Accueil / โรแมนติก / นางบำเรอ / บทที่ 4 ครั้งแรกที่หนักหน่วง(เทวา-น้ำหวาน)

Partager

บทที่ 4 ครั้งแรกที่หนักหน่วง(เทวา-น้ำหวาน)

last update Date de publication: 2025-11-02 01:02:58

@หลายชั่วโมงต่อมา

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ!

“อ๊าสสส!” ร่างสูงกระตุกเกร็งออกมาเป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ รู้เพียงแค่ว่าคืนนี้เขาทำกับหญิงสาวอย่างนับครั้งไม่ถ้วนจนน้ำคาวขาวขุ่นจำนวนมากไหลลงมาเปรอะเปื้อนตามเรียวขาด้านในของเธอเต็มไปหมด

“อื้ออ~ คุณเทวา หวานง่วงแล้วนะคะ” น้ำหวานเอ่ยบอกคนด้านบนอย่างหมดแรงเมื่อรู้สึกถึงแก่นกายที่เริ่มขยับเข้าออกในตัวของเธออีกครั้ง คืนนี้เธอโดนเขากระทำติดกันมาหลายชั่วโมงจนขาแทบจะไม่มีแรงขยับได้แล้ว

“อย่าเพิ่งหลับ ฉันยังสอนงานไม่เสร็จเลย”

“ตะ...แต่คุณสอนมาเยอะแล้วนะคะ หวานไม่ไหวแล้วจริงๆ ตอนเช้าจะเดินได้รึเปล่ายังไม่รู้เลย”

“อ่าส์ เดี๋ยวฉันจะให้เธอพักหนึ่งวัน แต่ฉันต้องสอนเธอให้ครบก่อน ซี้ดด”

“อะ...อ๊าาา ถ้ามากกว่านี้หวานไม่ไหวแล้วนะคะ”

“เดี๋ยวเธอก็ชินเอง ซี้ดด” ปากหนาเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางสบายๆ ต่างจากคนใต้ร่างที่นอนอยู่ พร้อมกับโน้มใบหน้าลงไปดูดเลียที่ยอดปทุมถันบวมเป่งอีกครั้ง บนร่างกายของน้ำหวานตอนนี้เต็มไปด้วยรอยขบเม้มจนแทบไม่เหลือที่ว่างให้เขาทำรอยแล้วจริงๆ

“อ๊าา อย่ากัดค่ะ”

“อ๊ะ เสียวจังเลยค่ะ อ๊ะๆๆ อ๊า” สุดท้ายเธอก็ทนต่อความเสียวซ่านที่เข้าเล่นงานไม่ไหว เรียวปากบางเผยอเปล่งเสียงครางอีกครั้งพร้อมกับแอ่นหน้าอกรับสัมผัสของชายหนุ่มอย่างลืมอาย

“อ่าส์ ครางเก่งขึ้นนะ สงสัยต้องให้รางวัล” รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้าหล่อเมื่อเธอเริ่มเรียนรู้มากขึ้นกว่าเดิม เทวาให้รางวัลคนตัวเล็กด้วยการเร่งจังหวะการร่วมรักให้หนักหน่วงยิ่งขึ้นเพื่อให้เธอแตะขอบสวรรค์อีกครั้ง

ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!

“อึก! อ๊ะๆๆ หวานจะ อ๊ะ จะเสร็จแล้ว อะ...อร๊ายยย!”

“แตกง่ายจังนะ”

“อ่าส์ อ้าปากสิ ซี้ดดด” เทวาเอ่ยบอกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงกระเส่าเมื่อรับรู้ว่าตัวเองก็ใกล้จะปลดปล่อยออกมาเช่นกัน ซึ่งน้ำหวานนั้นก็มองเขาด้วยสายตายั่วยวนอย่างรู้งานนั่นจึงยิ่งเพิ่มอารมณ์ดิบของเขามากขึ้นไปอีก

“อะ อ่าส์ ใกล้แล้ว ซี้ด ใกล้แล้ว”

พรึ่บ!

