Share

ตอนที่ 6

Author: Selena
last update publish date: 2026-11-05 21:36:25

กลิ่นไอความตึงเครียดจากโถงใหญ่เมื่อครู่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ทันทีที่บานประตูไม้ปิดลงอย่างมิดชิด ควา
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า   บทส่งท้าย

    เมื่อย่างก้าวกลับเข้าสู่ภายในห้องหออันกว้างใหญ่ เซียวหานเย่ก็วางร่างบางของหว่านเอ๋อร์ลงบนเตียงนอนหนานุ่มอย่างแผ่วเบาทะนุถนอม ชายหนุ่มหมุนกายเตรียมสั่งบ่าวรับใช้ด้านนอกให้ไปตระเตรียมยาทาและผ้าประคบด้วยสีหน้าเครียดขรึมและห่วงใยจับใจทว่าทันทีที่แผ่นหลังหนาหันกลับไป ริมฝีปากบางที่เคยสั่นระริกคล้ายจะร้องไห้เมื่อครู่ก็ค่อย ๆ แย้มยิ้มหวานกริ่ม นัยน์ตาคู่สวยพร่างพราวไปด้วยประกายความฉลาดเกมโกงอย่างผู้ชนะ หว่านเอ๋อร์ยื่นมือน้อยไปคว้าชายเสื้อคลุมของเขาไว้ พลางกระตุกเบา ๆ สองสามที“ท่านอ๋องเจ้าคะ... ไม่ต้องลำบากสั่งยาหรอกเจ้าค่ะ”น้ำเสียงของนางยามนี้ไร้ซึ่งความสั่นคลอนหรือความเจ็บปวดใด ๆ โดยสิ้นเชิงเซียวหานเย่ชะงักกึก ชายหนุ่มหันกลับมามองสตรีบนเตียงด้วยความฉงน นัยน์ตาคมกริบกวาดมองใบหน้านวลเนียนที่ไร้ซึ่งรอยแดงหรือรอยบวมปูมแม้แต่น้อย ก่อนจะขมวดคิ้วเข้มเข้าหากัน“เจ้า... ไม่ได้โดนตบหรือ”หว่านเอ๋อร์ยักคิ้วให้เขาอย่างยียวน เอนกายพิงหมอนขวานด้วยท่วงท่าสบายอารมณ์“ก็แน่อยู่แล้วสิเจ้าคะ! ข้าหรือจะยอมให้ใครมาลงไม้ลงมือตบหน้าข้าฟรี ๆ ข้าก็แค่แกล้งทำท่าเหมือนถูกตบ แล้วทิ้งตัวลงไปนอนร้องไห้ให้ดูน่าสงสารท

  • ท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า   ตอนที่ 10

    ผ่านพ้นคืนวันอันหวานฉ่ำในเทศกาลชีซีไปได้เพียงไม่กี่วัน ความสุขสงบภายในเรือนพักของหว่านเอ๋อร์ก็ถูกสั่นคลอนยามเช้าที่เซียวหานเย่ต้องเสด็จออกไปจัดการราชการนอกจวน พระชายาและอนุรองหลิวหรูเยียนก็ฉวยโอกาสนี้นำขบวนสาวใช้ตรงมายังเรือนของนางทันที ทั้งสองประทับนั่งบนเก้าอี้ ใช้สายตาเหยียดหยามทอดมองหว่านเอ๋อร์ พลางส่งวาจาถากถาง ดูถูกความเป็นเพียงหญิงอนุไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างไม่รักษาน้ำใจในตอนแรก หว่านเอ๋อร์ก้มหน้าสงบปากสงบคำตามกิริยาที่อนุทั่วไปควรกระทำ ทว่าเมื่อได้ยินคำพูดเปรียบเปรยที่ยิ่งพูดก็ยิ่งล้ำเส้น ประกอบกับสัญชาตญาณของหญิงสาวที่มาจากโลกยุคปัจจุบัน มันทำให้ความคิดของนางเปลี่ยนไปในทันทีขืนยอมก้มหัวให้ในวันนี้ วันข้างหน้าพวกนางก็คงได้ใจ แล้วกลับมาข่มเหงเหยียบย่ำกันไม่เว้นแต่ละวันแน่... อยากสู้ก็เข้ามา! ตัดไฟตั้งแต่ต้นลมเสียตั้งแต่ตอนนี้เลยดีกว่า!หว่านเอ๋อร์ยืดตัวตรง ค่อย ๆ ยืนขึ้นช้า ๆ ด้วยท่าทางสุขุม สายตาที่เคยอ่อนน้อมเปลี่ยนเป็นเรียบเฉย ทว่าแฝงรอยยิ้มแพรวพราวและเหนือกว่าอย่างเปิดเผย นางย่นระยะห่างเข้าไปหาทั้งสองคนเล็กน้อย แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแจ่มชัด"พระชายา อนุรอง... พวกท่านอุตส

