Home / โรแมนติก / ทาสของหัวใจ |TOXIC | / ตอนที่ 3 ของเดิมพันราคาแพง

Share

ตอนที่ 3 ของเดิมพันราคาแพง

last update publish date: 2026-08-12 10:27:10

"มั่นใจนะเฮียว่าจะไม่เสียใจทีหลังอะ ถ้าเสียมันไปแล้วจะย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้อีกแล้วนะ"

"มีอะไรที่กูไม่มั่นใจ อย่าห่วงเลยกูไม่คิดเสียใจทีหลังแน่"

เด็กช่างวัยยี่สิบห้าถอนหายใจยาวเหยียดอย่างสุดจะพรรณนาความในใจออกมาได้ ปรายตามองผู้หญิงที่ยืนกอดอกอยู่ไม่ไกลแล้วก็ส่ายหัวถอนหายใจอีกครั้ง จนถูกฝ่ามือใหญ่ตบกบาลไปหนึ่งป้าบให้เร่งมือ

เกื้อหัวเราะน้อยๆ ตวัดเสื้อหนังสีดำขึ้นสวม ตามด้วยถุงมือหนังสีเดียวกันก่อนจะหยัดกายขึ้นยืนเต็มความสูงเดินมาหาทิวาที่ยืนกอดอกรออยู่ไม่ไกล

"นายต้องการอะไรจากฉันกันแน่เกื้อ ให้มาที่นี่ทำไมนายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ"

"เธอไม่มีสิทธิ์พูดอะไรแค่ทำตามที่ฉันสั่งก็พอ จะชอบหรือไม่ชอบเก็บมันเอาไว้ในใจซะ"

"พรุ่งนี้ฉันมีงานต้องทำฉันจะกลับ" 

"แล้วมันเรื่องของฉัน? ตามมา" หนุ่มหล่อเลิกคิ้วเชิงถามกวนประสาทไม่แยแส ก่อนจะออกคำสั่งเสียงเรียบให้เดินตามมาแล้วหมุนตัวเดินกลับไปยังจุดที่ช่างกำลังตรวจสภาพรถที่จะลงแข่ง

ทิวาจำใจต้องเดินตามหลังผู้ชายตัวโตไป กวาดมองเรือนกายแกร่งที่ดูเหมือนจะกำยำกว่าเมื่อตอนสมัยยังเรียนมาก เขาคล้ายจะสูงขึ้นกว่าตอนนั้นหลายเซ็นด้วย... ก็แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอกันเล่า!

ส่ายหน้าไล่ความคิดฟุ้งซ่านกอดอกเดินตามหลังจนมาหยุดข้างรถที่จะต้องลงแข่งในสนามถัดไป ดวงตากลมกวาดมองรถแล้วได้แต่ถอนหายใจอย่างไม่ชอบใจ

เธอไม่ชอบสถานที่นี้เลย เมื่อก่อนเคยมานั่งรอเป็นชั่วโมงๆ ทั้งที่ไม่ชอบแต่ก็บ่นไปรอไป หลังจากตัดสัมพันธ์กับอดีตคนรักก็เลือกที่จะไม่ย่างกรายผ่านอะไรที่ไม่ชอบแล้วต้องฝืนใจอีก จนกระทั่งวันนี้

"ผมเช็กสภาพรถทุกอย่างเรียบร้อยดีครับเฮียไม่มีปัญหา"

"อืม ขอบใจ ไปทำงานเถอะเดี๋ยวดูต่อเอง"

เกื้อตบไหล่เด็กช่างวัยยี่สิบห้าเบาๆ เป็นการขอบคุณ ก่อนจะเดินอ้อมไปดูด้านหน้ารถทิ้งให้หญิงสาวด้านหลังยืนเผชิญหน้ากับช่างหนุ่มที่คล้ายจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่ยอมพูด มองหน้าแล้วทำหน้ากระอักกระอ่วนอยู่สักพักแล้วเดินจากไป

ความสงสัยทำให้ทิวาเดินตามมาหยุดข้างร่างสูงที่ยังคงก้มๆ เงยๆ อยู่กับกระโปรงรถ ทนความกดดันและสงสัยไม่ไหวสะบัดแขนหลุดจากกอดอกส่งผลให้กระเป๋าสะพายคล้องบ่าหล่นลงมาอยู่ในมือแทน

"ทำไมเด็กช่างคนนั้นต้องมองหน้าฉันแปลกๆ ด้วย นายคิดจะทำอะไรกันแน่เกื้อ"

"..."

