All Chapters of นกตัวนี้ ไม่มีอกหัก: Chapter 1 - Chapter 10

❤️ : 100% ณ.คาเฟ่เล็กๆแห่งหนึ่ง ในมุมหนึ่งของร้านเล็กๆ พื้นที่ไม่กว้างมากนัก มีโต๊ะไม้สีน้ำตาลเคลือบเงาสวย ต้นไม้และของประดับชิ้นเล็กๆตกแต่งบนชั้นวางรอบๆร้าน บรรยากาศดูอบอุ่นและไม่ค่อยมีผู้คนพลุกพล่าน ชายหนุ่มหน้าตาดีนั่งมองหน้ารุ่นน้องหน้าหวานที่พึ่งบังเอิญเจอกันเมื่อครู่ กำลังส่งสายตาอ้อนวอนให้ทำตามความต้องการของตัวเอง "พี่นายณ์ ช่วยหาตำแหน่งให้ธีร์ได้อยู่ใกล้พี่นนท์หน่อยได้ไหมครับ อะไรก็ได้ ธีร์ทำได้หมดเลย" "นายชอบมันตั้งแต่ตอนเรียนมหาลัย นี่ก็ผ่านไป 3 ปีแล้ว นายยังไม่เลิกชอบไอ้นนท์มันอีกหรอ?" นายณ์ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของนนท์กล่าว "ก็คนมันชอบไปแล้วนี่ครับ" ธีร์ก้มหน้าด้วยความเขินอาย "พี่นายณ์ช่วยทำให้รุ่นน้องคนนี้สมหวังหน่อยน้าาา น้าาาาา พี่นายณ์~" ธีร์ทำสีหน้าออดอ้อน มือคว้าแขนเสื้อนายณ์มาจับไว้พลางบิดตัวไปมา ช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาตรงหน้าอย่างขอร้อง "อย่ามาทำแบบนี้กับฉันนะ ฉันไม่ได้ชอบผู้ชาย!" นายณ์เสียอาการเมื่อถูกดวงตากลมโตน่ารักมองแบบนั้น รีบชักแขนเสื้อออกจากการเกาะกุมของอีกฝ่ายทันที "ฉันกำลังหาคนทำงานเป็นผู้ช่วยอยู่ งั้นนายก็มาทำหน้าที่นี้แล้วกัน

❤️100% วันต่อมา ณ.ชายหาดของรีสอร์ท แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาที่ผืนทรายขาว เสียงคลื่นซัดสาดกระทบฝั่งเป็นจังหวะ บรรยากาศสดชื่นและผ่อนคลาย ตารางงานของวันนี้คือการถ่ายทำคลิปวิดีโอในกิจกรรมขับเจ็ทสกี นนท์ นายณ์ และธีร์ หลังจากทานอาหารเช้ากันเสร็จ กำลังเตรียมตัวสำหรับภารกิจหลักของวันนี้ นนท์ในเสื้อฮาวายตัวบางสีขาวลายใบไม้กับกางเกงขาสั้นและนายณ์สวมเสื้อแบบเดียวกันสีขาวลายสับปะรดสบายๆ พวกเขามีสีหน้ากระตือรือร้น พร้อมที่จะลงไปสนุกกับคลื่นทะเล “กล้องพร้อมไหม” นนท์หันไปถามนายณ์ที่กำลังตรวจสอบอุปกรณ์ “อืม เรียบร้อยแล้ว คนละตัวนะ” นายณ์ตอบรับพร้อมกับยื่นกล้องอีกตัวในมือให้นนท์ “วันนี้ต้องได้ภาพสวยๆ กลับไปแน่” “งั้นเดี๋ยวธีร์จะเตรียมผ้าขนหนูกับน้ำดื่มไว้รอนะครับ” หนุ่มหน้าหวานที่สวมเสื้อฮาวายสีขาวลายดอกสีฟ้าอ่อนขับเจ็ทสกีไม่เป็น อาสาจะเป็นผู้ดูแลเรื่องอื่นๆที่ชายหาดแทน “ขอบใจมากนะ” นนท์ยิ้มให้ รู้สึกเกรงใจเล็กน้อยเพราะปกติจะเป็นคนเตรียมของเอง จึงไม่ค่อยชินที่มีผู้ช่วยเท่าไหร่นัก “เป็นหน้าที่อยู่แล้วครับ” ธีร์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางๆ “เดี๋ยวถ้าพี่ๆ เหนื่อยก็มานั่งพักตรงนี้ไ

