Masuk“ป้าสายใจคะคือเมื่อคืนหนูโดนล่วงละเมิดน่ะค่ะ” ประโยคของเด็กสาวทำให้สายตาขมวดคิ้วเข้าหากัน
“ป้าไม่เชื่อหนูเหรอคะ”
“ไม่ใช่ไม่เชื่อค่ะ แต่คุณตั้งใจมาทำงานนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ”
“หมายความว่ายังไงคะ” แพรพลอยทำหน้างง
“คุณบอกป้าสิคะว่ามาที่นี่ทำไม”
“บ้านหนูเป็นหนี้คุณนายศรีสมรน่ะค่ะ คุณนายบอกว่าลูกชายของท่านป่วยเลยจะให้หนูมาดูแลน่ะค่ะ หนูก็เลยมาที่นี่”
“นี่แหละค่ะงานของคุณ”
“หนูไม่เข้าใจค่ะ” เธอทำหน้างง ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่านี่คืองานในความหมายของป้าสายใจคืองานอะไร
สายใจเลยเล่าอาการป่วยของเจ้านายหนุ่มให้แพรพลอยได้ฟัง คนฟังถึงกับตาโต
“โรคอะไรคะแปลกประหลาดจัง มีความต้องการทางเพศสูงนี่น่ะเหรอคะ”
“ใช่ค่ะ หมอก็สั่งยาให้รับประทานทุกวันนะคะ แต่ก็ต้องปลดปล่อยอารมณ์ทางเพศเหมือนกัน” คนพูดพูดเสียงเนิบนาบเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา แต่คนฟังนี่สิถึงกับหน้าแดงร้อนเห่อ
“คุณไม่รู้จริงๆ เหรอคะว่ามาทำงานหน้าที่อะไร”
“ไม่รู้เลยค่ะ”
“คุณนายไม่ได้บอกเหรอคะว่าคุณหนูป่วยเป็นอะไร”
“ไม่ได้บอกค่ะ” พอได้ยินเด็กสาวตอบแบบนั้น สายใจก็ถอนใจออกมา
“หนูรู้สึกเหมือนโดนหลอกเลยค่ะ” แพรพลอยพูดออกมา
“ก็ไม่เชิงนะ คุณไม่เหมือนผู้หญิงคนก่อนหน้านั้น”
“ไม่เหมือนยังไงคะ”
“ผู้หญิงคนก่อนหน้านั้นพวกเธอถูกจ้างมาด้วยความเต็มใจ แต่คุณน่ะเป็นหนี้คุณนาย และคุณนายเองก็อยากรักษาลูกชายให้หาย กินยากันมาสักพักแล้วอาการก็กำลังดีขึ้น คุณเลยไม่มีทางเลือกต้องมาทำงานนี้ แค่อาจไม่รู้ว่าคุณนายให้มาดูแลคนป่วยแบบนี้ก็แค่นั้นเอง”
“ก็จริงค่ะ หนูไม่มีทางเลือกเลยค่ะ”
“คุณจะเอายังไงต่อไปคะ จะเดินหน้าหรือจะถอยหลัง แต่ป้าคิดว่าคุณก็มาถึงขนาดนี้แล้วนะคะ”
“หมายความว่ายังไงคะ” แพรพลอยเอ่ยถามตาปริบๆ
“ก็คุณเสียตัวให้คุณชานนท์ไปแล้ว ถ้าคุณถอย จะกลับตอนนี้คุณนายไม่ยกหนี้ให้คุณ แถมยังจะเร่งรัดหนี้สินเอาอีก คุณมีเงินใช้หนี้คุณนายไหมล่ะคะ” สายใจเอ่ยถาม เห็นท่าทีลังเลของเด็กสาวก็รีบพูดอีก
“ก็เหมือนคุณตกกระไดพลอยโจนไปแล้ว ต้องปล่อยเลยตามเลย คุณลองคิดตัดสินใจดูเถอะค่ะ ป้าไม่อยากชี้นำมาก แค่อยากให้คุณคิดดีๆ เพราะป้ารู้นิสัยคุณนายดีว่าท่านไม่มีทางลดหนี้ให้คุณหรอกค่ะ ถึงแม้ว่าคุณจะเสียตัวให้คุณชานนท์ไปแล้ว หรือแม้จะเสียความบริสุทธิ์ให้ก็ตามที”