"นายไม่ได้จะทำอะไรแผลงๆ ใช่ไหม"

"สมองที่ใช้คิดแผนชั่วๆ มันหายไปไหนล่ะ เรื่องแบบนี้เธอน่าจะถนัดกว่าฉันนะไม่น่ามาถามให้เปลืองน้ำลาย ขึ้นรถ"

ทิวากลอกตาไปมาครุ่นคิดถึงสิ่งที่น่าจะเป็นไปได้ ไอร้อนตีตื้นขึ้นมากระจุกรวมตัวกันบนใบหน้าสวยก่อนจะกระจายลามไปทั่วศีรษะผลิตควันส่งออกหูทั้งสองข้างดวงตาแดงก่ำอย่างนึกโมโห 

ไม่น่าตามมาเลย ไม่น่าคิดว่าทุกอย่างจะจบลงเพียงให้เขาได้ออกคำสั่งเอาแต่ใจพวกนั้นกับเธอได้อย่างต้องการจนกว่าจะพอใจ ไม่คิดด้วยว่าจะถูกมองเป็นแค่สิ่งของมีราคาให้เขาเอามาเดิมพันแบบนี้

ของเดิมพันราคาแพงเหมือนตุ๊กตามีชีวิตแต่ไร้เสียงต่อต้าน

"ไม่ขึ้น นายไม่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้"

"อย่าเล่นตัวให้มากทิวา สิ่งที่เพื่อนเธอทำกับน้องฉันมันหนักกว่านี้อีก"

"..." มันคือความจริงที่ต้องยอมรับโดยไร้ข้อกังขา แต่... นั่นคือสิ่งที่เธอควรจะรับเหรอ!

ทิวาสูดออกซิเจนเข้าจนเต็มปอด ยากจะปฏิเสธความผิดของตัวเองได้ ได้แต่ยอมทำตามคำสั่งของผู้ชายเอาแต่ใจขึ้นมานั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถให้กับเขา ดึงสายเข็มขัดนิรภัยมากลัดรัดตัวเองอย่างแน่นหนาเผื่อเกิดเหตุไม่คาดคิดระหว่างการแข่งขัน

จิกกำกระเป๋าบนตักแน่นระบายความหวาดหวั่น จังหวะการเต้นของหัวใจมันกระหน่ำแรงจนไม่เป็นจังหวะ ดวงตาพร่ามัวแสงสีเสียงรอบด้านแทบกลายเป็นศูนย์ในตอนที่รถแข่งสองที่นั่งเคลื่อนเข้ามาด้านในสนาม

ผู้คนบนอัฒจันทร์ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดประหนึ่งกำลังเชียร์แข่งชิงแชมป์โลก ยิ่งตอนที่เกื้อลงจากรถไปโชว์กายสมบูรณ์แบบด้านนอกเสียงเชียร์ยิ่งดังกระหน่ำอย่างกำลังรอคอยเขาคนเดียว

กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เฝ้าถามตัวเองซ้ำๆ ว่ามาทำอะไรที่นี่ ทำไมถึงได้ยอมให้คนอื่นมากำหนดชีวิตการก้าวเดินของตัวเอง ทำไมต้องยอมรับความผิดที่ตัวเองไม่ได้ทำ ทว่าสุดท้ายก็ยังได้รับคำตอบแบบเดิมที่เคยได้รับ

"นาย.. จะไม่แพ้ใช่ไหม"

