Share

นางร้ายย้อนชะตา ครานี้อ๋องเก้าคลั่งรัก
นางร้ายย้อนชะตา ครานี้อ๋องเก้าคลั่งรัก
Author: ญาดาวดี ณ รัตติกาล

บทนำ

last update publish date: 2026-11-15 22:31:34

สายฝนโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าสีหม่น หยาดฝนเย็นเยียบกระทบพื้นหินกลางลานประหารจนเกิดเสียงดังเปาะแปะ ท่ามกลางม่านฝนที่บดบังทัศนวิสัย สตรีในชุดนักโทษสีขาวเปรอะเปื้อนคราบเลือดกำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง

เส้นผมดำขลับที่เคยได้รับการดูแลอย่างดีบัดนี้ยุ่งเหยิงเปียกลู่แนบแก้ม ใบหน้าซีดเซียวไร้สีเลือด ริมฝีปากแห้งแตกจนแทบไม่เหลือเค้าความงดงามของคุณหนูใหญ่ตระกูลแม่ทัพผู้เคยมีชื่อเสียงไปทั่วเมืองหลวง ซูอวี้หลันไม่รู้ว่าตนเองถูกขังอยู่ในคุกมานานเท่าใดแล้ว

หลายวันก่อนนางยังเป็นชายารองแห่งจวนอ๋องเจ็ด เป็นสตรีที่ผู้คนต่างกล่าวว่าน่าอิจฉา เพราะได้แต่งให้บุรุษผู้มีชาติกำเนิดสูงส่งและมีอนาคตบนบัลลังก์มังกร ทว่าบัดนี้นางกลับกลายเป็นนักโทษกบฏ ถูกถอดยศ ถูกริบทรัพย์สิน และถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อหาสมคบคิดกับกองกำลังต่างแคว้น

ช่างน่าขันนัก...นางเกิดในตระกูลแม่ทัพ มีบิดาเป็นแม่ทัพใหญ่ผู้ปกป้องแผ่นดิน มีมารดาทิ้งสินเดิมจำนวนมหาศาลเอาไว้ให้ ทั้งยังมีชีวิตที่สามารถเลือกเส้นทางของตนเองได้อย่างอิสระแต่เพราะความรักเพียงคำเดียว นางกลับยอมสละทุกสิ่ง

ซูอวี้หลันค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยสุกสว่างบัดนี้แห้งผาก นางมองบุรุษที่ยืนอยู่ใต้ชายคาห่างออกไปไม่กี่จั้ง บุรุษผู้นั้นสวมอาภรณ์หรูหราปักลายมังกร ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชา ท่าทางสง่างามราวกับไม่เคยแปดเปื้อนเรื่องราวโสมมใดๆ ในโลก

เซียวจิ่งเหิง อ๋องเจ็ดแห่งราชวงศ์

เขาคือบุรุษที่นางเคยรักอย่างสุดหัวใจ เพื่อให้ได้แต่งกับเขานางยอมลดเกียรติและศักดิ์ศรีที่พึงมีในฐานะบุตรีแม่ทัพใหญ่ ยอมรับตำแหน่งชายารอง ทั้งที่รู้ดีว่าตำแหน่งชายาเอกถูกมอบให้หลินเยว่ซิน ธิดาของเสนาบดีหลินไปแล้ว นางเคยปลอบตนเองว่าไม่เป็นไร ขอเพียงได้อยู่ข้างกายเขาก็เพียงพอ

เมื่อยามเขาขาดแคลนเงินทุน นางก็นำสินเดิมของมารดาออกมาช่วยเหลือ เมื่อเขาต้องการเสบียงเพื่อสนับสนุนกองทัพ นางก็ยอมใช้ทรัพย์สินของตระกูลส่งไปให้ เมื่อคนในจวนเหยียดหยาม นางก็อดทนเพราะไม่อยากให้เขาต้องลำบากใจ นางเคยคิดว่าความจริงใจย่อมแลกมาด้วยความรักได้สักวันแต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับกลับเป็นเพียงโซ่ตรวนและคำพิพากษาประหารชีวิต

