Beranda / โรแมนติก / ทาสรักจอมทมิฬ / วันขื่นคืนตรม ตอนที่ 2

Share

วันขื่นคืนตรม ตอนที่ 2

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-07 20:09:37

“อื้อ...” ปากบางถูกประกบจูบหนักหน่วงพร้อมลิ้นหนาที่ดุนดันเข้าไปภายในฉกต้อนจนทั่วแล้วเม้มจูบเธออย่างดูดดื่มหลายครั้ง มือหนาเริ่มซุกซนลูบไล้ต่ำลงแล้วมาหยุดที่ทรวงอกอวบ ชายหนุ่มยังคงป้อนจูบนัวเนียมือแกร่งก็ออกแรงบีบเคล้นเต้าตึงรุนแรงขึ้น ณัฏฐนิชน้ำตาคลอเบ้าไม่นึกเลยว่าเธอจะต้องมาเจอเหตุการณ์อย่างนี้ หากเขาไม่เมาคงมีแต่จะขับไล่ไสส่งเธอสินะ แล้วมันจะมีความหมายอะไรกับการต้องเป็นเงาของคนอื่นมานอนกับเขา

เงา...ของคนที่เขารักเขาเพ้อหาในยามที่ตื่นขึ้นมาเธอจะเป็นตัวอะไร ปกติอคิราห์ก็เกลียดเธอเหมือนเป็นอริกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อนอยู่แล้ว

“ขิง...ทูนหัวของผม ผมคิดถึงคุณเหลือเกินที่รัก” ปากที่พร่ำพรอดคำรักไม่ขาดพลางไล่พรมจูบกระหน่ำไม่ขาดระยะ ลิ้นชื้นปาดไล้ลงมาถึงลำคอระหงขาวนวล แล้วดูดเม้มจนเกิดรอยแดงจางๆ ไปทั่ว ก่อนที่ชุดนอนผ้าแพรจะถูกร่นและถอดออกทางศีรษะของหญิงสาวโดยที่เจ้าตัวไม่อาจฉุดรั้งได้ เป็นโชคร้ายของเธอที่ไม่ชอบใส่บราตอนนอน ส่งผลให้ทรวงอกอวบเผยโฉมเต่งตึงล่อสายตาภมรหนุ่มทันทีที่ไร้ปราการใดๆ ปกปิดเนื้อหนังมังสาที่กำลังสะพรั่งเต่งตูม                                                                                          

   “คุณคีม...หยุดเถอะค่ะรัญขอร้อง รัญไม่ใช่คุณขิงนะคะ ปล่อยรัญเถอะค่ะ” ร่างน้อยดิ้นสั่น สองมือผลักสะเปะสะปะได้ไม่นานก็ถูกรวบไว้เหนือศีรษะ อคิราห์มัวแต่ฟอนเฟ้นสองเต้าอวบอัดเขาฝากฝังใบหน้าลงกลางทรวงอกแล้วซุกไซ้ไล้ลามไปหายอดถันสีสวย ปากหนาไม่รอช้าครอบครองดูดกลืนทันที ใช้ลิ้นอุ่นตวัดยอดถันในปากไปมาบางทีก็ดูดดึง บางทีก็กลืนกินสลับกันสองข้างอย่างไม่เกียจคร้าน                                             

     ฤทธิ์แอลกอฮอล์ไม่ได้ทำให้ลีลารักของเขาขาดตกบกพร่อง กลับยิ่งเพิ่มราคะความต้องการให้มากขึ้นด้วยซ้ำ มือหนาสำรวจไปยังร่างบอบบางจนทั่วแล้วไปหยุดอยู่ตรงเนินสาวที่ยังมีแพนตี้ตัวน้อยปกปิดอยู่ มันไม่ได้ช่วยอะไรมากนักเมื่อนิ้วแกร่งแหวกวนเข้าไปหาความสาวอย่างง่ายดาย อคิราห์ใช้นิ้วกรีดวนซอกรักของหญิงสาวด้วยความชำนาญ ไม่ลืมที่จะกดเน้นตรงปุ่มเม็ดสีหวาน แล้วค่อยๆ กรีดลงไปยังซอกกายสาวสอดแทรกนิ้วอุ่นเข้าไปจนสุดในคราเดียว