❤️80% “ออกมาทำอะไรอยู่ข้างนอกนี่คนเดียว?” เสียงทุ่มที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างๆทำให้ธีร์ต้องรับหันไปมอง นนท์ที่อยู่ในเสื้อยืดสีขาวใบหน้าเนียนใสเดินเข้ามาพร้อมกันกลิ่นของครีมอาบน้ำที่โชยออกมาจากตัว ทำให้ธีร์หันหน้าหลบสายตาอย่างห้ามไม่ได้ หัวใจเต้นแรงราวกับอยากจะออกมาสู่โลกภายนอก “ธีร์ออกมาสูดอากาศน่ะครับ พรุ่งนี้ก็จะกลับแล้ว เลยอยากมานั่งเก็บกลิ่นทะเลเฉยๆ” ธีร์ทอดสายตามองออกไปที่ขอบทะเล พูดด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง ชายตัวสูงเดินมายืนพิงกำแพงข้างๆเก้าอี้ตัวที่ธีร์กำลังนั่งอยู่ พร้อมกับมองออกไปยังผืนทะเลกว้าง สูดหายใจลึกรับกลิ่นทะเลเข้าปอด “อืม ก็จริงนะ เป็นกลิ่นที่ในเมืองหาไม่ได้จริงๆนั่นแหละ” นนท์พูดโดยไม่ได้หันไปมองธีร์ “เรื่องเมื่อวาน ฉันขอโทษด้วยนะ ไม่ได้ตั้งใจทำร้ายจิตใจนาย แค่ไม่อยากให้นายคิดฟุ้งซ่านเกินไปน่ะ” คำพูดของนนท์ที่ธีร์เข้าใจ…คือ ‘ให้เลิกล้มความตั้งใจที่จะเข้าหาเขา เพราะมันไม่มีประโยชน์ และตั้งใจทำงานให้ดีก็พอ’ “ธีร์เข้าใจครับ พี่นนท์ไม่ต้องเป็นห่วง ธีร์แยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนได้ครับ” ธีร์ฝืนยิ้มทั้งที่ใจเจ็บจนรู้สึกว่าแค่กระตุกแก้มยิ้มก็เจ็บไปด้วย

❤️60% 3 วันต่อมา.. เมื่อคลิปวีดีโอจากทริปก่อนหน้าถูกตัดต่อเป็นรายตอนเพื่อเผยแผ่อาทิตย์ละตอนเสร็จหมดแล้ว ก็ได้ฤกษ์ปรึกษาหารือเกี่ยวกับทริปสำหรับตอนใหม่ของช่อง นนท์ที่เป็นเจ้าของช่องร่วมกับนายณ์ จึงนัดประชุมทีมงานทุกคนเพื่อหาข้อสรุป ณ.ห้องประชุมภายในบ้านพัก แสงแดดส่องลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ ผนังติดรูปถ่ายทริปเก่าๆกระจายอยู่ บนโต๊ะวางแก้วน้ำไอแพดของแต่ละคน และแล็ปท็อปที่ตั้งอยู่หน้านนท์ บรรยากาศดูอบอุ่นและเป็นกันเอง เตรียมพร้อมสำหรับการระดมความคิด “วันนี้เรามาคุยเรื่องทริปหน้ากัน ว่าควรทำคอนเทนต์แนวไหนที่คนดูสนใจดี” นนท์นั่งอยู่หัวโต๊ะพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง “ฉันว่าช่วงนี้คนเริ่มเบื่อที่เที่ยวในเมืองแล้วนะ อยากหาอะไรที่สดชื่นกว่าเดิมมากกว่า” นายณ์กำลังนึกถึงความต้องการของผู้ชม “ช่วงนี้เริ่มเข้าหน้าฝนแล้วด้วย น่าจะมีกิจกรรมที่เหมาะกับฤดูนี้อยู่นะครับ” โชเสริมขึ้น “พอดีฉันไปเจอข้อมูลมา ที่เดินเขาที่เพิ่งเปิดให้เข้าเที่ยว ช่วงนี้บรรยากาศกำลังดี อากาศสดชื่น วิวสวยมากด้วย น่าจะดึงดูดคนดูได้เยอะเลยล่ะครับ” เมษายิ้มแย้ม ก้มลงเปิดรูปภาพในไอแพดของตัวเอง แล้วหมุนจอไปทา

❤️60% : 💚10%ฝนเริ่มตกหนักขึ้นเรื่อยๆ จนทุกคนต้องเร่งฝีเท้าเพื่อไปยังจุดพักที่เจ้าหน้าที่ได้แจ้งไว้ นายณ์เดินขนาบข้างธีร์เพื่อคอยประคองไม่ให้ธีร์ลื่นจากทางเดินที่มีน้ำไหลลงมาและเพื่อกันสองคนที่คอยตามจีบธีร์แจอีกด้วย“เดินระวังกันด้วยนะครับ แถวนี้ค่อนข้างลื่นมาก เดี๋ยวก็ถึงจุดพักแล้ว” ไกด์นำทางตะโกนมาจากข้างหน้า เป็นห่วงสวัสดิภาพของสมาชิกกลุ่มทุกคนธีร์เดินตามหลังนนท์ สายตาก็ไปสะดุดกับก้อนหินก้อนใหญ่ที่ขวางทางอยู่ มันถูกน้ำฝนที่ไหลลงมาตามทางเดินเซาะจนหลวมเกือบจะหลุดออกจากเนินดิน และนนท์กำลังจะก้าวขึ้นไปเหยียบพอดี“พี่นนท์ ระวัง!!” จังหวะนั้น… ธีร์รีบก้าวเข้าไปตามสัญชาตญาณ ผลักร่างของนนท์ออกไปด้านข้าง ก่อนที่ฝ่าเท้าของนนท์จะสัมผัสกับหินก้อนนั้น ฝีเท้าทุกคนหยุดชะงักลง พร้อมกับสายตาที่จับจ้องมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนนท์ที่เซไปเล็กน้อยพยายามตั้งหลัก ก่อนจะหันกลับมามองธีร์ด้วยแววตาฉงนปนไม่เข้าใจ เขาไม่เห็นถึงอันตรายที่ธีร์กล่าวถึง และอดคิดไม่ได้ว่าธีร์อาจเพียงแค่ต้องการเรียกร้องความสนใจจากตนเท่านั้นสายตาธีร์ประสานเข้ากับนนท์ แต่สิ่งที่เขาพบกลับเป็น