Share

EP:6 - จูบสั่งสอน NC++

last update publish date: 2026-10-30 11:39:59

“นมใหญ่เต็มไม้เต็มมือดีจริงๆ ว่ะ”

“อือๆ!” เสียงต่อต้านดังลอดออกมาในลำคอของซินดี้ เมื่อเต้านมใหญ่ถูกรุกรานอย่างป่าเถื่อน ความเจ็บแปลบร่วมกับความวาบหวิวแผ่ซ่านไปทั้งทรวงอก และนั้นก็ยิ่งทำให้ฟิกได้ใจออกแรงขยำกอบกุมมันแน่นขึ้น

“อืมม… เสียงนางร้ายนี่มันเร้าใจดีฉิบหาย”

ฟิกโน้มตัวลงมากดจูบร้อนฉ่าลงบนไหล่เนียนอย่างหนักหน่วง พลางจงใจฝากรอยรักสีเข้มตอกย้ำไว้ทั่วลาดไหล่ขาว ในขณะที่คีธยังคงบดจูบนัวเนียไม่ยอมผละออก ปิดกั้นทุกเสียงประท้วงของเธอเอาไว้แน่นสนิท

“อืออออ!!”

เสียงร้องแหลมสะท้อนในลำคอ ตัวสั่นเกร็ง ดวงตาเบิกกว้าง แต่ทั้งฟิกและคีธไม่มีใครเห็นใจหญิงสาวที่กำลังดิ้นทุรนทุรายเลยสักคน

คีธเบี่ยงตัวออกเพียงเล็กน้อยเปิดทางให้ฟิกลงมือได้ถนัดขึ้น พร้อมกับแทรกเข่าแกร่งเข้าระหว่างเรียวขาของเธออย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะกดแนบเข้าจุดกลางกายอวบนู้นถูไถมันอย่างหยาบโล้น โดยที่มีฟิกผสานแรงเลื่อนฝ่ามือลงสัมผัสเนินเนื้อสาวผ่านเนื้อผ้าอย่างไม่ต้องขออนุญาต

“อึก!”

แรงเสียดสีจากต้นขาแข็งแรงและฝ่ามือกร้านกดชิดเข้ากับจุดอ่อนไหว ซินดี้สะดุ้งเฮือกออกมาโดยไม่อาจควบคุม ร่างบางเกร็งแน่น ขณะที่พวกเขาย่ามใจกดขาแกร่งและนิ้วมือแน่นลงอีก

“อ้าส์..แค่นี้พอหรือยัง..หรืออยากได้มากกว่านี้กันแน่” ฟิกพูดเสียงเย้ย นิ้วสากกดลงกลางรอยแยกสาวผ่านเนื้อผ้าอย่างจงใจ ก่อนที่นิ้วแข็งจะกดยัดเข้ารูสวาทลึก รุกล้ำรุนแรง จนสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มของเนื้อในและไออุ่นชื้นที่ซึมซับอยู่ใต้ปลายนิ้ว

“อื้ออ…”

“อืมม..หรือต้องการแท่งแข็งๆดีล่ะ..” ฟิกเอียงศีรษะเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากยกขึ้นอย่างเย็นชา ทุกถ้อยคำเหมือนตั้งใจเหยียบย่ำศักดิ์ศรี

“อึก…!”

เลือดในกายซินดี้เดือดพล่านด้วยความโกรธจัด ใครให้สิทธิ์พวกมันมาทำกับเธอแบบนี้!? ฟิกกับคีธงั้นเหรอ… ก็แค่พวกผู้ชายที่หลงคิดว่าตัวเองมีอำนาจ แต่แท้จริงก็เป็นได้แค่ลูกน้องคอยรับใช้เท่านั้น!

“อืม…”

คีธบดจูบลงมาอย่างหนักหน่วงจนริมฝีปากอิ่มเจ็บบวมไปหมด เขาไม่เปิดโอกาสให้เธอได้พักหายใจ ลิ้นร้อนแทรกกวาดต้อนล้ำลึกอย่างถือสิทธิ์ ก่อนจะใช้ฟันคมครูดกัดริมฝีปากล่างของเธอแรงพอให้เจ็บแปลบ

“อึก…!”

