90%

❤️90%

วันต่อมา

เช้านี้ ตารางงานของทั้งสามหนุ่มคือการตะเวนชิมของอร่อย พวกเขาออกเดินทางด้วยรถตู้หรูคันเดิมที่จอดรออยู่หน้าที่พัก

นนท์นั่งประจำที่ของเขาด้วยท่าทางสุขุม ดวงตาคมกวาดมองออกไปนอกหน้าต่างรถ หวังว่าภารกิจในวันนี้จะจบลงอย่างราบรื่น

นายณ์นั่งอยู่ข้างๆธีร์ ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ธีร์ได้แต่นั่งนิ่งๆ มองออกไปนอกหน้าต่างเช่นกัน แต่ก็แอบอมยิ้มกับความขี้เล่นของนายณ์ที่มักจะหาเรื่องแกล้งเขาอยู่เสมอ

“วันนี้เราจะไปลุยกันกี่ร้านนะ?” นายณ์ถามขึ้น พลางหันมายักคิ้วให้ธีร์ “รับรองว่าต้องมีอะไรเด็ดๆมาฝากแฟนคลับเพียบแน่!”

“3 ร้านน่ะ” นนท์ตอบเสียงเรียบ โดยไม่ละสายตาจากถนน “ร้านแรกเป็นอาหารตามสั่งข้างทาง ร้านที่สองเป็นคาเฟ่ ร้านสุดท้ายเป็นซีฟู้ด”

“น้องใหม่ของเราคงไม่อ้วนขึ้นหรอกนะ ถ้านายมีแก้มอีกหน่อยคงน่าหยิกน่าดู” นายณ์หันมาหยอดธีร์อีกครั้ง หลังจากพึ่งนั่งนิ่งไปได้ไม่นาน

“ถึงธีร์มีแก้มก็ไม่ให้พี่นายณ์หยิกหรอกครับ” ธีร์หันมาพูดด้วยรอยยิ้มจิกกัด

“แล้วเก็บไว้ให้ใครหยิกงั้นหรอ” นายณ์เหล่มองชายหน้าหวานข้างๆด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“แฟนในอนาคตครับ”

“งั้นหรอๆ” นายณ์เอนตัวพิงเบาะ หัวเราะเบาๆอย่างรู้ทันว่าคนที่ธีร์พูดถึงคือนนท์ที่นั่งอยู่เบาะหลังนี่เอง

ณ.ร้านอาหารตามสั่งริมทาง

(เวลาสาย)

เมื่อรถตู้จอดเทียบหน้าร้านอาหารที่ได้เลือกไว้ นนท์และธีร์ก้าวลงจากรถตู้ นายณ์เดินตามคนสุดท้ายพร้อมกับถือกล้องถ่ายวีดีโอไปด้วย

กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารลอยมาแตะจมูก ชวนให้น้ำลายสอ

“ว้าว! กลิ่นหอมมากเลยครับ” ทันทีที่เข้ามาในร้านนายณ์ก็สูดหายใจเข้าลึกๆพร้อมพูดออกมาเสียงใส

“หอมมาก ต้องอร่อยแน่เลย” นนท์พูดขึ้นอย่างเห็นด้วย เดินนำเข้าไปในร้านสายตาสำรวจบรรยากาศรอบๆ ร้านดูเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยผู้คน

ธีร์เดินตามเข้าไปอย่างเงียบๆ รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ลองชิมอาหารที่นี่

พวกเขาเลือกโต๊ะมุมหนึ่งที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว

“เอาล่ะครับ! มาถึงร้านแรกแล้ว วันนี้เราจะมาพิสูจน์กันว่าอาหารตามสั่งริมทางร้านนี้ จะเด็ดดวงสมคำร่ำลือแค่ไหนกันนะครับ”

นนท์พูดกับกล้องที่นายณ์ถืออยู่ด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้สัญญาณกับพนักงานเสิร์ฟที่เดินเข้ามา

“ขอเมนูแนะนำของทางร้านหน่อยครับ” นนท์กล่าว

หลังจากสั่งอาหารไปหลายอย่าง ทั้งสามคนก็นั่งรอด้วยความตื่นเต้น ไม่นานนัก อาหารจานแรกก็ยกมาเสิร์ฟ เป็นผัดกะเพรากั้งที่ส่งกลิ่นหอมฉุยจนแสบจมูก สีสันจัดจ้านไปด้วยเศษพริกสีแดงสดตัดกับใบกระเพราสีเขียวที่ถูกเคลือบด้วยน้ำมันและสีของซอส

