เลี้ยงต้อนรับ2

หมอกสอดสายตามองหาโต๊ะของเพื่อนอย่างร้อนใจ ความรู้สึกอึดอัดมันทำให้เขาอารมณ์เสียมากกว่าเดิมหลายเท่า

ไม่คิดเลยว่าพอยิ่งดึกคนก็จะยิ่งเยอะขนาดนี้ นี่แค่รอเข้าร้านก็ปาไปหลายสิบนาทีพอเข้ามาได้ก็ต้องเบียดตัวกับผู้คนมากมายอีก

หมอกต้องคอยหลบเหล้าเสือสาวที่พยายามลูบตามเนื้อตัวเขาจนเหนื่อยก่อนสายตาจะไปสะดุดเข้ากับร่างเล็กในเสื้อครอปครึ่งตัวที่กำลังเต้นเริงร่าอยู่ท่ามกลางกองเชียร์ของเพื่อนๆ

 และที่ทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยพอใจนักคงจะเป็นชายคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จักกำลังโอบประคองเธอจากด้านหลังโดยที่เพื่อนๆ ของเขาไม่มีใครห้ามเลยสักคนเดียว!

นั้นทำให้หมอกรีบตรงเข้าไปดึงมือนั้นออกอย่างแรงจนเจ้าของมือหันมาจ้องเขาอย่างเอาเรื่อง 

แต่พอชายคนนั้นได้มองหน้าเขาดีๆ ชายคนนั้นก็รีบก้มหน้าแล้วเดินกลับออกไปโดยดี อาจจะเพราะหมอกขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ชายที่โหดคนหนึ่งในกลุ่มเด็กมหาวิทยาลัย การที่เขาแสดงความไม่พอใจคงเป็นคำตอบได้ว่าผู้ชายคนนี้กำลังยุ่งผิดคน

"หูยยย มาจริงว่ะ ไหนใครบอกมันไม่มาจ่ายเงินด้วยนะเว้ย"

ทามเอ่ยพร้อมชี้หน้าเพื่อนๆ แต่ต้องชะงักไปเมื่อถูกเติ้ลตบเข้าที่หัวเนื่องจากตอนนี้หมอกดูไม่พอใจจนไม่มีใครกล้าแหย่ ใบหน้าบึ้งตึงนั้นจ้องเพื่อนที่ละคนอย่างเอาเรื่อง

"นั่งลง"

หมอกละความสนใจจากเพื่อนตัวเองแล้ววางมือลงที่ไหล่เล็กของธารน้ำเขาออกแรงกดจนเธอต้องเซนั่งลง

 ตอนนี้เขารู้สึกได้ว่าการปรากฏตัวของเขาทำให้ผู้หญิงยิ้มเก่งเมื่อครู่กลับมาบึ้งตึงภายในพริบตา แต่เขาก็ไม่สนใจหย่อนตัวลงนั่งข้างหญิงสาวที่ไม่แม้แต่จะหันมามองใบหน้าเขาด้วยซ้ำ

"แล้ว....มึงคิดยังไงถึงมา ปกติไม่ชอบมานี่"

ส้มเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ก่อนจะเทเครื่องดื่มให้หมอกและจะหันไปเต็มให้ธารน้ำแต่หมอกกลับส่งสายตาไม่พอใจมาที่เธอเสียอย่างนั้น ทำให้ส้มต้องชะงักไปด้วยความงง

"มันไม่ให้ธารน้ำกินต่อ..."ทามที่เห็นส้มมึนงงจึงกระซิบอธิบาย

"เพราะอะไรวะ ไม่ได้ๆ วันนี้เป็นวันที่เราต้อนรับธารน้ำ...มาธารน้ำกินแก้วนี้รวดเดียว"

ส้มไม่สนคำพูดใครเทเครื่องดื่มลงแก้วให้ธารน้ำจนเต็มและแน่นอนตอนนี้ธารน้ำที่รู้สึกหงุดหงิดจึงไม่รอช้ารีบกระดกมันจนหมดแก้วต่อหน้าเพื่อนๆ 

อือ~ ธารน้ำครางในลำคอก่อนจะมองหมอกด้วยสายตาไม่พอใจ ที่อยู่ๆ เขาก็บิดเนื้อที่เอวเธอแรงๆ ทำเอาธารน้ำถึงต้องขยับตัวออกห่างเพราะความเจ็บ 

