Home / โรแมนติก / น้องสาวมัน(ส์)แซ่บ / 4 พี่น้องท้องชนกัน(ดังตับ!)(100%) nc18+

Share

4 พี่น้องท้องชนกัน(ดังตับ!)(100%) nc18+

last update Last Updated: 2025-12-15 14:34:27

อยู่ๆ ใบหน้าก็เลื่อนเข้าหากันอย่างอัตโนมัติ ปลายลิ้นเรียวอุ่นๆ ตวัดลิ้มรสที่ริมปากหนาของชายหนุ่มก่อนจะดุนดันมันเข้าไปภายในโพรงปากอันหวานหอมของเขา ลิ้นแลกลิ้นตวัดกันพัลวันอยู่ภายใน ปากดูดปากอย่างดูดดื่ม จูบนี้เหมือนจูบที่หื่นกระหายกันมานาน

ฝ่ามือใหญ่เริ่มลูบไล้ตั้งแต่แขนเลื่อนขึ้นมาเรื่อยๆ จนหยุดอยู่ที่เต้าอวบแล้วบีบขยำมันเล่นอย่างเต็มไม้เต็มมือ ปากที่ดูดกันอยู่ก็ต้องปล่อยออกแล้วเผยอร้องครางออกมา

อื้อ อ๊าห์

ฝ่ามือใหญ่ที่สัมผัสกับเต้าอวบแล้วบีบเคล้นแรงๆ มันทำให้รู้สึกเสียววูบวาบอย่างบอกไม่ถูก จุกสีชมพูก็ตั้งชูชันขึ้นเมื่อปลายนิ้วมาเขี่ยไปมา อารมณ์พลุ่งพล่านมากตอนนี้

“พะ...พี่เมฆ ไหนบอกว่าจะไม่เอา”

“พี่พยายามห้ามใจตัวเองแล้ว...แต่มันก็ทำไม่ได้สักที”

“พี่ก็ไม่ต้องห้ามใจสิ ลิรักพี่เมฆนะ”

“สะ...ใส่มันเข้าไปเลยนะ พี่ไม่ไหวแล้ว ปวดท่อนตุบๆ เลยตอนนี้ น้ำอัดแน่นจนแทบจะทะลักออกมา” พี่เมฆควักแก่นกายใหญ่ที่แข็งตัวเต็มที่พร้อมจะสอดใส่ออกมาชักขึ้นลงเบาๆ

“จะให้ลิถอดกางเกงออกก่อน หรือว่าจะแหวกเอาดีล่ะ” เอ่ยถามเขาพลางใช้มือทั้งสองข้างค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อพี่เมฆออกทีละนิดจนหมด เผยให้เห็นแผงหน้าอกล่ำๆ ที่มักจะซ่อนรูปอยู่ภายใต้เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่ “ลิชอบทุกอย่างที่เป็นพี่เมฆเลยนะ ชอบทุกอย่างจริงๆ ลิโคตรชอบพี่เลย”

สิบนาทีต่อมา...

หนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังบรรเลงเพลงรักร้อนสวาทกันอยู่ที่โต๊ะอาหารอย่างเมามัน เสียงครวญครางกับเสียงโต๊ะที่ขยับไปมาดังปนเปกันไปหมด

อ๊าห์ อ่าห์

เอี๊ยด อ๊าด

ตับ ตับ!

“พะ...พี่เมฆ อ๊ะ...อย่าทำรุนแรงเกินไปสิ ของลิมันจะฉีกหมดแล้วนะ อื้อ...” ฉันร้องบอกกับพี่เมฆที่ตอนนี้ซอยเอวใส่มาถี่ๆ แบบไม่ยั้ง จนเนินร่องแทบจะฉีกไม่เหลือชิ้นดี