“อ่าาาส์” ร่างสูงรีบดึงแก่นกายออกมาปล่อยในโพรงปากบางอย่างรวดเร็ว ซึ่งน้ำหวานที่นอนอยู่ก็รีบลุกขึ้นมาอ้าปากรับและดูดเลียมันอย่างชำนาญแม้จะยังเหนื่อยหอบอยู่บ้างก็ตาม

“อ่าส์ เลียแบบนั้นแหละซี้ดด ดูดแรงๆ อื้มส์ เก่งมาก”

“อ่าส์ ถ้าเธอดูดนานกว่านี้ฉันคงต้องแตกคาปากเธออีกแน่เลย ซี้ด”

“ถ้าคุณแตกอีกหวานไม่ไหวแล้วนะคะ คืนนี้หวานกินมาเยอะแล้ว” คนตัวเล็กช้อนสายตามองชายหนุ่มอย่างยั่วยวนพลางใช้มือเช็ดน้ำคาวที่เปื้อนตามมุมปากไปด้วย

“หึ เธอยังไม่ได้อาบน้ำเลยนิ ใช่ไหม” มือหนาเลื่อนขึ้นมาบีบเคล้นที่หน้าอกใหญ่แล้วเอ่ยบอกคนตรงหน้าด้วยสายตากะลิ้มกะเหลี่ยอย่างไม่ปิดบัง ซึ่งน้ำหวานก็พอจะรับรู้ความหมายว่าเขาหมายถึงอะไร

“แต่หวานเดินไม่ไหวแล้วนะคะ คุณเทวาคงต้องอุ้มหวานไปแล้วล่ะ” น้ำหวานเอ่ยบอกชายหนุ่มอย่างออดอ้อน ตลอดหลายชั่วโมงที่ได้ร่วมรักกันมันทำให้เธอรู้ว่าเขาไม่ได้น่ากลัวอย่างตอนแรก เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผู้ชายตรงหน้าจะทำให้เธอมีความสุขได้มากขนาดนี้

“ได้สิ แต่เธอต้องมีค่าจ้างให้ฉันนะ” มุมปากหนายกยิ้มอย่างพึงพอใจกับท่าทางของหญิงสาว แล้วโน้มใบหน้าหล่อชุ่มเหงื่อไปขบเม้มที่ยอดปทุมถันบวมเป่งเบาๆ เป็นเชิงหยอกล้อ

“อะ...อ๊า~ หวานอยากอาบน้ำแล้วค่ะ” เมื่อได้ยินอย่างนั้นเทวาจึงยอมผละใบหน้าออกโดยง่ายแล้วอุ้มกระเตงเธอเข้าไปยังห้องอาบน้ำทันที มือแกร่งค่อยๆ วางร่างบางลงตรงเคาน์เตอร์ห้องน้ำขนาดใหญ่อย่างเบามือแล้วเดินไปเปิดน้ำในอ่างไว้รอ ก่อนที่เขาจะเดินกลับมาหาคนที่ยืนอยู่อีกครั้ง และ...

พรึ่บ! สวบ!

"อื้อออ~" เรียวขาสวยอ่อนแรงถูกเกี่ยวขึ้นมาพาดบนบ่าแกร่งด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนที่เทวาจะอัดกระแทกความใหญ่โตเข้ามาจนสุดความยาวในครั้งเดียวจนใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะความจุกเสียด

“ซี้ดดด เอาไปตั้งหลายรอบทำไมยังแน่นอยู่นะ” ชายหนุ่มซี้ดปากอย่างพึงพอใจให้กับความคับแน่นของคนตรงหน้า ซึ่งน้ำหวานที่ได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกอยากจะยั่วยวนเขาให้มากขึ้นโดยการยกมือขึ้นไปคล้องที่ลำคอหนาแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระเส่าออกมา

“แล้วคุณชอบมั้ยล่ะคะ”

“ชอบสิ อ่าส์ ชอบมากเลยด้วย” สะโพกแกร่งเริ่มกระแทกกระทั้นเข้าออกอีกครั้งอย่างไม่รอให้คนตรงหน้าได้ปรับตัว โดยมีมือหนาคอยจับประคองร่างไร้เรี่ยวแรงของเธอไว้ไม่ให้ล้มลงไป