“อ่าส์… เป็นไงบ้างล่ะ รสจูบของขี้ข้า?” คีธยอมผละริมฝีปากออกช้าๆ กระซิบชิดผิวปากที่เจ็บระบม

“ผู้หญิงอย่างเธอก็อยู่ระดับเดียวกันนั่นแหละ… ไม่สิ ต่ำกว่าพวกฉันซะอีก”

“พะ… พวกแกต้องการอะไร!”

“ก็เธอเป็นผู้หญิงประเภทที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อไต่เต้าเข้าหาคนมีอำนาจ… ไม่ใช่รึไง?” ฟิกพูดเสริมขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นจนชวนขนลุก

ซินดี้เม้มปากแน่น ถ้อยคำดูถูกนั้นจี้ใจดำเข้าอย่างจัง ทว่าแทนที่จะหวาดกลัวหรือยอมถอย เธอกลับยิ่งเชิดหน้าขึ้นสูง นัยน์ตาทอประกายแข็งกร้าวเยือกเย็น

“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงชั้นต่ำ! มันต่างกันตรงที่ฉันเป็นคนเลือกเอง ว่าใครคู่ควรจะให้ฉันเข้าใกล้… ไม่ใช่รอให้ใครมาอนุญาต!”

“ซินดี้…” คีธแค่นหัวเราะในลำคอ พลางเรียกชื่อเธอเสียงเบา ทว่าฝ่ามือหนากลับยังคงตรึงข้อมือบางไว้แน่น ส่วนฟิกก็เลื่อนมือขึ้นมากุมรอบลำคอระหงไว้หลวมๆ จนหัวใจของเธอเต้นกระหน่ำด้วยความระทึก

“จำไว้… ที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่นให้เธอมาเดินเกมคนเดียว”

“ฉันไม่ได้เล่นเกม… แต่ฉันเป็นคนสร้างมันขึ้นมาต่างหาก!” ซินดี้สบตาสองหนุ่มสลับกันอย่างไม่ยอมแพ้

คีธและฟิกหันมาสบตากันชั่วครู่ ก่อนที่ฟิกจะค่อยๆ เพิ่มแรงบีบที่ลำคอระหงมากขึ้นทีละนิด

“อึก…จะ...เจ็บ”

“งั้นก็เล่นเกมนี้ให้รอดแล้วกัน”

เสียงทุ้มต่ำของฟิกเอ่ยขึ้นช้าๆ พร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากอย่างคนที่อ่านเกมขาดทุกก้าว แต่กลับนึกสนุกและยอมปล่อยให้เธอเดินเข้ากองไฟด้วยตัวเอง

“ไอ้พวกบ้า! ปล่อยฉันนะ!” ซินดี้เค้นเสียงกร้าวใส่ แม้เสียงจะยังสั่นแผ่วด้วยพิษอารมณ์เมื่อครู่

คีธนิ่งงันไปเสี้ยววินาที ก่อนจะยอมคลายมือออกจากข้อมือบางอย่างช้าๆ ดวงตาคมกริบยังคงจับจ้องไม่วางตา เช่นเดียวกับฟิกที่ลดมือลงจากลำคอระหง ท่าทางนิ่งสนิทของพวกเขาน่าหวาดกลัวเป็นบ้า ทว่าในแววตานั้นกลับซ่อนรอยยิ้มเยียบเย็นที่เปรียบเสมือนคำท้าทาย

หญิงสาวรีบขยับถอยร่นออกจากมุมอับ ก้าวพ้นเงาร่างของสองหนุ่มออกมาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นหัวใจที่ยังเต้นกระหน่ำ

ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนริมฝีปากตัวเองเบาๆ ความร้อนผ่าวและรสชาติเจือจางยังคงย้ำเตือนถึงสัมผัสเมื่อครู่ ทว่าแทนที่จะหวาดกลัว เธอกลับแค่นหัวเราะในลำคอด้วยความเย่อหยิ่งถือดี

“ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ… เพราะเกมที่ฉันสร้าง ฉันไม่เคยยอมแพ้ให้ใครหรอกนะ”