“โห! สีสันน่ากินมากครับ” นายณ์พูดอย่างตื่นเต้น “ดูสิครับทุกคน! กะเพรากั้งของร้านนี้ สีสันจัดจ้านสุดๆ”

ธีร์มองจานกะเพราด้วยความสนใจ แต่แอบมีความกังวลในใจเล็กน้อย เพราะแค่ดูก็รู้เลยว่าต้องเผ็ดมากแน่ๆ

“ธีร์ลองชิมดูสิ” นายณ์คะยั้นคะยอธีร์ พร้อมกับแพนกล้องมาจ่อที่ธีร์ไปด้วย

ธีร์หยิบช้อนขึ้นมา ตักกะเพรากั้งเข้าปากหนึ่งคำ ค่อยๆเคี้ยวช้าๆ ความเผ็ดของอาหารทำให้ธีร์แทบทนไม่ไหว แต่ก็ฝืนยิ้มออกมาต่อหน้ากล้อง

“อร่อยครับ รสชาติจัดจ้านดี” ธีร์ตอบเสียงเบา

“งั้นเรามาถามความเห็นเจ้าของช่องกันบ้างนะครับ” นายณ์สังเกตเห็นความผิดปกติของธีร์ จึงได้รีบแพนกล้องไปทางนนท์ ทันทีที่กล้องหันออกไป ธีร์ก็รีบหยิบทิชชู่ขึ้นมาแล้วคายของที่กินเข้าไปออก ก่อนจะรีบยกแก้วน้ำดื่ม ใบหน้าเริ่มแดงก่ำและริมฝีปากที่แดงขึ้นจบแทบจะบวบเจ่อ

ทุกการกระทำของธีร์นายณ์ได้เห็นมันทั้งหมด และเข้าใจว่าธีร์อาจจะกินเผ็ดไม่ได้ ทำให้เขารู้สึกผิดขึ้นมาในใจ

ไม่นานหลังจากถ่ายจนพอใจแล้ว นายณ์ก็เก็บกล้องแล้วหันไปให้ความสนใจธีร์ที่นั่งข้างๆ

“นาย…กินเผ็ดไม่เป็นใช่ไหม”

“เออ…ครับ”

ธีร์อ้อมแอ้มตอบ ไม่คิดว่านายณ์จะดูออก นนท์ที่นั่งอยู่ตรงข้ามมองมาที่ธีร์ด้วยสายตาเป็นห่วง เขาไม่ได้สังเกตเลยว่าธีร์มีอาการอย่างไร

“แล้วทำไมต้องฝืนกินด้วย ถ้าเกิดปวดท้องขึ้นมาจะทำยังไง ทีหลังถ้ากินไม่ได้ก็ไม่ต้องฝืน เข้าใจไหม” นายณ์พูดน้ำเสียงจริงจัง ทำเอาคนฟังนิ่งและรู้สึกผิดข้างใน

“ครับ”

นายณ์ลุกจากเก้าอี้เดินไปสั่งข้าวผัดกุ้งหนึ่งกล่องห่อกลับให้ธีร์เอาไปทานในรถ เพื่อไม่ให้เสียเวลาในการไปร้านต่อไป และเป็นห่วงว่าธีร์จะหิวเพราะเห็นว่ากินข้าวไปแค่ไม่กี่คำ

ธีร์เหลือบมองนนท์ที่นั่งเงียบไม่พูดถึงสถานการณ์ของตนเลย แอบมีความน้อยใจเกิดขึ้นในอก แต่ก็พยายามทำตัวให้เป็นปกติเพื่อไม่ให้เสียบรรยากาศ

หลังจากขึ้นรถ ธีร์ก็ทานข้าวผัดที่นายณ์เป็นคนสั่งให้ แล้วชมว่าอร่อยด้วยรอยยิ้มดีใจ แต่นายณ์ก็มองออกว่าธีร์กำลังน้อยใจที่นนท์ไม่ได้สนใจธีร์เลย นายณ์ลอบถอนหายใจเบาๆกับความพยายามของธีร์ที่เหมือนว่ามันจะสูญเปล่า…

ณ.คาเฟ่

(เวลาบ่าย)

รถตู้เคลื่อนตัวมาจอดที่หน้าร้านคาเฟ่เล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมหนึ่งของเมือง บรรยากาศภายในร้านอบอุ่น ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้สีอ่อน มีต้นไม้เล็กๆ ประดับอยู่ทั่วร้าน

“โอ้! บรรยากาศดีจังครับ เหมาะกับการนั่งชิลล์มากเลย” นายณ์อุทานเมื่อก้าวเข้ามาในร้านขณะถือกล้องถ่ายวีดีโออยู่ในมือ