“เหตุใด…” เสียงแหบพร่าหลุดออกจากริมฝีปาก นางพยายามขยับร่างกายที่อ่อนแรง ก่อนเอ่ยถามบุรุษตรงหน้าด้วยความเจ็บปวด

“เหตุใดท่านจึงต้องทำเช่นนี้กับข้า?” เซียวจิ่งเหิงมองนางอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าไม่มีความเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย ราวกับสตรีที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าไม่ใช่คนที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขามาหลายปี

“ซูอวี้หลัน เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ?” น้ำเสียงของเขาราบเรียบเย็นชา

“หากไม่ใช่เพราะฐานะบุตรีแม่ทัพใหญ่และทรัพย์สินมหาศาลของตระกูลซู เจ้าคิดว่าข้าจะรับเจ้าเข้าจวนหรือ?” คำพูดนั้นคล้ายคมมีดที่กรีดลงกลางหัวใจ ซูอวี้หลันจ้องมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ นางเคยจินตนาการถึงเหตุผลมากมายที่ทำให้เขาเปลี่ยนใจ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าความรักที่นางทุ่มเทมาทั้งชีวิตจะไม่มีความหมายตั้งแต่ต้น

“แล้วท่านพ่อของข้าเล่า…” นางกลืนก้อนเลือดในลำคอ ก่อนฝืนถามออกไป

“คดีทรยศของแม่ทัพซู…ท่านรู้มาตั้งแต่แรกใช่หรือไม่?” คราวนี้เซียวจิ่งเหิงไม่ได้ตอบในทันที เขาเพียงยืนมองนางท่ามกลางสายฝน ความเงียบที่ทอดยาวกลับทำให้ซูอวี้หลันเข้าใจทุกอย่าง บิดาของนางไม่ได้ตายเพราะความผิดพลาดในการศึก ตระกูลซูไม่ได้ถูกทำลายเพราะหลักฐานบังเอิญปรากฏทั้งหมดเป็นแผนการที่คนเหล่านี้ร่วมกันวางเอาไว้ตั้งแต่แรก!

“ท่าน…” ดวงตาของนางเบิกกว้าง ความเจ็บปวดที่เคยกดทับอยู่ในอกแปรเปลี่ยนเป็นความเคียดแค้น

“ท่านร่วมมือกับพวกเขาเพื่อทำลายตระกูลข้าอย่างนั้นหรือ?”

“พี่สาว อย่าได้กล่าวโทษท่านอ๋องเลยเจ้าค่ะ” เสียงหวานอ่อนโยนดังแทรกขึ้นมา สตรีในชุดผ้าไหมสีแดงสดเดินออกมาจากด้านหลังเซียวจิ่งเหิง ร่มคันงามในมือของนางช่วยป้องกันไม่ให้หยาดฝนแม้แต่หยดเดียวสัมผัสใบหน้าอันงดงาม

หลินเยว่ซิน...ชายาเอกที่นางเคยคิดว่าเป็นเพียงสตรีอ่อนแอผู้หนึ่ง หลินเยว่ซินก้าวเข้ามาใกล้ ก่อนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าซูอวี้หลัน ริมฝีปากแต่งแต้มรอยยิ้มบางเบา ดวงตากลับฉายแววเยาะเย้ยอย่างไม่คิดปิดบัง

“หากพี่สาวไม่ดื้อรั้นครอบครองทุกสิ่งเอาไว้ตั้งแต่แรก เรื่องคงไม่จบลงเช่นนี้” ซูอวี้หลันเงยหน้ามองนาง

“เจ้าต้องการอะไรจากข้าอีก?”