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

“อ่าส์ โคตรเสียวเลย ซี้ดด”

“คุณทำแรงจังเลยค่ะ อ๊ะๆๆ” เสียงครางระงมของสองชายหญิงดังก้องไปทั่วห้องน้ำหรูเคล้ากับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ จนเวลาล่วงเลยไปถึงสิบนาทีชายหนุ่มจึงปลดปล่อยน้ำรักเข้ามาในกายเธออีกครั้ง

“อ่าาาาส์!”

“อ๊ะ คะ...คุณเทวาจะทำอะไรคะ” น้ำหวานถามขึ้นด้วยความตกใจเมื่อโดนอุ้มขึ้นมาบนเคาน์เตอร์หน้ากระจกอย่างไม่ทันตั้งตัว ซึ่งเทวาก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เขามองหน้าเธอเพียงนิดแล้วขยับตัวไปแทรกที่หว่างขาเรียวจนน้ำหวานเริ่มหน้าซีดออกมาเมื่อคิดว่าเขาอาจจะต่ออีกครั้ง

“จะเอาน้ำออกให้” ร่างสูงเอ่ยบอกเพื่อให้หญิงสาวคลายกังวล ก่อนจะสอดนิ้วเรียวยาวเข้าไปด้านใน แล้วขยับเข้าออกช้าๆ ให้น้ำคาวไหลออกมา

“นี่ฉันแตกไปเยอะขนาดนี้เลยเหรอ” ปากหนาแสยะยิ้มอย่างร้ายกาจแล้วเริ่มขยับนิ้วเข้าออกแรงขึ้นจนคนตัวเล็กหลุดเสียงครางออกมา

“อะ...อ๊า~ คุณเทวาอย่าแกล้งค่ะ” มือบางพยายามเลื่อนไปจับที่ข้อมือใหญ่ให้เขาหยุดการกระทำเนื่องจากเธอเริ่มเกิดความเสียวซ่านขึ้นมา แต่ก็ถูกชายหนุ่มจับล็อคมือทั้งสองข้างของเธอไว้แน่น จนน้ำหวานต้องปล่อยให้เขาทำอยู่อย่างนั้น และในที่สุด...

“อะ...อร๊ายยย!” น้ำสีใสก็ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างบางอีกครั้ง โดยมีสายตาคมกริบของเทวาที่มองภาพตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ

“เหมือนน้ำจะออกหมดแล้วนะ” ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาให้กับประโยคหยอกล้อของชายหนุ่ม น้ำหวานซบหน้าลงบนแผงอกแกร่งเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอายก่อนจะถูกอุ้มกระเตงเข้าไปอาบน้ำด้วยกัน

@เช้าวันใหม่

น้ำหวานลืมตาตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนขนาดใหญ่เพียงคนเดียวในช่วงสายๆ ของเช้าวันใหม่ ความเจ็บปวดเป็นสิ่งแรกที่แล่นเข้ามาตามร่างกายเมื่อสมองกลับมาประมวณผลอีกครั้งโดยเฉพาะจุดกึ่งกลางลำตัวที่เจ็บแสบมากกว่าส่วนอื่นเนื่องจากการถูกใช้งานอย่างหนักตั้งแต่ในครั้งแรก คิ้วบางขมวดเข้าหากันเป็นปมเมื่อได้ยินเสียงเอะอะโวยวายอยู่ทางด้านนอกซึ่งเป็นเสียงของผู้ชายทั้งหมด แต่หญิงสาวก็ไม่ได้สนใจเพราะคิดว่าอาจจะเป็นแขกของเทวา เมื่อคิดได้อย่างนั้นจึงปิดเปลือกตาลงช้าๆ ไม่นานก็พล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย

อีกด้าน...

