอย่างกับอะไรดี อยู่ ๆ ให้พี่ไปเปิดตัวโต้ง ๆ แบบนี้พี่จะไม่โดนเล่นงานเอาเหรอ ไม่เป็นห่วงพี่หรือไงคะ หืม”

เปิดตัวโต้ง ๆ ตรงไหน คบกันมาเป็นปีถ้าไม่กี่เดือนก็ว่าไปอย่าง ลูกศรค้านในใจ