“ข้าต้องการทุกสิ่งที่เป็นของพี่สาว” หลินเยว่ซินตอบอย่างไม่ลังเล

“สินเดิมของมารดาพี่สาว ร้านค้า ที่ดิน รวมถึงอำนาจของตระกูลซู และแน่นอน…ตำแหน่งที่พี่สาวเคยคิดว่าตนเองมีโอกาสได้ครอบครอง” นางย่อตัวลงเล็กน้อย กระซิบด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานราวกับกำลังปลอบโยนคนใกล้ตาย

“แต่สิ่งที่ข้าชอบที่สุด คือการได้เห็นพี่สาวสูญเสียทุกอย่างด้วยมือของตนเอง” ซูอวี้หลันรู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งร่าง ที่แท้หลินเยว่ซินไม่เคยต้องการเพียงตำแหน่งชายาเอก นางต้องการเหยียบย่ำทุกสิ่งที่ซูอวี้หลันมี ต้องการทำลายความภาคภูมิใจของบุตรีแม่ทัพใหญ่ และต้องการให้นางไม่มีแม้แต่โอกาสกลับไปเริ่มต้นใหม่

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • นางร้ายย้อนชะตา ครานี้อ๋องเก้าคลั่งรัก   บทที่ 4

    เวลานั้นซูอวี้หลันไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงรู้สึกเห็นใจอีกฝ่ายที่มีสุขภาพอ่อนแอ ทั้งยังเคยส่งคนไปมอบยาบำรุงให้หลังจากกลับถึงจวนด้วยซ้ำ แต่สิ่งที่นางได้รับกลับมาภายหลังคือการถูกหลินเยว่ซินใส่ร้ายว่าเป็นสตรีริษยา คอยกลั่นแกล้งชายาเอกที่มีร่างกายอ่อนแอนางถูกกล่าวหาว่าทำให้หลินเยว่ซินเจ็บป่วย ถูกตำหนิว่าไร้คุณธรรม และถูกเซียวจิ่งเหิงสั่งให้คุกเข่าขอโทษอีกฝ่ายต่อหน้าคนในจวน เมื่อนึกถึงเรื่องราวเหล่านั้นมุมปากของซูอวี้หลันก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา นางเกือบลืมไปแล้วว่า หลินเยว่ซินเริ่มใช้วิธีเรียกร้องความสงสารตั้งแต่วันนี้เอง“คุณหนูซู…” เสียงเรียกจากด้านข้างทำให้นางหันไปมอง หยางเย่หลินยืนอยู่ไม่ไกล สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความกังวล ขณะสายตายังคงจับจ้องไปยังหลินเยว่ซินที่นอนอยู่บนพื้น“คุณหนูหลินเป็นลมแล้ว ท่านไม่เข้าไปดูหน่อยหรือ?” ซูอวี้หลันเลิกคิ้วเล็กน้อย“เหตุใดข้าต้องเข้าไปดูด้วย?” หยางเย่หลินชะงักไป ก่อนจะรีบกล่าว“ข้าเพียง...คิดว่าพวกเราเป็นสตรีเหมือนกัน หากมีอะไรให้ช่วยเหลือก็ควรช่วยกันเจ้าค่ะ”“คุณหนูหยางกล่าวถูกต้องแล้ว เพียงแต่ตอนนี้มีคนดูแลนางอยู่มากมาย อีกทั้งอ๋องเจ็ดก็ทรงจัดการให้