แต่เมื่อเธอขยับเก้าอี้หนีหมอกก็ทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เขาเอื้อมมือมาดึงเก้าอี้ของธารน้ำแรงๆ จนเกิดเสียงดังเอี๊ยดทำให้เก้าอี้เธอไหลมาติดกับตัวเขา 

โชคดีที่เสียงเพลงค่อนข้างดังทำให้มีแค่โต๊ะรอบข้างเท่านั้นที่ได้ยินเสียงนี้

"อุ..."ทามกลั้นขำที่เห็นเพื่อนรักมีทางท่าไม่พอใจสำหรับเขามันตลกเสียเหลือเกิน ยิ่งเห็นแบบนี้เขายิ่งอยากแกล้งไปใหญ่

"อะไรของมันวะ"ส้มบ่นสายตาก็มองธารน้ำและหมอกอย่างไม่เข้าใจนัก

"เอ้าๆ ดื่มๆ เลิกงงกูอยากจะเห็นธารน้ำเต้นอีก"

เติ้ลแซวอีกรอบก่อนจะเทเหล้าลงที่แก้วของธารน้ำและตัวเอง ถึงเขาจะรู้ว่าถูกหมอกไม่พอใจแต่เรื่องปั่นนี้ขอให้บอกเลยละ

ปึก

แก้วของธารน้ำถูกหมอกกระชากออกจากมือก่อนที่เขาจะยื่นมันมาชนกับแก้วของเติ้ลพร้อมส่งยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย 

ไม่รอช้าหมอกยกแก้วของธารน้ำกระดกรวดเดียวหมดพร้อมเทรอเต็มแก้ว ทำให้เติ้ลรู้ได้ทันทีว่าถ้าขืนเขายังเทให้ธารน้ำกินต่อ หลังจากนี้ก็จะเป็นเขาเองนั่นแหละที่จะถูกจับกรอกเหล้า แบบนี้มันเล่นจริงจนเติ้ลต้องหลบสายตาโหดนั้นเลย 

...ไอ้บ้านี่น่ากลัวชะมัด...เติ้ลได้แต่คิดในใจปกติไม่ค่อยเห็นเพื่อนตัวดีโหดใส่แบบนี้มาก่อนพอเจอเข้าก็ถึงกับกลืนน้ำลายไม่ลงเลยทีเดียว ถึงว่าใครๆ ก็กลัวผู้ชายคนนี้

"นายใช้แก้วของฉันทำไม แล้วอย่างนี้ฉันจะใช้ใบไหน"

ธารน้ำโวยวายพร้อมน้ำเสียงที่ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง หมอกที่ยังไม่สบอารมณ์ตวัดสายตาคมไปมองใบหน้าแดงนั้นก่อนจะใช้มือบีบเข้าที่แก้มนุ่มจนธารน้ำร้องออกมา

"จะกลับกี่โมง"

หมอกถามธารน้ำด้วยน้ำเสียงนุ่มจนเพื่อนในโต๊ะยิ้มกรุ้มกริ่ม ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้ว่าตัวเองกำลังใช้น้ำเสียงยังไงด้วยซ้ำ

"เรื่องของฉันไหม ฉันบอกนายกี่รอบว่า อย่า...ยุ่ง...กับฉัน"

ธารน้ำย่นจมูกก่อนจะกอดอกแน่นเหมือนเด็กงอนทำเอาคนมองอยู่ถึงกับเผลอหัวเราะออกมาอย่างไม่รู้ตัว

"โอเค อยู่ต่อได้แต่เธอต้องไม่ดื่มแล้ว"

หมอกเอ่ยพร้อมหันไปหยิบแก้วที่บริกรเอามาให้รินน้ำเปล่าแล้วดันไปตรงหน้าหญิงสาว ธารน้ำที่ไม่อยากจะสนใจเขาต่อเลยชวนหมวยและส้มลุกขึ้นเต้นอีกครั้ง 

ตอนนี้สติของเธอจดจ่ออยู่แค่ดนตรีโดยไม่ได้สังเกตว่ามีสายตาคมจ้องเธอไม่ละสายตาแม้แต่วินาที

ผ่านไปไม่นานธารน้ำรู้สึกได้ถึงมือหนาที่เลื่อนมาโอบเอวเธอแต่พอมองกลับไปยังต้นตอคนคนนั้นก็คือหมอก 

เขายืนประกบเธอไม่ห่างพร้อมจ้องไปที่ชายคนหนึ่งไม่ละสายตาพอสะบัดตัวเจ้าของมือนั้นก็บีบเข้าที่เนื้อเธอจนเจ็บ 

ธารน้ำที่สงสัยจึงมองตามสายตานั้นด้วยความอยากรู้และการที่เธอจ้องใบหน้าของคนคนนั้นทำให้เจ้าตัวลุกเดินตรงมาทางเธอ 

"ไม่เจอกันนานนะหมอก"ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งใบหน้าขาวตี๋เอ่ยทักหมอกเป็นอันดับแรก ก่อนจะหันมายิ้มให้ธารน้ำ"ไม่เคยเห็นหน้าเลย เพื่อนใหม่เหรอ?"

