คืนที่คฤหาสน์หลับใหล 1.2

เมื่อก้าวเข้าไปในบ้าน เธอก็พบกับจ้าวเจียงเฟิงนั่งอยู่บนโซฟากับสามี ทั้งคู่ดูเหมือนกำลังคุยเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ อย่างออกรส พอเห็นซูเยว่ถิงกับหลีฉีเฟิงเดินเข้ามา สีหน้าของจ้าวเจียงเฟิงก็ปรับเป็นยิ้มเสแสร้งทันที

“อ้าว หลานชายหลานสะใภ้กลับมากันแล้วเหรอ เป็นยังไงบ้าง วันนี้ทำงานเหนื่อยไหม” เสียงของนางเต็มไปด้วยความแหลมคมที่ฟังดูไม่จริงใจนัก

“ก็เหมือนทุกวันครับ” หลีฉีเฟิงตอบแบบไม่เต็มใจเท่าไหร่

ซูเยว่ถิงยกกล่องขึ้นเล็กน้อย ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ไม่เหนื่อยหรอกค่ะ สดชื่นกว่าทุกวันด้วยซ้ำ”

“หมายความว่ายังไง สดชื่นกว่าทุกวัน” เซียวชุนถามออกไปด้วยความสงสัย

“วันนี้กิจการที่ร้านไปได้ดีขึ้นหน่อย เลยอยากเอาสินค้าใหม่มาให้ป้ากับลุงได้ลองใช้ดู เป็นน้ำหอมอโรม่าพร้อมเตาเผา กำลังเป็นที่นิยม ลูกค้าต่างชื่นชอบมาก” ซูเยว่ถิงตอบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

พอได้ยินว่าเป็นของฟรี แววตาของจ้าวเจียงเฟิงกับเซียวชุนก็เปล่งประกายความโลภทันที จ้าวเจียงเฟิงรีบลุกขึ้นมารับกล่องไปจากมือซูเยว่ถิง ยิ้มกว้างออกมาโดยไม่ปิดบัง

“ของใหม่เชียวเหรอ ช่วงนี้ป้าเองก็กำลังหาของตกแต่งบ้านพอดี อันนี้ดูใช้ได้เลย ขอบใจมากนะ”

สามีของนางก็หัวเราะร่วน พลางเอ่ยเสริม “ใช่ ๆ ของแบบนี้มองก็รู้ว่าต้องเป็นของดีอย่างแน่นอน”

ซูเยว่ถิงเพียงยิ้มบาง ๆ ตอบกลับ “ค่ะ ถือว่าเป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ จากพวกเรา”

ทั้งสองไม่ทันได้สังเกตเลยว่า แววตาของหญิงสาวแท้จริงแล้วแฝงไปด้วยความเยือกเย็น น้ำหอมในกล่องนั้นไม่ได้เป็นเพียงน้ำหอมธรรมดา แต่ถูกเธอผสมยานอนหลับเข้าไปด้วย กลิ่นหอมจะค่อย ๆ ทำให้คนที่ได้กลิ่นรู้สึกง่วง เหนื่อยล้า และค่อย ๆ จมลงสู่ห้วงนิทราโดยไม่ทันรู้ตัว

จ้าวเจียงเฟิงกอดกล่องไว้แน่นราวกับกลัวใครจะแย่งไป นางหันไปยิ้มกับสามี “คืนนี้เราจะลองใช้กันเลยดีไหม บ้านเราก็ใหญ่ ห้องก็ตั้งหลายห้อง เผื่อกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วก็คงจะดี”

“ดีสิ ลองดูเลย คืนนี้น่าจะได้นอนหลับสบายขึ้น” เซียวชุนพยักหน้ารับ

หญิงสาวแสร้งทำเป็นยิ้ม “ถ้าจุดก่อนนอน รับรองว่าหลับสนิทแน่นอนค่ะ”

เมื่อได้ของแล้ว จ้าวเจียงเฟิงแทบไม่ใส่ใจซูเยว่ถิงอีก นางหันไปเปิดกล่องด้วยความตื่นเต้น ขณะเดียวกัน ซูเยว่ถิงกับหลีฉีเฟิงก็ขอตัวกลับห้อง ทุกก้าวที่เดินออกไป น้ำเสียงหัวเราะของจ้าวเจียงเฟิงกับสามียังดังตามหลังมา

หญิงสาวก้าวพ้นประตูห้องรับแขก พลันสายตาเย็นชาของเธอก็เปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้นอีกครั้ง

“คืนนี้…รับรองว่าแผนการของฉันจะต้องสำเร็จแน่”

คืนนั้น ทั้งคฤหาสน์ใหญ่ตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงลมพัดเบา ๆ แทรกเข้ามาตามช่องหน้าต่าง และเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนที่หลับลึกเพราะผลของน้ำหอมอโรม่าผสมยานอนหลับของซูเยว่ถิง

ซูเยว่ถิงรอจนมั่นใจว่าทุกคนหลับสนิท เธอจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเตียง เปิดประตูห้องแล้วก้าวออกไปอย่างคล่องแคล่ว ฝีเท้าเบาเสียจนแทบไร้เสียง นิสัยเก่าของนักฆ่ายังคงติดตัว ไม่ว่ากี่ชาติกี่ภพ เธอก็ยังคงเยือกเย็นและรอบคอบเสมอ

