ตอนที่ 4 เมื่อเสือรุก

          ร่างสูงจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่บัดนี้ฉ่ำวาวด้วยแรงอารมณ์ เขาสะบัดมือออกเพียงนิดก่อนจะรวบเอวบางของเด็กแสบดึงเข้าหาตัวจนร่างกายทุกส่วนบดเบียดกันไร้ช่องว่าง

          “พี่เสือ... ใจร้อนจังเลยนะคะ” พิมพ์กระซิบชิดริมฝีปากหนา มือซนของเธอลูบไล้ไปตามแผงอกกว้างที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อดี

          “ใครกันแน่ที่เริ่มก่อน?” สิงหราชเค้นเสียงต่ำ เขาพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ดิบ แต่กลิ่นกายสาวและสัมผัสจากทรวงอกนุ่มหยุ่นที่เบียดเสียดกับหน้าอกเขามันทำให้สติเขากระเจิดกระเจิง จนทนไม่ไหวอีกต่อไป

          เขาอุ้มร่างเล็กขึ้นวางบนโต๊ะทำงานพร้อมกับอุกวาดปกรณ์วาดรูปราคาแพงออกไปอย่างไม่ใยดี พิมพ์พธูหัวเราะคิกคักในลำคอพลางอ้าขาออกกว้างเพื่อให้เขาแทรกตัวเข้าไปอยู่ตรงกลาง แสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ส่องกระทบผิวขาวเนียนของเธอจนดูราวกับรูปปั้นหินอ่อนที่มีชีวิต

          “ไหนบอกจะให้พิมพ์ยืมปลั๊กพ่วงไงคะ? หรือจะให้พิมพ์พ่วงอย่างอื่นแทน”

          เธอโน้มตัวลงมางับติ่งหูของเขาเบาๆ ก่อนจะลากลิ้นผ่านรอยนูนของเส้นเลือดที่ลำคอ สิงหราชครางฮึ่มในลำคอ มือหนาเลื่อนขึ้นไปบีบเฟ้นสะโพกมนอย่างหนักมือ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหนุ่มเนิร์ดที่บัดนี้แววตาเปลี่ยนเป็นพยัคฆ์ร้าย

          “ปลั๊กพ่วงน่ะไม่ต้องหรอก... เพราะคืนนี้พี่จะต่อตรงให้ถึงใจเลย”

          เขาไม่รอช้าก้มลงปิดปากอิ่มนั่นด้วยรสจูบที่ดุดันและโหยหา ทำเอาพิมพ์พธถึงกับครางอื้ออึงในลำคอ รสชาติของจูบนี้มันต่างจากที่เธอจินตนาการไว้ ลิ้นร้อนของเขาเกี่ยวกระหวัดรุกรานจนเธอแทบหายใจไม่ทัน มือของสิงหราชไม่ได้หยุดนิ่ง เขาเลื่อนมือเข้าไปใต้ชายกระโปรงสายเดี่ยวตัวสั้น สัมผัสกับความเนียนละเอียดของผิวต้นขาด้านใน

          “อ๊ะ... พี่เสือ...”

          พิมพ์สะดุ้งสุดตัวเมื่อนิ้วเรียวของนักวาดหนุ่มสัมผัสเข้ากับจุดอ่อนไหวที่เปียกชื้นอยู่ก่อนแล้ว เธอแกล้งทำเป็นไร้เดียงสาแต่ร่างกายกลับทรยศเปอดเผยทุกสิ่งที่เป็นความลับต่อหน้าเขา สิงหราชถอนจูบออกมาช้าๆ มองใบหน้าแดงซ่านของน้องสาวนอกไส้ด้วยสายตาของเสือที่พร้อมจะกลืนกินเหยื่อตรงหน้า

          “ไหนบอกว่ามาสอบเข้ามหาวิทยาลัยไง... เตรียมตัวมาดีขนาดนี้เลยเหรอ?” เขาเย้าหยอกพลางขยับนิ้วเป็นจังหวะที่ทำให้พิมพ์ต้องแอ่นอกรับด้วยความเสียวซ่าน

          “ก็... เตรียมมาสอบวิชาของพี่เสือนี่แหละค่ะ... อื้มมม พี่เสือขาสอนพิมพ์หน่อยสิคะ... สอนให้พิมพ์รู้ว่าเสือเวลาหิว... มันดุแค่ไหน”