“ฉีกก็ดีน่ะสิ เด็กขี้ยั่วแบบมะลิจะได้เข็ด” พี่เมฆพูดแล้วก้มมองจุดเชื่อมระหว่างทางรักของเราสองคน ที่ตอนนี้ท่อนเนื้อใหญ่กระแทกเข้ากระแทกออกรู่ร่องอย่างเป็นจังหวะและเสียดสีกันไปมา ทำให้มันรู้สึกเสียวมากกว่าเดิม

พี่เมฆใช้นิ้วชี้บดขยี้ตรงเม็ดเสียววนๆ แล้วซอยสะโพกแรงขึ้นกว่าเดิม เขาทำแบบนี้อยู่สองสามครั้งแล้วยกยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ ใบหน้าหล่อเหลาตอนนี้เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ

ปัก ปัก!

“ลิจุกท้องน้อยจัง พี่เมฆเบาลงหน่อยได้ไหม อ๊าห์” มือข้างหนึ่งเอื้อมไปดันที่หน้าท้องแกร่งไว้ เพื่อที่จะสื่อว่าให้เขากระแทกรูร่องเบาๆ ลงหน่อย ตอนนี้จุกมาก ถึงมากที่สุด

“จะพยายามนะ แต่ตอนนี้พี่รู้สึกดีมากๆ ตอดรัดดีฉิบหาย ฟิตแน่นไปหมด อื้มห์...”

ว่าจบเขาก็จับตัวฉันให้นอนราบไปกับโต๊ะแล้วยกขาทั้งสองข้างพาดไว้บนบ่า ก่อนจะซอยเอวถี่ๆ อย่างบ้าคลั่ง มือเล็กก็ควานหาที่ยึดเหนี่ยวสะเปะสะปะไปหมด จนสุดท้ายต้องมาบีบขยำเต้าอวบอิ่มตัวเองเพื่อระบายความเสียวที่ยากจะต้านไหว

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน มือเล็กก็บีบขย้ำเต้าไป ส่วนคนเอวดุก็อัดกระแทกมาจนร่องจะพังหมดแล้ว ไม่คิดว่าพี่เมฆจะเป็นคนที่เอวดีและเอวดุขนาดนี้ แถมยังท่อนเอ็นใหญ่มาก!

ทุกครั้งที่แก่นกายใหญ่มีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นเต็มลำท่อนนั่นมันผุบเข้าผุบออกในรูร่อง สังเกตเห็นว่าแถวช่วงท้องน้อยฉันก็นูนขึ้นมา เห็นแบบนั้นคิดว่ามะลิคนนี้จะตกใจกลัวใช่ไหม แต่เปล่าเลยจ้า ฉันยิ่งชอบเสียอีก ฮ่า...

“อ่าห์ มะลิ...พี่จะเสร็จแล้วนะ ซี้ดห์...”

สิ้นเสียงเอวสอบก็ถาโถมซอยกระแทกมาแบบเน้นๆ เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นบ้าน โต๊ะอาหารที่ดูเหมือนจะแข็งแรงมากๆ ยังต้องโยกเยกไปตามแรง

ปึก ปึก!

ตับ ตับ!

ครืด ครืด

ขาโต๊ะเขยื้อนไปมาแล้วครูดกับพื้นทำให้เกิดเสียง เสียงครางของเราสองคนก็ดังไม่แพ้กัน

อื้อ อ๊าห์

อ่าห์ อ้าห์

“จะตะ...แตกแล้ว แตกแล้ว ซี้ดห์...”

เอ่ยออกมาเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า พี่เมฆกระแทกแรงๆ ได้ไม่นานนัก เขาก็ค่อยๆ ผ่อนการซอยเอวลง แล้วร่างกายกระตุกเกร็งก่อนจะปล่อยน้ำกามอารมณ์ออกมาสู่ภายในร่างกายฉันอย่างล้นทะลัก

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก

เราสองคนต่างหอบหายใจแรงๆ ออกมาทั้งคู่

พรวด!