  • นางร้ายย้อนชะตา ครานี้อ๋องเก้าคลั่งรัก   บทที่ 3

    ชาติก่อนนางเคยมองเขาด้วยความรัก จึงไม่เคยสังเกตเห็นแววตาที่ใช้ประเมินผลประโยชน์จากคนรอบข้าง ไม่เคยเข้าใจว่าคำถามบางอย่างของเขาไม่ได้เกิดจากความสนใจ แต่เป็นการหยั่งเชิงเพื่อดูว่าตระกูลซูมีสิ่งใดให้เขาใช้ประโยชน์ได้บ้าง วันนี้เมื่อลองมองอีกครั้ง นางกลับเห็นทุกอย่างชัดเจนกว่าที่เคย“ได้ยินว่าแม่ทัพซูมีบุตรีเพียงคนเดียว อีกทั้งยังรักและทะนุถนอมเจ้าเป็นอย่างมาก” เซียวจิ่งเหิงวางถ้วยชาลง ก่อนกล่าวด้วยรอยยิ้ม“หากวันหน้ามีบุรุษที่เหมาะสมมาสู่ขอ ข้าคิดว่าท่านแม่ทัพคงต้องพิจารณาอย่างรอบคอบเป็นพิเศษ” ซูอวี้หลันสบตาเขา“ท่านพ่อเคยกล่าวไว้ว่า เรื่องคู่ครองของบุตรีเป็นเรื่องสำคัญ หากจะมอบข้าให้ผู้ใด ท่านย่อมต้องพิจารณาทั้งนิสัยใจคอและความจริงใจของคนผู้นั้นให้ดี” เซียวจิ่งเหิงหัวเราะเบาๆ“เช่นนั้นข้าคงต้องแสดงความจริงใจให้ท่านแม่ทัพเห็นเสียแล้ว” คำพูดนั้นทำให้คนรอบข้างเริ่มหันมามอง ซูอวี้หลันลดสายตาลงเล็กน้อย ราวกับไม่กล้าสบตาเขาตรง ๆ ทั้งที่ในใจกลับเย็นเยียบ นางจำได้ดีว่าประโยคถัดไปของเขาคืออะไรและมันก็เป็นไปตามที่นางคาดไว้ทุกประการ“คุณหนูซู ข้ามีเรื่องหนึ่งอยากขอเจ้า” เซียวจิ่งเหิงวางถ้วยชาลง ก่

  • นางร้ายย้อนชะตา ครานี้อ๋องเก้าคลั่งรัก   บทที่ 2

    ภายในสวนเซิงเหนียน เสียงดนตรีและเสียงสนทนายังคงดำเนินไปอย่างครึกครื้น เหล่าบุตรีขุนนางต่างแต่งกายด้วยอาภรณ์งดงาม บ้างจับกลุ่มพูดคุย บ้างชื่นชมเครื่องประดับของกันและกัน ขณะที่บุรุษจากตระกูลใหญ่ก็นั่งสนทนาอยู่ตามโต๊ะรับรองซูอวี้หลันเดินออกจากเรือนริมน้ำโดยมีชิงเยวี่ยติดตามอยู่ด้านหลัง ทันทีที่ปรากฏตัวสายตาของผู้คนหลายคู่ก็หันมามอง บุตรีแม่ทัพใหญ่ซูเป็นสตรีที่มีชื่อเสียงทั้งในด้านรูปโฉมและฐานะ แม้จะไม่ใช่คนที่ชอบออกงานสังคมบ่อยนัก แต่ทุกครั้งที่ปรากฏตัวก็ย่อมได้รับความสนใจ“นั่นคุณหนูใหญ่ตระกูลซูมิใช่หรือ?”“ใช่แล้ว ได้ยินว่าท่านแม่ทัพซูรักบุตรีผู้นี้มาก ถึงกับมอบสินเดิมของฮูหยินให้ดูแลตั้งแต่อายุยังน้อย”“นางงดงามจริง ๆ ไม่แปลกที่มีบุรุษหลายตระกูลส่งแม่สื่อไปทาบทาม” เสียงกระซิบกระซาบดังแว่วเข้าหู แต่ซูอวี้หลันไม่ได้ใส่ใจ ชาติก่อนนางเคยภาคภูมิใจที่ได้รับความสนใจจากผู้คนเหล่านี้ เคยคิดว่าตนเองมีชีวิตที่น่าอิจฉา แต่บัดนี้เมื่อย้อนกลับมา นางกลับมองเห็นว่าความสุขที่เคยยึดถือเป็นเพียงภาพลวงตา นางเดินไปยังระเบียงริมน้ำ ก่อนหยุดยืนมองดอกบัวที่ลอยอยู่บนผิวน้ำทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมแต่หัวใจของน