“หึๆ…”คีธหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำดังก้องท่ามกลางความเงียบ นัยน์ตาสคมเข้มมองตรงมาอย่างเย้ยหยัน

“แต่เธอต้องจำใส่สมองเอาไว้ด้วยนะ... เวลาจะเล่นกับไฟ อย่างน้อยก็ควรแน่ใจซะก่อนว่าตัวเองจะไม่ถูกมันเผาจนมอดไหม้ไปซะก่อน”

“ไหม้ตัวเองงั้นเหรอ… ไม่มีทางหรอก ฉันไม่เคยกลัวไฟเลยสักนิด... เพราะฉันนี่แหละเป็นคนถือไม้ขีดจุดมันเอง” ปากก็พูดออกไป แต่หัวใจของเธอเต้นโครมคราม ทั้งด้วยความโกรธเดือดดาลและแรงดึงดูดประหลาดที่หาคำอธิบายไม่ได้

“ซินดี้... แล้วฉันจะรอดู” ฟิก

“หึ... ขอให้โชคดีเหมือนกันก็แล้วกัน” คีธ

ซินดี้ปรายตามองชายแปลกหน้าทั้งสองคนด้วยสายตาวาวโรจน์ ก่อนจะหมุนตัวเดินเฉียดไหล่พวกเขาออกไป ทว่าทุกย่างก้าวที่เดินจากมากลับให้ความรู้สึกเหมือนมีสายตาดุดั่งสัตว์ป่าคอยไล่หลังอยู่ตลอดเวลา

และในวินาทีที่เธอเดินหันหลังให้... เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ความหวาดระแวงแล่นขึ้นมาในอก เพราะเธอเริ่มไม่แน่ใจเสียแล้วว่า... ตัวเองกำลังเปิดเกมเล่นงานใคร หรือกำลังเดินตกลงไปในหลุมพรางที่พวกมันขุดรอไว้กันแน่!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • นางร้ายจากเรื่องไหนไม่รู้ แต่เรื่องนี้ฉันคือนางเอก    EP:47– ปากเก่งหรือเป็นห่วง NC25+

    “มือเธอสั่นนะซินดี้…” “สั่นเพราะโมโหต่างหาก!” เธอเงยหน้าขึ้นทันที แต่จังหวะนั้นกลับสบตาเขาเข้าเต็ม ๆ แววตาคมที่จ้องกลับมาทำให้ลมหายใจเธอสะดุด ฟิกเดินเข้ามาหย่อนตัวลงข้าง ๆ พร้อมกล่องผ้าพันแผล “ฉันว่าเธอสั่นเพราะกลัวมันเจ็บมากกว่า” เขาโน้มตัวลงช่วยจับข้างเอวอีกฝั่งไว้ให้มั่น “ฉันไม่กลัว!” ซินดี้รีบพูดสวน แต่เสียงกลับเบากว่าที่ตั้งใจ มือยังคงทำแผลต่ออย่างตั้งใจ แม้แก้มจะร้อนผ่าว คีธยิ้มจาง ๆ เอียงหน้าไปพูดข้างหูเธอ “เธอไม่ต้องกลัวหรอก… แผลมันเล็กกว่าความดื้อของเธอตั้งเยอะ” ฟิกกระตุกยิ้ม เหลือบมองทั้งคู่ด้วยความหงุดหงิด “แต่ถ้าเธอทำแผลได้ดีขนาดนี้ ฉันอาจต้องแกล้งเจ็บบ่อย ๆ แล้วสิ” “พวกนายสองคนมันบ้า!” เธอบ่นพลางเก็บอุปกรณ์ใส่กล่อง เสียงหัวเราะของทั้งคู่ดังขึ้นพร้อมกัน แต่ยังไม่ทันลุก มือหนาก็เลื่อนมาล็อกต้นคอไว้แน่น “นายจะทำอะไร?” คีธสบตาเธอ ดวงตาคมลึกเต็มไปด้วยแรงปรารถนา ก่อนจะกดสายตาลงที่ริมฝีปากแดงจัด “อยากจูบ” “อื้อ...” ริมฝีปากร้อนประทับลงอย่างจู่โจม ความเร่าร้อนแผ่ซ่านจนหัวใจเธอเต้นแรง มือเล็กเผลอยกขึ้นแตะอกแกร่งราวกับต้องการยึดเหนี่ยว ขณะที่มืออีกฝ่ายโอบรอบเอวไว้แ