“รัญเจ็บ!! ปล่อยรัญเถอะค่ะ...” ความเป็นหญิงที่ไม่เคยมีชายใดกล้ำกรายถูกรุกรานด้วยความรุนแรงแม้จะเป็นเพียงแค่องค์คุลีแต่ด้วยความไม่เคยได้มีใครเตะต้อง ความเจ็บจึงบังเกิดขึ้นแก่เธอทันที

“อืม...ขิงจ๋าแน่นเหลือเกิน...” คนด้านบนยังคงไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น เร่งจังหวะนิ้วร้ายเข้าออกรัวถี่ หัวแม่มือถูกใช้กดเน้นตรงความนูนสีสด ปากหนายังคงทำหน้าที่พิทักษ์ปทุมถันอย่างเคร่งครัด ทั้งดูดทั้งโลมเลียจนสองเต้าเปียกปอน แอร์เย็นฉ่ำเป่าผ่านกระทบกับความเปียกชื้นทำให้กายสาวขนลุกชันอารมณ์ประหลาดเริ่มเข้าครอบงำสติเธอเสียแล้ว

“คุณคีม...อื้อ...” เมื่อถูกรุกหนักหลายทิศทาง สาวน้อยไร้ประสบการณ์หรือจะต้านทานไหว ร่างบางบิดส่ายไปมาด้วยความต้องการในสิ่งที่เธอเองก็ไม่อาจหยั่งรู้                                                             

   “ขิง...ผมขอนะ ผมจะทำให้คุณมีความสุขเหมือนทุกครั้ง คนดีของผม” ปราการด่านสุดท้ายถูกถอดออกอย่างเร็วสองขาขาวนวลถูกจับแยกออกจากกันเผยให้เห็นความเป็นหญิงที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน ชายหนุ่มจับความแข็งขึงของตัวเองที่เครียดขยายเต็มที่ถูไถตรงซอกหลืบเพื่อนำทางก่อนจะนำมาจดจ่อตรงช่องทางที่โหยหาแล้วสอดใส่ดันตัวตนของเขาเข้าไป

“โอ๊ะ...โอ๊ย...เจ็บค่ะคุณคีม!! รัญเจ็บ” เสียงร้องลั่นของหญิงสาวไม่สามารถยับยั้งอารมณ์ดิบเถื่อนนั้นได้สักนิด ชายหนุ่มยังคงเดินหน้าจู่โจมอย่างคนขาดสติ ไม่เหลือสำนึกเลยว่าร่างบอบบางเบื้องล่างไม่ใช่คู่รักคู่ขาที่รู้ใจ และสามารถรองรับอารมณ์อันดิบทมิฬของเขาได้

“อืม...ที่รัก คุณน่ารักเหลือเกิน” ชายหนุ่มครวญครางลั่นกับความคับแน่นที่ทำให้เขาแทบหายใจไม่ออกแต่มันก็สร้างความรัญจวนให้ไม่น้อย จังหวะรักที่เขาเป็นผู้ควบคุมกระหน่ำแรงและเร็วขึ้นโดยไม่ได้สนใจคนใต้ร่างแม้แต่น้อยว่าจะเจ็บปวดเพียงใด

เหมือนดั่งพายุฝนที่ซัดโหมไม่หยุดหย่อนตลอดทั้งค่ำคืน...