“หนูก็คิดแบบนั้นค่ะ” คุณนายศรีสมรคงไม่ยอมแน่ ๆ ดอกเบี้ยคงทบต้นทบดอก แถมตอนมาก็ให้เธอเซ็นสัญญาว่าต้องอยู่ให้ครบสามเดือน ถ้าหนีกลับก่อนจะคิดดอกเบี้ยทบต้นทบดอก ตอนนั้นเธอคิดว่าแค่ดูแลคนป่วย จะต้องทำให้ได้ เพราะสามเดือนจะปลดหนี้ได้ทั้งหมด ทั้งหนี้คุณนาย หนี้นอกระบบ หนี้สินมากมายหลายอย่างที่ไปกู้มาก แถมน้อง ๆ ยังได้เรียนหนังสือ แม่ยังมีเงินดูแลพ่อที่ป่วยติดเตียงอีก
พอคิดมาถึงตรงนี้ คนเสียสละเช่นเธอก็ต้องกัดฟันทำตามเงื่อนไขที่ตกลงกับคุณนายศรีสมรเอาไว้
“แล้วหนูต้องทำยังไงบ้างคะ” แพรพลอยเอ่ยถามด้วยใบหน้าเหยเก แค่คิดถึงเมื่อคืนเธอก็รู้สึกทั้งกลัวทั้งเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน เพราะโดนเอาเข้าไปเจ็บเจียนตาย แต่ก็เสียวซ่านเจียนขาดใจเช่นกัน ลีลารักของชานนท์ เจ้านายของป้าสายใจดุเด็ดเผ็ดมันใช่ย่อย
“คุณพักให้หายเหนื่อยก่อนนะคะ กินอาหารบำรุงเยอะๆ ตกเย็นก็ต้องมีอะไรกับคุณนนท์ไปอีกสามเดือนน่ะค่ะ ถ้าผ่านพ้นสามเดือนไปได้คุณก็จะหมดหนี้ ที่สำคัญก็คือคุณนนท์ก็จะหายด้วย”
“มีอะไรกันอีกคืนนี้เหรอคะ หนูยังเจ็บร่องอยู่เลย” แพรพลอยพูดแล้วทำหน้าเหยเก
“ป้ามียาค่ะ ที่เจ็บที่ปวดก็จะหายค่ะ ยาตัวนี้ดีนะคะ” คุณนายศรีสมรสั่งความมาว่าทำยังไงก็ได้ให้แพรพลอยอยู่จนครบสามเดือน จะพูดจาโน้มน้าวยังไงก็ได้ เพราะท่านไม่อยากหาผู้หญิงคนอื่นอีกแล้ว
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือแพรพลอยยังเป็นสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ คุณนายศรีสมรเคยซักถามจึงรู้ว่าแพรพลอยไม่เคยมีแฟนหรือคนรักมาก่อน คุณนายยิ่งอยากได้มาให้ลูกชาย
เพราะร่องสาวยังคับแน่น บีบรัดดีเยี่ยม เอาแล้วชานนท์จะถึงจุดสุดยอดเร็วไม่ต้องทรมาน ไม่เหมือนผู้หญิงคนก่อนที่จ้างมา ไม่ใช่สาวบริสุทธิ์บางคนก็ย้อมแมวขาย ร่องหลวมโพรก หน้าตาสวยจริงแต่ความจิ้นไม่มีก็ไม่เท่ากับว่าผ่านผู้ชายมาเยอะ ทำให้เอาแล้วชานนท์ไม่ถึงจุดสุดยอด เขาแข็งตัวแค่ตอนแรก แต่พอร่องหลวมกระแทกไปสักพักเขาจะอ่อนตัวและทรมานต้องไปช่วยตัวเองอีก