  • ท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า   ตอนที่ 9

    ยามที่ดวงตะวันหลบเร้น และแสงโคมไฟจากเทศกาลชีซีเบาบางลง ร่างสองร่างก็พากันกลับมาถึงเรือนหออันอบอุ่น ทว่าบรรยากาศภายในห้องนอนยามค่ำคืนกลับไม่ได้เงียบสงบลงตามเวลา... เพราะไฟแห่งความสยิวและความเย้ายวนที่จุดไว้ตั้งแต่กลางวัน บัดนี้ถูกโหมกระพือขึ้นอีกครั้งด้วยความหวานฉ่ำจากเทศกาลแห่งความรักหว่านเอ๋อร์เพิ่งจะผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เป็นชุดนอนผ้าไหมเนื้อบางเบา เสร็จแล้วก็เดินระเห็จมานั่งลงที่หน้าคันฉ่อง รอยยิ้มหวานระยับยังคงประดับอยู่บนกรอบหน้านวล ยามนึกถึงภาพโคมไฟรูปหัวใจที่ลอยเคว้งอยู่บนท้องฟ้าทว่ายังไม่ทันจะได้หยิบหยกจับปิ่น แขนแข็งแกร่งอันคุ้นเคยก็สวมกอดเข้าที่เอวคอดกิ่วจากทางด้านหลัง เซียวหานเย่เกยคางลงบนไหล่มน กลิ่นอายกายหอมกรุ่นและอุณหภูมิร้อนผ่าวจากอกหนาแนบชิดติดแผ่นหลังบาง นัยน์ตาคมทอดมองสตรีในกระจกผ่านรอยยิ้มพึงใจ“ท่านอ๋อง...”หว่านเอ๋อร์เอี้ยวหน้ากลับไปมอง สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อริมฝีปากร้อนของเขาแกล้งแนบจูบลงบนลาดไหล่เปลือยเปล่า “จะ... จะทำอะไรเจ้าคะ ข้ากำลังจะนอนแล้วนะ”“นอนหรือ?”ชายหนุ่มกระซิบเสียงพร่าข้างใบหู นัยน์ตาทอดมองนางอย่างวิจิตร“เจ้าบอกรักข้ากลางงานเทศกาล ชีซีเขียนสัญลักษณ์หั

  • ท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า   ตอนที่ 8

    ครั้นจังหวะการหายใจของทั้งสองเริ่มกลับคืนสู่ความสงบ เซียวหานเย่กลับยังมิได้ถอนตัวตนอันอบอุ่นออกจากช่องทางรักของหญิงสาวเรือนกายหนาเอนหลังพิงเข้ากับพนักเตียงไม้ภายในศาลา แขนแข็งแกร่งตระกองกอดเอวคอดบางของหว่านเอ๋อร์ที่ยังคงนั่งคร่อมอยู่บนตักไว้แน่นหนา ฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งลูบไล้แผ่นหลังเนียนละเอียดอย่างแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลม ขณะที่อีกข้างค่อย ๆ บรรจงปาดหยาดเหงื่อพร่างพราวบริเวณขมับของนางออกให้อย่างอ่อนโยน“ลุกไหวหรือไม่”เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนเคลิบเคลิ้มหว่านเอ๋อร์ยังคงซบใบหน้าหวานลงกับแผงอกกว้าง ไม่ยอมเอื้อนเอ่ยสิ่งใดในทันที ร่างกายบางยังคงอ่อนแรงระส่ำระสาย และมีความร้อนระอุขุนเข้มตกค้างอยู่เบื้องล่างเซียวหานเย่หัวเราะแผ่วเบาในลำคอด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มค่อย ๆ ประคองอุ้มร่างนางลงจากตักอย่างระมัดระวัง พลางจัดแจงอาภรณ์หลุดลุ่ยให้อย่างเบามือ ก่อนจะถอดเสื้อคลุมตัวนอกของตนเองออกมาปกคลุมเรือนกายของนางไว้มิให้ต้องลม“ไป”เขาเอ่ยสั้น ๆ น้ำเสียงทรงอำนาจแฝงความหนักแน่น“ไปไหนเพคะ?”หว่านเอ๋อร์ช้อนสายตาขึ้นมองด้วยความฉงน“ห้องของข้า”ไร้ซึ่งโอกาสให้เอ่ยโต้แย้ง แขนแข็งแรงของเซียวหานเย่ก็