“ผมได้กลิ่นขนมกับกลิ่นของกาแฟคั่วบดผสมกัน หอมมากเลยล่ะครับ” นนท์พูดต่อหน้ากล้อง

ธีร์เดินตามเข้ามาในร้านด้วยท่าทางสบายๆ มองบรรยากาศที่ดูสงบและผ่อนคลายของคาเฟ่แห่งนี้

พวกเขาเลือกโต๊ะริมหน้าต่างที่มองเห็นวิวถนนด้านนอก นายณ์ตั้งกล้องที่มุมโต๊ะเพื่อบันทึกภาพต่อ

“มาถึงร้านที่สองแล้วครับ! คาเฟ่สุดชิค” นายณ์เริ่มเปิดฉากอีกครั้ง

“เราจะมาเติมความหวานด้วยเค้กและเครื่องดื่มอร่อยๆกันนะครับ” นนท์ต่อบททันทีอย่างรู้งาน

พนักงานเสิร์ฟนำเมนูมาให้ ทั้งสามคนช่วยกันเลือกเมนู

“ผมขอลาเต้ร้อนแก้วนึงครับ” นนท์สั่ง

“ผมขอเป็นมอคค่าปั่นนะครับ แล้วก็… เค้กช็อกโกแลตลาวาด้วย” นายณ์พูดพลางชี้ไปที่รูปเค้กในเมนู

ธีร์มองเมนูอย่างพิจารณา

“ผมขอเป็นชาเขียวมัทฉะเย็น แล้วก็… เค้กสตรอว์เบอร์รี่ครับ”

ไม่นานนัก เครื่องดื่มและเค้กก็ถูกยกมาเสิร์ฟ

“ว้าว! น่ากินจังเลยครับ” ธีร์พูดพลางยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ก่อนจะค่อยๆ ตักเค้กสตรอว์เบอร์รี่เข้าปาก พร้อมหลับตาพริ้มเล็กน้อย

“อร่อยมากเลย~”ธีร์เคลิ้มไปกับความอร่อยจนลืมไปเลยว่ากำลังถ่ายทำอยู่ ทำให้เห็นความเป็นธรรมชาติของธีร์อย่างชัดเจน

“เค้กสตอเบอร์รี่อร่อยจริงหรือเปล่า ไหนฉันลองชิมหน่อย” นายณ์เอ่ยปากพร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้เค้กของธีร์ที่นั่งข้างๆอย่างสนใจและอยากแกล้ง

“พี่นายณ์~ ของตัวเองก็มียังจะมาแย่งของธีร์อีก หน้าไม่อายเลย” ธีร์เบะปากเล็กน้อย แต่ก็ยังคงยิ้มขำๆ มองค้อนไปทางนายณ์ ก่อนจะลากจานเค้กเข้าหาตัวแล้วเอาแขนขึ้นมาป้องไว้กลัวว่าจะโดนนายณ์แย่งกิน

“ชิมหน่อยไม่ได้หรอ นิดเดียวก็ได้” นายณ์ทำตาปริบๆ

“นิดเดียวนะ” ธีร์ต่อรอง

“อือ นิดเดียว” นายณ์ยื่นใช้ช้อนตักเค้กในจานของธีร์ไปเกือบครึ่งชิ้น ธีร์ได้แต่มองอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ขณะที่เค้กครึ่งชิ้นนั้นเคลื่อนที่หายลับเข้าไปในปากของนายณ์

“พี่นายณ์! นี่มันนิดเดี๋ยวตรงไหนก่อน แกล้งธีร์อีกแล้วอะ” ธีร์ร้องเสียงหลง

“ฮ่าๆๆๆ งอนเป็นปลาปักเป้าเลย ฮ่าๆๆ” นายณ์หัวเราะเสียงดังอย่างพอใจ

“แต่เค้กอร่อยจริงนะ ไหนของชิมอีกคำสิ” นายณ์พูดพลางยื่นส้อมไปอีกครั้ง

“ยังจะมาแย่งอีก! พี่นนท์ควบคุมน้องชายพี่หน่อยเถอะ ชอบแย่งกินของคนอื่น” ธีร์หันไปฟ้องนนท์

“ฮ่าๆๆ งั้นเค้กช็อกโกแลตนายไม่กินแล้วใช่ไหม ฉันขอนะ” นนท์พูดพร้อมกับยื่นช้อนไปที่เค้กของนายณ์

“นั่น….พอกันทั้งพี่ทั้งน้อง” ธีร์ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา แต่ก็แอบยิ้มขำในความเหมือนเด็กของทั้งสองคน