พี่เมฆถอนแก่นกายออกมาจากรูร่องเล็กทีเดียว จนทำให้น้ำกามสีขาวขุ่นไหลเยิ้มตามออกมาด้วย “มะลิรีบไปล้างซะนะ พี่ไม่ได้ใส่ถุงยางน่ะ แถมยังปล่อยในอีก”

“ละ...ลิเดินไม่ไหว ขามันสั่นอ่า พี่เมฆทำลิแรงเกิน” ที่จริงเดินไหวแหละ แต่แกล้งทำเป็นสำออยไปอย่างนั้นแหละ

“เฮ้อ...เดี๋ยวพี่อุ้มไปล้างที่ห้องน้ำข้างบนแล้วกัน” ว่าจบพี่เมฆก็ช้อนตัวขึ้นอุ้มอย่างง่ายดาย อาจจะเพราะว่าฉันตัวเล็กกว่าพี่เขาหลายเท่าด้วยแหละ

เล็กก็แต่ตัวอะนะ นมฉันบึ้มบิ๊กไซส์นะจ๊ะ

.....

“อ๊าห์...พี่เมฆ พะ...พอได้แล้ว ลิมะ...ไม่ไหว”

ร้องขอกับผู้ชายตรงหน้าที่หลอก(ล่อ)ว่าจะพาฉันขึ้นมาล้างเนื้อตัวข้างบน แต่ที่ไหนได้ดันพามาจัดหนักในห้องของเขาต่อ

นี่นับว่าเป็นยกที่สามได้แล้ว และแต่ละยกคือจัดท่าให้ไม่เคยซ้ำด้วยนะ นี่เราคิดผิดคิดถูกที่ไปยั่วเขาวะเนี่ย ร่องบานฉีกจนไม่เหลือชิ้นดีแล้วอีลิเอ๊ย T-T

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • น้องสาวมัน(ส์)แซ่บ   24 อีกครั้ง(50%)

    Chapter 24 : อีกครั้ง หลายปีต่อมา “แม่คะ เสร็จหรือยัง เดี๋ยวก็ไม่ทันพอดี” “เสร็จแล้วๆ ก็เราน่ะมาบอกแม่ช้าทำไมเล่า ดูสิเตรียมตัวแทบไม่ทันเลย” “แหะๆ พอดีว่าหนูลืมน่ะค่ะ” “ปะ ไปกันเถอะ” “โอเคค่ะ” เดินจับมือกับลูกสาวเดินไปขึ้นรถแท็กซี่ที่เรียกให้มารับ พอดีว่าวันนี้มีประชุมผู้ปกครองที่โรงเรียน เวลาผ่านมาจนไออุ่นเธออายุได้สิบสองปี เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่หก เผลอแป๊บเดียวจะโตเป็นสาวแล้ว ชีวิตของเราสองแม่ลูกในตอนนี้เรียกว่าไปได้เรื่อยๆ ไม่ลำบากหรือไม่ได้สบายเกินไป กำลังพอดีน่ะ ส่วนงานก็ยังคงทำที่ร้านกาแฟกับพี่พรตามเดิม ..... โรงเรียนประถมศึกษาxxx นั่งประชุมผู้ปกครองอยู่ในหอประชุมขนาดใหญ่ของโรงเรียนโดยมีผู้ปกครองท่านอื่นๆ นั่งอยู่ด้วย ทุกสายตามักจะจับจ้องมาที่ฉันเสมอเวลาที่มาโรงเรียนของลูก ไม่แน่ใจเพราะว่าฉันอายุน้อยกว่าหรือหน้าเด็กกัน ถ้าพูดถึงเรื่องอายุปีนี้ฉันก็สามสิบสองปีแล้วละ แต่แปลกตรงที่รูปร่างหน้าตาไม่แปรเปลี่ยนไปเลยสักนิด “แม่รู้ไหมว่าเวลาแม่มาที่โรงเรียน เพื่อนๆ มักจะถามหนูเสมอว่านี่แม่หรือพี่สาว ยิ่งเพื่อนผู้ชายชอบบอกว่าถ้าเป็นพี่สาวจะขอจีบ” ไออุ่นกระซ