  • ท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า   ตอนที่ 7

    ทว่ายังไม่ทันจะได้ก้าวถอยหลังหนีออกไปตามใจคิด สายลมวูบหนึ่งก็พัดผ่าน พร้อมกับผ้าแถบเนื้อหนาที่ถูกสะบัดตวัดรัดเข้าที่เอวคอดกิ่วของเธออย่างแม่นยำ แรงดึงอันมหาศาลรั้งร่างของซูหว่านเอ๋อร์ลอยหวือไปตามแรงดึง จนกระทั่งเซไปหยุดอยู่กลางศาลาชมดอกไม้ต่อหน้าชินอ๋องหว่านเอ๋อร์ดวงตาโตเท่าไข่นกกระทาด้วยความตื่นตกใจ หัวใจล่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม พอมองไปรอบๆ ก็ต้องอ้าปากค้าง เมื่อเห็นว่าร่างของอนุรองที่เคยนั่งคลอเคลียอยู่เมื่อครู่ บัดนี้กลับถูกผ้าแถบอีกผืนรัดเอวแล้วส่งลอยกระเด็นออกไปยืนมึนงงอยู่นอกศาลาเสียแล้วหมับไม่นานนัก ม่านโปร่งที่เคยรวบเก็บไว้ข้างเสาศาลาก็ถูกปลดลงมาปกคลุมรอบทิศทาง มืดชิดจนผู้คนภายนอกไม่อาจมองเห็นเหตุการณ์ข้างในได้อีกต่อไปเซียวหานเย่ ยืนปรับอาภรณ์หลวมๆ ของตนพลางเดินตรงเข้ามาหานางด้วยสีหน้ากวนประสาท ยิ้มยั่วที่มุมปากพราวเสน่ห์ฉายชัดในดวงตาคมกริบ"แอบมองผู้อื่นสนทนากันกลางวันแสกๆ เช่นนี้... เจ้าพัฒนาสายตามาเป็นพวกชอบถ้ำมองตั้งแต่เมื่อใดกัน ซูหว่านเอ๋อร์"หว่านเอ๋อร์หน้าหงาย แม้อยากจะปฏิเสธใจจะขาด แต่จำนนด้วยหลักฐานที่ยืนค้างอยู่ตรงนี้ จึงทำได้เพียงเถียงสู้ด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก"ข้า.

  • ท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า   ตอนที่ 6

    กลิ่นไอความตึงเครียดจากโถงใหญ่เมื่อครู่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ทันทีที่บานประตูไม้ปิดลงอย่างมิดชิด ความเกร็งเครียดที่เคยสะสมอยู่ในร่างกายของ ซูหว่านเอ๋อร์ ก็พังทลายลงในทันตาเธอถอนหายใจยาวเหยียด จากนั้นจึงกระโจนขึ้นไปบนเตียงไม้จันทน์ขนาดยักษ์ ถีบเท้ากลางอากาศด้วยความลืมตัว รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้าจิ้มลิ้มอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน"อิสรภาพ! ในที่สุดอิสรภาพที่แท้จริงก็กลับมาแล้วโว้ย!"หว่านเอ๋อร์หัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี เธอกระโดดโลดเต้นไปรอบๆ เตียง พลางขยับสะโพกฮัมเพลงยุคปัจจุบันที่ชอบฟังอยู่เป็นประจำด้วยท่วงท่าสุดร่าเริง แทนที่จะโศกเศร้าเสียใจตักตากน้ำตาที่ถูกสามีผู้สูงศักดิ์ตัดไมตรีและเอ่ยปากว่าจะไม่มาเหยียบเรือนอีก แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนเพิ่งยกภูเขาออกจากอกไม่ต้องนอนหวาดระแวงว่าคืนนี้เขาจะมาไหม ไม่ต้องเหนื่อยล้าร่างกายรับบทเลิฟซีนเร่าร้อนนั่นอีกต่อไป... นี่มันชีวิตในฝันของสตรีเกียจคร้านชัดๆทว่า การกระทำหลุดโลกและกิริยาหลุดลุ่ยอันสุดแปลกประหลาดของนายหญิง กลับทำให้สาวใช้คนสนิทที่เพิ่งเดินถือถาดชาเข้ามาถึงกับตาค้าง จอกชาบนถาดเกือบหลุดร่วงจากมือ นางยืนมองอนุสาวที่กำลังเต้นท่าแปลกๆ บนเตี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status