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • นางบำเรอ   ตอนพิเศษ 6

    @เช้าวันต่อมา"นั่งมาตั้งนานแล้วไม่เบื่อเหรอ หืม" วายุสวมกอดคนตัวเล็กที่กำลังนั่งมองน้ำทะเลสีฟ้าครามอยู่กับลูกสาวตัวน้อยจากทางด้านหลัง พร้อมกับใช้ปลายจมูกโด่งสัมผัสพวงแก้มนวลเบาๆ อย่างหยอกล้อจนหญิงสาวหลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ"มีคนชอบค่ะ" น้ำหวานหันไปเอ่ยบอกกับสามีหนุ่มพลางใช้มือจับไปยังเท้าเล็กของคนด้านข้างที่กำลังนั่งเล่นของเล่นอยู่เล็กน้อย โดยที่เมษาก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างอารมณ์ดีแม้ดวงตาใสจะแสดงถึงความง่วงนอนออกมาอย่างชัดเจน"หวานต้องดุพวกเฮียดีไหมคะที่เมื่อวานหลอกเมษาให้เล่นจนหมดแรง ดูสิตอนนี้ยังง่วงอยู่เลย""ตัวแสบอยากเล่นเอง พวกเฮียไม่ได้หลอกสักหน่อย" เสียงเข้มของธัญแย้งขึ้นจากทางด้านหลัง มือแกร่งวางจานผลไม้และนมในมือลงบนโต๊ะกระจกก่อนจะย่อตัวลงด้านหน้าแม่ของลูกแล้วพรมจูบไปทั่วหน้าท้องนูนอย่างอ่อนโยน"พวกเฮียนั่นแหละค่ะที่หลอก อุตส่าห์วางแผนให้เมษาไม่มากวนตอนที่รังแกหวาน""หึ งอแงจังเลยนะ เฮียไม่ได้ทำแรงสักหน่อย""เฮียไม่ได้ทำแรงกับส่วนที่อันตรายต่อลูกไงคะ แต่ส่วนอื่นนี่สิ หวานเจ็บไปหมดเลย" คนตัวเล็กงอแงออกมาชุดใหญ่พลางใช้มือไปสัมผัสตามร่างกายที่มีรอยรักจากเมื่อคืนอยู่ทุกส่วน รวมถ

  • นางบำเรอ   ตอนพิเศษ 5

    @กลางคืน"อื้ออ~" สัมผัสอุ่นที่มาคลอเคลียบริเวณพวงแก้มนวลปลุกให้น้ำหวานที่นอนหลับอยู่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเวลาหนึ่งทุ่มกว่าๆ ท่ามกลางแสงไฟที่ลอดผ่านระเบียงเธอเห็นใบหน้าหล่อที่คุ้นเคยบริเวณด้านหน้า มือเรียวเลื่อนไปสัมผัสเรือนผมสีดำขลับเบาๆ อย่างที่ชอบทำ ก่อนที่เสียงของวายุจะดังขึ้นบริเวณด้านข้าง"ลงไปกินข้าวก่อนไหม...หรือจะกินพวกเฮียดี""กินพวกเฮียแล้วหวานจะอิ่มเหรอคะ""พวกเฮียทำให้หนูอิ่มจนจุกได้เลยแหละ" ร่างบางหลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ให้กับคำพูดของชายหนุ่ม พลางกวาดสายตาไปรอบห้องเพื่อมองหาลูกสาวของตัวเอง"เมษาอยู่ไหนคะ""พวกเฮียพาเข้าไปนอนแล้ว ตัวแสบไม่ดื้อเลย""แล้วเฮียเทวากับเฮียเมธายังไม่มาอีกเหรอคะ""หึ กว่าพวกเฮียมันจะมาถึงเราก็มีเวลาทำอะไรด้วยกันเยอะแล้วล่ะ" เป็นธัญที่เอ่ยตอบคำถามด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ มือหนาซุกซนเริ่มลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างบางจนน้ำหวานหอบหายใจติดขัดกับสัมผัสของสองหนุ่ม"ขอได้ไหม" เสียงแหบพร่าเอ่ยประชิดใบหูเล็กจนไรขนอ่อนตามลำตัวลุกตั้งชัน น้ำหวานกัดปากเบาๆ เมื่อเห็นสามีทั้งสองคนผละตัวออกไปถอดเสื้อผ้าออก ไม่นานร่างสูงที่ไร้ซึ่งสิ่งปกปิดก็กลับมายังที่นอนตามเดิม ใบ