เธอเดินตรงไปยังห้องนอนของจ้าวเจียงเฟิงกับสามี ซูเยว่ถิงใช้กิ๊บเล็ก ๆ ที่เตรียมมาไขกุญแจ เพียงไม่กี่วินาทีก็สามารถเปิดออกได้ เมื่อเข้าไปก็พบว่าทั้งสองหลับสนิท คืนนี้ทุกอย่างง่ายดายยิ่งกว่าที่คิด

ซูเยว่ถิงก้าวเข้าไปในห้องทำงาน ภายในเต็มไปด้วยข้าวของมากมายที่จ้าวเจียงเฟิงเก็บเอาไว้ ตู้เซฟเหล็กตั้งอยู่มุมห้อง แต่สิ่งที่สะดุดตาเธอมากที่สุดคือกล่องเหล็กเล็ก ๆ บนโต๊ะ เขียนตัวอักษรไว้ว่า “ส่วนตัว”

หญิงสาวเดินเข้าไปเปิดออกอย่างระมัดระวัง ทันทีที่เปิดฝากล่องก็พบว่าข้างในเต็มไปด้วยจดหมายและสมุดบันทึกหลายเล่ม เธอหยิบขึ้นมาอ่านทีละใบ เนื้อหาส่วนใหญ่เป็นการนัดหมาย พบปะ และเอกสารธุรกิจบางอย่างที่ดูผิดปกติ

แต่ที่ทำให้เธอชะงักคือจดหมายหนึ่งซึ่งเขียนด้วยลายมือเร่งรีบ

“…ครอบครัวของพวกเราไม่ได้รับเงินตามที่สัญญาไว้ พวกคุณถูกจับตาอยู่ทุกฝีก้าว ถ้าไม่ได้เงินเร็ว ๆ นี้ เราจะเปิดโปงทุกอย่างที่คุณทำ…”

ซูเยว่ถิงจ้องตัวหนังสือแน่นิ่ง หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย นี่ไม่ใช่จดหมายธรรมดา แต่เป็นจดหมายข่มขู่จากครอบครัวของมือสังหารสามคนนั้น คนที่เธอจัดการไปแล้วอย่างเลือดเย็นเมื่อไม่นานมานี้

สายตาของหญิงสาวแข็งกร้าวขึ้นทันที หลักฐานนี้สำคัญมาก มันสามารถใช้เชื่อมโยงได้ว่ามือสังหารพวกนั้นรับงานจากใคร

ซูเยว่ถิงเก็บจดหมายใส่ซองกระเป๋ากางเกง จากนั้นก็หันไปค้นต่อในลิ้นชักโต๊ะทำงาน เธอพบสมุดบันทึกที่บันทึกการใช้เงินก้อนใหญ่ โดยมีรายการจ่ายที่ถูกเขียนเพียงสั้น ๆ

“ค่าดำเนินการ” ตรงกับช่วงเวลาก่อนที่หลีฉีเฟิงถูกดักทำร้าย

หญิงสาวเม้มปากแน่น แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

“นี่แหละ…หลักฐานที่จะลากป้าตัวดีออกมารับโทษ”

เมื่อได้สิ่งที่ต้องการ เธอจัดการเก็บทุกอย่างกลับเข้าที่ ราวกับไม่เคยมีใครเข้ามาในห้องนี้ จากนั้นก็ล็อกประตูและเดินออกไปเงียบ ๆ

ขณะเดินกลับห้องของตัวเอง ความคิดมากมายแล่นอยู่ในหัว คืนนี้ไม่เพียงได้หลักฐานสำคัญ แต่ยังยืนยันชัดเจนว่าสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่คือทางที่จะทวงคืนความยุติธรรม

ซูเยว่ถิงเปิดประตูเข้าห้องอย่างเงียบเชียบ พยายามไม่ให้เกิดเสียงใด ๆ รบกวน เธอคิดว่าในห้องยังคงมีเพียงเสียงลมหายใจของหลีฉีเฟิงที่หลับลึกเพราะน้ำหอม

แต่เมื่อเธอก้าวเข้ามา แสงจากโคมไฟหัวเตียงก็สะท้อนเข้าตา หญิงสาวชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาของหลีฉีเฟิงกำลังลืมมองตรงมาที่เธอ

บรรยากาศเงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงหัวใจของเธอเต้นแรง หลีฉีเฟิงนอนอยู่บนเตียง ดวงตาคมสงบ แต่แฝงความสงสัยอยู่ในแววตา เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

แท้จริงแล้ว เขาไม่ได้หลับตั้งแต่ต้น เมื่อครู่เขาดับเตาเผาน้ำหอมไปแล้วเพราะไม่ชอบกลิ่นฉุนในห้อง เขาได้ยินทุกฝีเท้าที่เธอก้าวออกไป และทุกเสียงที่เธอทำขณะกลับเข้ามา แต่ไม่รู้ว่าเธอออกไปทำอะไร

“มานอนเถอะ…คืนนี้ดึกแล้วนะ พรุ่งนี้ยังต้องไปเปิดร้านตั้งแต่เช้า” น้ำเสียงของเขาแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความเอาใจใส่ ราวกับมองทะลุทุกความคิดของเธอ

“ค่ะ” ซูเยว่ถิงปรับสีหน้าให้สงบนิ่ง เดินไปหยิบผ้าห่มขึ้นคลี่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ในใจของเธอ รู้ดีว่าหลักฐานที่ได้มาจะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ ทุกอย่างเริ่มชัดเจนขึ้นแล้ว คืนนี้คือคืนแรกของแผนการที่จะคืนความยุติธรรมและปกป้องชีวิตของคนที่เธอรัก