  • นางร้ายจากเรื่องไหนไม่รู้ แต่เรื่องนี้ฉันคือนางเอก    EP:46– คำว่าตลอดชีวิต

    โต๊ะอาหารยาว โต๊ะนั้น...คีธ นั่งกอดอกอยู่ด้วยสีหน้าที่บ่งบอกชัดว่าอารมณ์ไม่ดี อย่างร้ายแรง จนกระทั่งเสียงฝีเท้าสองคู่ดังขึ้นจากทางเดินห้องนอนฟิก เดินนำออกมาในสภาพเสื้อเชิ้ตเปิดกระดุมสองเม็ด ผมเปียกชื้นเล็กน้อยจากการอาบน้ำ ส่วนคนที่เดินตามออกมาอย่างระมัดระวังคือ ซินดี้ ในเสื้อเชิ้ตของผู้ชายตัวโคร่งที่ดูจะเป็นของ ฟิก เองนั่นแหละคีธเงยหน้ามอง ทั้งคิ้วเข้มทั้งตาเขียว “มึงนี่หายไปนานเลยนะ ไอ้ฟิก”ฟิกเพียงยิ้มมุมปากอย่างไม่รู้สึกรู้สา “ก็แค่อาบน้ำนิดหน่อย” น้ำเสียงราบเรียบแต่ฟังแล้วรู้ว่าแกล้งยั่วเต็มที่ส่วน ซินดี้ ที่เดินตามมานั่งโต๊ะ ทำหน้าไม่ถูกนัก เธอยกมือจัดผมหลวม ๆ แล้วทิ้งตัวนั่งลงตรงข้ามคีธ “กลิ่นกาแฟแรงไปหน่อยนะ..” เธอบ่นพึมพำ แก้เก้อให้ตัวเอง ทั้งที่แก้มยังขึ้นสีอ่อน ๆคีธหัวเราะหึในลำคอ พลางวางแก้วกาแฟลง “แหม...หน้าตาดูสดใสเชียวนะ คงกินข้าวไม่ลงแล้วมั้ง?” เขาเอนตัวพิงเก้าอี้ ดวงตาคมจ้องตรงเธอราวกับจะพูดให้เข้าใจอีกที “หรือไม่ก็...จุกไปแล้ว?”“จุกอะไรเล่า!” ซินดี้เชิดหน้าแทบจะทันที เสียงสูงขึ้นตามสไตล์ “ฉันสวย สดใสแบบนี้ทุกวันอยู่แล้วต่างหาก!”ฟิกหัวเราะเบา ๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้

  • นางร้ายจากเรื่องไหนไม่รู้ แต่เรื่องนี้ฉันคือนางเอก    EP:45– ใจฉันเต้นแรงแล้ว(ซินดี้xฟิก) NC25++

    “อ๊ะ!” น้ำอุ่นกระเซ็นขึ้นเมื่อเธอถูกอุ้มขึ้นมานั่งบนตักเขา หน้าอกอวบสัมผัสกับกล้ามเนื้อแน่นร้อนแรงจนหัวใจเธอเต้นแรงแทบหลุด “..รีบเหรอ..” “รีบสิ คิดถึงจะแย่..แล้วเธอจะหนีฉันไหม” เขากระซิบช้า ๆ ข้างหู เสียงทุ้มพร่าเปี่ยมด้วยอำนาจที่ไม่ต้องใช้แรง“...ใครว่าฉันจะหนี...” ซินดี้เชิดหน้า ตอบกลับด้วยสายตาท้าทาย ฟิกหัวเราะเบา ๆ ก่อนยกมือแตะปลายคางเธอให้เงยขึ้น ดวงตาคมสบกับดวงตาคู่สวยที่สะท้อนแสงน้ำระยิบระยับ “..ดี..” ริมฝีปากหยักแตะจูบปากอิ่มอย่างเนิบนาบ ในช่วงเวลาสั้น ๆ แค่พอให้ลมหายใจทั้งคู่สั่นสะท้าน แล้วผละออกช้า ๆ เหมือนตั้งใจทรมานเธอ “คิดว่าแค่จูบสั้น ๆ จะทำให้ใจฉันสั่นได้เหรอ” เธอแสยะยิ้ม มุมปากเชิดขึ้นอย่างถือดี “ไม่ต้องสั่น...แค่ใจเต้นแรงก็พอ” เขาตอบกลับเรียบ ๆ แต่แววตาเต็มไปด้วยไฟที่ยากจะปิดบัง “ปากหวานใช่ได้ โอเคหัวใจฉันเต้นแรงแล้ว แล้วของนาย..” ไม่พูดเปล่ามือบางแตะลงบนหน้าอกเขาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลากผ่านผิวร้อนชื้นช้า ๆ “กล้ามเป็นมัด ๆ แบบนี้…ไว้ขู่ผู้หญิงงั้นสิ” “ไม่…” เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้อีกนิด เสียงต่ำจนแทบกลืนกับลมหายใจ “มันมีไว้ให้เธอจับต่างหาก” “คิก..คิก..หัว