  • น้องสาวมัน(ส์)แซ่บ   23 เฝ้ารอ(100%)

    เข้าเดือนที่สี่ ฉันก็ยังคงทำแบบเดิม ซ้ำๆ ทุกวัน มาเยี่ยม พูดคุย แล้วก็กลับ พร้อมกับความหวังว่าพี่เมฆจะตื่นขึ้นมา เดือนที่ห้า ความหวังยังคงเป็นแค่หวัง… เดือนที่หก ทุกอย่างยังคงเดิม พี่เมฆยังไม่ตื่นขึ้นมา… เดือนที่เจ็ด เขาก็ยังไม่ยอมตื่นขึ้นมา นอนนานเกินไปแล้วนะคนแก่ขี้เซาเอ้ย... เดือนที่แปด ตื่นขึ้นมาได้แล้วพี่เมฆ จะนอนกินบ้านกินเมืองหรือไงกัน ตื่นมาดูลูกสาวของเราเติบโตเถอะ ตอนนี้ลูกหกขวบเต็มแล้วนะ... เดือนที่เก้า ลิก็จะปลุกพี่แบบนี้จนกว่าพี่จะตื่น ไม่ยอมแพ้หรอกนะ และก็จะไม่เลิกหวังด้วย ไม่เลิกหวัง... เดือนที่สิบ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปยังไง แต่ใจลิไม่เคยจะเปลี่ยนไปเลยนะ ยังรอพี่ตื่นขึ้นมาเสมอ... เดือนที่สิบเอ็ด หวังว่าพี่คงจะตื่นขึ้นมาในเร็วๆ นี้นะ คนเก่งของลิ ถ้าพี่ยังสู้ ลิก็จะสู้เช่นกัน... หนึ่งปีผ่านไป คนอะไรนอนหลับมาเป็นปีแล้วนะ รีบๆ ตื่นขึ้นมาได้แล้วพี่เมฆ รู้ไหมว่าคิดถึงมาก คิดถึงที่สุดเลย วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันมาหาพี่เมฆที่โรงพยาบาล ในมือก็ถือช่อดอกมะลิมาแบบทุกครั้ง ขาดก็แต่ลูกที่วันนี้ติดเรียนพิเศษเลยมาด้วยไม่ได้ เดินมาเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่หน้าห้อง มองเข้าไป

  • น้องสาวมัน(ส์)แซ่บ   23 เฝ้ารอ(50%)

    Chapter 23 : เฝ้ารอ สามเดือนต่อมา “นี่มะลิจะไม่ยอมถอดใจจริงๆ ใช่ไหม คิดว่าไอ้เมฆมันจะกลับมาได้อีกอย่างนั้นเหรอครับ” พี่คิมเอ่ยถามในขณะที่เราสองคนนั่งรอไออุ่นเลิกเรียนอยู่บนรถ “ไม่ค่ะ หนูจะทำให้เต็มที่ที่สุด พี่เมฆต้องหายและกลับมาแน่นอน พี่คิมเองก็ควรจะคิดแบบนั้นนะ” ตอบกลับพี่คิม “มะลิควรจะเริ่มต้นใหม่ได้แล้ว บางทีพี่ก็คิดอิจฉาไอ้เมฆมันนะ ที่มีผู้หญิงที่รักและห่วงมันมากแบบมะลิ” “หนูควรจะเริ่มต้นใหม่ในขณะที่พ่อของลูกนอนป่วยไม่รู้เรื่องแบบนี้เหรอคะ ควรจะทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ” “ถ้าเกิดคนที่นอนป่วยอยู่ตอนนี้เป็นพี่ มะลิจะทำแบบที่ทำในตอนนี้ไหมนะ มะลิจะห่วงแบบนี้หรือเปล่า” พี่คิมพูดแล้วมองมาที่ฉันอย่างต้องการคำตอบ แววตาของเขาดูเศร้า “หนูว่าเรามาคุยเรื่องอื่นกันเถอะค่ะ” รีบเปลี่ยนเรื่องแล้วเบือนหน้าหนีไปมองทางกระจกรถ “คงจะไม่สินะ เพราะยังไงพี่ก็เป็นได้แค่พี่ชายคนหนึ่งในสายตาของมะลิ จะเปลี่ยนไปเป็นผู้ชายที่รักได้ยังไงกัน” “.....” เลี่ยงที่จะไม่ตอบ บรรยากาศภายในรถตอนนี้มันดูไม่ค่อยดีสักเท่าไร ฉันเองก็ไม่รู้จะบอกกับพี่คิมว่ายังไงแล้วเรื่องนี้ เรื่องของความรักมันไม่สามารถบังคับจ

