คุณหมอหนุ่มช่วยชีวิต1.1

คุณหมอหนุ่มช่วยชีวิต

ซูเซียวเหมยได้สติขึ้นมาอีกครั้งเมื่อร่างกายของเธอกำลังถูกจับพลิกไปมาจากมือของคุณหมอหนุ่ม ดูเหมือนอีกฝ่ายกำลังสำรวจหาบาดแผลบนตัวของเธอ แม้ซูเยว่ถิงจะอยากสะบัดเขาออกสักเพียงใดก็ทำไม่ได้ นอนนิ่งให้เขาจับพลิกไปพลิกมา ผ่านไปครู่ใหญ่คุณหมอจึงปล่อยให้เธอได้เอนลงอย่างผ่อนคลาย

“รอบกายไม่มีแผลชัดเจน คงเป็นเพียงการหมดสติชั่วคราว” หมอหนุ่มพึมพำ

หลังตรวจร่างกายเสร็จ หมอหนุ่มก็เช็ดตัวให้หญิงสาวอย่างสุภาพและนุ่มนวล ผ้าเปียกชื้นแนบลงบนผิวถูกเช็ดผ่านทีละส่วนอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าแรงสัมผัสเพียงน้อยนิดจะทำให้เธอเจ็บ

ซูเซียวเหมยรับรู้ทุกสิ่ง แม้ร่างกายจะนิ่งดุจไร้สติ

แต่ความคิด ความรู้สึก และสติของเธอกลับชัดเจนในทุกสัมผัส

มือของเขาไม่ได้ล่วงเกิน กลับให้ความอุ่นใจและความน่าเชื่อถือ แตกต่างจากสิ่งที่เธอหวาดระแวงมาตลอด

เธอเคยคิดว่าเขาอาจมีเจตนาร้ายหรือหวังผลบางอย่าง

แต่เมื่อสัมผัสการกระทำและความเอาใจใส่ของเขา เธอก็รู้ได้ว่าเขาไม่ใช่คนที่เธอหวาดระแวง

อาจเพราะเจ้าของร่างนี้ช่างอ่อนแอ ไร้ค่า และไม่มีอะไรน่าปรารถนา จึงไม่น่าเป็นเหตุผลให้ผู้ชายคนนี้ลงแรงเพียงเพื่อหวังผลใด ๆ จากเธอ

ด้วยเหตุนี้ ซูเซียวเหมยจึงตัดสินใจปล่อยให้เขาดำเนินการต่อไป อีกทั้งเธอยังไม่แน่ใจว่าเขาเป็นใคร มีอำนาจหรือความเกี่ยวข้องใดในโลกใบใหม่นี้ หากเธอทำอะไรพลาดตอนนี้ อาจสร้างความยุ่งยากให้ตัวเองได้

และสำคัญที่สุด ตอนนี้เธอไม่ใช่ซูเซียวเหมยอีกต่อไป แต่คือ “ซูเยว่ถิง” หญิงสาวอ่อนแอที่ถูกพ่อแม่บังคับให้แต่งงานกับชายขายหมูในตลาด ดังนั้นการกระทำทุกอย่างจึงต้องระมัดระวัง

แม้ชีวิตของซูเยว่ถิงจะไม่ได้ดีนัก แต่ร่างนี้ยังมีลมหายใจ

มือเท้า และสมองที่ใช้งานได้ เรื่องชีวิตต่อไปค่อยว่ากันทีละขั้น ตอนนี้ต้องทำตัวให้เหมือนซูเยว่ถิงก่อน

‘ถ้าเป็นคนดีจะไว้ชีวิตก็แล้วกัน แต่ถ้าคิดไม่ซื่อ เมื่อนั้นฉันจะไม่ปล่อยไว้แน่’ หญิงสาวคิดในใจ

ครู่ต่อมา ซูเยว่ถิงลืมตาขึ้น มองสำรวจรอบตัวอีกครั้ง

เมื่อแน่ใจว่ายังอยู่ที่เดิม เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ฟื้นแล้วหรือครับ เป็นอย่างไรบ้าง รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม” หมอหนุ่มถาม พร้อมยิ้มให้เธอด้วยรอยยิ้มสดใส เหมือนดีใจที่รักษาเธอได้

“รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยค่ะ แต่ยังอ่อนแรงอยู่” ซูเยว่ถิงตอบ เสียงฟังดูอิดโรย