ทิวาหันไปถามเกื้อที่เพิ่งกลับเข้ามาในรถ กลิ่นน้ำหอมที่เขาใช้ประจำยังคงเป็นกลิ่นเดิมที่เธอเคยชอบ แต่แววตาที่มองกันตอนนี้กลับเป็นแววตาที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

ตาคมเหยียดมองหญิงสาวด้านข้างพลางส่งเสียงหัวเราะผ่านลำคอเย้ยหยัน สตาร์ทเครื่องยนต์เสียงกระหึ่มท่ามกลางเสียงเชียร์มากมาย มวลอากาศเย็นในยามดึกพัดโกรกเข้ามาวูบหนึ่งก่อนจะทิ้งไว้เพียงความเย็นยะเยือก...

"ภาวนาให้ฉันชนะสิ" และเสียงเยือกเย็นของเกื้อที่เอ่ยลอดริมฝีปากบางสีอมชมพู มุมปากเหยียดยิ้มพุ่งตัวออกจากจุดสตาร์ตโดยที่ยังคงสบกับดวงตากลมคู่นั้นราวกับกำลังเจอเรื่องสนุก

ยิ่งเห็นความหวาดหวั่นจากดวงตาสวยความฮึกเหิมสนุกที่ได้เอาคืนก็ยิ่งทวีคูณ 

เสียงเครื่องยนต์สองคันกระหึ่มดังลั่นสนาม ความเร็วทรงตัวยังคงไม่มีใครยอมใคร 

เปลือกตาสวยปิดแน่นสองมือกำสายเข็มขัดนิรภัยและกระเป๋ารวบไว้ด้วยกันกรีดเสียงร้องลั่นด้วยความตกใจ แรงพุ่งตรงหักเลี้ยวราวกับกำลังนั่งอยู่บนเครื่องเล่นหวาดเสียวที่ไม่เคยคิดจะขึ้นไปนั่งทำให้ทิวาใจหล่นครั้งแล้วครั้งเล่า 

ได้ยินเสียงหัวเราะสะใจจากคนข้างๆ ดังแทรกเสียงวี้ดวิ้งในหัวเป็นระยะ ก่อนที่อยู่ๆ รถที่กำลังขับด้วยความเร็วสูงจะเบรกอย่างกะทันหันห่างจากเส้นชัยเพียงไม่กี่เมตร ดึงความสนใจของทิวาให้ต้องเปิดตาขึ้นมองด้วยใจเต้นระส่ำ

"ย.. หยุดทำไม" เสียงสั่นเอ่ยถาม ดูจากรถคันหลังที่กำลังวิ่งตามมาอย่างไม่ทิ้งห่างก็เดาได้ว่าเกื้อกำลังนำอยู่แท้ๆ แต่ทว่าทำไมอยู่ๆ ถึงได้หยุดนิ่ง

"หึ เธอคิดว่าไง" น้ำเสียงยียวนกับรอยยิ้มไม่น่าไว้วางใจทำให้น้ำตาสาวแทบไหลกลิ้งลงมาประจานความอ่อนแอของตัวเอง 

ทิวานิ่งอึ้งไปอย่างรู้ได้ว่าเกื้อจงใจให้คู่แข่งเข้าเส้นชัยเพื่อที่จะได้ส่งของเดิมพันอย่างเธอไป เลวที่สุด เลวจนสุดจะหาคำมาด่าได้

"นายมันเลว เลวที่สุด! ไอ้สารเลว!"