  • น้องสาวมัน(ส์)แซ่บ   22 ต่างก็เจ็บปวด(หัวใจ)(100%)

    “พะ...พี่เมฆ!” อุทานออกมาอย่างตกใจ นี่มันอะไรกัน เกิดอะไรขึ้นกับพี่เมฆทำไมเขาถึงอยู่ในสภาพแบบนั้น “ตะ...ตาเราฝาดไปหรือเปล่านะ อาจจะไม่ใช่ก็ได้” พูดปลอบประโลมตัวเองพร้อมกับเอามือขึ้นทาบอก “ไม่ใช่หรอก...” “นี่มะลิมาทำอะไนที่นี่” ฉันหันไปหาที่มาของเสียง ก่อนจะพบว่าเป็นพี่คิม เขาเดินปรี่เข้ามา สีหน้าท่าทางดูร้อนอกร้อนใจ แถมเนื้อตัวยังดูสะบักสะบอม ในมือก็เปื้อนเลือด “พี่คิม...” “มะลิมาทำอะไร...” “พะ...พอดีว่ามาส่งกาแฟน่ะ” “แสดงว่าเมื่อกี้มะลิก็เห็นไอ้เมฆแล้วสินะ” “.....” พยักหน้าเบาๆ เป็นการตอบกลับ “เราไปที่ห้องฉุกเฉินกันก่อนดีกว่า แล้วพี่จะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟังนะ” พี่คิมจูงมือฉันให้เดินตามมายังหน้าห้องฉุกเฉิน ก่อนจะพานั่งลงที่เก้าอี้ ฉันนั่งก้มหน้า บีบมือตัวเองไว้แน่น ใจเต้นเร็วผิดปกติ ในหัวสมองคิดถึงแต่พี่เมฆ กลัวว่าเขาเป็นจะเป็นอะไรไป “วันนี้พี่กับไอ้เมฆและตำรวจคนอื่นๆ พวกเราออกไปปฏิบัติหน้าที่จับกุมพ่อค้ายาบ้ารายใหญ่น่ะ ทีนี้ก็เกิดการยิงปืนต่อสู้กัน และไอ้เมฆมันก็เป็นคนที่เสนอจะอยู่แนวหน้าคอยคุ้มกันให้พวกพี่ และก็อย่างที่เห็น...” “พี่เมฆได้รับบาดเจ็บคนเด

  • น้องสาวมัน(ส์)แซ่บ   22 ต่างก็เจ็บปวด(หัวใจ)(80%)