“อื้อ....รัญ...รัญเจ็บค่ะ” แม้ความเจ็บปวดจะมีเหลือคณา แต่กายแกร่งที่เคลื่อนไหวอยู่ภายในตัวเธอก็ได้สร้างความเสียวซ่านกลบมันไปทีละน้อย มือหนาทั้งสองข้างบีบเคล้นสองเต้าอวบสลับกับดูดกลืนอย่างขาดสติ

“ดีเหลือเกินขิงจ๋า” ชื่อที่ชายหนุ่มพร่ำพรอดออกมาทุกครั้งทำให้หญิงสาวน้ำตาร่วงรินเป็นสาย จะมีไหมสักวินาทีที่จะมีเธอเล่นผ่านเข้าไปในสมอง ร่างที่โยกไหวตามแรงรักของคนตัวใหญ่สะท้านกับความเสียวซ่านที่เขาส่งมอบแต่ในใจที่ไม่อาจต้านทานนั้นแสนจะตรอมตรมเหลือเกิน

ชายหนุ่มจับขาทั้งสองข้างโย้ไปด้านหน้า ส่งมอบกายแกร่งให้เธอเป็นจังหวะความรู้สึกไหววูบแปลกประหลาดครอบงำทีละน้อย เพียงกายชายขยับเข้าออกถี่ยิบรัวขึ้นเธอก็ได้รู้จักกับการไปเยือนวิมานเสียแล้ว    “...คุณคีม...คุณคีม...” ณัฏฐนิชใช้มือกอดรัดเขาไว้แน่นยามที่เกร็งสุดตัวก่อนร่างบางจะหมดแรงทรุดฮวบลงบนที่นอนทั้งที่คนตัวใหญ่ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ในร่างเธออย่างหนักหน่วง                                                  “ใกล้แล้วขิงจ๋า...” เสียงครางลั่นราวกับบาดเจ็บสาหัสเมื่อความสุขสมในรสสวาทสิ้นสุดลง ชายหนุ่มทุ่มตัวลงบนร่างบางหอบหายใจรัวถี่พอๆ กับคนด้านล่างก่อนจะพลิกตัวลงนอนใกล้ๆ ด้วยความเมาและความเหนื่อยล้ากับเกมกามทำให้เขาหลับอย่างง่ายดายพร้อมๆ กับหญิงสาวที่ถูกมือหนาตวัดกอดรัดไว้แนบอก

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทาสรักจอมทมิฬ   ฮันนีมูนขม ตอนที่ 5

    สายฝนที่ตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย สร้างความหนาวเหน็บให้กับหญิงสาวที่กำลังนั่งชันเข่ากอดตัวเองไว้ด้วยมือเล็กๆ ทั้งสองข้างยิ่งนัก ณัฏฐนิชยามนี้ถูกพิษไข้รุมเร้าอย่างหนัก ปากบางซีดเผือดและแห้งผากจนเป็นขุยสีขาว แม้จะไม่โดนฝนโดยตรงเพราะได้ศาลาหลังน้อยช่วยบดบังไว้ให้ แต่ก็ยังมีละอองบางๆ พัดมาเกาะตามตัวจนชื้นไปหมด นาฬิกาข้อมือที่เธอคอยมองทุกๆ ห้านาทีบอกเวลาสองทุ่มกว่า คนที่บอกให้รอก็ยังไม่มารับสักที ตอนนี้หญิงสาวรู้แล้วว่าเธอคงไม่ได้ไปฮันนีมูนที่ยุโรปดังที่อคิราห์บอกกับแม่สามีไว้อย่างแน่นอน เพราะเขาบอกว่าเครื่องจะขึ้นตอนสองทุ่มแต่นี่มันเลยเวลามาพอสมควรก็หมายความว่าเขาโกหก แต่เพราะเหตุใดและเขาต้องการจะทำอะไรกันแน่นั้นเธอไม่อาจรู้ได้ ท้องฟ้าที่มืดมิดกับสถานที่อันแสนเปลี่ยวในคืนฝนตกยิ่งเพิ่มความหวาดกลัวให้ณัฏฐนิชมากขึ้น เธอนั่งรอเขาตั้งแต่บ่ายจนนี่ก็ย่ำค่ำแล้วหรือเขาจะหลอกมาทิ้งไว้จริงๆ แล้วทีนี้จะทำยังไงล่ะ ยิ่งมืดรถที่ผ่านไปมาก็ยิ่งมีน้อย แถมยังมีไข้ขึ้นสูงเสียด้วย ที่สำคัญตอนนี้เรี่ยวแรงก็แทบจะไม่มีสักนิดเพราะตั้งแต่เช้ามาข้าวสักเม็ดก็ยังไม่ตกถึงท้องเลยเมื่อรู้ว่าตัวเองคงหมดสิ้นหนทางเสี