  • นางร้ายย้อนชะตา ครานี้อ๋องเก้าคลั่งรัก   บทที่ 1

    “หลินเยว่ซิน…” เสียงของซูอวี้หลันสั่นเครือ แต่ดวงตากลับค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ“เจ้าจะต้องชดใช้” หลินเยว่ซินหัวเราะเบา ๆ ก่อนลุกขึ้นยืน“น่าเสียดายนัก พี่สาวคงไม่มีโอกาสเห็นวันนั้นแล้ว” เพียงนางส่งสัญญาณเล็กน้อย ทหารประหารก็เดินเข้ามาพร้อมดาบคมกริบ ซูอวี้หลันหันกลับไปมองเซียวจิ่งเหิงเป็นครั้งสุดท้ายนางอยากถามเขาเหลือเกินว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมาเคยมีสักเสี้ยววินาทีหรือไม่ที่เขามองนางในฐานะสตรีคนหนึ่ง ไม่ใช่เพียงทรัพย์สินหรือเครื่องมือสำหรับช่วงชิงอำนาจ แต่เมื่อเห็นสายตาเย็นชาของเขา นางก็เข้าใจว่าคำถามนั้นไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป นางหัวเราะออกมาอย่างขมขื่นหากย้อนเวลากลับไปได้…นางจะไม่รักบุรุษผู้นี้อีก จะไม่ยอมเป็นชายารองของผู้ใด และจะไม่ยอมมอบชีวิตให้คนที่เห็นนางเป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง“หากชาติหน้ามีจริง…” ซูอวี้หลันหลับตาลง หยาดน้ำฝนไหลผ่านแก้มราวกับน้ำตา“ข้าจะทวงคืนทุกสิ่งที่เป็นของข้า”เสียงดาบฟันลงมาฉับ!ก่อนที่โลกทั้งใบพลันเงียบงันเมื่อโลกทั้งใบพลันดับวูบลงทว่าความเจ็บปวดที่ควรจะดับสูญไปพร้อมกับลมหายใจนั้น กลับถูกแทนที่ด้วยเสียงดนตรีแว่วหวานและเสียงสนทนาของผู้คน ซูอวี้หลันขมวดคิ

  • นางร้ายย้อนชะตา ครานี้อ๋องเก้าคลั่งรัก   บทนำ

    สายฝนโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าสีหม่น หยาดฝนเย็นเยียบกระทบพื้นหินกลางลานประหารจนเกิดเสียงดังเปาะแปะ ท่ามกลางม่านฝนที่บดบังทัศนวิสัย สตรีในชุดนักโทษสีขาวเปรอะเปื้อนคราบเลือดกำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรงเส้นผมดำขลับที่เคยได้รับการดูแลอย่างดีบัดนี้ยุ่งเหยิงเปียกลู่แนบแก้ม ใบหน้าซีดเซียวไร้สีเลือด ริมฝีปากแห้งแตกจนแทบไม่เหลือเค้าความงดงามของคุณหนูใหญ่ตระกูลแม่ทัพผู้เคยมีชื่อเสียงไปทั่วเมืองหลวง ซูอวี้หลันไม่รู้ว่าตนเองถูกขังอยู่ในคุกมานานเท่าใดแล้วหลายวันก่อนนางยังเป็นชายารองแห่งจวนอ๋องเจ็ด เป็นสตรีที่ผู้คนต่างกล่าวว่าน่าอิจฉา เพราะได้แต่งให้บุรุษผู้มีชาติกำเนิดสูงส่งและมีอนาคตบนบัลลังก์มังกร ทว่าบัดนี้นางกลับกลายเป็นนักโทษกบฏ ถูกถอดยศ ถูกริบทรัพย์สิน และถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อหาสมคบคิดกับกองกำลังต่างแคว้นช่างน่าขันนัก...นางเกิดในตระกูลแม่ทัพ มีบิดาเป็นแม่ทัพใหญ่ผู้ปกป้องแผ่นดิน มีมารดาทิ้งสินเดิมจำนวนมหาศาลเอาไว้ให้ ทั้งยังมีชีวิตที่สามารถเลือกเส้นทางของตนเองได้อย่างอิสระแต่เพราะความรักเพียงคำเดียว นางกลับยอมสละทุกสิ่งซูอวี้หลันค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยสุกสว่างบัดนี้แห้งผ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status