  • นางบำเรอ   ตอนพิเศษ 4

    @สามวันต่อมา"แม่ง ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้วะ" เมธาสบถออกมาอย่างหัวเสียในขณะที่กำลังนั่งรอวายุ เทวา และน้ำหวานลงมาจากชั้นสองด้วยกัน โดยมีเมษาในชุดสีหวานนั่งอยู่บนหน้าตักอย่างอารมณ์ดี"ที่น้ำหวานสอนไปไม่เคยเข้าหัวเลยหรือไงเฮีย ต่อหน้าลูกยังพูดคำหยาบอีก" ใบหน้าหล่อของคนด้านข้างส่ายหัวเล็กน้อยให้กับนิสัยของพี่ชายตนเอง ก่อนจะเลื่อนมือไปสัมผัสแก้มนวลของเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มเป็นเชิงหยอกล้อ ซึ่งเมษาก็หัวเราะออกมาอย่างชอบอกชอบใจ"รอหน่อยนะครับ อีกไม่กี่เดือนหนูก็จะมีเพื่อนเล่นแล้ว จะมีน้องตัวน้อยมาเล่นกับหนูแล้วนะ""ย้อง~""ใช่ครับน้อง พอมีน้องเมษาก็จะเป็นพี่คนโตแล้วนะ ถ้าเป็นพี่คนโตต้องดูแลน้องดีๆ นะครับ อย่าทำตัวเหมือนป๊าล่ะ""ไอ้ธัญ!" เมธาหันมาตวาดน้องชายเสียงแข็งเมื่อเขาเอาแต่พูดกวนประสาทไม่เลิก ต่างจากเมษาที่หัวเราะคิกคักออกมาราวกับเห็นด้วยกับคำพูดของอีกคน"นี่หนูลูกใครกันแน่เนี่ยเมษา ป๊าอุตส่าห์ไปทำหนูถึงที่อังกฤษเลยนะ หนูต้องเข้าข้างป๊าสิ""งอนอะไรลูกอีกคะ" เสียงเล็กของน้ำหวานที่เดินเข้ามาพร้อมกับวายุและเทวาเอ่ยแทรกขึ้นก่อนที่เมธาจะได้บ่นอะไรมากกว่านั้น"ลูกไม่เคยเข้าข้างเฮียเลยหวาน สงสัยต้

  • นางบำเรอ   ตอนพิเศษ 3

    @บนห้องนอน"หวานอยากไปจริงๆ ใช่ไหม" เสียงทุ้มเข้มเอ่ยถามคุณแม่สาวที่นั่งอยู่หน้ากระจกพลางหวีผมให้เธอไปด้วยอย่างเบามือ"หึ นี่เฮียระแวงพวกเฮียคนอื่นๆ ขนาดนั้นเลยเหรอคะ" น้ำหวานหลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางที่จริงจังของเทวา ที่ผ่านมาพวกเขาทั้งสี่คนมักจะเป็นรอยยิ้มให้กับเธอเสมอ จนน้ำหวานตอนนี้ยิ้มและหัวเราะออกมาได้บ่อยกว่าเมื่อก่อนโดยไม่รู้ตัวเลย"พวกมันชอบเล่นอะไรแผลงๆ เฮียกลัวว่ามันจะมาบังคับหนู""พวกเฮียคงแสบกันน่าดูเลยนะคะพี่ชายคนโตถึงได้ดูปวดหัวแบบนี้""พวกนั้นวันๆ ไม่ค่อยคิดถึงเรื่องมีสาระเท่าไรหรอก พอมาตอนนี้ก็ยิ่งทำตัวไร้สาระกว่าเด็กสามขวบอีก เฮียก็เลยต้องดัดนิสัยถ้าไม่อย่างนั้นคงจะดูแลหนูไม่ได้""หืม นี่เฮียจะให้ทุกคนดูแลหวานคนเดียวเลยเหรอคะ" ร่างบางหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับคนด้านหลังอีกครั้ง ที่ผ่านมาเธอไม่เคยรู้จุดประสงค์ที่เทวาดูเข้มงวดขึ้นเลย แต่พอเขาเอ่ยขึ้นมาก็ทำให้เธอแปลกใจไม่น้อย"ไม่ใช่แค่หนู แต่เฮียหมายถึงเจ้าตัวน้อยที่กำลังจะเกิดมาด้วย อีกหน่อยหนูก็ต้องมีลูกอีก พวกนั้นก็คงจะกลายเป็นพ่อกันหมดทุกคน ถ้าจะมาทำตามใจของตัวเองทุกอย่างเหมือนตอนที่ยังเป็นวัยรุ่นที่

