Se connecterPartager
บทที่ 10
Date de publication:
2026-08-22 14:45:20
Dernier chapitre
นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก บทที่ 59
“ท่านี้แหละ… ที่จะทำให้เจ้าจดจำตัวตนของข้าไปจนวันตาย” เขาพึมพำชิดใบหู ก่อนจะยกสะโพกของนางขึ้นสูง แล้วกดแก่นกายยาวใหญ่ที่ร้อนผ่าวทะลวงเข้าสู่ร่องรักที่ชุ่มฉ่ำจากทางด้านหลังจนสุดลำโคนในคราเดียว! “อ๊ายยย! ลึก… ลึกเกินไปแล้ว… อ่าาาส์!” นางแอ่นกายรับสัมผัสอันดุดันนั้นอย่างเลี่ยงมิได้ ความคับแน่นที่สอดป
นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก บทที่ 58
ท่ามกลางแสงเทียนสีนวลตาที่ส่องสว่างในห้องหออันวิจิตร ฟู่เยียนหลัวในชุดเจ้าสาวสีแดงมงคลนั่งอยู่บนขอบเตียง หัวใจของนางเต้นระรัวราวกับกลองรบ เมื่อเซี่ยหรงเฉินเดินเข้ามาใกล้ แม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกของนางกับเขาก็ตามที กลิ่นอายบุรุษเพศที่คุ้นเคยห้อมล้อมนางไว้จนแทบหายใจไม่ออก “เยียนหลัว… ในที่สุดเจ้าก็เป็
นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก บทที่ 57
บัดนี้ ฟู่เยียนหลัวได้ประทับอยู่ในตำแหน่งฮองเฮาคู่บัลลังก์แห่งแคว้นเทียนเซี่ยอันเกรียงไกร นางหลับตาพริ้มอย่างเปี่ยมสุข ซบศีรษะลงบนแผงอกแกร่งของเซี่ยหรงเฉินผู้เป็นพระสวามีอย่างแนบชิด เซี่ยหรงเฉินทอดวงแขนโอบกอดร่างอวบอิ่มมีน้ำมีนวลของภรรยารักไว้อย่างทะนุถนอมสุดหัวใจ ใบหน้าหล่อเหลาฉายชัดถึงความอ่อนโย
นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก บทที่ 56
หวังมู่หานชะงักงันชั่วขณะ แววตาสั่นไหวเมื่อรับพระบัญชาอันเด็ดขาดจากฮ่องเต้ฟู่เฉิงเทียน แม้ในใจจะหวั่นเกรงว่านางจะพลั้งทำร้ายตนเอง เขาก็มิอาจขัดรับสั่งได้ “องค์หญิงใหญ่…โปรดวางพระทัย ส่งมีดมาเถิดพะย่ะค่ะ มันอันตรายนัก” “ถอยไป…มู่หาน” เยียนหลัวเอ่ยเสียงหนักแน่น คมมีดยังคงแนบลำคอ มิยอมลดละ เพียงชั่ว
นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก บทที่ 55
เซี่ยหรงเฉิน ผู้ขึ้นครองราชย์ในฐานะฮ่องเต้แห่งแคว้นเทียนเซี่ย บัดนี้ทรงขยำสาสน์จากแคว้นเซวียนหลิงจนยับยู่ในพระหัตถ์ ก่อนจะสะบัดทิ้งลงพื้นดุจสิ่งไร้ค่า ดวงเนตรคมกริบฉายประกายเย็นเยียบ ดั่งคมมีดซ่อนพิษ แฝงไอสังหารอันน่าหวาดหวั่น เพลิงโทสะลุกโชนอยู่ลึกในพระอุระ “ข้ารู้อยู่แล้ว…ว่าฟู่เฉิงเทียนจะไม่มีว
นางร้ายเช่นข้าขอคืนพระเอกให้นางเอก บทที่ 54
นางกำมืออีกฝ่ายแน่น ดวงตาแดงระเรื่อ “เจ้ารักกู้จิ่นเฉินหรือไม่ นั่นมิใช่เพียงพิธี…แต่มันคือทั้งชีวิตของเจ้า ชิงเหลียน” สองพี่น้องสบตากันนิ่งงัน แววตาเต็มไปด้วยความหวั่นไหวที่มิอาจเอื้อนเอ่ย ฝ่ามือที่กุมกัน…เย็นเฉียบราวไร้โลหิต ชิงเหลียนสูดลมหายใจลึก ก่อนเอ่ยออกมาช้า ๆ “พี่หญิง…จงหลบหนีไปในวันพรุ่
Vous vous intéresseriez aussi à
ข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ดอกท้อในสายลม30.6K Vuesชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน67.1K Vuesซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้42.2K Vuesปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.1K Vuesข้าจะร้ายให้สุดทาง
ธชิรินญ์214 Vuesเกิดใหม่อีกครา ข้าจะเป็นวาสนาให้ท่านแม่ทัพ
ภัสสพิชชา1.2K Vuesนางร้ายสายปลาเค็ม
BigM00N441 Vuesหงส์เหินเหนือดารา
มนต์ศิขริน766 Vues