  • นางร้ายจากเรื่องไหนไม่รู้ แต่เรื่องนี้ฉันคือนางเอก    EP:44– ค่ำคืนที่ไร้เงา

    ฟิกหัวเราะในลำคอ ก่อนหันไปทางห้องนอน มุมที่ซินดี้ยืนแอบดูอยู่หลังบานประตู เขายกคิ้ว ยิ้มมุมปากเหมือนรู้บางอย่างเสียงของเขาดังขึ้นหนักแน่นและจงใจพอให้คนในเงาได้ยิน “คืนนี้...มีหนูตัวหนึ่งแอบดูอยู่แน่เลยว่ะ”หัวใจของซินดี้เต้นโครมทันที เธอกำลังจะถอยหลัง แต่คีธพูดขึ้นบ้าง เสียงทุ้มต่ำของเขาเรียบเยือกแต่ชัดถ้อยชัดคำ“ปล่อยไว้เถอะ เดี๋ยวมันก็วิ่งหนีกลับรูเอง”ฟิกหัวเราะในลำคออีกครั้ง คราวนี้น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ “ก็อย่าลืมล็อกกรงให้แน่นละกัน เดี๋ยวหนูจะหลงออกมาอีก…”ซินดี้สะดุ้งสุดตัว รีบผลุบกลับเข้าห้อง ปิดประตูดัง ปัง! มือเรียวสั่นขณะหมุนกลอนล็อกแน่น ใจเธอเต้นแรงราวจะทะลุอก “พะ..พวกบ้า..”หลังบานประตู เสียงหัวเราะแผ่วของพวกเขายังคงดังลอดมา มันไม่ดังพอจะข่มขู่ แต่กลับดังพอจะทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง…ด้วยความรู้สึกที่เธอไม่กล้ายอมรับเสียง ‘คลิก’ ของลูกบิดดังขึ้นในความมืด ซินดี้สะดุ้งเฮือก เธอรีบหลับตาปี๋ ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมถึงอก หัวใจเต้นแรงจนกลัวว่าจะได้ยินกันทั้งห้องฝีเท้าหนักแน่นสองคู่ดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ก่อนจะหยุดอยู่ข้างเตียง“เธอหลับแล้วเหรอ?” เสียงทุ้มต่ำของฟิกดังแ