  • นางบำเรอ   ตอนพิเศษ 2

    "ตัวแสบดูติดเฮียจังเลยนะคะ" คุณแม่สาวเอ่ยแซวสามีของตนเองเมื่อเห็นว่าเขาดูแลลูกของเธอได้ดีมากจนตอนนี้เมษาติดเขามากกว่าเมธาเสียอีก"ถ้าให้ไอ้เมธาดูแลมันคงเอาแต่ตามใจ โตมาแล้วจะสอนยาก""สามีของหวานน่ารักจังเลยค่ะ" มือเรียวบีบที่แก้มสากเบาๆ เป็นเชิงหยอกล้อ ถึงแม้บางครั้งการกระทำของเทวาจะทำให้อีกสามคนที่เหลือไม่พอใจในบางครั้งแต่เขาก็ทำเพราะเป็นห่วงเธอกับลูก ซึ่งน้ำหวานก็เข้าใจในข้อนี้ดี"แต่เฮียเมธาคงต้องน้อยใจแน่ๆ เลย ที่ตัวเล็กติดเฮียมากกว่า""เฮียก็ไม่ได้กีดกันพ่อลูกนะ แต่มันทำให้ลูกติดมันไม่ได้เอง" ร่างสูงหย่อนตัวนั่งลงบนเตียงพลางรั้งตัวหญิงสาวมานั่งบนหน้าตักแกร่งช้าๆ มือหนาคอยประคองเธออย่างแผ่วเบาด้วยความทะนุถนอมเป็นที่สุด"หึ สงสัยจะจริงค่ะ ขนาดมานอนกับลูก ลูกยังร้องหาเฮียเลย""เฮียรักหนูมากนะ รักทั้งหวานทั้งลูกของหวานเลย""หวานรู้ค่ะว่าเฮียรักหวานมากแค่ไหน" ใบหน้าเรียวซบลงที่แผงอกแกร่งแล้วหลับตาลงช้าๆ อ้อมกอดของเทวายังคงอบอุ่นสำหรับเธอเสมอตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้@วันต่อมา-ห้องรับประทานอาหาร"พวกมึงออกไปก่อน" วายุเอ่ยบอกลูกน้องที่ยืนอยู่ด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะหันไปมองหน้าธัญเล็ก