  • ทาสรักจอมทมิฬ   ฮันนีมูนขม ตอนที่ 4

    อคิราห์นำเรื่องนี้ไปปรึกษากับแฟนสาว ทันทีที่รู้เพียงอัปสรแค่นั่งร้องไห้นิ่งๆ ไม่พูดไม่จา แต่เขารู้ว่าเธอเจ็บจนพูดไม่ออกต่างหาก เขาเองก็แทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว ทั้งสองกอดกันและร้องไห้กันด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ในตอนนั้นชายหนุ่มคงทำได้เพียงสัญญาว่า...ต่อให้เขาต้องแต่งงานหรืออยู่กับผู้หญิงคนอื่นไปชั่วชีวิต แต่ผู้หญิงเพียงหนึ่งเดียวที่จะอยู่ในใจเขาและเป็นคนที่เขารักไปจนชั่วนิรันดร์จะมีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้น...เพียงอัปสรและแล้ววันแต่งงานก็มาถึงในอีกเพียงสามวันหลังจากนั้น จิตใจของเจ้าบ่าวไม่ได้จดจ่ออยู่ที่งานแต่งของตัวเองหรือเจ้าสาวแสนสวยที่ใครๆ ต่างปลาบปลื้ม มันกลับโบยบินไปหาหญิงสาวอีกคนที่เปรียบเสมือนลมหายใจของเขาต่างหาก ชายหนุ่มคิดเช่นนั้นจริงๆ เพราะตั้งแต่วันที่จากกันเขารู้สึกเหมือนว่าตัวเองใช้อากาศในการหายใจน้อยลงทุกที ในคืนพิธีนั้นเขาเพียรโทร. หาเพียงอัปสรหลายครั้งแต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้เลย ความร้อนรุ่มเป็นห่วงคนรักทำให้แทบอยากจะยกเลิกงานแต่งงานให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ในขณะที่เขากำลังกังวลสุดขีดเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นแค่เพียงกดรับสาย...วินาทีนั้นเขาก็แทบล้มทั้งยืน เจ้าหน้าที่ตำรวจโทร.

  • ทาสรักจอมทมิฬ   ฮันนีมูนขม ตอนที่ 3

    สองหนุ่มสาวที่ขับรถออกมาจากบ้านเลนเบิร์คยังคงเล่นสงครามเย็นมาตลอดทาง ไม่มีคำพูดใดๆ เล็ดลอดออกมาจากปากคนทั้งคู่ ณัฏฐนิชถึงจะอยากรู้เรื่องที่เขาคุยกับมารดาแต่เธอไม่ได้ปริปากถาม คงนั่งนิ่งเป็นหุ่นตุ๊กตาอยู่เช่นเดิม แต่เมื่อรถเลี้ยวออกนอกเส้นทางที่จะกลับบ้านเธอก็หันมองหน้าเขานิดหนึ่งคิดอยากสอบถามว่าจะพาไปไหนกันแน่ แต่เมื่อตรึกตรองถึงคำตอบก็เลือกที่จะนั่งเงียบดีกว่า ผู้หญิงอย่างเธอมันไม่มีทางเลือกอยู่แล้ว ทุกอย่างย่อมขึ้นอยู่กับเขา อากาศที่เริ่มหนาวขึ้นเพราะดูท่าฝนจะตกลงมาอีกในไม่ช้า บวกกับแรงเป่าของแอร์ภายในตัวรถทำให้หญิงสาวต้องใช้มือกกกอดตัวเองเอาไว้เพราะความหนาว อาการป่วยของเธอเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นแล้ว อคิราห์ยังคงขับรถไปเรื่อยๆ ถนนดูโล่งขึ้นเพราะห่างจากในตัวเมืองมาพอสมควร ชายหนุ่มทอดมองไปด้านหน้าเห็นศาลาที่พักริมทางหลังหนึ่งจึงชะลอรถเทียบจอด “ฉันจะไปทำธุระเธอคอยที่นี่ก่อนก็แล้วกัน” ชายหนุ่มเอ่ยบอกอย่างไม่ใส่ใจ“เอ่อ...มันเปลี่ยวนี่ค่ะ รัญกลัวให้รัญกลับแท็กซี่ก็ได้ค่ะ” ณัฏฐนิชต่