"หึ จะถือว่าเป็นคำชมละกันนะ"

ฟิ้ว!~

...และในที่สุดรถคันหลังก็วิ่งแซงเข้าเส้นชัยไปก่อนพร้อมกับเสียงเชียร์ของผู้คนบนอัฒจันทร์ที่พร้อมใจกันส่งขึ้นมาร่วมยินดี เกื้อดันลิ้นกับกระพุ้งแก้มเหยียดยิ้มอย่างพึงพอใจ ค่อยๆ เหยียบคันเร่งเข้าเส้นชัยตามไปช้าๆ 

นักแข่งหนุ่มลงจากรถเดินเข้าไปร่วมยินดีกับคู่แข่งที่ชนะการเดิมพันในครั้งนี้ ไร้สามัญสำนึกถูกผิดชั่วดีเห็นเป็นเพียงเรื่องสนุกสะใจที่อยากทำก็ทำเท่านั้น

ทิวาใช้โอกาสตอนที่เกื้อกำลังร่วมยินดีกับคู่แข่งที่เขาจงใจให้เข้าเส้นชัยไปก่อนเดินหนีออกมาอย่างรวดเร็ว ให้เธอเป็นคนผิดมานั่งเป็นของเดิมพันไร้ชีวิตเธอก็ยอม แต่การยินยอมให้คนอื่นชนะการเดิมพันโดยตั้งใจเธอจะยอมได้ยังไง

หากอยากจะทำแบบนี้ไม่เห็นต้องทำอะไรให้มันยุ่งยากเลย แค่บอกให้เธอไปนอนกับผู้ชายสักคนตรงๆ เลยไม่ดีกว่าเหรอ จะยอมหรือไม่มันก็สิทธิ์ของเธออีกที

หมับ!

"อ๊ะ! ทำอะไรของนาย ปล่อยฉันนะ!" 

ในจังหวะที่กำลังจะเดินพ้นจากขอบสนาม กำลังจะพ้นสายตาน่ารังเกียจที่จ้องมองมา ทว่ากลับถูกคว้าข้อแขนแล้วกระชากกลับไปอย่างแรงจนร่างเล็กถลาเซถอยไปชนกับแผงอกกว้างของเจ้าของมือ

กลิ่นน้ำหอมที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวบอกให้รู้ว่าใครที่เป็นเจ้าของแรงป่าเถื่อนนั้นโดยไม่ต้องเงยหน้าขึ้นมอง ทิวาดีดดิ้นสะบัดแขนโวยวายแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของผู้ชายตัวใหญ่ได้ จนเขากระชากลากถูเธอมาหยุดตรงหน้าคู่แข่งคนนั้นของเขา

"ของเดิมพันที่ตกลงกันไว้ หวังว่าคืนนี้จะสนุก"

"หึ ตัวเล็กไปหน่อยแต่หน้าสวยนมใหญ่ถูกใจดี" 

เกื้อยิ้มเหยียดกำรอบข้อแขนเรียวแน่นจ้องหน้าคนพูดนิ่ง มันเลียริมฝีปากใช้สายตากะลิ้มกะเหลี่ยมองทิวาอย่างหื่นกระหาย รอยสักตามลำคอขึ้นมาถึงสันกรามยิ่งทำให้ผู้ชายคนนี้ดูน่ากลัวและน่ารังเกียจในสายตาของทิวา

ร่างบางเบี่ยงตัวเข้าหาเกื้อที่ยืนอยู่ใกล้ตัวมากที่สุด และยังคิดว่าชายหนุ่มเป็นความปลอดภัยเดียวของตัวเอง หลงลืมไปว่าเขานี่แหละที่เป็นคนประเคนเธอใส่พานยกให้ผู้ชายตัวใหญ่น่ากลัวคนนั้น

ทิวาสวมกอดเอวสอบกำเสื้อหนังเอาไว้แน่นเช่นเดียวกับมือข้างที่ถูกมือใหญ่รวบกำไว้ที่จับสายกระเป๋าสะพายแน่นจนสามารถมองเห็นเส้นเลือดบนหลังมือขาวชัดเจน

"เกื้อไม่เอานะนายอย่าทำแบบนี้กับฉัน นายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ"

"..." 