  • นางบำเรอ   ตอนพิเศษ 1

    @ห้าเดือนต่อมา"ปาาา~" เสียงใสของเด็กน้อยวัยหนึ่งขวบกว่าๆ ที่กำลังนั่งเล่นอยู่ในห้องรับแขกของคฤหาสน์หลังใหญ่พยายามเอ่ยเรียกคนที่คิดว่าเป็นพ่อตรงหน้า ซึ่งเทวาก็ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู ต่างจากเมธา"เมษา ปะป๊าอยู่นี่ลูก คนนั้นไม่ใช่ป๊าของหนูนะ" คุณพ่อตัวจริงนั่งกุมขมับด้วยความปวดหัวที่ลูกสาวเอาแต่เรียกเทวาว่าเป็นปะป๊าของตัวเองอยู่อย่างนั้น และไม่ว่าเขาจะพยายามบอกเธอเท่าไรเธอก็ไม่เคยสนใจเลย"จะเรียกยังไงก็ลูกของพวกเราเหมือนกัน มึงจะไปบังคับเมษาทำไม" มือแกร่งอุ้มเด็กสาวตัวน้อยขึ้นมาแนบอกพลางเอ่ยบอกคนด้านข้างด้วยความรำคาญที่เมธาเอาแต่พูดประโยคนี้มาหลายครั้งแล้ว ในขณะที่เมษาแนบพวงแก้มนวลกับแผงอกแกร่งอย่างอารมณ์ดี"เพราะมึงเอาแต่พาลูกกูไปอยู่ที่ห้องตัวเอง ลูกกูเลยเรียนรู้อะไรผิดๆ อย่างนี้ไง""เมษาร้องมาหากูเอง""นั่นเป็นเพราะมึงฝึกเธอตั้งแต่แรกไง!""ทะเลาะอะไรกันอีกคะ ปะป๊าทั้งสอง" เสียงเล็กดังขึ้นขัดจังหวะเมื่อเห็นสองหนุ่มที่กำลังนั่งโวยวายใส่กันอยู่โดยเฉพาะเมธาที่จะดูอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก"ใครเดินมาส่ง" น้ำเสียงนิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความจริงจังของเทวาทำให้น้ำหวานรู้สึกเสียวสันหลังวาบ เธอพ

  • นางบำเรอ   65 ทำพร้อมกัน

    @หนึ่งเดือนต่อมาวันเวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็วจนตอนนี้ก็ครบหนึ่งเดือนแล้วที่น้ำหวานอยู่กับพวกเขาทั้งสี่คนอย่างมีความสุข ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาหลังจากที่น้ำหวานให้อภัยพวกเขาทั้งหมดไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปมากนัก ชายหนุ่มทั้งสี่คนยังคงดูแลเธออย่างดีมาโดยตลอด และอาจจะมากขึ้นด้วยซ้ำซึ่งตอนนี้น้ำหวานก็

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-30
  • นางบำเรอ   85 แอบ(ธัญ-น้ำหวาน)

    @สองชั่วโมงต่อมา"อ อ๊าาา~" เสียงเล็กเปล่งเสียงครางออกมาอย่างเสียวซ่านหน้ากระจกของห้องน้ำหรู เธอสบตากับคนด้านหลังอย่างอ้อนวอนเพราะเขาทำกับเธอมาอย่างยาวนานถึงสองชั่วโมงแล้วจนขาเรียวของเธอตอนนี้แทบจะหมดเรี่ยวแรงทรุดไปกับพื้นหากไม่มีมือหนาคอยจับประคองเอวคอดเอาไว้ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ"เฮียธัญพอก่อนค่ะ

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-04
  • นางบำเรอ   86 ครอบครัว

    @หนึ่งเดือนต่อมา"หวานจะไม่ไปหาหมอจริงๆ เหรอ หนูหน้าซีดมาหลายวันแล้วนะ" วายุเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นใบหน้าของคนรักซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด"หวานไม่เป็นอะไรจริงๆ ค่ะ""อย่ามาโกหกเฮียเลยหวาน หน้าซีดขนาดนี้จะไม่เป็นอะไรได้ยังไง""นั่นสิ หวานเป็นอย่างนี้พวกเฮียเป็นห่วงนะ

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-04
  • นางบำเรอ   82 รุนแรงกว่าทุกครั้ง

    อ๊อก อ๊อก อ๊อก อ๊อก ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!ด้านล่างที่ถูกกระทำอย่างเป็นเวลานานจากบทรักเพียงแค่สองรอบตอนนี้รู้สึกชาไปทั่วทั้งเรียวขา พวกเขาระบายอารมณ์กับเธออย่างรุนแรงมากกว่าทุกครั้ง คงเป็นเพราะช่วงนี้เธอต้องเลี้ยงเมษาจึงทำให้ไม่ค่อยมีเวลาให้เหมือนเมื่อก่อน แถมครั้งล่าสุดที่พวกเขามาทำก็ได้เพียงคนละหนึ่

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-03
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status