บทที่ 4 ความลับของเรา...

หลังจากนั้น ฝนและผม เราแอบคบกันมาเรื่อย ๆ 

เราคบกันแบบใส ๆ มีแอบจับมือหรือจุงมือกันบ้าง แต่มันก็เหมือนเป็นปกติของพวกเราตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว

พอเข้าช่วงม.ปลาย รุ้งและฝนดูโดดเด่นยิ่งกว่าแต่ก่อนมาก 

ชุดนักเรียนม.ปลายทำให้พวกเธอดูน่ารักและมีเสน่ห์

เสื้อนักเรียนขนาดพอดีตัวสวมไว้ในกระโปรงสีกรมท่า ทำให้เห็นรอบเอวบาง ๆ รับกับสะโพกของเด็กวัยรุ่นที่กำลังเติบโตเป็นสาว

ผมเองก็เช่นกัน ตัวผมเริ่มสูงขึ้น จนหัวของสองสาวฝาแฝดอยู่แค่ระดับคางของผมเท่านั้น

แต่พฤติกรรมของพวกเราทั้งสองคนก็ไม่ค่อยแตกต่างจากเดิมนัก เพราะพวกเราทั้ง 3 คนก็ใกล้ชิดกันมาตลอดอยู่แล้ว 

มีเพียงสายตาที่ฝนและผมมองกันเท่านั้น ที่ดูลึกซึ่งขึ้นกว่าเมื่อก่อน

ช่วงเวลานั้น ถ้าผมทำอะไรให้ฝน ผมต้องทำให้รุ้งด้วยเช่นกัน ซึ่งฝนก็เต็มใจและไม่มีท่าทีน้อยใจหรือหึงหวงเลย

เราเดินจุงมือกันบ้าง เดินขวงแขนกันบ้าง หรือบ้างครั้ง ผมก็ต้องเดินจุงมือรุ้งเหมือนกัน

ถ้าวันไหน เรานอนด้วยกันทั้ง 3 คน ผมมักจะถูกให้นอนตรงกลางเสมอ รุ้งและฝนจะนอนหันหน้ามาซุกที่ไหล่ของผม 

ซึ่งจริง ๆ ก็เป็นปกติแบบนั้นมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว

แต่ตอนนี้ กับฝน ความรู้สึกมันต่างออกไป

เรายังแอบเก็บเรื่องที่เราคบกันไว้เป็นความลับอยู่

---

ช่วงปลาย ๆ ม.5 ก่อนจะขึ้นม.6 ตอนปิดเทอมฤดูร้อน

ผมซื้อของขวัญวันเกิด เป็นโบว์ผูกผมสีขาวให้รุ้งและฝนในวัดนเกิดอายุ 18 ปี พอดี

วันหนึ่ง

แม่และป๊าพารุ้งไปทำธุระในตัวเมือง เหลือเพียงฝนและผมกันอยู่ 2 คนที่บ้าน

ตอนนั้นช่วง บ่าย ๆ ท่าทางเหมือนฝนจะตก ทั้ง ๆ ที่เป็นฤดูร้อน

แม่โทรมาบอกผม ให้ช่วยเก็บผ้าเพราะทางนี้ฝนตกแล้ว และคิดว่าใช้เวลา สักพักใหญ่ ๆ กว่าจะเสร็จธุระ

ผมทำตามที่แม่บอกทันที

จากนั้นผมก็เดินไปหาฝนที่ห้องของเธอ ผมเคาระประตูห้องก่อนจะเปิดเข้าไป

ฝนสวมเสื้อแขนกุดสีขาวยาวจนคุมกางเกงขาสั้นสีเทาอ่อน เธอนั่งอยู่ขอบเตียงกำลังอ่านนิยาย

เรื่อง ‘นอสทัลเจีย…ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม’ อยู่

“แม่บอกว่า อีกพักใหญ่ ๆ เลยกว่าจะกลับ” 

ผมบอกเธอ ก่อนเดินเข้าไปนั่งข้าง ๆ จนแขนและต้นขาของเราแนบชิดกัน

บรรยากาศตอนนั้นค่อนข้างเป็นใจ

ฝนค่อย ๆ โน้มหัวลงมาซบที่ไหล่ของผม กอดแขนผม แล้วอ่านนิยายต่อ

ผมได้กลิ่นหอมเหมือนแป้งเด็กอ่อน ๆ จากตัวเธอ 

มันทำให้ใจผมเต้นแรงขึ้น

ผมค่อย ๆ เอื่อมมือข้างหนึ่งไปโอบที่เอวของเธอ แล้วอีกข้างวางไว้ที่ต้นขาขาว ๆ ของเธอ

ความใกล้ชิดและบรรยายกาศ ทำให้ผมค่อย ๆ ลูบต้นขาของเธอเบา ๆ เพื่อดูท่าทีของเธอ

ฝนไม่มีท่าทีขัดขืนใด ๆ

จากนั้น ผมก็ก้มลงไปหอมแก้มเธอทันที 

เธอเอียงหน้ารับ และอมยิ้มเขิน ๆ  

ผมรู้สึกว่าเธอน่ารักมาก ๆ น่ารักจนผมรู้สึกอยากสัมผัสเธอมากกว่านี้อย่างบอกไม่ถูก

ผมค่อย ๆ จับคางฝนให้เธอหันมาทางผม มือของเธอยังคงถือหนังสือนิยายอยู่

เรามองตากันอยู่ครู่หนึ่ง

ผมขยับใบหน้าเข้าไปช้า ๆ 

ฝนหลับตาลง เหมือนรู้ว่า ผมกำลังจะทำอะไร

ผมเห็นท่าทีที่เป็นใจของฝนแบบนั้น มันยิ่งปลุกความรู้สึกบางอย่างของผู้ชายให้ตื่นขึ้น

ก่อนที่ริมฝีปากของเราจะประกบกัน

และนั้น เป็นจูบแรกของเรา

กลิ่นของเธอ อบอวนอยู่รอบ ๆ ตัวผม 

รสชาติของจูบเธอ หอมหวานจนฝังอยู่ในใจของผม

จากนั้นผมก็ค่อย ๆ ประครองฝนให้นอนราบไปบนเตียง ทั้ง ๆ ที่เรายังจูบกันอยู่ 

ผมถอนปากออกมาเล็กน้อย

ก่อนที่ผมจะพูบางอย่างที่ผมแทบจะไม่ได้ทันคิดออกมา

“ฉัน...อยากสัมผัสฝนมากกว่านี้”

ฝนมองหน้าผม หน้าเธอแดงมาก ตากลมโตของเธอหยาดเยิ้มจนดูเป็นประกาย

เธอเพียงพยักหน้าเล็กน้อย 

แต่นั้นกลับทำให้ผม...ไม่มีวันลืม