"เกื้อ! นายบ้าไปแล้วหรือไง นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ!" แทบจะกราบอ้อนวอนแต่เจ้าของชื่อยังคงยืนนิ่งราวกับไม่มีหู ไม่ได้ยิน เขาปล่อยมือออกจากแขนเรียวในตอนที่ผู้ชายร่างใหญ่เดินเข้ามารับของเดิมพันราคาแพงของตัวเอง

รวบเอวคอดยกขึ้นจากพื้นพาดบ่าอย่างง่ายดายประหนึ่งว่าทิวาเป็นเพียงแค่ตุ๊กตายางไร้ชีวิต เสียงกรีดร้องดังไปทั่วลานสนามแต่กลับไม่มีใครให้ความช่วยเหลือ มีเพียงกำลังกายตัวเองที่ดีดดิ้นทุบตีราวกับคนบ้าจนเสียงแหบแห้ง

เกื้อมองตามภาพนั้นไปด้วยสายตาว่างเปล่ากระทั่งทุกอย่างกลับมาสู่ความสงบที่มีเพียงเสียงผู้คนจากบนอัฒจันทร์และพิธีกรดังมาให้ได้ยิน ดันปลายลิ้นกับกระพุ้งแก้มหลุบมองเสื้อหนังตำแหน่งที่ถูกมือเล็กจิกกำก่อนหน้า ยกมือปัดฝุ่นทิ้งอย่างไม่สนใจ

"เฮีย ไม่เป็นไรแน่นะที่ให้พวกมันพาไปแบบนั้น ผมว่า..."

"กูจัดการเอง มึงเอารถไปเก็บไป"

เกื้อตัดบทสนทนาแล้วเดินออกมาจากสนามด้วยใบหน้าราบเรียบ มีแต่เสียงถอนหายใจสบถตามหลังอย่างละเหี่ยใจ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ทาสของหัวใจ |TOXIC |   ตอนพิเศษ

    เสียงเอิกเกริกนอกห้องนั่งเล่นปลุกทิวาให้ตื่นขึ้นมาหลังจากหลับพักสายตาและร่างกายไปได้เพียงสามสิบนาที ร่างอวบอิ่มดันตัวลุกขึ้นนั่ง ปรับโฟกัสสายตาให้เข้ากับแสงนับนาที ก่อนจะหย่อนขาสวยลงจากโซฟาตัวใหญ่ที่ถูกปรับให้เป็นเตียงชั่วคราว ของเล่นระเนระนาดกระจัดกระจายเต็มพื้นออกนอกสื่อรองคลานผืนใหญ่ ห้องนั่งเล่นที่เคยเรียบร้อยเป็นระเบียบรกหูรกตาไปทันทีเมื่อมีเด็กตัวเล็กเพิ่มเข้ามาในชีวิตริมฝีปากอวบอิ่มขยับยกเล็กน้อย หลังได้ยินเสียงแหลมของลูกชายกรีดร้องขึ้นมาอีกครั้ง หยัดกายขึ้นยืนเต็มความสูง บิดขี้เกียจอีกหนึ่งที จากนั้นค่อยเดินออกไปตามหาพ่อลูกที่พากันออกไปเล่นด้านนอกเพราะกลัวว่าจะเสียงดังรบกวนเธอกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ที่ปลูกรับหน้าบ้านกำลังแข่งกันออกดอกบานสะพรั่งให้ความรู้สึกสดชื่น บรรยากาศใต้ร่มไม้ใหญ่ที่เริ่มแผ่กิ่งก้านสาขากว้างขวางมากกว่าวันแรกที่นำเข้ามาปลูกในบ้านทำให้พื้นที่กลางแจ้งดูร่มรื่นเย็นสบายตาขึ้นในความรู้สึกคนมองสนามหญ้านวลน้อยถูกตัดเตียนสั้นให้สามารถนั่งเล่นได้ วันไหนเบื่อๆ นั่งในบ้านก็ออกมารับอากาศธรรมชาติข้างนอก และเด็กๆ ก็ชอบมุมนี้มากเป็นพิเศษ ยิ่งอยู่ในช่วงวัยกำลังซนกำลังโ

  • ทาสของหัวใจ |TOXIC |   ตอนที่ 46 ทาสของหัวใจตลอดกาล...