แพรพลอยเกร็งเมื่อเจอหน้าคุณนายศรีสมร แต่เธอก็ได้ค้นพบว่าท่านไม่ได้มีท่าทีรังเกียจอะไรเธอ แถมยังพูดคุยกับเธอเป็นอย่างดีการรับประทานอาหารเป็นไปอย่างราบรื่น ราบรื่นจนแพรพลอยคิดว่าฝันไปเสียอีก“ตักกับข้าวให้น้องสิ” คุณนายเห็นว่าหญิงสาวไม่กล้าตักอะไร จึงเอ่ยบอกลูกชายคนเดียว ชานนท์ตักอาหารให้แพรพลอยอย่างเอาใจ ซึ่งเป็นของโปรดของเธอ“ขอบคุณค่ะ”“กินเยอะๆ นะ ฝึกงานอีกเทอมก็เรียนจบแล้วใช่ไหมคะ”“ค่ะคุณนาย”“เรียกไหมคะ”“คะ”“เรียกใหม่ว่าคุณแม่ อีกไม่นานเธอก็จะมาเป็นลูกสะใภ้ของฉัน”“ค่ะ” เธอรับคำก่อนจะมองหน้าชานนท์ เขาเองก็อมยิ้ม“เกรดเฉลี่ยได้เท่าไหร่จ๊ะ” แพรพลอยงุนงงว่าทำไมจู่ ๆ ถึงโดนถามเรื่องเกรดเฉลี่ย แต่เธอก็ตอบไปตามตรง“สามจุดเก้าห้าค่ะคุณ... แม่” เพราะไม่ชินที่จะเรียกคุณนายว่าคุณแม่ เลยพูดแบบไม่ค่อยเต็มเสียงนัก“เรียนเก่ง ขยันและตั้งใจเรียนมาก ฉันคิดว่าเธอคงได้เกียรตินิยมเป็นแน่”“ค่ะ” แพรพลอยรับคำคุณนายศรีสมรยิ้มเอ็นดู ท่านตามดูพฤติกรรมผู้หญิงที่ลูกชายอยากได้มาเป็นเมียอยู่ตลอดหลายปี แพรพลอยเป็นคนขยัน หนักเอาเบาสู้ ช่วยทางบ้านทำงานทุกอย่าง ไม่เคยงอมืองอเท้า ทั้งยังกตัญญู ตั้งใจเรียน ไม
“แพรก็คิดถึงนมสายค่ะ” แพรพลอยนึกถึงหญิงวัยกลางคนท่าทางใจดี กับรสมือทำอาหารแสนอร่อย และความเป็นระเบียบเรียบร้อยของท่านแล้วยิ้มออกมา“ฉันหิว”“คะ”“ฉันหิว”“หิวอะไรคะ”“หิวเธอไง ฉันรู้ดีว่าคุณแม่เป็นคนพูดคำไหนคำนั้น การรอคอยมันหอมหวานเสมอ แล้วเธอล่ะหิวฉันไหม”“แพรเอ่อ...” แพรพลอยหน้าแดง“ว่าไงล่ะ” เขาไล้แก้มก้นของเธอไปมาเบา ๆ อย่างเร้าอารมณ์ ทำเอาแพรพลอยถึงกับฉ่ำเยิ้ม“แพรก็คิดถึงคุณค่ะ ทั้งคิดถึงทั้งน้อยใจ”“ฉันขอโทษนะ ยกโทษให้ฉันได้ไหม เพราะถ้าวันนั้นฉันดื้อดึง ก็มีแต่คุณแม่จะโกรธและแยกเราออกจากกัน อีกอย่างเธอก็จะไม่ได้พิสูจน์ตัวเองด้วย คุณแม่ก็จะหาว่าเธอหน้าเงินอยากจับผู้ชาย ฉันไม่อยากให้คุณแม่คิดแบบนั้นกับเธอ”“พอแล้วค่ะ แพรเข้าใจแล้วค่ะ” เธอปิดปากเขา พอรู้ความจริงหัวใจก็อ่อนยวบเหมือนขี้ผึ้งลนไฟ“คิดถึงฉันมากไหม หลายปีที่เราไม่ได้เจอกันเลย”“แพรตามข่าวคุณอยู่ตลอดค่ะ”“ฉันก็ตามดูเธออยู่ตลอด แต่เพราะรับปากคุณแม่เอาไว้เลยไม่ได้เข้าไปหาเธอ”“แพรคิดถึงคุณมาก คิดถึงรสรักของคุณจนแพรเอ่อ... ต้องช่วยตัวเองน่ะค่ะ”“ช่วยตัวเองยังไงหึ” เขากระซิบถาม เริ่มกอดจูบเธออย่างหิวกระหาย“สั่งดุ้นปลอมมาช่