  • นางร้ายจากเรื่องไหนไม่รู้ แต่เรื่องนี้ฉันคือนางเอก    EP:43– เส้นทางที่เลือก

    ซินดี้เดินออกจากห้องทำงาน แสงไฟด้านหลังดับลงเอง ทิ้งให้เธออยู่ในเงาสลัวของโถงเพนท์เฮ้าส เดินกลับไปยังโซฟากลางห้อง ที่ฟิกกับคีธยังหลับสนิทอยู่เหมือนเด็กสองคนที่ไม่เคยเจอด้านมืดของโลกมาก่อนซินดี้ยืนมองเงียบ ๆ ก่อนปลายนิ้วจะเลื่อนแตะแผงอกกว้างของฟิกเบา ๆ “คืนนี้…ยืมเสร็จแล้ว” เธอพูดพลางเก็บกุญแจลงในสร้อคอของเขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วจึงยื่นมือไปแตะแก้มของคีธ ปรับสร้อยคอให้เข้าที่ พร้อมเอากุญแจอีกดอกใส่กลับเหมือนเดิมเธอถอนหายใจเบา ๆ เหมือนคนที่เหนื่อยกับเกมนี้มากกว่าที่อยากยอมรับ “อย่าตื่นขึ้นมาเร็วนักล่ะ..แบบนี้ดูน่ารักจะตาย”เธอแกล้งพูดกับอากาศ ยิ้มมุมปากแบบนางร้ายสายเนี้ยบก่อนจะหมุนตัวส้นรองเท้าดังเบา ๆ เดินหายลึกเข้าไปในเงามืดของเพนท์เฮ้าสอีกครั้ง พร้อมเริ่มต้นเหตุการณ์ต่อไปที่ไม่มีใครคาดเดา.วันต่อมา..ณ ร้านกาแฟหรูใจกลางเมือง แสงจากโคมติดเพดานส่องลงบนโต๊ะหินอ่อนสีขาว สะท้อนเครื่องเพชรที่ซินดี้สวม ดูแพง หรู และเย็นชาในเวลาเดียวกันเธอนั่งไขว่ห้าง มองบรรยากาศหรูรอบตัวด้วยสีหน้าที่เหมือนกำลัง ทำงานตามหน้าที่ มากกว่ารอใครสักคนไม่กี่อึดใจ วิทวัส ผู้เป็นพ่อก็ก้าวเข้ามา ชุดสูทร

  • นางร้ายจากเรื่องไหนไม่รู้ แต่เรื่องนี้ฉันคือนางเอก    EP:42– ออดอ้อน

    “ฉลอง?” คีธขยับเข้ามาใกล้ เอียงหน้าเล็กน้อย จนเธอได้ยินลมหายใจเขา “หรือกำลังจะป่วนอะไรอีก?”ซินดี้ควงแก้วไวน์ในมืออย่างอ้อยอิ่ง รอยยิ้มหวานแตะมุมปาก“เมื่อคืนพวกนายพาฉันหนีตายจนมึนหัวไปหมด ฉันเลยคิดว่า…สักแก้วสองแก้วคงไม่เกินไปมั้ง” เธอเดินนำไปที่บาร์ไวน์ของเพนท์เฮ้าส ส้นรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะชัดเจน ซินดี้หยิบขวดไวน์ขึ้นมา บิดเปิดอย่างคล่องแคล่ว คลิกเดียว เสียงจุกก้องเบา ๆนิ้วเธอกำบางอย่างในมือแน่นมาก แน่นจนปลายนิ้วขาวซีด แต่…ไม่มีใครเห็นว่าเธอทำอะไรกับมันไวน์แดงถูกเทลงแก้วทั้งสาม สีเข้มสวยสะท้อนแสงไฟอุ่นในเพนท์เฮ้าส ซินดี้ยืนอยู่กลางบาร์หรู ยกแก้วขึ้นยิ้ม ยิ้มที่ทั้งหวาน ทั้งลึกลับ ยิ้มแบบผู้หญิงที่รู้อยู่แล้วว่าคืนนี้จะควบคุมเกมยังไง“ชนแก้วค่ะ ชนให้ดัง ๆ หน่อย…ถือว่าเลี้ยงฉลองที่เรายังมีชีวิตรอด”ฟิกหัวเราะพร้อมยกแก้วขึ้นคีธยกตาม แต่สายตาคมนั้นยังจับจ้องเธอไม่วางแกร๊ง! เสียงแก้วกระทบกันดังใสสะท้อนทั้งห้อง“ดื่มให้หมดนะ...” ซินดี้พูดพร้อมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ฟิกจนปลายจมูกแทบแตะกัน “คืนนี้ไม่มีข้ออ้างว่าจะเมาไม่ได้”“ได้สิ..แต่เธออย่าลืมว่าฉันคอแข็ง” ฟิกยกแก้วกระดกหมดรวด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status