    หลายสัปดาห์ต่อมา...ร่างสูงนั่งมองใบสำคัญการสมรสในมือแล้วยิ้มไปด้วย หัวใจมันเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ คร่อมหนักเบาสลับไปมาตั้งแต่เดินเข้าสำนักงานจนตอนนี้ออกมานั่งรอเมียรักอยู่ในรถก็ยังคงไม่หยุดคิดว่ากำลังฝัน แต่ทุกวินาทีที่กำลังเดินไปข้างหน้าอย่างไม่คอยกัน มันก็ตอกย้ำว่าทุกอย่างนี้ไม่ใช่ความฝัน เป็นความจริงที่เหมือนฝันมากๆ ต่างหากเดือนก่อนๆ โน้นยังไม่เห็นวี่แววเลยว่าจะมีโอกาสได้ยืนเคียงข้างทิวาในฐานะคนรักและพ่อของลูกอย่างออกหน้าออกตา เป็นแค่พ่อแอบๆ ที่ต้องคอยหลบสายตาผู้คน ทำตัวให้เหมือนธาตุอากาศให้มากที่สุดเพื่อที่แม่ของลูกจะได้ไม่รำคาญและเกลียดตัวเองไปมากกว่านี้แต่ทว่าวันนี้ มันกลับมีชื่อของตัวเองปรากฏอยู่ในใบทะเบียนสมรสพร้อมกับคนรัก มันเป็นอะไรที่ไม่คาดคิดและได้แค่ฝันมาก่อนเท่านั้นจริงๆหลายวันก่อนเกื้อเข้าไปพบพ่อแม่ของทิวาพร้อมกับพ่อแม่ของเขา ขอขมาผู้หลักผู้ใหญ่กับสิ่งที่ทำผิดไป จะว่าด้วยตั้งใจ ก็เหมือนจะใช่ หรือหากจะบอกว่าพลาดก็ไม่เชิงมากนัก แต่ผิดก็คือผิด เขาไม่คิดปัดความผิดตัวเองทิ้งแน่คราแรกคิดว่าคงจะโดนไม่หมัดก็เท้าพ่อกับพี่ชายทิวาแน่ๆ ที่ทำลูกสาวน้องสาวเขาท้อง แล้วยังเนียนปิดม

  • ทาสของหัวใจ |TOXIC |   ตอนที่ 45 ดีใจจนเนื้อเต้น

    เกื้อนั่งดูภาพอัลตราซาวนด์ครั้งล่าสุดของลูกน้อยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แววตาดูมีความสุขจนเปล่งประกายความสุกสกาวสว่างไสวเหมือนดวงดาวบนท้องฟ้าในยามค่ำคืนลูบใบหน้าฉายแววความหล่อเหมือนพ่อตั้งแต่อยู่ในท้องแม่เบาๆ จินตนาการถึงช่วงเวลาที่ได้อุ้มเจ้าตัวเล็กแล้วก็อยากให้ถึงกำหนดคลอดเร็วๆ อดรนทนอีกสามสี่เดือนก็คงไม่ไหวแล้วหลังจากวันนั้นก็ผ่านมาเกือบเดือนแล้ว ระยะห่างระหว่างเกื้อกับทิวาเหมือนจะย่นเข้ามาใกล้มากขึ้น อีกนิดเดียวก็จะไม่เหลือระยะความห่างนั้นแล้ว และมันก็ทำให้ว่าที่คุณพ่อมือใหม่ถึงกับรีบทำคะแนนเอาชนะใจเมียเร็วๆ จากที่ดูแลดุจเจ้าหญิง คราวนี้เลยเรียกได้ว่ายอมเป็นขี้ข้าแทบเท้าเธอไปเลยก็ได้เรียกคำเดียวต่อให้อยู่ไกลเป็นร้อยกิโลก็จะมาหาเธอให้ได้ งานยุ่งแค่ไหนก็ทำตัวว่างสบายๆ เพื่อเธอได้คนเดียว และเมียเขามันก็ดีมากด้วยสิ ไม่งี่เง่าเอาแต่ใจเลยสักนิด แต่จะทำทีพูดลอยๆ ให้ได้ยินแล้วก็ปล่อยให้มันเป็นหน้าที่เขาที่ต้องจัดสรรหาเวลาเอาใจอย่างสุดความสามารถเท่าที่จะทำได้เองเดี๋ยวนี้เกื้อได้อภิสิทธิ์เข้ามาอาศัยใบบุญเมียใช้ห้องเธอหลับนอนแล้ว แล้วยังได้นอนกอดลูกกอดเมียอีกต่างหาก เหลือแค่ขนของย้ายมาอยู่ห้อง