          สิงหราชไม่ปล่อยให้เหยื่อตัวน้อยได้พักหายใจ เขาโน้มตัวลงบดเบียดร่างกายที่ร้อนผ่าวเข้ากับความนุ่มหยุ่นบนโต๊ะทำงาน ปลายนิ้วร้ายกาจที่เคยตวัดเส้นสายบนจอคอมพิวเตอร์ บัดนี้กลับเปลี่ยนมาตวัดไล้ลงบน เกสรดอกไม้ที่บวมช้ำและฉ่ำเยิ้ม เขาจงใจบดคลึงยอดอ่อนนั้นด้วยจังหวะหนักสลับเบา จนพิมพ์พธูต้องแอ่นสะโพกสู้มืออย่างลืมอาย

          "อื้อ... พี่เสือ... ตรงนั้น... พิมพ์เสียว..."

          เสียงหวานครางกระเส่าขากขาดเป็นระยะ เมื่อลิ้นร้อนของสิงหราชลากไล้จากซอกคอหอมกรุ่นลงมายังยอดปทุมถันสีหวาน เขาอ้าปากครอบครองความอวบอัดนั้นไว้ ดูดดึงจนเกิดเสียงดังแฉะชื้นสลับกับการใช้ไรฟันครูดครัดเบาๆ ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในกายสาวให้เตลิดเปิดเปิง

          ปลายนิ้วร้อนสัมผัสได้ถึงหยาดน้ำหวานที่รินไหลเคลือบโคนขาเนียนละเอียด กลิ่นอายความเป็นสาวพุ่งพล่านจนเสือหนุ่มไม่อาจยับยั้งชั่งใจได้อีกต่อไป

          สิงหราชผละริมฝีปากออก มองดูความคับแน่นที่บีบรัดปลายนิ้วของเขาอยู่ภายใน ความอุ่นร้อนและแรงตอดรัดที่โหยหานั้นเป็นสัญญาณว่าเหยื่อพร้อมสำหรับการกลืนกินแล้ว เขาจัดการรูดรั้งอาวุธร้ายที่พองขยายจนปวดหนึบออกมา มันดูดุดันและน่าเกรงขามยิ่งกว่าภาพวาดใดๆ ที่เขาเคยสร้างสรรค์มาทั้งชีวิต

          "จำไว้นะพิมพ์... วิชาของพี่ไม่มีสอบซ่อม"

          เขาจับเรียวขาเนียนแยกออกกว้างกว่าเดิม ก่อนจะจ่อประชิดลำเอ็นร้อนผ่าวบดคลึงไปกับกลีบดอกไม้งามที่ฉ่ำแฉะด้วยปลายนิ้วของเขา ที่ตอนนี้เผยออ้ารอรับอยู่ก่อนแล้ว ร่างสูงค่อยๆ กดแทรกตัวตนเข้าไปในความคับแน่นที่รัดรึงจนแทบหายใจไม่ออก สัมผัสถึงความอุ่นนุ่มที่โอบรัดเขาไว้ทุกทิศทาง

          "อ๊ะ! ...อึก... ใหญ่ไป... พี่เสือ พิมพ์เจ็บ..."

          "ชู่ว... เด็กดี ผ่อนคลายหน่อย... แล้วมันจะเสียวจนลืมหายใจเลยล่ะ"

          สิงหราชกัดฟันกรอด สะกดกลั้นอารมณ์ที่อยากจะโถมเข้าใส่ แล้วเปลี่ยนเป็นจูบซับน้ำตาที่เอ่อคลอข้างแก้มพลางขยับสะโพกวนไปมาเบาๆ เพื่อให้เธอคุ้นชิน จนเมื่อความคับแน่นเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความกระสันอยาก เขาก็เริ่มโถมกายสอดกระแทกเข้าหาความชุ่มฉ่ำนั้นอย่างหนักหน่วงและมั่นคง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมไปพร้อมกับเสียงครางระงมที่สอดประสานกันอย่างลงตัว

          ในห้องที่เคยเงียบสงัด บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยไอความร้อนและรสชาติแห่งกามารมณ์ที่รุนแรงเกินกว่าใครจะจินตนาการถึง