    เมื่อพูดคุยกันจบ พี่คิมก็กลับไป ส่วนฉันก็ยังคงยืนรับลมชมดาวที่หน้าบ้านต่อ ในใจลึกๆ ก็หวังนะ ว่าพี่คิมจะหันมาคิดกับฉันแค่น้องสาว เพราะฉันเองก็คิดเขากับแค่พี่ชายตามเดิม “เวลาคุยกับไอ้คิมดูมะลิยิ้มแย้มดีนะ” อยู่ๆ เสียงเคร่งขรึมของผู้ชายก็ดังขึ้นอีกครั้ง ก็ตามเดิม แค่ฟังดูก็รู้ว่าใคร “นี่พี่สองคนสะกดรอยตามเก่งจังเลยนะ เมื่อกี้พี่คิม นี่พี่เมฆ สรุปว่าเป็นตำรวจหรือนักสืบกันแน่คะเนี่ย” “พี่แค่เป็นห่วงน่ะ อยากรู้ว่ามะลิกับลูกกลับถึงบ้านกันปลอดภัยหรือเปล่า ขอโทษที่ถือวิสาสะแอบตามมาแบบนี้” “ก็เห็นว่าปลอดภัยแล้วนิ เพราะฉะนั้นพี่กลับไปเถอะ หนูจะเข้าบ้านอยู่พอดี” ว่าจบก็หันหลังเตรียมจะเดินกลับเข้าบ้าน จู่ๆ อีพี่เมฆก็กระโดดปีนข้ามรั้วประตูหน้าบ้านมาโดยพลการ ก่อนจะวิ่งเข้ามาประชิดตัวฉันอย่างเร็วแล้วรั้งตัวไว้ด้วยอ้อมกอดแน่น “คุยกันก่อน อย่าพึ่งไปเลยนะ” พูดข้างใบหูด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล “คิดถึงจนใจจะขาดอยู่แล้ว” “ปะ...ปล่อยนะ พี่จะมาทำแบบนี้ไม่ได้ เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว อีกอย่างก็เกรงใจแฟนของพี่บ้างสิ” พยายามขัดขืนและดีดดิ้นออกจากอ้อมกอดของเขา “หมายถึงแพรใช่ไหม หึ” เขาหัวเราะในลำคอเ

  • น้องสาวมัน(ส์)แซ่บ   22 ต่างก็เจ็บปวด(หัวใจ)(40%)

    Chapter 22 : ต่างก็เจ็บปวด(หัวใจ) ยืนรออยู่ข้างรถอย่างใจจดใจจ่อ หวังว่าไออุ่นจะยอมออกมากับพี่คิมนะ เพราะฉันไม่อยากจะเข้าไปเอง ประเด็นคือไม่อยากเจอหน้าคนพวกนั้นด้วย โดยเฉพาะพี่เมฆ... กลัวว่า...ถ้าเจอหน้าอีก ฉันก็จะยิ่งไม่ลืมเขา “ไงมะลิ ทำไมไม่เข้าไปตามลูกเองล่ะ ไม่เห็นจะต้องผ่านไอ้คิมมันเลย” เสียงทุ้มเข้มที่คุ้นเคยพูดขึ้น แค่ฟังเสียงก็รู้แล้วว่าเป็นใคร เสียงนี้ยังคงจำได้ดี “.....” เลี่ยงที่จะไม่ตอบ และบ่ายเบนสายตามองไปอีกทาง แม้ในใจอยากจะมองหน้าเขาอีกครั้ง แต่ไม่ดีกว่า เพราะเราต้องรักษาสัญญาที่เคยให้ไว้กับแม่ของเขาสินะ “ไม่อยากจะเจอกันสินะ คงจะลืมกันไปหมดใจแล้ว” “ใช่” ตอบกลับแบบสั้นๆ เสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะหยุดและยืนอยู่ข้างๆ ฉัน “สบายดีหรือเปล่า ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไหม” “.....” ฉันนิ่งเงียบ แล้วก้มหน้ามองลงพื้น “นี่ไม่คิดจะคุยกันจริงๆ เหรอ” “แล้วพี่จะให้เราคุยอะไรล่ะคะ ในเมื่อมันไม่มีอะไรที่จะคุย รบกวนพี่ช่วยพาลูกออกมาด้วยค่ะ หนูจะได้พาลูกกลับบ้านเพราะนี่ก็เย็นมากแล้ว” ตอบกลับพลางเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเขา “รบกวนด้วยนะคะ และต้องขอโทษด้วยที่มาขั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status