  • ทาสของหัวใจ |TOXIC |   ตอนที่ 44 ดูแลเมีย

    "ไปฝากท้องเดือนนี้ไปด้วยได้ปะ อยากฟังเสียงหัวใจลูก"เกื้อหันมาพูดกับแม่ของลูกที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ ได้ยินเพื่อนเล่าความรู้สึกแรกที่ได้ฟังเสียงหัวใจลูกว่ามันตื้นตันแค่ไหน ก็อยากจะฟังเสียงหัวใจเต้นของเจ้าตัวเล็กบ้าง ยังไม่เคยมีโอกาสพาแม่ของลูกไปฝากครรภ์เลย เธอเอาแต่ปฏิเสธตลอดส่งสายตาอ้อนให้เห็นใจ จ้องใบหน้าจิ้มลิ้มสลับกับท้องนูนน้อยๆ ที่เห็นชัดมากกว่าสัปดาห์ก่อนมาก ใจเต้นแรงลุ้นว่าจะถูกปฏิเสธอีกหรือเปล่า ฝากครรภ์ครั้งแรกทิวายอมให้เขาไปด้วยเพราะต้องตรวจเลือดทั้งพ่อและแม่คัดกรองหาโรคต่างๆ ซึ่งมีเปอร์เซ็นต์อาจเป็นพาหะโรคทางพันธุกรรมจากพ่อไปสู่ลูกได้ แต่ทุกอย่างก็ปกติดี และครั้งต่อๆ มาเธอก็ไม่ยอมให้เขาไปด้วยอีก ก็ได้แต่แอบตามดูแลห่างๆ เท่านั้นแต่มันเป็นความโลภในใจที่อยากได้มากกว่านั้น อยากเข้าไปนั่งฟังผลตรวจ อยากรับรู้การเจริญเติบโตของเจ้าตัวเล็กด้วยในฐานะพ่อตอนนี้ก็ได้สิบห้าสัปดาห์แล้ว... แต่เพราะหน้าท้องที่ไม่ค่อยโตมากนัก ทิวาเลยไม่ได้ดูเหมือนคนท้องเลย ก็ไม่รู้ว่าเด็กน้อยจะตัวเล็กแค่ไหน แม่มันก็กินเก่งทำไมถึงได้เล็กนักก็ไม่รู้"อือ อย่าสายก็แล้วกัน ไม่อยากไปนั่งรอนาน" ทิวาครางเสียงรับจ