เขาทราบประเด็นปัญหาดีว่าไม่ใช่เรื่องการเรียนอย่างเดียวที่เขาไม่อยากทำให้เธอเสียการเรียน แต่มารดาของเขาก็ไม่นิยมชมชอบเด็กกะโปโลที่มีแต่ตัวไร้การศึกษาด้วยเขาจึงต้องให้เธอพิสูจน์ตัวเอง โดยการเรียนให้จบ และคว้าเกียรตินิยมมาให้ได้ แต่ฝึกงานรอบนี้เธอจะได้เจอกับเขาอย่างแน่นอนเปิดเทอมใหม่เป็นช่วงของการฝึกงาน แพรพลอยถูกส่งไปฝึกงานที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งเธอเองก็ไปฝึกงานตามที่ทางมหาวิทยาลัยส่งไปสิ่งที่ทำให้แพรพลอยงุนงงก็คือท่านประธานของบริษัทเรียกตัวเธอให้ไปทำงานเป็นผู้ช่วยเลขาของเขา ในขณะที่เพื่อนของเธอยังฝึกงานอยู่ในแผนกการตลาดทุกคน“แกโชคดีจังยัยแพรได้ไปเป็นผู้ช่วยเลขาท่านประธาน เขาว่ากันว่าท่านประธานของบริษัทที่เรามาฝึกงานหล่อระเบิดไปเลยแก หล่อวัวตายควายล้ม อิจฉาแกจริง ๆ ได้มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับท่านประธาน”“จริงด้วย อิจฉาสุดๆ ไปเลย” เพื่อนสามคนที่มาฝึกงานด้วยกันพูดอย่างอิจฉาในขณะที่แพรพลอยไม่ได้ตื่นเต้นอะไรหล่อวัวตายควายล้มอย่างนั้นเหรอ เธอเคยเจอมาแล้วผู้ชายหล่อจนทำให้เธอตกตะลึง ชานนท์ไง เธอไม่คิดว่าจะมีผู้ชายคนไหนหล่อเท่าชานนท์อีกแล้วในชีวิตนี้แพรพลอยเดินตามเลขาของท่านประธานหนุ่มที่
“มากครับจะขาดใจตายแล้ว”“หนูแพรไหวไหมคะ” สายใจเอ่ยถามอย่างห่วงใย“เจ็บจังค่ะ แรงจัง หนูไม่ไหวแล้วค่ะ” แต่ลึกๆ ก็สงสารชานนท์ที่อาการกำเริบ“ฝนก็ตกหนัก ทำยังไงดี” สายใจเอ่ยอย่างห่วงใยหนุ่มสาวทั้งสอง“คุณนนท์ใกล้เสร็จหรือยังคะ ถ้าใกล้แล้วแพรจะทน” แพรพลอยเอ่ยถามเสียงสั่น“ยังเลยแพร” ชานนท์ตอบเช่นนั้นแล้วเขาก็เร่งกระแทกอีกแพรพลอยคิดว่ามดลูกของเธอคงพังแน่ ๆ ถ้ายังขืนกระแทกแรงแบบนี้“แพรไม่ไหวแล้วค่ะ แพรเหนื่อยจังจะขาดใจแล้ว” แพรพลอยหวีดร้องก่อนจะสลบไปชานนท์ยังคงร่วมรักกระแทกเข้าหาร่างน้อยทั้งที่เธอยังสลบ ทำให้ร่องสาวบวมตุ่ย“ไฟดับ เดี๋ยวนมไปหาเทียนมาจุดให้นะคะ” สายใจเอ่ยบอก นึกสงสารแพรพลอยจับใจร่างสลบไสลของเธอโดนกระแทกจนร่างสั่นคลอนไปหมด สายใจก็ไปหาเทียนมาจุดให้เจ้านายหนุ่ม“นมไปนอนเถอะครับ”“แต่”“ไปเถอะครับ ผมไม่อยากให้นมมาเห็นอะไรแบบนี้” อาการกำเริบเขาก็เหมือนคนบ้ากาม“แต่คุณหนู นมผิดเอง ไม่คิดว่าพายุจะเข้า”“ไม่ใช่ความผิดของนมหรอกครับ”สายใจแอบร้องไห้ แต่ช่วยอะไรไม่ได้ นางนอนไม่หลับ เลยแอบมองเผื่อจะช่วยอะไรได้บ้างแพรพลอยฟื้นขึ้นมาก็เริ่มประท้วง ดันหน้าของของชานนท์ออกห่างก่อนที่จะคลา