  • ทาสรักจอมทมิฬ   ฮันนีมูนขม ตอนที 2

    “ตาคีมหนูรัญไปยังไงมายังไงถึงแวะมาที่นี่ได้จ๊ะ” ชลาพรมารดา ของอคิราห์เดินทักทายยิ้มร่าเข้ามายังห้องรับแขกที่ลูกชายและลูกสะใภ้นั่งรออยู่ ทั้งสองยกมือไหว้ ผู้เป็นแม่ดีใจไม่น้อยที่ได้เห็นเคียงคู่กันมาเพราะปกติแล้วอคิราห์จะมาคนเดียวตลอดนี่แสดงว่าเวลาสามเดือนที่ผ่านมาอะไรๆ ที่นางหวังไว้เริ่มจะเห็นผลขึ้นมาบ้างแล้ว“นั่งก่อนนะครับคุณแม่...ไม่สบายอยู่ไม่ต้องรีบเดินก็ได้” ชายหนุ่มรีบเดินเข้าไปประคองมารดา“แม่ไม่เป็นไรหรอก...หนูรัญสบายดีเหรอจ๊ะ ดูหน้าแดงๆ นะ” เมื่อลูกชายประคองให้นั่งก็ไถ่ถามทุกข์สุขลูกสะใภ้ทันที“เอ่อ...”“ลูกสะใภ้คุณแม่ก็หน้าแดงทั้งวันทั้งคืนอยู่แล้ว...ข้าวใหม่ปลามันทำยังไงได้ล่ะครับ” ชายหนุ่มชิงตอบเสียก่อนด้วยกลัวว่าเธอจะเอาเรื่องที่เขากลั่นแกล้งฟ้องมารดา ถ้อยขำหยิกแกมหยอกทำให้ชลาพรยิ้มรื่นความหวังจะให้ณัฏฐนิชมาแทนที่ผู้หญิงคนนั้นดูท่าจะไปได้สวย ก็ลูกสะใภ้คนนี้ทั้งสวยทั้งเก่งแทบทุกด้าน ความน่ารักอ่อนหวานนั้นคงแทรกซึมเข้าในหัวใจลูกชายนางบ้างล่ะ ถึงจะยังไม่ลืมเพียงอัปสรในตอนนี้แต่อยู่ไปนานๆ คนที่ตายไปแล้วก็ย่อมไม่มีความหมายอะไรอีกจบสิ้นกันเสียที... “ที่ผมมาวันนี้....จะมาบอกค