“เฮ้ย! ฉันยังกินอยู่!” นายณ์ร้องประท้วงเมื่อเห็นนนท์จะตักเค้กของตน รีบคว้าจานเค้กของตัวเองเข้ามาประชิดตัวบ้าง ทำเอาธีร์หัวเราะคิกคักออกมา

บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะสนุกสนาน ความตึงเครียดที่เคยมีก่อนหน้านี้หายไปจนหมดสิ้น ธีร์กลับมาอารมณ์ดีและยิ้มสดใสได้อีกครั้ง

ก่อนจะกลับนายณ์ก็ยังไม่ลืมที่จะสั่งเค้กสตอเบอรี่ห่อกลับบ้านเพื่อไถ่โทษที่แย่งของธีร์กิน หวังอยากให้ธีร์อารมณ์ดีขึ้น

ณ.ร้านอาหารซีฟู้ด

(ตกเย็น)

ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อนๆ แสงอาทิตย์สุดท้ายสาดส่องลงมาอาบไล้ผืนน้ำทะเล ทำให้บรรยากาศริมชายหาดดูงดงามเป็นพิเศษ

รถตู้จอดเทียบหน้าร้านอาหารซีฟู้ดที่ตั้งอยู่ริมทะเล มองเห็นวิวทะเลกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา

“มาถึงร้านสุดท้ายแล้วครับ! เย็นนี้เราจะจัดเต็มกับอาหารทะเลสดๆ!”

นายณ์ประกาศก้องด้วยความตื่นเต้นขณะถือกล้องถ่ายแผ่นหลังนนท์ที่เดินนำเข้ามาในร้าน

ธีร์เดินตามเข้าไปอย่างเงียบๆ มองเห็นกุ้งตัวโต หอยนางรมสด และปูทะเลน่ากินวางเรียงรายอยู่เต็มไปหมด

ทั้งสามคนเลือกโต๊ะที่เห็นวิวทะเลได้ชัดเจนที่สุด

เมื่อได้เมนูมาแล้ว ทั้งสามคนก็สั่งอาหารทะเลหลากหลายชนิด ทั้งกุ้งเผา ปูนึ่ง ปลาหมึกย่าง และหอยเชลล์อบเนย

ไม่นานนัก อาหารทะเลจานแรกก็ถูกยกมาเสิร์ฟ เป็นกุ้งเผาตัวโตสีแดงสด

“ว้าววว! ดูสิครับทุกคน! กุ้งเผาตัวใหญ่มาก!” นายณ์ร้องเสียงหลง พลางหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายใกล้ๆ

ธีร์มองกุ้งเผาด้วยความสนใจ แต่ก็แอบถอนหายใจเบาๆ เมื่อนึกถึงขั้นตอนการแกะ

“อย่าบอกนะ…ว่าแกะกุ้งไม่เป็น” นายณ์ถามขึ้นเมื่อเห็นท่าทีของธีร์ที่นั่งอยู่ข้างๆ

“แฮะๆ ธีร์แกะตัวเล็กได้นะ แต่ตัวใหญ่แบบนี้ มันแกะยากนี่~” ธีร์ช้อนสายตามองนายณ์อย่างออดอ้อน เหมือนจะบอกให้คนตรงหน้าช่วยแกะให้หน่อย

“เหอะๆ นี่ฉันรับนายมาเป็นผู้ช่วยหรือมาเป็นลูกเนี้ย!” นายณ์ยิ้มจิกกัดให้ธีร์ที่นั่งข้างๆ “มานี่! เดี๋ยวแกะให้” แต่ก็แย่งกุ้งมาจากจานของธีร์เพื่อจะช่วยอยู่ดี

“พี่นายณ์ใจดีที่สุดเลย~” ธีร์ยิ้มหวานให้นายณ์ นายณ์ลอบมองเล็กน้อยก่อนจะหลบตาลงเพราะรู้สึกว่าสิ่งที่ธีร์ทำมันน่ารักจนเผลอใจเต้นแรง

นายณ์ค่อยๆ ใช้มีดและส้อมแกะเปลือกกุ้งออกอย่างชำนาญ เผยให้เห็นเนื้อกุ้งสีขาวอมชมพูที่ดูน่าทาน ก่อนจะส่งกุ้งคืนให้ที่จานของธีร์

“ขอบคุณครับพี่นายน์” ธีร์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“กินเยอะๆจะได้อ้วนๆ” นายณ์ยิ้มกว้างจิกคนข้างๆอีกที