“อุ้มแตงครับแพร เอากันไปเดินขึ้นห้องไป”“แบบไหนคะ” แพรพลอยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ อยากลองอีกละ เธออยากลองไปหมดไม่ว่าเขาจะอยากได้แบบไหนตรงนี้เป็นเกาะส่วนตัว ชายหาดขาวสะอาดไร้ผู้คน ไม่มีใครเห็น ถ้าจะเห็นก็สายใจนั่นแหละ และเธอก็เริ่มที่จะชินกับสายตาของท่าน ท่านมองมาอย่างเอ็นดู ไม่ทุกข์ร้อนอันใด แม้ว่าเธอกับชานนท์จะกระแทกกันอยู่บนโซฟาแทบพัง ท่านก็เลี่ยงออกไป ไม่ก็ทำความสะอาดของท่านไปแพรพลอยยอมรับว่าความรู้สึกที่มีต่อสายใจมันอ่อนโยนเหมือนแม่ดูแลลูก ท่านน่ารัก พูดจาไพเราะ สุภาพเรียบร้อย แล้วก็ห่วงใย มันทำให้เธอสนิทใจกับท่านได้โดยง่ายชานนท์รูดกางเกงขาสั้นของเธอพ้นไปจากสะโพก ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นมานั่งบนตัก เมื่อเขานั่งลงไปบนม้าหินก่อน แล้วก็สอดเสียบเข้าหากัน โดยให้เธอหันหน้ามาหาเขา นั่งอยู่บนตักแล้วกอดคอหนาของเขาเอาไว้“อา..” เธอครางเสียงเมื่อสอดเสียบและยิ่งเขาอุ้มเธอขึ้น“รู้ไหมท่านี้เรียกท่าอะไร”“ท่าอุ้มใช่ไหมคะ” เธอตอบพาซื่อตามที่เขาเอ่ยบอกแต่แรก“เรียกลิงอุ้มแตง โอ... ตอดดีเหลือกเกิน” คนสุภาพแบบเขาไม่เคยพูดจาหยาบคาย แต่ก็ตรงไปตรงมาจนเธอหน้าร้อน แพรพลอยรับรู้ได้ถึงอุ้งมือใหญ่ที่กระชับสะ
บางวันก็นอนตัวติดกันอยู่บนเตียง เธอไม่ได้มีหน้าที่ทำงานอะไรที่นี่ จึงสามารถนอนให้เขาเอาได้ทั้งวันทั้งคืน เหนื่อยก็พัก หิวก็กิน และยังมีเวลาออกไปเดินผ่อนคลายบนเกาะแห่งนี้ด้วยชานนท์สอดมือเข้ามาตรงหว่างขา เขาใช้นิ้วกลางยาวเหยียดเสียดสีกับปุ่มกระสันกลางกายขยับถูไถไปมาแล้วพบกับความหยาดเยิ้ม“มีอารมณ์เหรอ” เขาถามเสียงนุ่มชวนลุ่มหลง“ค่ะ” เธอตอบรับด้วยท่าทีหิวกระหาย ริมฝีปากเผยอหอบเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน“อา... เยิ้มเหลือเกิน” เขาดึงนิ้วออกมาจากร่องสาว ก่อนจะดูดหยาดน้ำหวานที่ติดมาเบา ๆเธอมองภาพนั้นแล้วใจสั่น หอบหายใจออกมาด้วยความกระสันรัญจวน มันเสียววาบตรงเนินสาวชานนท์คุกเข่าลงตรงหน้าของเธอ เขาโอบแก้มก้นทั้งสองของเธอเอาไว้ ก่อนที่เขาจะตวัดเลียเส้นขนของเธอผ่านหน้าขา“อา...” เธอครางเบา ๆ ใจสั่นหวิวเมื่อเขาทำเช่นนั้น มือน้อยสอดเข้าไปในกลุ่มผมดกหนา แหงนใบหน้าขึ้นด้านบนด้วยความกระสัน ก่อนที่เขาจะจับขาของเธอข้างหนึ่งยกขึ้นแล้วให้วางเท้าไปบนเก้าอี้ เพื่อเปิดเผยเรือนกายให้เขามากยิ่งขึ้นแพรพลอยครางแผ่ว ใจหวิวแทบจะเป็นลมเมื่อเขาเลียไล้มากขึ้นจนเธอแทบเสร็จ“คุณนนท์” เธอเรียกเขาเสียงเบาหวิว เมื