  • ทาสรักจอมทมิฬ   ฮันนีมูนขม ตอนที่ 1

    ตะวันบ่ายคล้อยสาดแสงอ่อนๆ ลมเย็นๆ พัดผ่านเข้าทางหน้าต่างที่ถูกเปิดทิ้งไว้กระทบใบหน้าของคนที่นอนขดอยู่ใต้ผ้าห่ม ณัฏฐนิชค่อยๆ กะพริบตาให้รับกับแสงที่สาดส่องเข้ามา ร่างบางขยับพลิกตัวเล็กน้อยระบายความเมื่อยขบ หลังจากผ่านการร้องไห้อย่างหนักเธอก็ฟุบหลับไปด้วยความเจ็บปวดทั้งทางกายและทางใจ หญิงสาวพยุงตัวลุกขึ้นก็ยังรู้สึกได้ถึงความปวดร้าวไปทั้งร่าง แขนขาแทบยกไม่ขึ้น แต่เธอก็ยังพยายามเดินไปยังห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย ความเจ็บปวดตรงจุดพึงสงวนเพิ่มความรุนแรงกว่าในตอนแรก อาจเป็นเพราะเกิดการอักเสบ และดูเหมือนเธอจะมีไข้ด้วย แม้จะรู้ว่าต่อให้ล้างยังไงเธอก็คงไม่มีวันสะอาดเหมือนก่อนแล้วแต่หญิงสาวก็ยังใช้เวลาในการอาบน้ำชำระร่างกายอยู่นานสองนานก่อนจะออกมาแต่งตัว นมสดพร้อมดื่มในตู้เย็นถูกแกะออกนำมาดื่มเพื่อรองท้องแล้วจะรับประทานยาแก้ไข้ตาม เพราะไม่อย่างนั้นแล้วเธออาจจะอาการหนักกว่านี้ก็เป็นได้หญิงสาวในชุดกระโปรงยาวถึงตาตุ่มด้านบนคลุมทับด้วยเสื้อคลุมแขนสามส่วนอีกทีเดินลงบันไดด้วยความเหนื่อยอ่อน วันนี้ทั้งวันเธอยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยนอกจากนมกล่องนั้น แต่ก็ไม่ได้ปรากฏว่าหิวโหยแต่อย่างใด เรียกได้ว่าต่อให้

  • ทาสรักจอมทมิฬ   วันขื่นคืนตรม ตอนที่ 3

    แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างภายในห้องนอนสุดหรู ชายหนุ่มขยับตัวด้วยความเมื่อยขบ ค่อยๆ ยันตัวเองลุกนั่งทั้งที่สองตายังหลับสนิท แต่เพราะถึงเวลาที่นอนจนเต็มอิ่มวงจรร่างกายก็สั่งการให้ต้องตื่นโดยอัตโนมัติ ร่างหนาบิดตัวไปมาขับไล่ความปวดเมื่อยพร้อมๆ กับลืมตารับวันใหม่ แต่สิ่งที่สองตาเห็นในแรกอรุณนั้นทำให้เขาตกใจจนตาค้าง “เอ๊ย...อะไรกันเนี่ย...ณัฏฐนิชเธอมานอนห้องฉันได้ยังไง” เขาใช้มือผลักร่างเล็กที่นอนสงบอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน เธอยังไม่มีทีท่าว่าจะกระดิกตัว แผ่นหลังขาวสะอ้านเปลือยเปล่าที่โผล่พ้นผ้านวมผืนหนามันอธิบายอะไรๆ ได้เป็นอย่างดี“ณัฏฐนิชตื่นเดี๋ยวนี้... อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนเธอ...” เหตุการณ์ต่างๆ ในค่ำคืนที่ผ่านมาเริ่มหลั่งไหลสู่ความทรงจำ ชายหนุ่มถึงกับเลือดขึ้นหน้า สายตาคมดุเอาเรื่องกับคนที่เริ่มทุลักทุเลลุกขึ้นเพราะโดนผลักเสียเต็มแรงเมื่อครู่“แพศยา!!!!...เป็นแผนของเธอใช่ไหม...เธอรอโอกาสฉันเมาเพื่อจะให้เป็นแบบนี้ใช่ไหม อยากเป็นเมียฉันจนตัวสั่นเลยเหรอ ฮึ...ผู้หญิงสารเลว”“...” เสียงด่าทอกู่ก้องปลุกณัฏฐนิชจากนิทราอันล้ำลึกทันที หญิงสาวลุกพรวดขึ้นนั่งกลัวจนตัวสั่นเมื่อเห็นสามี

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status