  • ทาสของหัวใจ |TOXIC |   ตอนที่ 43 เป็นแฟนทิวา

    เกื้อไม่ได้ออกไปรอหน้าโรงแรมตามที่ทิวาบอก แต่เดินตามหลังเธอมายืนกอดอกพิงหลังกับผนังรอหน้าห้องน้ำแทน บอกตัวเองว่าเผื่อฉุกเฉินจะได้วิ่งเข้าไปช่วยได้ทัน แต่ความจริงคือ ก็เห็นไอ้หน้าตี๋นั่นเดินตามหลังเมียเขามานั่นแหละเลยตามมาด้วยในเมื่อเจ้าหล่อนก็เห็นแล้วว่าเขาอยู่ในงานนี้ด้วย มันจะมีเหตุผลอะไรที่ต้องหลบอีก ลับหลังก็ขอแสดงความเป็นผัวและพ่อของลูกหน่อยแล้วกัน ทำเพื่อลูก!"คุณเป็นอะไรกับทิวา"ขณะที่กำลังยืนรอเงียบๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมาดึงความสนใจของเกื้อ ตาคมผละออกจากหน้าห้องน้ำหญิงหันมองตามต้นเสียง ไม่ได้คิดว่าคำถามนั้นจะมุ่งมายังตัวเองโดยตรง แต่เพราะชื่อคุ้นเคยมันเลยดึงสายตาและความสนใจเขาได้ และพอเห็นว่าเจ้าของคำถามกำลังจ้องมาอยู่จึงดันตัวออกจากผนังคลายแขนจากกอดอกสบตากันท่ามกลางความเงียบนานนับนาทีก่อนจะเป็นเกื้อที่เป็นฝ่ายหลุบตาหลบ เพื่อไม่ให้ดูเสียมารยาทหยาบคายที่ไปจ้องตากับ... พี่เมียเพชรกล้าจ้องหน้าผู้ชายตัวสูงที่สืบได้มาว่าวนเวียนอยู่กับน้องสาวเขาไม่วางตา ก่อนหน้านี้เคยได้ยินทิวาบอกว่ามีคนคุย แต่ก็ไม่เห็นจะพามาแนะนำให้รู้จักเลย หลังๆ มาก็เงียบไปเลย ไม่พูดถึงอีก เขาก็คิดว่าคงจ

  • ทาสของหัวใจ |TOXIC |   ตอนที่ 42 กำลังไปได้ดี

    หลายสัปดาห์ต่อมา...เกื้อยังคงวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ทิวาคอยดูแลเธออย่างเสมอต้นเสมอปลาย อยากใช้โอกาสที่ได้รับจากเธอพิสูจน์ความจริงใจของตัวเอง อยากแก้ไขในสิ่งที่ทำผิดพลาดไป จะด้วยความเห็นแก่ตัวหรือพลาดพลั้งโดยไม่ตั้งใจ เขาก็อยากได้โอกาสที่จะได้ยืนข้างๆ เธออีกครั้งหลังๆ มาทิวาก็ไม่ได้หมางเมินเขาเหมือนก่อนหน้าแล้ว เธอแสดงอารมณ์มากขึ้น พูดมากขึ้น และยังขี้งอนมากกว่าเดิมอีก อาจเพราะฮอร์โมนของคุณแม่ที่ทำให้อ่อนไหวง่าย แต่ทุกอย่างมันกำลังไปได้ดี เหมือนตอนที่เรายังคบกัน"เย็นนี้ไม่ต้องเตรียมมื้อเย็นให้นะ มีงานเลี้ยงที่โรงแรมฉันจะไปร่วมงานด้วย" น้ำเสียงกังวานเอ่ยขณะที่ร่างอวบอิ่มเดินนวยนาดออกมาจากห้องนอน หลังทานมื้อเช้าเสร็จเธอก็กลับเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวไปทำงานตามปกติวันนี้ทิวาเลือกสวมเดรสกระโปรงผ้าชีฟองยาวเสมอเข่าสีฟ้าอ่อน คู่กับรองเท้าส้นเตี้ยสีขาวแต่งดีเทลด้วยลูกไม้เล็กน้อยให้ดูไม่เรียบมากจนเกินไป ผมยาวประบ่าถูกรวบต่ำไว้ด้านหลังเปิดใบหน้าจิ้มลิ้มให้โดดเด่นมากขึ้นริมฝีปากอวบอิ่มทาลิปสติกสีชมพูกุหลาบโทนหวาน แต่งหน้าอ่อนๆ หยิบกระเป๋าสะพายแบรนด์ดังมาคล้องไหล่ เครื่องประดับเป็นนาฬิกา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status