“งั้นพี่นายณ์ก็แกะกุ้งให้ธีร์อีกสิ แกะเยอะๆเลยนะ ธีร์จะได้อ้วนๆไง” ธีร์พูดหยอดพลางใช้ซ้อมจิ้มเนื้อกุ้งที่ได้มาเข้าปาก แล้วหันไปยิ้มกวนๆขณะเคี้ยวกุ้งแก้มตุ่ย

“แนะ! ไอ่นี่…ได้คืบจะเอาศอก อยากได้สักศอกไหมล่ะ” นายณ์ใช้ศอกของตัวเองสะกิดเอวของธีร์หลายคร้้ง จนธีร์ดิ้นบิดตัวไปมาเพราะจั๊กจี้จากการกระทำของนายณ์

“พี่นนท์ พี่นายณ์แกล้งธีร์อีกแล้ว”

“พวกนายสองคนก็ชอบไปนั่งข้างกัน แล้วก็กัดกันเอง สมกันแล้วแหละ”นนท์มองทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มบางๆ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปกุ้งที่นายณ์กำลังแกะให้ธีร์พร้อมกับยิ้มอย่างพอใจ

ไม่นานนัก พนักงานก็ยกเมนูอื่นมาเสริฟจนเต็มโต๊ะ

ธีร์ที่ทำอะไรไม่เป็น ต้องรอนายณ์เป็นคนช่วยทำให้ นายณ์ก็ทำให้ธีร์โดยที่เจ้าตัวไม่ทันได้เอ่ยปากขอ จนการรับประทานอาหารล่วงเลยมาเกือบชั่วโมง

“น้ำจิ้มมันเผ็ดมากไหมครับ” ธีร์ถามขึ้นอยากสงสัย ใบหน้าฉายแววความอยากรู้อยากลอง

“จิ้มอันนี้สิ ถ้วยนี้เป็นสูตรเผ็ดน้อยน่ะ” นายณ์ยิ้มกลุ้มกริ่ม สายตามีเลศนัยมองไปที่ธีร์

ธีร์ใช้ซ้อมในมือแทงกุ้งที่แกะแล้วในจานตัวเองจิ้มลงในถ้วยน้ำจิ้ม แล้วยกขึ้นมาใส่ปาก รสชาติเผ็ดร้อนแผ่ไปทั่วกระพุ้งแก้มและลิ้น จนธีร์หน้าแดงก่ำก่อนจะคว้าทิชชู่ขึ้นมาแล้วคายกุ้งออกมาอย่างรวดเร็ว

นายณ์ยื่นแก้วน้ำให้อย่างรู้งาน พลางกลั้นขำในลำคอเมื่อเห็นว่าธีร์ตกหลุมพลางเข้าแล้ว

“เป็นไงบ้าง” นนท์ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นสีหน้าของธีร์ไม่สู้ดีนัก

“เผ็ด…เผ็ดมากเลยครับ” ริมฝีปากบางเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงและบวมเจ๋อ ก่อนจะหันไปมองค้อนให้นายณ์ ที่พยายามหุบยิ้มแต่ก็ทำไม่ได้

“นายก็แกล้งธีร์ตลอดเลยนะ” นนท์หันไปดุนายณ์

“ใครใช้ให้ธีร์น่าแกล้งล่ะ” นายณ์ตอบพลางยักคิ้ว รอยยิ้มยังคงติดอยู่ที่ใบหน้า

“ธีร์โกรธพี่นายณ์จริงๆแล้ว ชิ” หนุ่มหน้าหวานหันมองทางอื่นนั่งบิดตัวหันหลังให้คนข้างๆที่พยายามใช้นิ้วชี้สะกิดไหล่เพื่อที่จะง้อ

ทั้งสามคนทานอาหารทะเลกันอย่างเป็นกันเองเสียงหัวเราะและบทสนทนาคละเคล้าไปกับเสียงคลื่นทะเลที่ซัดเข้าฝั่ง

หลังจากอิ่มหนำสำราญกับอาหารทะเลมื้อเย็นแล้ว ทั้งสามคนก็กลับที่พัก เพื่อเตรียมตัวสำหรับการเดินทางกลับในวันรุ่งขึ้น

ณ.ห้องพักในรีสอร์ท

หลังจากธีร์อาบน้ำเสร็จก็ออกมานั่งเล่นอยู่ที่ระเบียงที่หันไปทางทะเล ลมพัดแรงจนผมปลิวปรกใบหน้า ฟังเสียงคลื่นกระทบฝั่ง และมองท้องฟ้าในยามค่ำคืน ขณะสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรับอ๊อกซิเจนและกลิ่นเค็มของทะเลเข้าปอด

“ออกมาทำอะไรอยู่ข้างนอกนี่คนเดียว?”

เสียงทุ่มที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างๆ