The Follow Love 6.

The Follow Love 6.

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา…

พราวมุกลงจากรถแท็กซี่แล้วเดินเข้ามาด้านในบริษัทด้วยชุดนักศึกษาเต็มยศ

“สวัสดีค่ะ” เธอเดินไปหาพนักงานคนเดิมที่เดินไปส่งเธอในวันนั้น เพื่อที่จะขอบัตรพนักงานที่ทางเกษมณีบอกให้เธอมาแวะรับก่อนขึ้นไปที่ห้องทำงาน

“อ้าว? น้องนั่นเอง คุณเกดสั่งงานกับพี่ไว้แล้ว รอเดี๋ยวนะ” พนักงานคนนั้นจำพราวมุกได้ก็ทักขึ้น และพูดถึงเกษมณีที่สั่งงานเธอไว้เมื่อเช้านี้ เธอบอกกับพราวมุกแล้วก็เดินไปที่ด้านหลังเพื่อหยิบของมาให้พราวมุก

“นี่จ้ะ บัตรพนักงาน ใช้ได้กับทุกลิฟต์ ยกเว้นของลิฟต์ผู้บริหารนะ”

เธอยื่นบัตรพนักงานให้กับพราวมุกและบอกกฎของบริษัท แต่ก่อนหน้านี้ไม่ได้มีการใช้บัตรพนักงานสแกนผ่านลิฟต์เพราะว่าพนักงานทุกคนรู้กฎดี แต่เมื่อไม่กี่เดือนก่อน แฟนสาวของท่านรองประธานมาอาละวาดเพราะโดนห้ามไม่ให้ใช้ลิฟต์ ท่านประธานจึงให้ช่างมาติดตั้งระบบนี้อย่างเร่งด่วน และออกกฎไม่ให้คนนอกเข้ามาด้านในบริษัท โดยเฉพาะโซนของผู้บริหาร เพื่อป้องกันปัญหาที่จะตามมาในภายหลัง

“ขอบคุณค่ะ” พราวมุกรับบัตรมาแล้วเอ่ยขอบคุณพี่พนักงาน

“จ้ะ ขอให้โชคดีกับการฝึกงานวันแรกนะจ๊ะ” พนักงานยิ้มเอ็นดูเด็ก­สาวตรงหน้าและอวยพรให้การทำงานผ่านไปได้ด้วยดี

พราวมุกก้มหัวขอบคุณ จากนั้นก็เดินไปเข้าลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังชั้นที่จะทำงาน เมื่อเดินมาที่ห้องทำงานของท่านรองประธาน ก็เห็นเกษมณีกำลังหัวหมุนกับเอกสารกองใหญ่อยู่

“พี่เกด สวัสดีค่ะ” พราวมุกเอ่ยทักทายรุ่นพี่สาวแล้วเดินเข้าไปหา ด้วยความที่มีช่องทางติดต่อกันแล้วจึงพูดคุยกันค่อนข้างบ่อย จึงทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกันไม่น้อย

“จ้ะ มาแต่เช้าเชียว” เกษมณีเงยหน้าขึ้นมายิ้มทักทายผู้ช่วยคนใหม่

“มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ?” พราวมุกอาสาช่วยงานเกษมณีอย่างกระตือรือร้น

“ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยพี่เรียงแฟ้มหน่อยสิ เรียงตามตัวอักษรนั่นแหละ “

เกษมณีสั่งงานง่าย  ๆ ไปก่อน เพราะตอนนี้เธอยังไม่มีเวลาที่จะสอนงานพราวมุก เพราะงานตรงหน้านั้นเร่งด่วนมาก  ๆ

“ได้ค่ะ” พราวมุกรับคำแล้วลงมือทำงานอย่างรวดเร็ว

“วันนี้พี่กับคุณติณจะออกไปข้างนอกนะ คงไม่สะดวกที่จะพาเราไปด้วย แต่พี่จะทิ้งงานไว้ให้เราดูศึกษาก่อน พี่ค่อยกลับมาสอนนะ” เกษมณีมองผู้ช่วยตรงหน้าด้วยความเอ็นดู เพราะเธอได้สืบถามประวัติของพราวมุกจากทางอาจารย์หญิงแล้วรู้ว่าพราวมุกเป็นเด็กทุนพิเศษที่มาจากบ้านเด็กกำพร้า เป็นเด็กดีมาก  ๆ จึงทำให้เธอรู้สึกนับถือจิตใจของเด็กสาวตรงหน้าและเอ็นดูเป็นอย่างมาก

“ค่ะ” พราวมุกพยักหน้ารับคำแล้วก้มทำงานต่อ

“อ้อ เดี๋ยวพี่พาไปแนะนำให้คุณติณรู้จัก ตามพี่มาสิ” แล้วเกษมณีก็นึกถึงเจ้านายที่นั่งทำงานอยู่ด้านในห้อง เธอต้องพาพราวมุกไปแนะนำตัวกับติณภัทรเสียก่อน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“เข้ามา” สิ้นเสียงอนุญาตจากด้านในห้อง เกษมณีก็เปิดประตูห้องเข้าไปทันที

“มีอะไร?” ติณภัทรถามขึ้นแล้วมองคนที่เดินตามหลังเลขาของเขามาด้วยความแปลกใจ เพราะรู้สึกคุ้นหน้าเด็กสาวในชุดนักศึกษาคนนี้เหลือเกิน

“ฉันพาผู้ช่วยมาแนะนำกับคุณติณค่ะ”

เกษมณีแนะนำให้ติณภัทรรู้จักกับผู้ช่วยของเธอ ส่วนพราวมุกนั้นเธอได้บอกเด็กสาวไปแล้วว่าเจ้านายของพวกเธอชื่ออะไร และสอนสิ่งที่เลขาต้องรู้ไปคร่าว  ๆ แล้ว เช่น การชงกาแฟ อาหารที่เจ้านายชอบ และการทำงานร่วมกับติณภัทรต้องทำอย่างไรบ้าง

“นี่น้องพราวมุก นักศึกษาฝึกงานที่จะมาเป็นผู้ช่วยของฉันค่ะ”