"ค่ะ ฉันเพิ่งย้ายมา"ธารน้ำพร้อมพยายามแกะมือหนาของหมอกออกไม่อยากให้ใครเข้าใจผิด 

"หึ ถึงว่า...ว่างๆ มาที่ชมรมยิงปืนสิเจ้าหมอกมันก็อยู่ที่นั่นตอนว่าง"เขาจงใจก้มลงมากระซิบจนชิดใบหูของธารน้ำ

"ถ้าเขาอยู่ฉันไม่ไปหรอกค่ะ ไม่อยากเจอ"ธารน้ำพูดตามตรงและยังคงจิกเล็บลงที่หลังมือหนาเพื่อหวังให้เขาปล่อยแต่หมอกก็ไม่มีทีท่าจะปล่อยแถมยังดูไม่รู้สึกรู้สาด้วยซ้ำ

"พี่ชื่อทีมนะเป็นรุ่นพี่ของหมอกในชมรม  เราชื่ออะไร"เขายังคงก้มลงมากระซิบธารน้ำแต่รอบนี้เขาก้มลงมาใกล้จนริมฝีปากนั้นแตะใบหูของธารน้ำต่อหน้าทุกคน

"ฉันชื่อธารน้ำ วาย!"

ร่างของธารน้ำถูกหมอกออกแรงโอบรัดเข้าหาตัวจนหญิงสาวตกใจ เธอเงยหน้าเตรียมจะด่าที่เขาเอาแต่รุ่มร่ามเธอไม่หยุด

 แต่แล้วเมื่อเธอได้สังเกตใบหน้านิ่งก็พบว่าหมอกกำลังกัดกรามแน่นอย่างข่มอารมณ์ พอมองไปที่บรรดาเพื่อนก็ไม่ต่างกัน ทุกคนมองชายที่เข้ามาใหม่เหมือนกับว่าเขาเป็นศัตรูนั้นทำให้ธารน้ำไม่กล้าจะพูดหรือถามอะไร

บรรยากาศตอนนี้มันตึงเครียดจนทำให้หญิงสาวสร่างเมาเลยทีเดียว

"ขอตัว"

หมอกพูดสั้นๆ ก่อนจะวางเงินลงบนโต๊ะแล้วลากธารน้ำเดินออกมาโดยไม่มีใครห้าม เขาลากเธอออกมายังที่จอดรถก่อนจะดันเธอเข้าไปเบาะหลังคนขับแล้วแทรกตัวเข้ามานั่งข้างๆ เธอ 

หมอกพยายามพ่นลมหายใจทิ้ง ไล่ความรู้สึกโกรธของตัวเองออกไปให้หมด

 ตอนนี้เขาอยากจะกลับไปต่อยไอ้บ้านั้นให้จมกองเลือด แต่ทว่าการมีเรื่องในสถานที่คนเยอะแบบนั้นคงไม่เป็นผลดี 

หลังจากปรับอารมณ์ได้หมอกก็หันไปสบตาธารน้ำที่กำลังจ้องมองเขาตาใสด้วยท่าทางราวกับหวาดกลัว เมื่อครู่เขาคงเปิดทำหน้าตาน่ากลัวอีกแล้วสินะ

"กลัวเหรอ..."เขาถามเสียงนุ่ม

เธอพยักหน้าเป็นคำตอบตอนที่หญิงสาวรู้สึกกลัวนี่ทำหมอกใจเต้นแรงอย่างควบคุมไม่อยู่ คิ้วสวยนั้นขมวดเข้าหากันเล็กน้อยดวงตากลมโตนี่เหมือนมีความสงสัยเต็มไปหมด ริมฝีปากอิ่มก็ขมุบขมิบไปมาเหมือนอยากจะถาม...มันช่างน่าเอ็นดู

"พวกนายไม่ถูกกันเหรอ..."

"อือ"

"เพื่อนๆ คนอื่นด้วยเหรอ?"

"เอาเป็นว่าถ้าเขาเข้ามาใกล้ตอนฉันไม่อยู่ ก็อยู่ให้ห่าง"เขาสั่งเสียงเข้ม 

"ฉันเหรอ...ทำไมเขาต้องเข้ามาใกล้ฉันละ"ธารน้ำสับสน

"เพราะมันเข้าใจว่าเธอเป็นผู้หญิงของฉัน"เขาเอ่ยพร้อมเกลี่ยผมออกจากใบหน้าของธารน้ำ นั้นทำให้หญิงสาวถึงกลับถอยหนีจนหลังชนกับประตูรถอีกด้าน 

...ทำไมเธอถึงกลายเป็นผู้หญิงของเขาอีกแล้วละ? ธารน้ำนิ่วหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ 

นั้นทำให้หมอกต้องถอนหายใจเมื่อเธอมีปฏิกิริยาต่อเขาขนาดนี้ เขารู้ว่าเธอเกลียดเขาแต่การที่ศัตรูเขาเข้าหาเธอแบบนั้นมันก็ยากที่เขาจะทิ้งให้เธอเสี่ยงมันอันตรายเกินไป

"นายอยู่ให้ห่างฉันทุกคนก็จะไม่คิดแบบนั้นแล้ว วันนี้ถ้านายไม่มาที่นี่ถ้านายไม่โอบเอวฉันผู้ชายคนนั้นก็จะไม่คิดว่าฉันเป็นผู้หญิงของนาย"

หมอกไม่เถียงเพราะที่ธารน้ำพูดก็เป็นความจริง แต่ใช่ว่าจะทั้งหมด...วันนี้ธารน้ำสวยและเด่นมากแม้จะอยู่ในชุดธรรมดาการที่เธอโด่ดเด่นขนาดนี้ก็อาจจะดึงดูดทีมให้เข้ามาได้เหมือนกัน

"แล้วฉันจะไม่มาได้ยังไงในเมื่อเธอ..."เขาโวยวายแล้วเงียบไป"เธอไม่ได้สังเกตเลยเหรอว่าผู้ชายรอบตัวเธอมองมาด้วยสายตาแบบไหน"เขาเริ่มหัวเสียถึงจะบอกสาเหตุไม่ได้แต่ความรู้สึกในใจตอนนี้บอกได้เลยว่าเขากำลังหงุดหงิดมาก

"ไม่เห็นต้องสนเลย ฉันก็อยู่ของฉันไม่ได้สนใจใคร"

"แล้วไอ้คนที่มาโอบเธอตอนแรกละ? ฉันเห็นนะธารน้ำ"เขาดุเสียงเข้ม อยู่ๆ เขาก็รู้สึกร้อนใจขึ้นมาอีกครั้งเสียอย่างนั้นใบหน้านั้นนิ่วราวกับไม่ถูกใจคำตอบของหญิงสาว

"บ้าบอ"ธารน้ำเอ่ยอย่างอารมณ์เสียก่อนจะหันหน้าหนี"นายเลิกตามฉันเพราะรู้สึกผิดสักที ฉันไม่ได้โกรธแต่ฉันไม่ต้องการมีปัญหา ยิ่งนายอยู่ใกล้ฉันก็ยิ่งเจอแต่ปัญหา"

"เธอบอกไม่โกรธแต่เจอหน้าฉันเธอก็ไม่สบอารมณ์"

คิดถึงตรงนี้เขาก็รู้สึกแย่ขึ้นมา เธอยิ้มแย้มให้ทุกคน พูดคุยกับทุกคนอย่างสนุกสนานแต่กลับเขานั้น เธอเอาแต่ตั้งท่ารังเกียจถ้าบอกว่าไม่รู้สึกเสียใจก็คงไม่ได้

"นั้นก็เพราะนายทำตัวเองไม่ใช่หรือไง"

"ฉันต้องทำยังไงเธอถึงจะทำกับฉันเหมือนคนอื่น"

"ก็ไม่ต้องยุ่งกับฉันไง!"

ธารน้ำเริ่มหงุดหงิดที่หมอกเอาแต่คุยไม่รู้เรื่อง บวกด้วยร่างกายที่ร้อนรุ่มไปด้วยแอลกอฮอล์นี้ทำให้ความหงุดหงิดของเธอกลายเป็นความโมโห หมอกไม่พูดอะไรต่อเขาลงจากรถย้ายตัวเองไปยังตำแหน่งคนขับก่อนจะปิดประตูเสียงดังอย่างไม่กลัวพังเพื่อระบายความหงุดหงิด ก่อนจะออกตัวมุ่งกลับคอนโดทันที